Αρχική InfoSchool Γυμνάσιο «ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ IN THE WALL»

«ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ IN THE WALL»

We don’t need no education, we don’t need no thought control (δεν θέλουμε καμία εκπαίδευση, δεν θέλουμε κανέναν έλεγχο της σκέψης) τραγουδούσαν οι Pink Floyd κάποτε.

Γράφει ο καθηγητής Βαγγέλης Ντάλης

Αυτό «τραγουδάνε» σήμερα τα παιδιά στα κατειλημμένα σχολεία. Το υπουργείο όμως τραγουδάει μόνο του. Ανησυχεί για την αύξηση του αριθμού των σχολείων που τελούν υπό κατάληψη. Λογικό. Αλλά πώς σκέφτεται να την αντιμετωπίσει? Στέλνοντας τις περσινές οδηγίες. Στις οποίες «επισημαίνεται η ευθύνη και ο καθοριστικός ρόλος, τον οποίο μπορούν να ασκήσουν τόσο τα στελέχη της εκπαίδευσης – πρωτίστως ο Διευθυντής κάθε Σχολικής Μονάδας, αλλά και ο Διευθυντής Εκπαίδευσης, ο Προϊστάμενος Γραφείου και ο Περιφερειακός Διευθυντής – όσο και οι εκπαιδευτικοί σε κάθε σχολείο». Βασικός στόχος είναι η ομαλή λειτουργία των σχολείων. Ακλουθώντας τις εξής πρακτικές: ο Διευθυντής καλεί το 15μελες συμβούλιο για να ακούσει τα προβλήματα και τα αιτήματα των παιδιών. Αξιοποιεί το σύλλογο διδασκόντων αλλά και το σύλλογο γονέων για τη διαμόρφωση κοινής άποψης, πάνω στον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων, στο περιεχόμενο και τον τρόπο ενημέρωσης των μαθητών.

«Το Σχολικό Συμβούλιο, στο οποίο εκπροσωπούνται μαθητές, εκπαιδευτικοί, γονείς, τοπική αυτοδιοίκηση, πρέπει να αξιοποιηθεί ως προνομιακός χώρος ανάπτυξης διαλόγου, ανάδειξης και αναζήτησης τρόπων επίλυσης προβλημάτων και εξασφάλισης συναίνεσης. Στο πλαίσιό του μπορούν οι μαθητές έγκαιρα να θέσουν τα προβλήματα που τους απασχολούν. Για το σκοπό αυτό, όπως προβλέπεται (άρθρο 51 του Ν. 1566/85) «ο Διευθυντής της σχολικής μονάδας συγκαλεί το σχολικό συμβούλιο, προκειμένου να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα για την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία του σχολείου».

«Στην κατεύθυνση αυτή καθοριστική μπορεί να είναι η συμβολή των εκπαιδευτικών, οι οποίοι έχοντας καθημερινή επαφή με τους μαθητές έχουν αναπτύξει τις σχέσεις και τους διαύλους επικοινωνίας που τους επιτρέπουν να συζητούν με τους μαθητές, τόσο κατά το διάστημα των συζητήσεων που προηγούνται μιας κινητοποίησης όσο και κατά τη διάρκειά της».

Διευθυντές, σύμβουλοι, καθηγητές, γονείς, κάνετε διάλογο με τα παιδιά λέει το υπουργείο.
Τα παιδιά τι λένε; Δεν τα ρώτησε φυσικά. Βάζει άλλους να το κάνουν! Γιατί αν μπει σε διάλογο μαζί τους θα ακούσει αυτά που δεν θέλει…

«Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη των γονιών μας για τη λειτουργία των σχολείων, για τη μόρφωσή μας», γιατί ο οικογενειακός προϋπολογισμός δεν αντέχει άλλο, γιατί η Παιδεία είναι δικαίωμα κατακτημένο και όχι εμπόρευμα προσιτό σε όποιον έχει χρήματα. «Καμία συγχώνευση ή κατάργηση σχολείων», γιατί οι συγχωνεύσεις δε γίνονται μόνο για εξοικονόμηση χρημάτων, αλλά είναι και αρχή ενός σχολείου όπου θα καταρτίζονται μαζικά οι αυριανοί μισομορφωμένοι μισοεργαζόμενοι, σχολείων πιο ελκυστικών λόγω του μεγέθους τους για τους κάθε λογής χορηγούς.

Έχουν όλα τα παιδιά αυτά τα αιτήματα; Όχι φυσικά. Κάποια είναι οργανωμένα πολιτικά και συνήθως μπαίνουν μπροστά. Κάποια άλλα αντιδρούν στην κωμικοτραγική κατάσταση που βιώνουν καθημερινά με τις ελλείψεις καθηγητών, βιβλίων, τα τραγελαφικά dvd κ.λπ. Κάποια άλλα θέλουν απλά «να χάσουν μάθημα». Ακόμα κι αυτά όμως δείχνουν τη θέση τους απέναντι σε μια εκπαίδευση που δεν τα εμπνέει. Ταυτόχρονα βιώνουν στο σπίτι τους καταστάσεις αδιέξοδου. Κάποιος από τους δυο γονείς μένει άνεργος ή συζητά το φόβο του ότι μπορεί να μείνει άνεργος. Αν όχι, ακούει τους γονείς του να λένε για τους μισθούς που όλο μειώνονται, για τα νέα χαράτσια, για το πώς πρέπει να περιορίσουν τα έξοδά τους. Νιώθουν μια ζοφερή πραγματικότητα κι ένα αύριο μουντό.

Η απάντηση του υπουργείου; Βάζει τους καθηγητές να κάνουν διάλογο μαζί τους. Γιατί, μήπως μπορούν να λύσουν αυτά τα προβλήματα; Ή μήπως για να «νουθετήσουν» τα παιδιά; Είπε κανένας του υπουργείου ότι οι καθηγητές έχουν καμία όρεξη να γίνουν προπαγανδιστές της πολιτικής του; Όταν μάλιστα και οι ίδιοι είναι θύματα αυτής της πολιτικής;

Οι καταλήψεις στα σχολεία είναι το αντίστοιχο των «αγανακτισμένων» στην πλατεία Συντάγματος. Είναι «ακραία» αντίδραση, τυφλή. Πολλές φορές αν ρωτήσουμε τα παιδιά «ποια είναι τα αιτήματα της κατάληψης», δεν τα ξέρουν. Γιατί, γι’ αυτά, δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει ότι θέλουν να αντιδράσουν! Δεν θέλουν να γίνουν άλλο ένα τούβλο στον τοίχο (another brick in the wall) !

Το τείχος που υψώνεται ανάμεσα στο σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας και τις εκπαιδευτικές πολιτικές που ασκούνται είναι μεγάλο και δεν αφορά μόνο τα κατειλημμένα σχολεία. Αφορά όλη την κοινωνία. Είναι δικιά της επιλογή το αν θα ακολουθήσει το δρόμο της Αργεντινής ή θα το ρίξει όπως στο Βερολίνο.

Ντάλης Βαγγέλης, φροντιστής

π ρ ό τ α σ η φροντιστήρια, Βεΐκου 12 & Ήρας 2, Γαλάτσι, τηλ. 2102914627

e-mail : protasif@otenet.gr


Επικοινωνήστε μαζί μας:

Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.