Αρχική Συνεντεύξεις Ο Μάρκος Σεφερλής μιλά στο infokids.gr "Έχω περάσει πολύ δύσκολες περιόδους στη ζωή μου, που πραγματικά αν δεν ήταν ο Χάρης δεν ξέρω ποια θα ήταν η κατάληξη."

Ο Μάρκος Σεφερλής μιλά στο infokids.gr "Έχω περάσει πολύ δύσκολες περιόδους στη ζωή μου, που πραγματικά αν δεν ήταν ο Χάρης δεν ξέρω ποια θα ήταν η κατάληξη."

To ραντεβού για τη συνέντευξή μας ήταν Κυριακή στο θέατρο ΠΕΡΟΚΕ. Μετά την παράσταση ΖΥΜΑΡΟΥΛΗΣ περίμενα τον Μάρκο Σεφερλή να μου μιλήσει και η αλήθεια είναι ότι τον περίμενα αρκετά. Γιατί μετά την παράσταση έρχεται η ανθρώπινη επαφή. Ο Μάρκος Σεφερλής φωτογραφήθηκε με όλους, μίλησε, μοίρασε αυτόγραφα και πήρε ζωγραφιές των μικρών του φίλων. Ακούραστος, ανθρώπινος και ζεστός, δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Θεωρεί ότι είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει για όλη αυτή την αγάπη που εισπράττει απ΄τον κόσμο. Εμείς που το είδαμε με τα μάτια μας θα το ονομάζαμε λατρεία.

- “Ζυμαρούλης”  για 4η χρονιά στο θέατρο Περοκέ. Ποια τα συστατικά αυτής της επιτυχημένης παράστασης και τι μηνύματα θέλετε να περάσετε στα παιδιά;

Τα συστατικά της παράστασης είναι πολλά. Καταρχήν είναι ένα θέμα πάρα πολύ ωραίο, πολύ ενδιαφέρον και πολύ διαφορετικό απ’ όλα αυτά που έχουν συνηθίσει να βλέπουν τα παιδιά.  Είναι μια ιστοριούλα πάρα πολύ απλή και πολύ τρυφερή.  Απ’ την άλλη είναι μια παράσταση με εντυπωσιακά σκηνικά, κοστούμια, πολύ ωραία μουσική, πολύ ωραία τραγούδια.  Παίζουμε με τις κλίμακες, τα αντικείμενα είναι μεγεθυμένα και αυτό αρέσει πάρα πολύ στα παιδιά.  Τα εντυπωσιάζει όταν βλέπουν μια τεράστια τσατσάρα η οποία γίνεται σκάλα, μια τεράστια κούπα η οποία γίνεται ποντικοπαγίδα και έναν διώροφο μπουφέ.  Η παράσταση έχει γέλιο που δεν το συναντάς σε πολλά παιδικά.  Αντιμετωπίζω τα παιδιά σαν μεγάλους ανθρώπους, όχι σαν μικρά παιδιά που θέλουν να δούνε την ιστοριούλα και αυτό είναι όλο.  Θέλω να περάσουν καλά, θέλω να γελάσουν, θέλω να διασκεδάσουν.  Από την αρχή σπάω τον πάγο μεταξύ κοινού και ηθοποιών, κατεβαίνω χαιρετάω όλο τον κόσμο και σχολιάζω ανάλογα.  Τους αντιμετωπίζω όλους σαν φίλους μου.  Πειράζω τους γονείς ή τις γιαγιάδες.  Δεν θέλω οι γονείς και οι παππούδες να αισθάνονται ξεχωριστά κομμάτια, ότι δεν τους αφορά η παράσταση και ότι απλά συνόδευσαν τα παιδάκια τους.  Θέλω όλοι να αισθανθούμε παιδιά, να ενωθούμε μικροί και μεγάλοι για να περάσουμε πάρα πολύ ωραία. Νομίζω και η ζωντάνια που βγαίνει από εμάς τους ηθοποιούς είναι μοναδική.  Εμένα τουλάχιστον μου αρέσει να κάνω παραστάσεις για παιδιά.  Νομίζω ότι τους το οφείλω γιατί η αγάπη των παιδιών είναι πάρα πολύ μεγάλη.  Ένα άλλο στοιχείο είναι η συμμετοχή των παιδιών που αυτό το βρίσκουμε σε πολλά παιδικά αλλά εδώ είναι λίγο διαφορετική.  Τα παιδιά ανεβαίνουν και πάνω στη σκηνή, χορεύουν μαζί μας και τραγουδάνε.  Τα μηνύματα που περνάει το έργο είναι απλά αλλά πολύ σημαντικά.  Είναι το θέμα της φιλίας και όταν κάποιοι φίλοι ενώνουν τις δυνάμεις τους μπορούν να καταφέρουν πάρα πολλά.  Θίγεται το θέμα της μοναξιάς και τα προβλήματα που δημιουργεί όταν κάποιος αποξενώνεται από τους άλλους, δεν έχει φίλους και αισθάνεται πάρα πολύ μόνος όπως είναι η θήκη του τσαγιού που υπάρχει στην παράσταση, το οποίο στο τέλος συμφιλιώνεται με τα υπόλοιπα μέλη του μπουφέ, φεύγει απ’ την μοναξιά και αισθάνεται ευτυχισμένο.

- Δύσκολο το παιδικό κοινό.  Μέσα στην αθωότητα που το διακατέχει μπορεί να πει τις  μεγαλύτερες αλήθειες.  Έχουν υπάρξει στιγμές –αντιδράσεις  που σας έχουν φέρει σε αμηχανία ή σας έχουν συγκινήσει;

Στην πρώτη παιδική παράσταση που έκανα, πολλά χρόνια πριν, μόλις είχα βγει απ’ τη δραματική σχολή έκανα τον παπουτσωμένο γάτο.  Μου είχαν φέρει μια στολή που έμοιαζε πιο πολύ με αρκούδα παρά με γάτο.  Με είχε πιάσει μια αγωνία, ένα άγχος πριν βγω στη σκηνή  “παιδιά είμαι σαν αρκούδος”, oι  συνάδελφοι  μου έλεγαν “όχι είσαι γάτος”, εγώ “μα είμαι σαν αρκούδος”.  Βάφομαι κάνω τα μουστάκια μου, τις μύτες…  μου λένε “είσαι γάτος”.  Βγαίνω και εγώ στη σκηνή σίγουρος ότι μοιάζω με γάτο και πετάγεται ένα παιδάκι από κάτω και λέει “ένας αρκούδος”.  Πραγματικά γέλασα όπως και ο κόσμος και κατάλαβα ότι το παιδί δεν το ξεγελάς.  Αυτό που βλέπει, θα το πει.  Γι’ αυτό προσπαθώ το καθετί να είναι τέλειο για να μην έχουμε τέτοιες αντιδράσεις από κάτω.  Κάνω ένα άλλο έργο στη Seferland, δεν παίζω εκεί, το γράφω και το σκηνοθετώ, το “MANTEΨΕ ΠΟΣΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ”.  Είναι ένα παραμύθι με οικολογικό περιεχόμενο αλλά στηρίζεται πολύ και στη σχέση πατέρα – γιου.  Η ιδέα είναι παρμένη από ένα παραμύθι που έχουν διαβάσει 10 δισ. άνθρωποι στον κόσμο με τίτλο “MANTEΨΕ ΠΟΣΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ” που είναι ένας λαγός και ο γιός του και ο μικρός λαγός θέλει να εκφράσει στον πατέρα του πόσο πολύ τον αγαπάει.  Αλλά σε καθετί που του λέει ο πατέρας του δείχνει ότι τον αγαπάει πολύ περισσότερο.  Του λέει ο μικρός “σ’ αγαπάω όσο φτάνουν τα χέρια μου” έχοντας τα χέρια του ανοιχτά, λέει ο πατέρας “σ’ αγαπάω όσο φτάνουν τα δικά μου χέρια” που είναι πιο μεγάλα.  Λέει ο μικρός “σ’ αγαπάω όσο μπορώ να πηδήξω”, λέει ο πατέρας “σ’ αγαπάω όσο πιο ψηλά μπορώ εγώ” που πηδάει πιο ψηλά.  Στο τέλος λέει το παιδάκι “σ’ αγαπάω μέχρι το φεγγάρι” και αφού το βάλει για ύπνο ο πατέρας λέει “εγώ σ’ αγαπάω μέχρι το φεγγάρι και πίσω ξανά”.  Έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα σε 2-3 παραστάσεις που παιδάκια έχουν βάλει τα κλάματα επειδή είναι πάρα πολύ δεμένα με τον πατέρα τους.  Όταν το διάβασα συγκινήθηκα και εγώ.  Τα περισσότερα έργα μιλάνε για την αγάπη της μάνας και του παιδιού.  Ήταν το πρώτο παραμύθι που διάβασα που μιλούσε για την αγάπη του πατέρα και του γιου.  Αυτό μ’ έκανε να φτιάξω μια ιστορία πάνω σ’ αυτό το θέμα. Βέβαια το παραμύθι μιλάει και για την οικολογία, για την καταστροφή του περιβάλλοντος και για την ανακύκλωση.


- Ας περάσουμε σε κάποιον άλλο ρόλο στη ζωή σας. Αυτόν του πατέρα. Δύσκολος ρόλος, τι απαιτεί;

Ο δυσκολότερος, αλλά ο καλύτερος.  Ο πιο ενδιαφέρον.  Απαιτεί ειλικρίνεια, να λειτουργείς  προς το παιδί σου όπως αισθάνεσαι, να του προσφέρεις αγάπη γιατί αυτό θέλει το παιδί και να το κάνεις να αισθάνεται ασφάλεια, ζεστασιά και ότι είσαι πάντα δίπλα του.  Σίγουρα ένα παιδί σε κάνει να επαναπροσδιορίζεις τις αντιλήψεις σου πάνω σε πολλά θέματα.  Πιστεύω ότι αλλάζεις σαν άνθρωπος.  Είναι η μοναδική σου προτεραιότητα στον κόσμο, καταλαβαίνεις ότι όλα τ’ άλλα δεν είναι τίποτα.  Τρέχουμε για πράγματα που μπορεί να μας προσφέρουν μια καλύτερη ζωή που τελικά δεν είναι ουσιαστικά. Έχω περάσει πολύ ωραίες στιγμές σε πολύ δύσκολες περιόδους της ζωής μου, εννοώ σε δύσκολες οικονομικές καταστάσεις που πραγματικά αν δεν ήταν ο Χάρης δεν ξέρω ποια θα ήταν η κατάληξη.  Εννοώ ότι τα πρώτα χρόνια που πήρα το Δελφινάριο, που πραγματικά πέρασα ένα δράμα ήταν μόλις είχε γεννηθεί ο Χάρης.  Μου έδωσε τόση δύναμη όταν γύριζα σπίτι και τον έβλεπα και τον αγκάλιαζα.  Με έκανε να ξεχνάω όλα τα οικονομικά προβλήματα και μου έδινε κουράγιο για να παλέψω, ν’ αντεπεξέλθω στις δυσκολίες.  Είχα ένα στόχο, να επανέλθουν όλα σε μια καλή κατάσταση για να μπορώ να δώσω όσο περισσότερα στο παιδί μου.

- Τι κάνετε τις ελεύθερες ώρες σας με τον Χάρη;

Φροντίζω οι ώρες που είμαι με το γιο μου να είναι ουσιαστικές.  Δηλαδή όταν είμαι σπίτι θα παίξουμε μαζί playstation ή επιτραπέζια , θα διαβάσουμε, όχι τα μαθήματά του, άλλα πράγματα που μπορεί να ενδιαφέρουν εμένα και θέλω να του τα μεταδώσω.  Θα τον πάω για μπάλα που είναι πιο εποικοδομητικό να πάει μαζί μου παρά με την μαμά του που όπως όλες οι μαμάδες θα διαβάζει περιοδικό.  Εγώ  θα τον παρακολουθήσω και θα μιλήσω μαζί του για μπάλα και αυτό του Χάρη του αρέσει πάρα πολύ.  Βέβαια είναι πιο ενημερωμένος από μένα για το παγκόσμιο ποδόσφαιρο και μου λέει πράγματα.  Όταν βλέπει ότι εγώ δεν ξέρω και με ενημερώνει, χαίρεται ιδιαίτερα.  Οι ώρες οι δικές μου με τον Χάρη είναι σίγουρα πολύ λιγότερες απ’ ό,τι είναι με την Έλενα αλλά είναι το ίδιο ουσιαστικές.  Περνάμε καλά και το παιδί το διασκεδάζει, το χαίρεται.  Το κυριότερο δεν μου κάνει παράπονα ότι του λείπω.  Με την Έλενα θα διαβάσει, θα βγει για ψώνια, θα κάνει άλλες δραστηριότητες, θα πάνε σε λούνα παρκ, στο σινεμά.  Καταλαβαίνω ότι τα πάμε καλά μεταξύ μας  και σε μένα φυσικά το εκφράζει όταν του λένε, συνήθως οι συμμαθητές του, ότι ο μπαμπάς σου είναι πολύ καλός ηθοποιός εκείνος λέει “δεν είναι πολύ καλός ηθοποιός είναι πολύ καλός μπαμπάς”.  Νομίζω ότι αυτό που του προσφέρω του αρκεί και τον κάνει ευτυχισμένο.


- Ο μικρός έχει εκφράσει την επιθυμία ν’ ακολουθήσει τα χνάρια των γονιών του και να γίνει ηθοποιός; Θα τον παροτρύνατε;

Στην αρχή υπήρχαν κάποια δείγματα.  Όπως όλα τα παιδιά που μιμούνται τους γονείς του έτσι και ο Χάρης έκανε αυτά που έκανα και εγώ, μάθαινε απ έξω τους ρόλους απ’ τις παραστάσεις αλλά τώρα πια τον έχει κερδίσει η μπάλα.  Μέρα νύχτα ασχολείται με το ποδόσφαιρο.  Μερικές φορές τον ρωτάω αν θέλει σε κάποια παιδική παράσταση, πέρα του ΖΥΜΑΡΟΥΛΗ, να παίξει μαζί μου και μου λέει “ναι μπαμπά μου θέλω… θα μ’ αφήσει η μαμά;”. Γιατί έχει το σχολείο και τα μαθήματα, μα του λέω ότι θα παίζουμε Κυριακή.  Του αρέσει η εμπειρία να παίξουμε μαζί, βέβαια είναι ντροπαλό παιδί όπως ήμουν κι εγώ.

- Σας μεταφέρει μηνύματα απ’ το σχολείο; Τι του λένε οι συμμαθητές του για εσάς; Σας έχει πει κάτι που σας έχει προβληματίσει;

Οι δασκάλες του στο σχολείο μας λένε ότι είναι πολύ καλό παιδί και δεν συμπεριφέρεται σαν ένα παιδί επώνυμων γονιών.  Πιστεύω ότι είναι και θέμα δικό μας γιατί δεν συμπεριφερόμαστε σαν επώνυμοι, δηλαδή είμαστε απλοί φυσιολογικοί άνθρωποι γι’ αυτό μας αγαπάει και ο κόσμος.  Δεν έχουμε μεταφέρει στο παιδί μια εικόνα ότι είμαστε κάτι διαφορετικό απ’ τους άλλους ανθρώπους.  Ξέρει ότι δουλεύουμε στην τηλεόραση, στο θέατρο, βλέπει την αγάπη των άλλων παιδιών όταν έρχονται στο θέατρο και ζητάνε αυτόγραφο ή μου φέρνουν ζωγραφιές αποτυπώνοντας στο χαρτί αυτό που αισθάνονται για μένα. Μάλιστα θέλω να κάνω και ένα βιβλίο με τις ζωγραφιές τους και τα έσοδα να πάνε για φιλανθρωπικό σκοπό.
Ένα γεγονός που με έχει προβληματίσει είναι όταν είχα προβλήματα με το Δελφινάριο και την άδεια του.  Είχα κάποιες δυσάρεστες καταστάσεις με αστυνομίες και αυτόφωρο που το είχε δείξει και η τηλεόραση και του είπαν τα παιδιά “τον μπαμπά σου τον πήγαν φυλακή”.   O Xάρης έλεγε “όχι, αφού είναι σπίτι μου ο μπαμπάς”.  Βέβαια όλο αυτό ήταν καθοδηγημένο γιατί κάποιοι ήθελαν ν’ αφήσω το Δελφινάριο.  Εξήγησα στον Χάρη ότι αυτό που έδειξε η τηλεόραση ήταν από κάποια σειρά που είχα κάνει  και εγώ έκανα το ρόλο κι έτσι το παιδί το ξεπέρασε. Αυτό βέβαια με πλήγωσε γιατί  κατάλαβα πόσο κακό μπορεί να σου κάνει μια απερισκεψία κάποιου.  Δεν σκέφτηκαν ότι υπάρχει και ένα παιδί που θα δει, θα μάθει ή θα του πουν κάποιοι άλλοι για τον πατέρα του ο οποίος δεν  είναι εγκληματίας, αυτό που κάνει είναι να προσφέρει γέλιο και απλά είχε πέσει θύμα μια πλεκτάνης.  Βέβαια το Δελφινάριο δεν το έχασα, είναι εκεί ζει και βασιλεύει και θα είμαι και εγώ πολλά χρόνια εκεί.

- Κάνει κριτική στη δουλειά σας;

Βεβαίως, π.χ. το καλοκαίρι στη παράσταση TROY STORY που είχε κάποια διάρκεια και ήθελα να κόψω κάποια πράγματα μου είπε “μπαμπά να κόψεις αυτό με τους ήρωες του '21 γιατί δεν το καταλαβαίνει ο κόσμος”.  Ήταν κάτι που δεν είχε καταλάβει ο ίδιος.  Βέβαια ήταν ένα νούμερο που καταχειροκροτήθηκε και συγκίνησε πολύ κόσμο.  Κάναμε κάποια κέρινα ομοιώματα των ηρώων του '21 που έπαιρναν ζωή κάποια στιγμή και έλεγαν πράγματα πολύ σκληρά για την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της χώρας μας.  Ακούω πάντα τη γνώμη του και τις περισσότερες φορές είναι εύστοχος βέβαια και εγώ κάνω κάποια πράγματα που πρέπει να κάνω.  Είναι ο πρώτος που ακούει τις ιδέες σε κάτι που θέλω ν’ ανεβάσω είστε παιδικό είτε βραδινό, ακούει τα τραγούδια που γράφει ο συνθέτης και μου λέει τη γνώμη του.   Άλλωστε το παιδί δεν το ξεγελάς, έχει και ένστικτο.  Αν κάτι του αρέσει πάει να πει ότι είναι και καλό, θ’ αρέσει και στον κόσμο.  Μ΄ ενδιαφέρει η γνώμη του και τώρα που ετοιμάζω και ένα πολύ μεγάλο μιούζικαλ σε πολύ μεγάλο χώρο για τα επόμενα Χριστούγεννα του έβαλα κάποια έργα κάτω και αποφάσισε ο Χάρης να κάνω τον ΠΗΤΕΡ ΠΑΝ.   Εγώ που αισθάνομαι αιώνια παιδί μού αρέσει και το μήνυμα του ΠΗΤΕΡ ΠΑΝ “να σκεφτόμαστε και να θέλουμε να παραμείνουμε παιδιά” γιατί σίγουρα οι κοινωνικές καταστάσεις και η ζωή μας πηγαίνει σε άλλα μονοπάτια και ξεχνάμε το παιδί που υπάρχει μέσα μας.  Εγώ θέλω να το ξαναθυμίσω σε μικρούς και μεγάλους.  Θα ήταν πολύ πιο ωραίος ο κόσμος αν λειτουργούσαμε όλοι σαν παιδιά.

- Τι θα τον συμβουλεύατε να μην κάνει ποτέ στη ζωή του;  Οι δικοί σας γονείς τι συμβουλές σας έδιναν;

Δεν μου έδιναν συμβουλές.  Μεγάλωσα καλά, είχα καλά πρότυπα.  Οι γονείς μου ήταν  δυο άνθρωποι που δούλευαν από το πρωί έως το βράδυ, δεν είχαν τελειώσει ούτε δημοτικό.  Το μόνο που μου έλεγαν ήταν να μην καπνίσω και τους ευχαριστώ, δεν κάπνισα ποτέ.  Εγώ και η Έλενα με παραδείγματα, με εικόνες που βλέπουμε στο δρόμο και μέσα από συζήτηση προσπαθούμε να περάσουμε στο Χάρη κάποια πράγματα.  Πώς να λειτουργήσει σε καταστάσεις που θα συναντήσει στη ζωή του.  Ποτέ όμως σαν συμβουλή γιατί αν πεις στο παιδί “μην κάνεις αυτό ή εκείνο” μπορεί να το κάνει και επίτηδες.

- Κάνετε όνειρα γι’ αυτόν;

Δεν κάνω όνειρα γιατί πιστεύω ότι θα διαλέξει το δρόμο του μόνος του.   Πρέπει ν’ αγαπάει ο ίδιος αυτό που θα κάνει για να το κάνει καλά και για να είναι ευτυχισμένος.  Δεν θέλω να σκέφτομαι σαν την μάνα μου που ήθελε να με δει γιατρό ή δικηγόρο και μου έπαιρνε αγαλματάκια για το γραφείο μου τα οποία τα έχω όλα και τα χρησιμοποιώ πια σε σκηνικά.  Δεν θέλω να τον αγχώσω ότι πρέπει να γίνει κάτι για να ικανοποιήσει εμάς.  Αγαπάει τα γράμματα, είναι καλός μαθητής και έχει γερές βάσεις.  Δείχνει ότι θα έχει μια καλή πορεία με τα γράμματα.  Βέβαια ούτε και αυτός έχει κάτι στο μυαλό του.  Αυτό που θέλει να γίνει είναι ποδοσφαιριστής  όπως τα περισσότερα παιδιά στην ηλικία του.

- Πώς προέκυψε η seferland; Πώς μπορούν να διασκεδάσουν εκεί τα παιδιά  και τι δραστηριότητες γίνονται;

Η seferland είναι μια ιδέα που είχα πολλά χρόνια στο μυαλό μου.  Πάλι από την ανάγκη μου να ευχαριστήσω τα παιδιά για τη μεγάλη τους αγάπη ήθελα να φτιάξω ένα χώρο γι’ αυτά που να μην είναι ο απλός παιδότοπος που είναι γεμάτος με φουσκωτά και αυτή να είναι η διασκέδαση τους.  Θέλω τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι να διευρύνουν τη φαντασία τους, να γίνει όλο αυτό πιο δημιουργικό.  Έτσι φρόντισα η seferland να είναι ένας χώρος που τα παιδιά θα παίξουν πάρα πολύ αλλά θα διευρύνουν τη φαντασία τους και θα δημιουργήσουν κάτι δικό τους.  Είναι ένας τριώροφος χώρος που έχει πολλούς τρόπους να διασκεδάσει ένα παιδί και να παίξει  με τα οικολογικά παιχνίδια.  Υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες.  Το παιδί μπορεί να δει διάφορα θεάματα όπως κουκλοθέατρο, καραγκιόζη, μάγους, ταχυδακτυλουργούς.  Υπάρχει η παράσταση ΜΑΝΤΕΨΕ ΠΟΣΟ Σ’ ΑΓΑΠΩ και κάθε Τρίτη κάνω εγώ θεατρικό παιχνίδι.  Δηλαδή προσπαθώ να φέρω τα παιδιά σ’ επαφή με το θέατρο μέσα απ’ το παιχνίδι.  Μου αρέσει πολύ αυτή η δραστηριότητα γιατί έρχομαι πολύ πιο κοντά με τα παιδιά απ’ ότι σε μια θεατρική παράσταση.  Υπάρχει και ένας χώρος με μακέτες από 11 μεγάλα ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας που έρχονται σχολεία και τις βλέπουν και εγώ μέσω video κάνω έναν ιστορικό λίγο διαφορετικό απ’ τους άλλους, είναι η μορφή λίγο αστεία και εξηγώ τι είναι αυτές οι μακέτες.  Υπάρχει και ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας στην seferland.

- Η αποδοχή του κόσμου είναι πολύ μεγάλη προς το πρόσωπο σας.  Η αποδοχή των συναδέλφων σας;

H αποδοχή των συναδέλφων στην αρχή ήταν κάπως.  Δεν μπορώ να πω ότι ήταν η καλύτερη.  Σίγουρα βγήκε ένας καινούργιος, ένας διαφορετικός και λέω διαφορετικός γιατί το χιούμορ το δικό μου από τότε που πρωτοξεκίνησα με το ΤΑΞΙ ήταν διαφορετικό.  Στην αρχή με πλήγωσε λίγο γιατί δεν είχα πειράξει κανέναν ούτε καταλάβαινα πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό για κάποιους.  Έτριζαν κάποιες καρέκλες ανθρώπων που βέβαια είχαν κάνει την πορεία τους, είχαν κατακτήσει μια θέση αλλά τα πράγματα αλλάζουν, οι εποχές εξελίσσονται και οι αντιλήψεις μας “μοντερνοποιούνται” και σίγουρα αυτό το διαφορετικό θα αγαπιόταν απ’ τον κόσμο και θα είχε μια συνέχεια όπως και έχει.  Αυτό ενόχλησε μερικούς, ίσως δεν μπορούσαν να καταλάβουν  τι ακριβώς είμαι, αν είμαι καλός ηθοποιός, αν κάνω stand up comedy, αν αυτοσχεδιάζω, αν χορεύω ή αν τραγουδάω.  Βέβαια από τις δυο τελευταίες κριτικές του κ. Γεωργουσόπουλου τα πράγματα άλλαξαν λίγο.  Το βλέπω, είναι εμφανές.  Πλέον με αντιμετωπίζουν αλλιώς και η αποδοχή είναι μεγαλύτερη και όταν με βλέπουν και η προσέλευση είναι μεγαλύτερη.  Κάποτε δεν τολμούσαν να έρθουν στο θέατρο τώρα πια έρχονται, το χαίρονται και φροντίζουν και να το δείξουν.  Ξαφνικά έχω γίνει in γι’ αυτούς.  Όμως από την αρχή δεν με ενδιέφεραν τα σχόλια, δεν με έκαναν να γυρίσω πίσω,  να οπισθοδρομήσω.  Προχωρούσα μπροστά και έλεγα ότι εγώ αυτό θέλω να κάνω και ο σκοπός μου είναι να το κάνω όσο πιο σωστά γίνεται.  Η γνώμη και η αγάπη του κόσμου με ενδιέφερε.  Καταθέτω την ειλικρίνειά μου και ο κόσμος με ακολουθεί και με εκτιμά.  Ξέρει ότι θα περάσει καλά στις παραστάσεις μου.  Θέλω να πει ο κόσμος “με τον Σεφερλή γελάσαμε” και δόξα το θεό το λέει και οι ευχές που παίρνω καθημερινά να μ’ έχει ο θεός καλά και να τους κάνω να γελάνε μου αρκούν.  Όλα τ’ άλλα δεν με αφορούν.

- Πόσο σας έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση;

Προσωπικά όχι, γιατί δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος που ξόδευα πολλά.  Φρόντιζα να περνάω καλά με την οικογένεια μου με τα βασικά αγαθά.  Δεν ήμουν ποτέ της χλιδής και των μεγάλων πραγμάτων.  Η οικονομική κρίση σίγουρα έχει επηρεάσει τη δουλειά μου, ξέρω τι γίνεται γύρω μου και προσπαθώ να συμβαδίσω με την εποχή.  Μιλάω για τις τιμές των εισιτηρίων.   Φροντίζω και αυτοί που δεν έχουν μεγάλη οικονομική δυνατότητα να έρθουν να δουν το θέαμα του ετοιμάζω κάθε χρόνο.  Υπάρχουν ειδικές τιμές για τους άνεργους, τους πολύτεκνους, το εισιτήριο της παρέας, μια μέρα της εβδομάδας χαμηλό εισιτήριο για όλους.

- Αν έπρεπε να δώσετε ένα τίτλο στην έως τώρα καλλιτεχνική σας πορεία ποιος θα ήταν αυτός;

“Θέλω να κάνω τον κόσμο να γελάει…” και δεν θα σταματήσω ποτέ.

- Δίπλα στα ονόματα Χάρης και Έλενα ποια λέξη θα βάζατε;

Ευτυχία… Είναι απόλυτη ευτυχία να έχεις γυναίκα την Έλενα, είναι ένας υπέροχος άνθρωπος και πιστεύω ότι ο Θεός μου το χρωστούσε επειδή ταλαιπωρήθηκα και στο προσωπικό κομμάτι.  Νομίζω ότι ο ερχομός της Έλενας στη ζωή μου ήταν ό, τι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί και ολοκληρώθηκε με τον ερχομό του Χάρη.  Είναι μοναδικοί και οι δυο και είναι η πραγματική ευτυχία γιατί νιώθω ευτυχισμένος.  Είμαι σ’ ένα σπίτι που πλημμυρίζει από ευτυχία με την έννοια ότι περνάμε πολύ καλά, καταλαβαινόμαστε με την Έλενα και αγαπιόμαστε.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.