Αρχική Ρωτήστε τον ειδικό Ανησυχώ για τη "θηλυκή" συμπεριφορά του γιου μου

Ανησυχώ για τη "θηλυκή" συμπεριφορά του γιου μου

Ερώτηση: Καλησπέρα. Έχω μια κόρη 14 ετών κ ένα γιο 10ετών. Καλώς ή κακώς ο γιος μου μεγάλωσε (και μεγαλώνει)σε μια οικογεένεια με πολλά κορίτσια. Τόσα χρόνια τα καλοκαίρια μαζί με τις ξαδέλφες και την αδελφή του. Ολο το υπόλοιπο διάστημα λίγη επαφή με τον μπαμπά του και πολύ μαζί μου και την αδελφή του. Αντί να ασχολείται με τα "αγορίστικα" θέματα ξέρει όλα τα είδη μανικιούρ και μας παρακαλάει να φτιάξει κολιέδακια μαζί μας καινα μας κάνει πλεξούδες τα μαλλιά. Ακόμη και κάποιες από τις κινήσεις του θυμίζουν περισσότερο κορίτσι παρά αγόρι. Αυτά βλέπει, αυτά κάνει. Τον έγραψα παλαιότερα στο ταε κβο ντο και στο ποδόσφαιρο, τον άφησαν αδιάφορο και τα δύο. Από το νήπιο κάνει χορό λάτιν και ευρωπαϊκούς και τα τελευταία 3 χρόνια πάει στο μπάσκετ (αν και σκέφτεται φέτος το βόλεϊ).
Οσο ήταν μικρότερος δεν ανησυχούσα ίσως γιατί δεν ήταν τόσο εμφανή όλα τα στοιχεία ή ίσως γιατί εγώ δεν ήθελα να τα δω. Ξέχασα να πω πως στο σχολείο προτιμάει την παρέα των κοριτσιών που προφανώς του είναι πιο οικεία. Εχει φίλους και από τα 2 φύλα αλλά μόλις τα βρει σκούρα, προτιμάει το κορίτσια. Είπα στον άντρα μου να ασχολείται όσο μπορεί με το γιο του, να κάνουν πράγματα μαζί, πήρα και στις διακοπές ένα φίλο του μαζί να μην είναι πάλι με τις ξαδέλφες αλλά φυσικά όλη η συμπεριφορά δεν αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Φοβάμαι να μην τον κοροϊδεύουν στο σχολείο (ήδη τρώει λίγη καζούρα με το γεγονός ότι δεν του αρέσει το ποδόσφαιρο και πάει χορό). Δεν ξέρω πώς να το χειριστώ. Μπορώ και πρέπει να κάνω κάτι; Πρέπει να ανησυχώ;

Απαντά η Νάνσυ Ψημενάτου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Γεια σας και σας ευχαριστούμε για το ερώτημα που απευθύνατε στο infoKids. Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα, υποθέτοντας ότι το ερώτημα σας είναι, αν ο γιος σας είναι ομοφυλόφιλος ή όχι. Η απάντηση είναι: Δεν γνωρίζω.

Αυτό που περιγράφετε έως τώρα είναι ότι τα ενδιαφέροντά του είναι «κοριτσίστικα». Του αρέσουν πράγματα που συνήθως αρέσουν στις γυναίκες και απ΄ ότι καταλαβαίνω υποθέτετε ότι αυτό σημαίνει ότι και ο σεξουαλικός του προσανατολισμός θα είναι για άτομα του ίδιου φύλου. Αυτό δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Καλό θα ήταν να μη βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα για τη σεξουαλικότητα του παιδιού σας. Τα γούστα και οι προτιμήσεις ενός παιδιού δεν αντανακλούν κατ’ ανάγκη και τον σεξουαλικό του προσανατολισμό.

Ας δούμε όμως λίγο κάποιες πληροφορίες. Υπάρχουν διάφορες αντιλήψεις γύρω από την ομοφυλοφιλία. Η μία είναι η ακόλουθη:

Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια, ελάττωμα, αποτέλεσμα κακοποίησης, σεξουαλική διαστροφή ή μόδα, δεν γίνεται κάποιος ομοφυλόφιλος επειδή ο πατέρας του είναι απών ή επειδή έχει μια δεσποτική μητέρα. Είναι μια φυσιολογική και αναμενόμενη πραγματικότητα. Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι αδύναμοι ή λιγότερο ικανοί από τον οποιαδήποτε άλλον. Η ομοφυλοφιλία είναι όρος που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την έλξη που νιώθουν οι άνθρωποι για το ίδιο φύλο.

Η άλλη άποψη υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο. Ότι δηλαδή η ομοφυλοφιλία είναι κάτι που δεν είναι «φυσιολογικό» και όταν ένας γονιός αντιληφθεί κάτι τέτοιο πρέπει να κάνει κάτι για το παιδί του.

Φυσικά κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για το παιδί του. Ένα πρόβλημα που προκύπτει συχνά ανάμεσα στη σχέση γονιού- παιδιού είναι ότι αυτό «το καλό» που θέτουν οι γονείς είναι περιορισμένο και δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη τη γνώμη, την επιθυμία, τη προσωπικότητα και την κλίση του παιδιού.

Έτσι και στην περίπτωση της σεξουαλικότητας ενός παιδιού, ο γονέας μπορεί να πιστεύει ότι ξέρει πιο είναι το «καλό» του παιδιού, το να μην είναι δηλαδή ομοφυλόφιλο, και να προσπαθεί με κάθε τρόπο να το «γιατρέψει». Τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτή τη συμπεριφορά του γονέα όμως είναι πολλά, ποίκιλα και συχνά επικίνδυνα.

Αν και εφόσον διαπιστώσετε ότι πραγματικά ο γιος σας είναι ομοφυλόφιλος θα χρειαστεί να αποφασίσετε ποια θα είναι η στάση σας απέναντι του. Ο Σεξισμός, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ταπείνωση, οι ψίθυροι, τα σχόλια είναι μόνο λίγα από τα θέματα που δυστυχώς έχει το παιδί να αντιμετωπίσει. Αυτά τα θέματα θα τα συναντήσει έξω από το σπίτι. Φανταστείτε λοιπόν το να έχει την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση και από εσάς.

Υπάρχουν πολλά παιδιά τα οποία έχουν σκεφθεί την αυτοκτονία ως «λύση» για το «πρόβλημ;a» τους. Πολλά αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν και η απόπειρα αυτή είχε τραγικό τέλος με το θάνατο του παιδιού.

Παιδιά τα οποία νιώθουν ότι κανείς δεν μπορεί να τους καταλάβει ή να τους ακούσει, να τους λύσει τις απορίες τους. Παιδιά τα οποία αισθανόμενα «διαφορετικά», φοβήθηκαν, βρέθηκαν σε σύγχυση ενώ η μόνη τους ανάγκη ήταν η διαβεβαίωση ότι είναι φυσιολογικά και όχι «ανώμαλα». Παιδιά τα οποία κατέφυγαν σε ακραίες και επικίνδυνες συμπεριφορές όπως χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ για να διαχειριστούν αυτά τα συναισθήματα.

Το “καλό” για το παιδί σας λοιπόν είναι να σας έχει δίπλα του, σύμμαχ;o του στην ζωή που θέλει να ζήσει το ίδιο για τον εαυτό του και όχι τη ζωή που θέλετε εσείς να ζήσει. Αυτό απαντώ σε κάθε γονιό- και όχι με «ελαφρά τη καρδία» αλλά γνωρίζοντας πόσο δύσκολο μα και γενναίο είναι να συνοδεύω το παιδί μου στη ζωή του και όχι να του επιβάλλω τα όποια πιστεύω μου.

Να θυμάστε ότι η σεξουαλικότητα είναι μόνο ένα από τα πεδία της ζωής ενός ανθρώπου. Θα χρειαστεί να σκεφθείτε πολύ σοβαρά τη στάση που θα κρατήσετε και να ζήσετε με τις ανάλογες συνέπειες αν αποφασίσετε να «κρίνετε» (το παιδί σας) και ενδεχομένως να το απορρίψετε από ένα χαρακτηριστικό του ή μια του επιλογή. Η διαδικασία της αποδοχής είναι μια κατάσταση που απαιτεί χρόνο, πόνο και προσπάθεια αλλά τα αποτελέσματά της αξίζουν τον κόπο.

Να μερικές προτάσεις που θα σας βοηθήσουν να σκεφτείτε και να διαλέξετε ποια θα είναι η δική σας προσωπική στάση απέναντι στο θέμα αυτό.

* Σκεφθείτε από πού έχετε διδαχθεί και αποκτήσει αυτές τις απόψεις για την ομοφυλοφιλία.
* Αναρωτηθείτε: Έχω διαφορετική άποψη για τη γυναικεία και την ανδρική ομοφυλοφιλία;
* Μιλήστε με άλλους ανθρώπους ( οι οποίοι μπορούν να σας ακούσουν με ανοιχτό μυαλό και χωρίς κριτική) και καταθέστε τους φόβους σας και τις ανησυχίες σας.
* Αναζητήστε τη βοήθεια ενός ειδικού (κατά προτίμηση κάποιος που να διαπιστώσετε ότι είναι ενημερωμένος σωστά) ώστε να πάρετε τις κατάλληλες πληροφορίες για το πώς να διαχειριστείτε τα δικά σας συναισθήματα αλλά και πώς να μιλήσετε στο παιδί σας ώστε να το διευκολύνεται να γίνει ένας υγιής, ευτυχισμένος ενήλικος/η.

Σας ευχαριστούμε και πάλι για το ερώτημα που απευθύνατε στο infokids. Προσωπική μου άποψη είναι ότι δώσατε φωνή σε πολλούς γονείς που «αναρωτιούνται» αλλά πολλές φορές «δεν μιλούν».

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: https://www.facebook.com/understanding.self.gr


Επικοινωνήστε μαζί μας:

Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.