Αρχική Βιβλία Διαβάστε το κείμενο του νικητή του Βιβλιοπαιχνιδιού "Κέλη, η μικρή σφήκα"

Διαβάστε το κείμενο του νικητή του Βιβλιοπαιχνιδιού "Κέλη, η μικρή σφήκα"

Ο μεγάλος νικητής του βιβλιοπαιχνιδιού της βιβλιοθηκονόμου Άννας Κώτση, είναι ο κύριος Ευθύμιος Κλωνάρας! Τον ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή και το ωραίο κείμενό του!

«Γιατί με κοροϊδεύουν που είμαι μελαμψή; Γιατί να γεννηθώ τόσο διαφορετική;
Θα είμαι πιο όμορφη με χρυσαφένια φορεσιά; Θα με βοηθήσετε, παιδιά
Γεια σας, είμαι η Κέλη η μικρή σφήκα! Βζζ… βζζζ… μη φοβάστε! Οι σφήκες είμαστε άκακα πλασματάκια. Τσιμπάμε μόνο όταν τρομάξουμε ή νιώσουμε κάποια απειλή.
Η γειτόνισσά μου η Αφελίς με κορόιδευε επειδή γεννήθηκα κατάμαυρη, αλλά δεν της κρατώ κακία… Αλήθεια, τι παράξενο! Δεν είχα τις χρυσαφιές ρίγες που έχουν όλες οι σφήκες. Γι’ αυτό, το έβαλα πείσμα ν’ αλλάξω την εμφάνισή μου. Συμβουλεύτηκα το σοφότερο έντομο του δάσους, και ξεκίνησα ένα μακρινό ταξίδι ως τον Ήλιο. Δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση! Κόντεψα να γίνω μεζεδάκι όταν συνάντησα ένα γεράκι, κουράστηκα πάρα πολύ, μα έφτασα επιτέλους στον Ήλιο και στις Ηλιαχτίδες, που μ’ έντυσαν με χρυσαφιές ρίγες!
Αλλαγμένη και χαρούμενη, επέστρεψα στο δασάκι μου. Όταν όμως συνάντησα τα υπόλοιπα έντομα, δε με αναγνώρισαν… Αυτό κι αν ήταν παράξενο! Τότε κατάλαβα πως η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι κακό και ότι η ομορφιά της ψυχής είναι σημαντικότερη από την εξωτερική μας εμφάνιση.

Κέλη: «Μπουχουχού! Πού είναι οι χρυσαφιές μου ρίγες;»
Ζουζούνια: «Μην κλαις, φιλενάδα. Εμείς σ’ αγαπάμε πάρα πολύ…»
Αφελίς η σφηκούλα: «Μα δε βλέπετε ότι είναι κακάσχημη;»
Λήδα η πεταλούδα: «Αφελίς, πάψε! Απλώς, ε ί ν α ι διαφορετική».
Μελίτα η μελισσούλα: «Κέλη μου, είσαι μοναδική!»
Κέλη: «Μα θέλω κι εγώ να έχω χ ρ υ σ α φ ι έ ς ρίγες σαν όλες τις άλλες σφήκες!»
Λίτσα η πασχαλίτσα: «Το βρήκα! Θα βάψω κ ί τ ρ ι ν ε ς ρίγες στο κορμάκι σου!»
Κέλη: «Είσαι καταπληκτική! Αχ, όχι… Ξέβαψαν οι ρίγες στη στιγμή!»
Μελίτα η μελισσούλα: «Με το μέλι μου, θα σχηματίσω ρίγες στο κορμάκι σου και θα κολλήσω πάνω τους γύρη λ ο υ λ ο υ δ ι ώ ν».
Κέλη: «Κι άλλη συμφορά… Το αεράκι σκόρπισε τη γ ύ ρ η μακριά!»
Άρια η αραχνούλα: «Ψιτ, φιλενάδα! Θα σου πλέξω ένα φόρεμα από χρυσάνθεμα».
Κέλη: «Αχ, κοίτα… Τα χρυσάνθεμα μαραίνονται, το φ ό ρ ε μ ά μου γίνεται κουρέλι… Ααα, φτάνει πια! Θα πάω στο σοφό Ζαχαρία, για να με συμβουλέψει».
ΜΠΙΖΖ… ΜΠΙΖΖΖ…
Σοφός Ζαχαρίας: «Ποιος είναι εκεί;»
Κέλη: «Η Κέλη είμαι, η μ α ύ ρ η σφήκα».
Σοφός Ζαχαρίας: «Πέρνα μέσα να σε τρατάρω ένα νέκταρ. Γιατί θέλεις χρυσαφιές ρ ί γ ε ς;»
Κέλη:
«Για να μ’ αγαπούν περισσότερο οι φίλες μου και… για να γίνω πιο ό μ ο ρ φ η».
Σοφός Ζαχαρίας: «Πιο όμορφη; Η ομορφιά βρίσκεται στην ψυχή μας! Μόνο ο Ήλιος μπορεί να σου χαρίσει ένα κομματάκι Ηλιαχτίδας. Η Ηλιαχτίδα θα σε ντύσει με χρυσαφιές ρίγες…»
Κέλη: «Σ’ ευχαριστώ, δε χάνω ούτε λεπτό!»
ΣΒΙΝΝ… ΣΒΙΝΝ… ΒΖΖΖ… ΒΡΙΙΙΜ…
ΚΡΩΩ ΚΡΩ! ΚΡΑΑΑΑ ΚΡΩΩΩ!
Κέλη: «Οχ, ένα γεράκι! Στάσου, στάσου!»
Άρης το γεράκι: «Τι έπαθες, μικρούλι εντομάκι; Θαρρείς πως θα τρομάξω;»
Κέλη: «Δεν είμαι καθόλου νόστιμη! Αν με φας, το κεντρί μου θα σε τσιμπήσει!»
Ρήγας ο βασιλιάς αετός: «Θα έπρεπε να ντρέπεσαι, Άρη! Εμπρός, σφηκούλα, ανέβα στη ράχη μου να σε πάω λίγο πιο ψηλά. Σ’ αφήνω πλάι στο συννεφάκι… Γεια και χαρά!»
Κέλη: «Σ’ ευχαριστώ! Ας καθίσω να ξεκουραστώ λιγάκι».
Ροζαλία το συννεφάκι: «Μπα… μπα… Είσαι η Κέλη!»
Κέλη: «Μα πώς ξέρεις τ’ όνομά μου, συννεφάκι;»
Ροζαλία το συννεφάκι: «Ταξιδεύω σ’ όλο τον κ ό σ μ ο. Περνάω πάνω από βουνά, θάλασσες, στεριές, και μαθαίνω καθετί παράξενο! Κέλη, είσαι πιο όμορφη απ’ όσο νομίζεις…»
Κέλη: «Σ’ ευχαριστώ, έχεις καλό σκοπό. Ας συνεχίσω τώρα… Ο ήλιος δύει στον ουρανό».
Στελίνα το αστεράκι: «Πώς, τι; Μόνο μία σ φ ή κ α υπάρχει χωρίς ρίγες, κι αυτή είναι η Κέλη η μικρή».
Κέλη: «Εγώ είμαι! Μα πώς γνωρίζεις για μένα;»
Στελίνα το αστεράκι: «Όταν έκλαιγες, σ’ άκουγα και στενοχωριόμουν κι εγώ… Ο άρχοντας Ήλιος θα σου χαρίσει το κομματάκι η λ ι α χ τ ί δ α ς που θες. Ο Ήλιος χαρίζει φως σ’ εμένα και σε όλα τ’ αστεράκια, ακόμα και στο φεγγάρι! Να ’σαι σίγουρη πως θα σε ανταμείψει για την επιμονή σου».
Κέλη: «Μου έδωσες μ ε γ ά λ η χαρά! Έρχεται κι η αυγούλα… Το βασίλειο του Ήλιου δεν είναι πια μακριά!»
Ηλιαχτίδες: «Τραλαλά, τραλαλά… Καλώς ήλθες στο φωτεινό μας βασιλιά…»
Κέλη: «Καλή σου μ έ ρ α, άρχοντα Ήλιε».
Ήλιος: «Φέρνω το φως σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Χαρίζω τη λιακάδα σ’ ολόκληρη τη Γη. Παρατηρώ όλα τα πλάσματα, από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο. Μια μαύρη σφήκα που θ έ λ ε ι χρυσαφιές ρίγες είσαι λοιπόν εσύ! Η καλή μου Ηλιαχτίδα θα στολίσει το κορμάκι σου με λαμπερές ρίγες!»
Κέλη: «Ωωω! Τι λάμψη! Τι ομορφιά! Μ’ έκανες να μοιάζω μ’ όλες τις ά λ λ ε ς σφήκες… Σ’ ευχαριστώ πολύ, Ηλιαχτίδα!»
Ηλιαχτίδα: «Μόλις σε τυλίξω στη χρυσή μου αύρα, θα μεταφερθούμε πίσω στο δασάκι».
Κέλη: «Να η αγαπημένη μου φωλιά… Ας ξεκουραστώ πρώτα λιγάκι».
Σοφός Ζαχαρίας: «Μελένια πεταλούδα, πες τα νέα στο δ ά σ ο ς. Θα ετοιμάσουμε μια γιορτή-έκπληξη για την Κέλη, τη γενναία σφήκα. Όλα τα έντομα θα βοηθήσουν στις ετοιμασίες. Και τα τζιτζίκια θ’ αναλάβουν ρόλο χορωδίας!»
ΤΟΚ ΤΟΚ! ΤΟΚ ΤΟΚ!
Κέλη: «Σοφέ Ζαχαρία, εσύ εδώ;»
Σοφός Ζαχαρίας: «Έλα μαζί μου ως το ξέφωτο».
Κέλη: «Τι ωραία που είναι στολισμένο! Να κι οι φ ί λ ο ι μου! Η Λίτσα, η Άρια, η Μελίτα!»
Λίτσα η πασχαλίτσα: «Με γεια οι καινούργιες ρίγες!»
Άρια η αραχνούλα: «Σου χαρίζουμε ένα αραχνοΰφαντο κασκόλ. Εγώ το ύφανα, η Λίτσα το ζωγράφισε και η Μελίτα το στόλισε με κομματάκια κερήθρας. Έτσι, θα έχεις ένα δώρο κι απ’ τις τρεις μας, για να σου θυμίζει ότι σε αγαπάμε και ότι σε αποδεχόμαστε όπως κι αν είσαι!»
Κέλη: «Τελικά, δεν ήταν αναγκαίο ν’ αλλάξω την ε ξ ω τ ε ρ ι κ ή μου εμφάνιση για να με αγαπάτε πιο πολύ… Τώρα έχασα τη μοναδικότητά μου, γι’ αυτό δυσκολεύονται να με αναγνωρίσουν τ’ άλλα έντομα. Έι! Εγώ είμαι, η Κέλη!»
Ζουζούνια: «Αυτή είναι, αυτή! Ζήτω η Κέλη!»
Σοφός Ζαχαρίας: «Η μικρή σφήκα μάς δίδαξε πως ο εσωτερικός μας κόσμος παραμένει ίδιος, όσες εξωτερικές αλλαγές κι αν γίνουν. Είναι λ ά θ ο ς να κατακρίνουμε ή να περιφρονούμε όσους έχουν άλλα χαρακτηριστικά και συνήθειες διαφορετικές απ’ τους υπόλοιπους. Πρέπει να βλέπουμε τα προτερήματά τους!»
Αφελίς η σφηκούλα: «Λυγμ! Ντρέπομαι τόσο πολύ… Υπόσχομαι ότι δε θα σας πληγώσω ποτέ ξανά».
Κέλη: «Μπες στην παρέα μας τώρα, Αφελίς! Έλα, μην αργείς!»
Τζιτζίκια: «Ζήτω η διαφορετικότητα! Το γλέντι μας θα μείνει αξέχαστο αν τραγουδήσουμε όλοι μαζί!»
ΤΖΙ ΤΖΙ ΤΖΙ ΤΖΙ…

Τώρα πάρτε μολύβι, γόμα, χαρτί και γράψτε τη δική σας εκδοχή!

● Τι μου έπλεξε η φίλη μου, η Άρια η αραχνούλα;
α) Σάλι; β) Φόρεμα; γ) Παλτό;
Οι αράχνες είναι πολύ καλές υφάντρες, γιατί ξέρουν να πλέκουν πολύπλοκους ιστούς.
● Τι θα πάθαινε ο Άρης το γεράκι αν με είχε καταπιεί;
α) Βαρυστομαχιά; β) Ζαλάδα; γ) Τσίμπημα;
Έπειτα το γεράκι θα το μετάνιωνε, και θα ζητούσε από το Ρήγα τον αετό βοήθεια για να σταματήσει ο πόνος από το τσίμπημα.
● Ποιος δίνει φως στη Στελίνα το αστεράκι;
α) Ο Ήλιος; β) Η Αστραπή; γ) Η Ηλιαχτίδα;
Από τότε που φτιάχτηκε ο κόσμος, ο Ήλιος χαρίζει φως απλόχερα.
● Ποια πλάσματα τραγουδούσαν στη γιορτή του δάσους;
α) Τα σκαθάρια; β) Τα τζιτζίκια ; γ) Οι πεταλούδες;
Τα λαγουδάκια χοροπηδούσαν και οι μελισσούλες βούιζαν πετώντας σε κυκλικό χορό..


Επικοινωνήστε μαζί μας:

Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.