Αρχική Συνεντεύξεις Η δημοσιογράφος, συγγραφέας και μαμά Στέλλα Κάσδαγλη αποκαλύπτει το ημερολόγιο της!

Η δημοσιογράφος, συγγραφέας και μαμά Στέλλα Κάσδαγλη αποκαλύπτει το ημερολόγιο της!

Το sequel του βιβλίου “Κοιλίτσα.com, ημερολόγιο μιας εγκυμοσύνης” της Στέλλας Κάσδαγλη... το γνώρισα από κοντά! Έχει το όνομα Στεφανία, είναι τρισχαριτωμένο και αν δεν το «φορτώναμε» στον μπαμπά του θα απαντούσε ευχαρίστως σε όλες τις ερωτήσεις μου αντί για τη μαμά του.
Βρίσκομαι σε ένα κανονικό σπίτι. Ξέρετε δεν συναντάς πάντα κανονικά σπίτια όταν σε περιμένουν για συνέντευξη. Συνήθως, ακόμα και σε μια πολυμελή οικογένεια, όταν έχεις κλείσει ραντεβού, όλα είναι στην εντέλεια. Το σαλόνι τακτοποιημένο, τα κρεβάτια των παιδιών στρωμένα και τα παιχνίδια στη θέση τους. Ούτε ένα άπλυτο πιάτο, ούτε ένα παιχνίδι στο πάτωμα… Το σπίτι της Στέλλας Κάσδαγλη λοιπόν είναι ένα κανονικό σπίτι. Σαν τα δικά μας. Με ένα παιδί που τα ανακατεύει όλα και είναι αδύνατον να μείνει τακτοποιημένο έστω και για ένα πεντάλεπτο… οπότε νιώθω σαν στο σπίτι μου. Η Στεφανία απολαμβάνει το φρούτο της ενώ ταυτόχρονα απαντάει κι εκείνη στις ερωτήσεις που κάνω στη μαμά της. «Πόσο χρονών είναι το ‘φασόλι’ –έτσι φώναζαν οι γονείς της τη Στεφανία όσο ήταν ακόμα έμβρυο» ρωτάω και απαντά πρώτη η μικρή «ναι» δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι οι …καίριες ερωτήσεις μου τις αρέσουν! Η Στεφανία πλησιάζει τα 2,5 χρόνια και είναι όπως ακριβώς την περιέγραφε και η μαμά της όσο τη φιλοξενούσε στο σώμα της: δυναμική, ανεξάρτητη, ατίθαση, έξυπνη και μάλλον απαιτητική. Στο «κοιλίτσα.com, ημερολόγιο μιας εγκυμοσύνης» η τότε mum to be Στέλλα, περιγράφει το χρονικό μια προαναγγελθείσας γέννας με όλα όσα αυτή συνεπάγεται: χαρές, γέλια, φοβίες, ανησυχίες, ταλαιπωρίες και άλλα πολλά που μόνο μία έγκυος γνωρίζει. Η εγκυμοσύνη σε αυτό το βιβλίο δεν είναι μόνο ροζ. Έχεις πολλά χρώματα και αποχρώσεις:
«Περπατάω στο δρόμο και σκέφτομαι όλα αυτά που θα μπορώ να κάνω ξανά μετά από τρεις μήνες: να τρέξω στο δάσος Συγγρού, να φάω θαλασσινά, να πιω κόκα κόλα με μοναδικό βάρος στη συνείδησή μου την απόλυτα προσωπική μου καταστροφή, να βγω στο δρόμο ήσυχη ότι μπορεί να με πατήσει αυτοκίνητο και να στραπατσαριστώ μόνο εγώ, να κάνω ό,τι γυμναστική θέλω χωρίς άγχος ότι θα ζουληχτεί/χτυπηθεί/πονέσει/πιεστεί η κοιλιά, να φορέσω τζιν, να φορέσω οτιδήποτε άλλο εκτός από πράγματα με λάστιχο πάνω ή κάτω από την κοιλιά, να κοιμηθώ μπρούμυτα, να κάνω σεξ ξαπλωμένη ανάσκελα (ρέκλα), να πασαλειφτώ ήσυχα ήσυχα με άχρηστες κρέμες τίγκα στα αγνά πετροχημικά, να κοιμηθώ μπρούμυτα (το είπα;), να κολλήσω τη μύτη μου στην οθόνη του υπολογιστή, να χοροπηδήσω, να κάνω αποτρίχωση στο μπικίνι βλέποντας ακριβώς τι διάολο αποτριχώνω, να πάρω βιταμίνη C/D/Z για το κρύωμα/την οστεοπόρωση/την πλάκα μου, να κοιμηθώ μπρούμυτα (το είπα).»
Τελικά είναι πιο δύσκολη η εγκυμοσύνη ή η μητρότητα;
Ήταν πιο δύσκολοι οι πρώτοι 13 μήνες της μητρότητας. Τώρα πια τα πράγματα είναι πιο εύκολα και μου αρέσει πάρα πολύ όλη η διαδικασία. Η Στεφανία αρχιζει κι επικοινωνεί κι εγώ νιώθω πιο προσαρμοσμένη. Πολλά από τα πράγματα που με φόβιζαν δεν με φοβίζουν πλέον.
Αν ξαναέγραφες το βιβλίο τώρα, θα το έγραφες διαφορετικά;
Δεν θα το έγραφα με τη μορφή ημερολογίου αλλά ως απολογισμό.
Οι μνήμες είναι όπως τις έγραψες;

Ναι, ναι, απλώς όταν δεν ξέρεις τι θα συμβεί στο μέλλον  δίνεις άλλη προοπτική στα πράγματα, άλλο βάθος.

Πως ξεκίνησες να γράφεις το βιβλίο;
Ξεκίνησε σαν ημερολόγιο από την πρώτη ημέρα που έκανα το τεστ εγκυμοσύνης. Ήμουν μόνη το βράδυ και ήταν μια περίοδος που πειραματιζόμουν με τα blogs. Ο άντρας μου δούλευε κι ένιωθα πάρα πολύ μόνη  και τρομαγμένη εκείνο το βράδυ και είπα κάπου να το πω…  Έγραφα στο blog δύο τρεις φορές την εβδομάδα και τελικά κατά τον 4ο-5ο μήνα -επειδή έβλεπα ότι άρεσε- σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να γίνει και βιβλίο. Συνέχισα δύο μήνες μετά την εγκυμοσύνη. Ο χρόνος όπως περιγράφεται είναι απόλυτα πραγματικός. Μετά σταμάτησα. Δεν ήθελα καθόλου να γράφω…

Έφταιγαν οι ορμόνες;
Ναι, ναι … ήμουν χαμένη. Αν με ρωτήσεις τι έκανα αυτούς τους μήνες, δεν ξέρω να σου πω. Θυμάμαι μόνο την αγωνία μου να μην κλαίει η μικρή. Σταμάτησα λοιπόν και άρχισα μετά από ένα εξάμηνο με την πρώτη φάση της μητρότητας.

Αυτοσαρκάζεσαι και στην πραγματική σου ζωή όπως και στο βιβλίο;
Αυτό είναι που μεσώζει. Η αλήθεια είναι ότι έχω και πολύ σκοτεινή πλευρά, έχω περάσει και φουλ κατάθλιψη αλλά η ισορροπία που έχω βρει είναι να το βιώνω και να το ελαφραίνω, όχι για να το σερβίρω στους άλλους ευκολότερα αλλά για μένα- και να  παρατηρώ από απόσταση.

Ποιό ήταν το πιο δύκολο κομμάτι της εγκυμοσύνης, αυτό που σε φόβισε;
Ήταν το ψυχολογικό κομμάτι, ακόμα και οι σωματικά δύσκολες στιγμές, όπως η ουρουλοίμωξη και η νοσηλεία ή το πως άλλαζε το σώμα μου ήταν πιο εύκολα από το ψυχολογικό. Ένιωθα σίγουρη ότι θα μπορώ να προσφέρω μακροπρόθεσμα στο παιδί μου αυτό που χρειάζεται αλλά δεν ήμουν σίγουρη αν μετά από αυτό εγώ θα είμαι εγώ.

Είσαι;
Ναι, είμαι. Είμαι άλλη εγώ αλλά εγώ. Δεν αισθάνομαι ότι έχω χάσει τον εαυτό μου. Φοβόμουν μήπως η μητρότητα με καταπιεί. Δεν συνέβη κάτι τέτοιο αλλά σκέφτομαι μήπως εγώ έχω κρατήσει κάποια στοιχεία του εαυτού μου ατόφια εις βάρος του πόσο καλή μαμά θα μπορούσα να είμαι;

Οι τύψεις πάνε πακέτο με την μητρότητα, είναι γνωστό. Σκέφτεσαι να κάνεις δεύτερο παιδάκι;
Υπάρχουν φάσεις που το σκέφτομαι, αλλά είναι δύσκολη μια τέτοια απόφαση ώρα. Δεν είμαι σε φάση να ξαναμπώ σε αυτή τη διαδικασία.

Πόσους μήνες θήλασες;
Γύρω στους 20 μήνες…  Ήταν το φάρμακό μου. Ένιωθα ότι αυτό το κάνω σωστά. Όμως κι αυτό στην αρχή δεν ήταν εύκολο. Στο σώμα μου υπήρχε μόνιμα κολλημένο ένα μωρό. Και η Στεφανία ήταν πολύ έντονο μωρό. Δεν ήταν από αυτά που τα ακουμπάς στο καρότσι και κάθονται. Όμως μετά τον χρόνο ήταν πολύ εύκολο.

Θέλεις όταν μεγαλώσει η Στεφανία να  διαβάσει το βιβλίο σου;
Φοβάμαι λίγο. Μήπως νιώσει ότι δεν την ήθελα αρκετά…  Εγώ μεγάλωσα πιστεύοντας ότι η εγκυμοσύνη και η μητρότητα είναι ροζ. Θα ήθελα να ξέρει και τις δυσκολίες, τις ανατροπές.

Ασχολείσαι με πάρα πολλά πράγματα: Είσαι διευθύντρια σύνταξης στο Cosmopolitan, είσαι blogger, συμμετέχεις σε διάφορα project όπως το women on top και είσαι και μαμά. Γίνονται όλα μαζί;

Δεν μπορώ να σταματήσω να κάνω όλα αυτά που κάνω. Αυτό που παρατηρώ τα τελευταία χρόνια είναι ότι δεν μπορώ να συγκεντρωθώ  σε ένα πράγμα για να κάνω μόνο αυτό. Θέλω να νιώθω ότι έχω διεξόδους κι ότι βάζω το μυαλό μου να δουλεύει με διάφορους τρόπους. Οπότε έχω συμβιβαστεί με αυτό. Η μαμά μου με κυνήγαγε πολλά χρόνια και μου έλεγε "αν δεν συγκεντρωθείς σε ένα πράγμα, δεν θα κάνεις τίποτα καλά" αλλά εγώ είπα "δεν πειράζει, δεν θα τα κάνω όλα καλά…" και κάνω πέντε πράγματα μαζί! Υπάρχουν πράγματα που δεν κάνω πια, όπως το να δω τηλεόραση ή να βαφτώ. Κάνω αυτά που κρίνω ότι μου κάνουν καλό.

Πόσες ώρες καταφέρνεις να περνάς με τη Στεφανία;
Είμαστε παρέα περίπου 5 ώρες κάθε πρωί. Είναι ωραία γιατί ξυπνάμε και είμαστε ξεκούραστες. Το βράδυ την βλέπω καμιά ώρα πριν κοιμηθεί, ανάλογα με το τι ώρα θα γυρίσω από το περιοδικό.

Πιστεύεις ότι δεν έχει σημασία ο χρόνος αλλά μόνο η ποιότητα;
Πιστεύω ότι είναι και θέμα χρόνου. Αν δεν υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος είναι δύσκολο να υπάρχει ποιότητα. Αν έχω μόνο μία ώρα μαζί της την ημέρα, αυτό θα συμβαίνει γιατί δουλεύω, δηλαδή κουράζομαι κι αγχώνομαι. Όταν την συναντήσω λοιπόν δεν θα μπορώ αμέσως να απολαύσω τον κοινό μας χρόνο.

Οι σχέσεις του ζευγαριού αλλάζουν;
Υπήρχαν στιγμές που δυσκολεύτηκα πολύ. Όταν είσαι σε μια σχέση μακροχρόνια δεν μπορείς να σκέφτεσαι με ορίζοντα μηνών, οπότε πρέπει να δεις τη μεγάλη εικόνα και να μην απογοητευτείς. Υπήρχαν στιγμές που απογοητευόμουν και νόμιζα ότι δεν θα ξαναγίνω και δεν θα ξανανιώσω όπως παλιά. Τελικά όμως πρόκειται απλώς για μια περίοδο στη ζωή μας. Υπήρχαν εντάσεις γιατί ήμασταν πιο κουρασμένοι. Στην πραγματικότητα όμως πιστεύω ότι η εγκυμοσύνη και η γονεϊκότητα  είναι σαν μεγεθυντικός φακός. Αν είναι καλή η σχέση σου θα γίνει καλύτερη, αν είναι προβληματική θα γίνει χειρότερη. Εμάς μας έφερε πιο κοντά.

Πιστεύεις ότι οι μαμάδες είμαστε μια ξεχωριστή φυλή;
Όχι, η μητρότητα είναι κάτι τόσο φυσικό, τόσο διαδεδομένο στη φύση. Δεν είμαστε φυλή, είμαστε μια φάση. Συνεχίζω να κάνω παρέα με γυναίκες που δεν έχουν παιδιά και έχει τύχη να μην μπορώ να συντονιστώ με άλλες μητέρες για πολλούς λόγους. Η  μητρότητα όμως μ' έκανε εξαιρετικά πιο εξωστρεφή και μου έδωσε πάρα πολλές ευκαιρίες, αλλά και τη διάθεση, να κάνω και καινούριες φίλες, με τις οποίες μπορεί να μας έφερε κοντά η ιδιότητα της μαμάς, αλλά η σχέση μας εξελίχθηκε (και εξελίσσεται) πολύ πέρα απ' αυτό.

Για τι από όσα έχεις καταφέρει ως μαμά είσαι περήφανη;
Είμαι περήφανη –αν και δεν είναι μόνο δικό μου κατόρθωμα- το ότι όταν φεύγω για τη δουλειά μου η μικρή με χαιρετάει και μου λέει «γεια σου μαμά» με χαρά.

Θα συνεχίσεις να γράφεις για την μητρότητα;
Όχι, αυτό το κομμάτι προς το παρόν έκλεισε. Έχω ξεκινήσει ένα εφηβικό βιβλίο σε σχέση με τις διατροφικές διαταραχές.

Μίνι βιογραφικό

Η Στέλλα Κάσδαγλη ξεκίνησε ως μεταφράστρια αλλά στην πορεία έγινε και δημοσιογράφος. Σπούδασε γαλλική Φιλολογία στην Αθήνα και Θεωρία των ΜΜΕ στο Λονδίνο και αποφάσισε ότι προτιμά την αγγλοσαξονική κουλτούρα και τα γαλλικά ποτάμια. Πλέον, εργάζεται ως διευθύντρια σύνταξης στο περιοδικό Cosmopolitan, μεταφράζει ξένη λογοτεχνία, γράφει άρθρα που θα ήθελε να διαβάσει και καταγράφει σε ό,τι οθόνη βρει μπροστά της, τις μαγειρικές της περιπέτειες και τις εκπλήξεις που της επιφυλάσσει η μητρότητα κάθε μέρα. Το βιβλίο “Κοιλίτσα.com, ημερολόγιο μιας εγκυμοσύνης” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.