Αρχική InfoDad Πώς και γιατί 20χρονα παιδιά ληστεύουν και τρομοκρατούν;

Πώς και γιατί 20χρονα παιδιά ληστεύουν και τρομοκρατούν;

Το προφίλ των τεσσάρων συλληφθέντων για τη διπλή ληστεία στο Βελβεντό που κατηγορούνται –τουλάχιστον οι δύο από αυτούς- να εμπλέκονται και στην τρομοκρατικη οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» αξίζει να μας κάνει να αναρωτηθούμε: Γιατί νεαροί φοιτητές που έχουν διακριθεί για τις ικανότητες και την ευφυία τους καταλήγουν στην παρανομία; Πώς ένα παιδί που διαπρέπει στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο επιλέγει να περιθωριοποιηθεί και να εμπλακεί σε επικίνδυνες και παράνομες δρασεις; Η οικογενειακή σύμβουλος Ερατώ Χατζημιχαλάκη μας βοηθάει να ξετυλίξουμε το κουβάρι και να εντοπίσουμε τι είναι αυτό που πυροδοτεί τη βόμβα της λεγόμενης- από τους ίδιους- «κοινωνικής επανάστασης».

Ποιοι είναι;
Νίκος Ρωμανός: Ο φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Η δολοφονία του φίλου του Αλέξη Γρηγορόπουλου, μπροστά στα μάτια του, έπαιξε σίγουρα καθοριστικό ρόλο στις επιλογές του 15χρονου τότε Νίκου. Έχει γεννηθεί στις 27 Ιανουαρίου του 1993 στην Αθήνα και είναι εγγονός του Αθ. Νάσιουτζικ. Η μητέρα του Παυλίνα, είναι γνωστή συγγραφέας και σε παλαιότερη συνέντευξή της στο κυπριακό περιοδικό "Φιλελεύθερο" (Ιούλιος του 2008) είχε μιλήσει για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε όταν πατέρας της φυλακίσθηκε αλλά και για το πως μεγαλώνει το παιδί της.

« Μέχρι τα πρώτα 10 χρόνια του παιδιού έχεις τη χαρά ότι διαμορφώνεις έναν άνθρωπο, ότι του δίνεις αρχές που μπορεί να είναι και ενάντια σε ό,τι προηγήθηκε, να είναι κάτι καινούργιο. Μία φορά, για παράδειγμα, που έγραφε ο γιος μου διαγώνισμα στην ιστορία, μου λέει «έλα μαμά να διαβάσουμε ιστορία» και του απαντάω «χέσε την ιστορία, θα διαβάσουμε Μάριο Χάκκα». Μου λέει «μαμά, είσαι τρελή;». Εγώ ήξερα ότι την ιστορία θα την ξεχάσει, το κείμενο του Χάκκα όμως δεν θα το ξεχάσει ποτέ. Ο Χάκκας θα του μείνει» είχε πει ενώ όταν ο δημοσιογράφος την είχε ρωτήσει τι της είχε δώσει χαρά εκείνο το πρωί είχε απαντήσει: «Το προσωπάκι του Νικολάκη, του γιου μου, την ώρα που κοιμόταν. Αυτό είναι ευτυχία». Η συνέντευξη ολοκληρωνόταν με την ερώτηση: «Τι χρώμα έχει σήμερα η μέρα σας;». «Πράσινο. Παναθηναϊκός, όπως είναι ο γιος μου» είχε απαντήσει η Παυλίνα Νάσιουτζικ.
Ποιος να φανταζόταν τότε ότι λίγους μήνες μετά, στις 6 Δεκεμβρίου 2008, μπροστά στα μάτια του Νίκου, θα πεφτε νεκρός ο φίλος του Δημήτρης Γρηγορόπουλος.
«Το μόνο που θέλω να σας πω είναι ότι τον Αλέξανδρο δεν τον σκότωσαν. Τον δολοφόνησαν εν ψυχρώ...» φώναζε με όποιο τρόπο μπορούσε ο 15χρονος που θα σημαδευόταν για πάντα από εκείνη τη βραδιά. Όταν τον Απρίλιο του 2010, κλήθηκε να καταθέσει ως βασικός μάρτυρας κατηγορίας για το θάνατο του φίλου του, ο Νίκος Ρωμανός είχε αρνηθεί να καταθέσει στη δίκη Κορκονέα. Έστειλε όμως επιστολή.

«Δεν είχα κανένα σκοπό να εμφανιστώ στη δίκη διότι δεν με απασχολεί ούτε στο ελάχιστο η έκβασή της. Θεωρώ, ως πολιτική μου επιλογή, να μην εμφανίζομαι στις στιγμές που ορίζουν οι θεσμοί, αλλά να διαμορφώνω εγώ ο ίδιος τα δικά μου πλαίσια στα οποία θα εκφράσω την αντίληψή μου», ανέφερε μεταξύ των άλλων.
Στην ίδια επιστολή, απαντώντας ουσιαστικά σε πληροφορίες που τον συνέδεαν με διάφορες οργανώσεις, τις διέψευδε. «Στο σκέλος στο οποίο αναφέρεται στη συμμετοχή μου σε ακροαριστερές οργανώσεις, συνεργασίας μου με κυκλώματα και άλλες παρόμοιες γελοιότητες, θα ήθελα να τονίσω πως είναι σενάρια συνωμοσιολογίας ενός φαντασμένου δικηγορίσκου», σημείωνε.

Ο παππούς του είχε πρωταγωνιστήσει το 1984 στο αποκαλούμενο «έγκλημα στο Κολωνάκι». Η μητέρα του, έχει περάσει από τις ιστορικές μελέτες στη συγγραφή μπεστ σέλερ με τίτλους «Μαμάδες βορείων προαστίων» και «Μύκονος μπλουζ».

Γιάννης Μιχαιλίδης: Ο «τοξοβόλος» της πλατείας Συντάγματος
Ήδη διάσημος για την εμφάνισή του το Φεβρουάριο του 2011 με τόξο και βέλη μπροστά από τη Βουλή, ο διάσημος πλέον ως «τοξοβόλος» είναι ένας ιδιαίτερα ευφυής άνθρωπος.
Ο 25χρονος Γιάννης Μιχαηλίδης ήταν αριστούχος μαθητής και είχε διακριθεί σε μαθηματικούς διαγωνισμούς. Μάλιστα για τις ιδιαίτερες επιδόσεις του είχε βαβευθεί από την τότε υπουργό Παιδείας, Μαριέττα Γιαννάκου, που του είχε χαρίσει έναν φορητό υπολογιστή. Σπούδαζε περιβαλλοντολόγος και λέγεται ότι ξεχώριζε για τις ικανότητες και την ευφυία του. Οι γονείς του είναι άνθρωποι της τέχνης, η μητέρα του είναι ηθοποιός και ο πατέρας του μουσικός.
Τον περασμένο Αύγουστο είχε προκαλέσει με την ανάρτηση κειμένου του στο Διαδίκτυο, με το οποίο δήλωνε συμπαράσταση στους δράστες της δολοφονίας του οδηγού ταξί Δημήτρη Μίχα στην Πάρο.
«Αυτή η επιλογή μου να είμαι δίπλα σε παράνομους συντρόφους, για την οποία παραμένω περήφανος, είχε ως αποτέλεσμα και τη δική μου εξώθηση στην παρανομία μαζί με άλλους συντρόφους μου, μετά την κατασταλτική επιχείρηση εναντίον της επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς στον Βόλο», δήλωνε χαρακτηριστικά.

Εκτοτε, όμως, ο Γιάννης Μιχαηλίδης παρέμενε άφαντος. Εγκατέλειψε το πατρικό του σπίτι στον Χολαργό, παράτησε τις σπουδές περιβαλλοντολογίας που παρακολουθούσε και πέρασε στην παρανομία.
Δημήτρης Πολίτης: Παιδί Βορείων Προαστίων

Παιδί των Βορείων Προαστίων και ο 22χρονος Δημήτρης φέρεται να πέρασε στον αντιεξουσιαστικό χώρο μετά τη δολοφονία του Δημήτρη Γρηγορόπουλου.
Στενός φίλος και ομοϊδεάτης του Μιχαηλίδη, ανήκε κι εκείνος στην «παρέα του Χολαργού».

Ανδρέας-Δημήτριος Μπαρζούκος: ευαίσθητος και κοινωνικός

Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1989 στον Χολαργό Αττικής, και είναι φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Μυτιλήνης. Ο πατέρας του, Γιάννης, είναι συνταξιούχος αγιογράφος και η μητέρα του Παντελιά, γιατρός του ΕΚΑΒ. Η οικογένειά του τον περιγράφει ως ένα δραστήριο, κοινωνικό και ευαίσθητο παιδί.
Ο Γιάννης Μπουρζούκος δηλώνει για τον γιο του: «Οποιον κι αν ρωτήσετε, φίλους του, γνωστούς του, θα σας πουν ότι είναι άνθρωπος που βγάζει από το στόμα την μπουκιά του για να ταΐσει όσους δεν έχουν φαγητό. Αυτός είναι ο Αντρέας. Εκανε εκδηλώσεις για να μαζέψει χρήματα υπέρ φυλακισμένων, μεταναστών και όσων δεν είχαν. Αυτά τον απασχολούσαν. Θέλει μια άλλη κοινωνία». Για την ιδεολογία του, χωρίς περιστροφές, εξηγεί: «Είναι αναρχικός στην ιδεολογία, αλλά δεν έχει καμία σχέση με τρομοκρατία. Είναι αναρχικός, όπως όλη η οικογένειά μας. Με τρομοκρατία δεν έχει καμία σχέση. Και χθες που τον είδα μου είπε: «Δεν πιστεύω να με έχουν συνδέσει με τους Πυρήνες;». Εγινε μπαρούτι όταν του είπα ότι το πάνε κατά κει». Για τον Ανδρέα-Δημήτριο έστειλε επιστολή και ο Καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, Χρήστος Ιωαννίδης, που εδώ και 23 χρόνια είναι υπεύθυνος του περιοδικού "Schooligans" και του μαθητικού φεστιβάλ "Schoolwave".

«Γνώρισα τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο για τρία χρόνια (2005-2008). Ήταν μαθητής μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης. Είμαι σοκαρισμένος από την είδηση της εμπλοκής του σε ένοπλη ληστεία. Δεν ξέρω τι τον οδήγησε ως εκεί. Θέλω όμως να μιλήσω για τα τρία χρόνια που τον γνώρισα ως μαθητή αλλά και ως εθελοντή στο περιοδικό. Ήταν χαρά μου να έχω μέσα στην τάξη παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη. Ήταν ευαίσθητος, ήταν έξυπνος, ήταν ανήσυχος. Όχι, δεν άκουγε heavy metal. Άκουγε ροκ, άκουγε Χατζιδάκι, άκουγε Μότσαρτ. Όχι, δεν ήταν αντικοινωνικός. Ίσα-ίσα ήταν πολύ αγαπητός στους συμμαθητές του. Και φυσικά είχε και αυτός θυμό μέσα του, όπως όλα τα αληθινά παιδιά που ανακαλύπτουν στην εφηβεία τους την απάνθρωπη και υποκριτική κοινωνία στην οποία ζούμε. Όχι, δεν ήταν κακός μαθητής, ήταν πολύ καλός.

Μπήκε και αυτός στο πανεπιστήμιο, γράφοντας μία από τις εκθέσεις-κονσέρβες που του ζητάει το σύστημα. Οι γονείς του ήταν δύο αξιοπρεπέστατοι άνθρωποι. Ερχόντουσαν τακτικά στο σχολείο να μάθουν για το παιδί τους. Κάποια στιγμή έμαθα από τον Αντρέα-Δημήτρη ότι ο πατέρας του έμεινε άνεργος. Μου το είπε πικραμένος και θυμωμένος. Δεν ξέρω πόσες αιτίες θυμού προστέθηκαν από τότε. Μπορώ ίσως να φανταστώ αρκετές απ' αυτές, καθώς ζω κι εγώ μέσα σ' αυτήν την Ελλάδα.
Απο κει και πέρα, λυπάμαι και ντρέπομαι. Λυπάμαι για τον Αντρέα-Δημήτρη που πίστεψε, καθώς φαίνεται, στη βία σαν απάντηση στη βία του συστήματος. Ντρέπομαι όμως και για την Ελλάδα που οδηγεί παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη σ' αυτό το σημείο. Ντρέπομαι για τους αστυνομικούς που τον βασάνισαν.
Ντρέπομαι για τους δημοσιογράφους που ήδη τον καταδίκασαν. Και ντρέπομαι για όλους τους ανυποψίαστους πολίτες που θα τον τσουβαλιάσουν μέσα στο κεφάλι τους σαν έναν "τρομοκράτη" και θα προσπεράσουν το παραμορφωμένο από τα χτυπήματα πρόσωπό του για να πάνε στην επόμενη είδηση.
Η παραμόρφωση είναι όλη δική μας».

Η άποψη της οικογενειακού συμβούλου
«Χαρισματικές προσωπικότητες είναι πιθανόν να χάσουν το δρόμο τους όταν η κοινωνία δεν έχει τις δομές για να τις δεχτεί. Λόγω λοιπόν της αρρωστημένης κοινωνικής δομής τα παιδιά μπορούν να ξεστρατίσουν. Οι νέοι, ακόμα περισσότερο σκεπτόμενοι κι ευφυείς νέοι, αν δεν μπορέσουν να αξιοποιήσουν θετικά την προσδοκία τους, την επιθυμία τους να αλλάξουν τα «κακά κείμενα» κινδυνεύουν να βγουν από τη νομιμότητα πιστεύοντας ότι έτσι θα πετύχουν το στόχο τους: να διορθώσουν το σαθρό κοινωνικό και πολιτικό μας σύστημα. Αν αυτά τα παιδιά μεγάλωναν σε ένα υγιές κοινωνικό περιβάλλον, ενδεχομένως σήμερα θα περηφανευόμασταν για τα επιτεύγματά τους. Το σύστημα αξιών που έχουμε όλοι εμείς οικοδομήσει τόσα χρόνια βασίζεται στο «φαίνεσθαι» κι αυτό ακριβώς πληρώνουμε σήμερα. Τα παιδιά αυτά έχουν χάσει το δρόμο τους. Είναι θυμωμένα και πονεμένα επειδή βλέπουν γύρω τους μόνο αδικία. Βασική ανάγκη του ανθρώπου είναι το «ανήκειν» κι επειδή δεν θέλουν να ανήκουν σ’ αυτή την κοινωνία που βασίζεται σ’ ένα άδικο αξιακό σύστημα και έχει βυθιστεί στη διαφθορά, διάλεξαν να ανήκουν σε κάποιο αντιστασιακό χώρο πιστεύοντας ότι έτσι θα καταφέρουν αυτό που πραγματικα επιθυμούν:να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο. Είναι σίγουρο ότι οι γονείς είχαν κάποια δείγματα όλης αυτής της αντίστασης αλλά ίσως δεν είχαν αντιληφθεί που μπορεί να οδηγήσει αυτό. Αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι, αυτό που πρέπει να κάνουν οι γονείς γενικότερα, είναι να εξηγούν και να προκαλούν τα παιδιά τους να παλεύουν για θετικές αλλαγές μέσα από το σύστημα. Αν το σχολείο μας δεν είναι καλό, δεν θα μας βοηθήσει να το γκρεμίσουμε. Πρέπει να το διορθώσουμε από μέσα. Έτσι και τις σαθρές κοινωνικές δομές πρέπει να τις πολεμήσουμε από μέσα, θετικά, να βρούμε λειτουργικούς τρόπους. Αυτό είναι το μήνυμα που χρειάζεται να περάσουμε στα παιδιά μας ώστε να αποφύγουμε τέτοιου είδους παραβατικές συμπεριφορές. Επισης, να ασχολούμαστε περισσότερο μαζί τους, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις, να τα απομακρύνουμε από τα βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια, να είμαστε κοντά τους και να τους δείχνουμε την αγάπη μας. Όλη η κοινωνία, η χώρα μας βγαίνει χαμένη όταν τέτοιες χαρισματικές ψυχές χάνονται αντί να «εργάζονται» για το καλό.»

Ερατώ Χατζημιχαλάκη
Οικογενειακός Σύμβουλος
www.allazo.gr


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.