Αρχική Συνεντεύξεις Ο Θανάσης Ευθυμιάδης στο infokids.gr: "Ο ρόλος του πατέρα είναι ακόμη καλύτερος από αυτό που είχα φανταστεί..."

Ο Θανάσης Ευθυμιάδης στο infokids.gr: "Ο ρόλος του πατέρα είναι ακόμη καλύτερος από αυτό που είχα φανταστεί..."

Αγαπημένος ηθοποιός, που φέτος τον βλέπουμε στην παράσταση της χρονιάς. Και πώς να είναι, αφού το «Άντρες έτοιμοι για όλα» διαθέτει μπόλικες δόσεις χιούμορ και αισιοδοξίας, κάτι που χρειαζόμαστε επειγόντως όλοι οι Έλληνες την περίοδο αυτή. Ο Θανάσης Ευθυμιάδης όμως μας ξαφνιάζει ευχάριστα με όσα μας εξομολογείται για τη ζωή του τώρα, που η οικογένειά του, η σύζυγός του  Άννα Ντιμιτρίεβιτς και οι δύο κόρες τους, Ζωή και Σόφη, τον κάνουν να αισθάνεται κάθε μέρα μέσα στην καλή χαρά.

- Θέλετε ξεκινώντας να μας μιλήσετε για το ρόλο σας στο «Άντρες έτοιμοι για όλα»; Τι ξεχωριστό βιώνετε σε αυτό; Ποιο είναι το στοιχείο που σας κάνεις χαρούμενο που συμμετέχετε σε αυτή την παράσταση;
To «Άνδρες έτοιμοι για όλα» είναι μια σπαρταριστή κωμωδία. Eίχα 10 χρόνια να παίξω κωμωδία στο θέατρο και μου είχε λείψει. Έπαιζα στο Εθνικό θέατρο, στο Φεστιβάλ Αθηνών δραματικά έργα, τα οποία κατά κάποιο τρόπο ήταν τελείως αντίθετα απ’ αυτό που βίωνα στη ζωή μου, δηλαδή τα τελευταία χρόνια παντρεύτηκα, έκανα οικογένεια, παιδιά και η ζωή μου ήταν μέσα στην καλή χαρά, ενώ η δουλειά μου ήταν δράματα και «ψυχοβγαλτικά» πράγματα. Oπότε φέτος για πρώτη χρονιά υπάρχει επιτέλους μια σύμπνοια της πραγματικής ζωής και αυτού που ζω στη θεατρική σκηνή του ΛΑΜΠΕΤΗ. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό για μένα να βλέπεις, ειδικά στις μέρες μας, τον κόσμο να γελάει και να έρχεται μετά με δάκρυα απ’ τα γέλια να σου λέει «ευχαριστώ, είχαμε μήνες να γελάσουμε».  Δεν σας κρύβω ότι πολλές φορές ζηλεύω τους θεατές και θα ήθελα να ήμουν εγώ στη θέση τους,  να βλέπω μια παράσταση και να γελάω τόσο πολύ.

- Όπως ήταν αναμενόμενο, έχει γίνει πολύς λόγος για το στριπτίζ. Είχατε δεύτερες σκέψεις;
Η αλήθεια είναι πως ναι, με προβλημάτισε λίγο αλλά η σύζυγός μου με βοήθησε να το ξεπεράσω αυτό το ταμπού.

-  Η σύζυγός σας πώς το αντιμετώπισε, έκανε κάποιο σχόλιο;
Ήταν αυτή που με βοήθησε.  Είναι πιο ανοιχτό το μυαλό της απ’ το δικό μου, δεν μεγάλωσε στην Ελλάδα, αυτό λέει πολλά. Έχουμε κάποια ταμπού όπου η εκκλησία συνεχίζει να μας τα καλλιεργεί, να ντρεπόμαστε το σώμα μας, να ντρεπόμαστε το χιούμορ. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι η ζωή μας είναι μόνο μια βόλτα, δεν πρέπει να την περάσουμε μέσα στα ταμπού και τις τύψεις. Δεν εννοώ να πάμε το άλλο άκρο. Υπάρχει πάντα η παράδοσή μας, η θρησκεία, όλα αυτά τα πράγματα που μας κρατούν σε μια επαφή με το μέτρο αλλά δεν πρέπει να χάσουμε και τη χαρά της ζωής.

- Γιατί θα προτείνατε σε κάποιον να παρακολουθήσει την παράσταση;
Για το γέλιο που προσφέρει. Γι’ αυτό γίνεται και το αδιαχώρητο. Αν κάποιος θέλει να την παρακολουθήσει πρέπει πολύ νωρίς να εφοδιαστεί με τα εισιτήρια.  Οι θέσεις έχουν εξαντληθεί και βάζουμε πλέον καρέκλες σε κάθε παράσταση. Ο κόσμος έχει πολλή ανάγκη το γέλιο και πραγματικά ο Ρέππας και Παπαθανασίου έκαναν μια παράσταση που αφορά όλους, μικρούς, μεγάλους, άνδρες, γυναίκες και γελάνε όλοι. Είναι απίστευτο και εμείς όλοι οι ηθοποιοί κάθε βράδυ δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό,  χαιρόμαστε αυτό που κάνουμε και αυτό που εισπράττουμε απ’ τον κόσμο γιατί ξέρουμε ότι στη δουλειά μας δεν υπάρχει κάποια συνταγή επιτυχίας. Φέτος έχεις αυτό και πρέπει να το χαρείς γιατί του χρόνου δεν ξέρεις τι θα γίνει.

- Είστε και σε μια άλλη παράσταση. Θέλετε να μας μιλήσετε γι’ αυτή;
Τα Δευτερότριτα  κάνω άλλη μια παράσταση στο θέατρο ΑΠΟΘΗΚΗ, την έγραψε η ψυχολόγος η κυρία Κατερίνα Μαγγανά, την σκηνοθέτησε ο Ακύλας Καραζήσης και λέγεται “Έφη από Ευτυχία”.  Αυτή η παράσταση διαπραγματεύεται την ευθύνη των γονιών απέναντί στην ανατροφή των παιδιών, όχι μόνο ως προς την υλική τροφή τους αλλά και ως προς την πνευματική.  Ποια είναι δηλαδή η ευθύνη των γονιών. Ένας ρόλος που εδώ στην Ελλάδα είναι παρεξηγημένος, η δουλειά της μάνας τελειώνει με το που ταϊζει  το παιδί της, μιλάω για ένα μεγάλο ποσοστό, όχι για όλο βέβαια. Για το πώς οι γονείς ετοιμάζουν τα παιδιά τους στα 18 να είναι έτοιμα να πετάξουν με τα δικά τους φτερά.  Ιδιαίτερα οι μαμάδες τ’ αγόρια αλλά και οι μπαμπάδες τα κορίτσια, το Οιδιπόδειο. Για το πόσο οι γονείς μαθαίνουν τα παιδιά τους ν’ αγαπούν και να εκφράζουν τον έρωτά τους. Είναι η ιστορία ενός λαϊκού τύπου απ’ τη Θεσσαλονίκη που οι γονείς του δεν τον είχαν προετοιμάσει και όταν ήρθε ο μεγάλος έρωτας της ζωής του αυτός δεν ήταν έτοιμος να τον κρατήσει και ο μεγάλος έρωτας έφυγε. Μετά από 20 χρόνια επιστρέφει για να του πει κάτι που θα του αλλάξει όλη του τη ζωή. Αυτή η παράσταση έχει απ’ όλα, δόσεις χιούμορ, δόσεις συγκίνησης, δόσεις ανθρωπιάς.

- Προφανώς όμως δεν είναι έντονη μόνο η ζωή σας στο θέατρο. Στο σπίτι σάς περιμένουν κάθε μέρα τρεις γυναίκες! Ο ρόλος του πατέρα είναι όπως τον φανταζόσασταν;
Στο σπίτι ζω τ’ όνειρό μου, που ήταν πάντα να ζήσω ανάμεσα σε γυναίκες και έγινε πραγματικότητα. Ο ρόλος του πατέρα είναι ακόμη καλύτερος από αυτό που είχα φανταστεί γιατί όταν τα φαντάζεσαι τα πράγματα χάνεις τις μικρολεπτομέρειες, δηλαδή τις στιγμές. Φαντάζεσαι μια γενικότητα όμως οι μικρολεπτομέρειες είναι αυτές που πραγματικά μένουν, αυτές που σε κάνουν να λες «ευχαριστώ».  Τα απρόσμενα που θα σου δώσει ένα παιδί, αρκεί να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά να τα δεις και την καρδιά σου. Το παιδί πρέπει να το αντιλαμβάνεσαι  και να το ακούς με την καρδιά όχι με το μυαλό, κάτι που επίσης δεν μας το μαθαίνουν.  Σιωπούν τα Υπουργεία Παιδείας πάνω σ’ αυτό.  Με λίγα λόγια, οι γονείς να μην αναλύουν αυτό που κάνει ένα παιδί, γιατί αυτό, γιατί εκείνο…  απλά να το ζουν εκείνη τη στιγμή.  Τα παιδιά απλά παίζουν, ας μάθουμε απ’ αυτό.

- Θα μας συστήσετε τις κορούλες σας. Πώς τις λένε και πόσο χρονών είναι; Σε ποιον μοιάζουν;
Η μεγάλη μου κόρη είναι η Ζωή που είναι 4,5 χρονών και η μικρή η Σόφη που είναι 3 χρονών. Νομίζω η Ζωή μοιάζει περισσότερο στη μητέρα της και η Σόφη δεν ξέρω εμφανισιακά αλλά μοιάζει στο δικό μου  χαρακτήρα. Θέλουμε πραγματικά  να είναι αρεστές σε μια παρέα για την ψυχή που θα δίνουν. Γιατί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, δόξα το Θεώ, ομορφύναμε πολύ σαν λαός και ιδιαίτερα οι γυναίκες αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό έμεινε εκεί, στην εξωτερική ομορφιά. Δεν ψάχτηκε και λίγο παρακάτω. Γίναμε ωραίος λαός, πήγαμε στα γυμναστήρια, οι γυναίκες στα ινστιτούτα ομορφιάς, βγήκαν πολλά περιοδικά lifestyle αλλά από κει και πέρα τι κάνουμε για την ψυχή μας, για την πνευματική χαρά. Η δική μου γενιά ήταν εξαρτημένη, βομβαρδίστηκε απ’ τα περιοδικά lifestyle με το φαίνεσθε, “Δέκα τρόποι για να είσαι ωραίος – Δέκα τρόποι για ν’ αποκτήσεις λεφτά -  Δέκα τρόποι για να είσαι επιτυχημένος – Δέκα τρόποι… Δέκα τρόποι… ” φτάνει.  Χάσαμε τις απλές χαρές, τις ανέξοδες χαρές γιατί τα ωραία πράγματα στη ζωή είναι τσάμπα.

- Άλλαξε ο Θανάσης Ευθυμιάδης από την πατρότητα ή παρέμεινε ο ίδιος;
Φυσικά, απ’ το καθημερινό ωράριο, απ’ το ξύπνημα… Αν κάποιος γίνει γονιός και δεν αλλάξει άσ' το. Γύρνα πίσω καλύτερα, χώρισε και ξανακάνε τη ζωή που έκανες αν δεν νιώθεις ότι πρέπει πραγματικά να γυρίσεις σελίδα στη ζωή σου. Είναι μια καινούργια σελίδα, άλλαξαν τα πάντα. Όταν σκέφτομαι κάτι από το παρελθόν νιώθω ότι το έζησα σε μια άλλη ζωή.

- Πώς καταλάβατε ότι η Άννα είναι η γυναίκα της ζωής σας; Ότι μπορεί να γίνει η μητέρα των παιδιών σας;
Όταν αρχίσαμε να συζητάμε.  Η εμφάνισή της ήταν εντυπωσιακή απ’ την αρχή αλλά αυτό που με γοήτευσε ήταν το ανοιχτό μυαλό της. Φαινόταν χορτασμένος άνθρωπος.

- Πιστεύετε ότι η σχέση φθείρεται από τα χρόνια, ότι χάνεται ο έρωτας;
Αναλόγως που έχεις επενδύσει. Για εμάς όχι. Δεν έχουμε επενδύσει στη επιφάνεια, προσπαθούμε και ψάχνουμε καθημερινά την ουσία και η ουσία είναι απλή.  Δεν φθείρονται τα απλά πράγματα.  Φθείρεται ο ήλιος; Φθείρεται η φύση; Εμείς τους κάνουμε κακό. Όταν προσπαθείς ν’ ακολουθήσεις το φυσικό σου ένστικτο δεν φθείρεται. Όταν μπαίνει η λογική και η σκέψη εκεί μπορεί να υπάρχουν φθορές αλλά προσπαθούμε να μην επιτρέπουμε να εισβάλλουν τέτοια πράγματα στην οικογένειά μας. Προσπαθούμε να κρατάμε την επαφή μας με τη φύση και εμείς και τα παιδιά, κάνουμε βόλτες στη θάλασσα, στο βουνό. Έχω ένα μικρό μπαχτσέ πίσω στην πολυκατοικία και παίρνω τα παιδιά και φυτεύουμε σπόρους, μετά μαζεύουμε τα μαρούλια.

- Το γεγονός ότι είστε και οι δύο γνωστοί ηθοποιοί βοηθάει ή δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα και τη σχέση σας;
Ποτέ δεν το σκεφτήκαμε έτσι. Είμαστε πολύ προσγειωμένοι άνθρωποι. Είναι γελοίο άλλωστε στην Ελλάδα να νομίζεις ότι είσαι γνωστός ή διάσημος. Πληθυσμιακά είμαστε ένα μικρό χωριό της Κίνας.

- Διαβάζοντας σε συνεντεύξεις σας για τις απόψεις σας γύρω από τη συμβίωση, τους καυγάδες, το ρόλο της ψυχολογία στη ζωή σας, τη χορτοφαγία, τη γιόγκα... εντυπωσιάστηκα. Δεν θα σας  χαρακτήριζε κάποιος κλασικό Έλληνα άντρα και σύζυγο. Διαφέρετε. Νομίζω ότι οι περισσότεροι Έλληνες άντρες ακόμα κι αν κάνουν γιόγκα ή πηγαίνουν σε ψυχολόγο, δεν θα το ομολογούσαν εύκολα...
Απ’ όπου μπορώ να πάρω βοήθεια, την παίρνω.  Πήρα και παίρνω βοήθεια απ’ τη γιόγκα αλλά πήρα βοήθεια και απ’ το Άγιο Όρος. Θέλω να πω ότι απ’ όπου νιώθω ότι υπάρχει αληθινή πνευματική βοήθεια θα την πάρω. Θ’ ακούσω ακόμη και ένα γέρο αμόρφωτο άνθρωπο σ’ ένα χωριό, θα κάτσω και θα πιω ένα καφέ μαζί του γιατί κάτι έχει να μου πει. Δεν έχει να μου πει τίποτα ένας γιάπης, ένα golden boy. Να χαίρεται τα λεφτά του, όμως δεν έχει να μου πει κάτι αυτή τη στιγμή στη ζωή μου. Προσπαθώ να είμαι με απλούς ανθρώπους που κάτι έχουν να μου πουν, που θα με οδηγήσει στην απλότητα της ζωής.

- Τι θέλετε να μάθουν από εσάς τα παιδιά σας και τι έχουν διδάξει εκείνα σε σας.
Δεν θέλω να μάθουν τίποτα από μένα. Εγώ προσπαθώ να μαθαίνω από αυτά όπως και η σύζυγός μου. Γιατί τα παιδιά είναι αγνά, δεν τα έχουνε βομβαρδίσει μ’ όλα αυτά τα πρέπει. Τι να μάθουν από εμάς; Άλλωστε, όπως είπα, εμείς είμαστε μια γενιά που μας βομβαρδίσανε τα περιοδικά με όλους αυτούς τους τρόπους που πρέπει να ζεις και κάνουμε αγώνα να ξαναβρούμε αυτό που χάσαμε. Τα παιδιά δεν το χάσανε ακόμη και θα προσπαθήσουμε να το κρατήσουν όσο είναι δυνατόν. Μιλάω για την αγνότητα, για την απλότητα των πραγμάτων, την ουσία και όχι τη βιτρίνα.

- Η κρίση σάς τρομάζει; Ξέρω ότι αντιμετωπίσατε προβλήματα από καθυστερήσεις πληρωμών...
Η κρίση υπάρχει αλλά είναι μια καινούργια σελίδα στη ζωή μας και προσαρμοστήκαμε από τη στιγμή που μας αρέσει αυτή η χώρα. Ζούμε με τα αναγκαία και είναι μια χαρά. Πριν είχα τρέλα με τα αμάξια και τις μηχανές και σκορπούσα πολλά λεφτά. Να, αυτό κόπηκε αλλά δεν μου λείπει και καθόλου. Ίσως συμβούν και κάποια θετικά όπως η αλληλοβοήθεια. Στην  πολυκατοικία μας τις γιορτές κάποιος έφτιαξε μελομακάρονα, άλλος κουραμπιέδες, άλλος ένα φαγητό,  κάποιος ένα γλυκό. Ανταλλάξαμε μεταξύ. Πριν μερικά χρόνια στις γιορτές αυτό δεν συνέβαινε. Υπήρχε μια απομόνωση, ο καθένας μόνος του.  Τώρα ήρθαμε πιο κοντά όλη η πολυκατοικία, πολύ ανθρώπινο και μας άρεσε.

- Τι ελπίζετε από το 2013;
Να συνεχίσω να μαθαίνω, να συνεχίσω να έχω τα μάτια μου ανοιχτά,  να προσπαθώ ν’ ακούω τα παιδιά και να μαθαίνω απ’ αυτά.  Να μην με τρομάζει η αγνότητά τους και η απλότητά τους.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.