Αρχική Ρωτήστε τον ειδικό Ερώτηση: Ο γιος μου είναι 3,5 χρόνων. Από μωρό ήταν πολύ κολλημένος σ' εμένα. Μέχρι 18 μηνών μεγάλωσε αποκλειστικά στο σπίτι, από τότε και μέχρι σήμερα πηγαίνει σε παιδικό σταθμό. Κάθε φορά όμως δεν θέλει να πάει σχολείο...

Ερώτηση: Ο γιος μου είναι 3,5 χρόνων. Από μωρό ήταν πολύ κολλημένος σ' εμένα. Μέχρι 18 μηνών μεγάλωσε αποκλειστικά στο σπίτι, από τότε και μέχρι σήμερα πηγαίνει σε παιδικό σταθμό. Κάθε φορά όμως δεν θέλει να πάει σχολείο...

Ερ.: Ο γιος μου είναι 3,5 χρόνων. Από μωρό ήταν πολύ κολλημένος σ' εμένα. Μέχρι 18 μηνών μεγάλωσε αποκλειστικά στο σπίτι, από τότε και μέχρι σήμερα πηγαίνει σε παιδικό σταθμό. Κάθε φορά όμως δεν θέλει να πάει σχολείο. Όλο τον 1ο χρόνο τον άφηνα και έκλαιγε, αλλά και τα άλλα 2 χρόνια τον πρώτο καιρό δυσκολεύεται να προσαρμοστεί. Πριν ενα χρόνο γέννησα και άλλο παιδί. Από τότε έχει γίνει και επιθετικός με τα άλλα μικρότερα παιδάκια, αλλά και με μεγάλους. Πολλές φορές διώχνει και τον μπαμπά του και φυσικά λέει ότι όλοι εκτός από εμένα είναι κακοί. Μερικές φορές απλά πράγματα, όπως να του κουμπώσουμε το μπουφάν γκρινιάζει να τα κάνω μόνο εγώ και κανένας άλλος, ούτε ο μπαμπάς του. Όταν του μιλάνε άνθρωποι που δεν ξέρει καλά, δεν απαντά ή φωνάζει "Φύγε, άσε με " και τους σπρώχνει.
Ο άντρας μου στενοχωριέται πολύ που τον διώχνει και δεν τον θέλει. Θεωρεί ότι το παιδί είναι παθολογικά προσκολλημένο στην μαμά και έχει πρόβλημα επιθετικότητας. Εγώ μέχρι τώρα θεωρούσα ότι περνάει την φάση των 2-3, αλλά τώρα αρχίζω να ανησυχώ.
Τί κάνουμε λάθος;
Ευχαριστώ πολύ

Απάντηση: Γεια σας και σας ευχαριστούμε για την ερώτηση που απευθύνατε στο info-kids.
Aς ξεκινήσουμε να «ξεπλέκουμε» τα θέματα!

Θέμα 1ο : Λέτε ότι ο γιός σας είναι «κολλημένος» πάνω σας. Και μάλιστα «παθολογικά προσκολλημένος» όπως συμπληρώνει ο μπαμπάς. Όλες αυτές οι λέξεις δημιουργούν φυσικά – συναισθήματα και το ανάλογο κλίμα μέσα στο σπίτι.
Παρά πολλοί γονείς περνούν ακριβώς αυτή τη φάση που περιγράφετε. Το παιδί μοιάζει να «προτιμά» τον έναν γονιό και να αφήνει τον άλλον «απέξω». Ο γονέας που μένει «απέξω», συνήθως θυμώνει, ανησυχεί και το εισπράττει προσωπικά (δεν με θέλει το παιδί μου) ενώ ο άλλος αισθάνεται συνήθως ενοχές για την «προτίμηση» αυτή του παιδιού και δεν μπορεί να απολαύσει τη σχέση του μαζί του.

Το πρώτο πράγμα λοιπόν που χρειάζεται να γίνει είναι να βοηθήσετε το σύζυγό σας να καταλάβει ότι δεν είναι «προσωπικό το θέμα». Σερφάρετε μαζί στο internet και διαβάστε ανάλογες ιστορίες γονιών. Το δεύτερο που χρειάζεται να γίνει είναι να αφήσετε τις ενοχές και να απολαύσετε αυτή τη φάση γιατί δεν θα κρατήσει για πάντα! Από την άλλη μεριά μπορείτε φυσικά να δείτε αν έχετε συνεισφέρει με κάποιο τρόπο σε αυτήν την κατάσταση. Παράδειγμα, πολλές φορές κάποιες μαμάδες αναλαμβάνουν σχεδόν όλα τα πράγματα που αφορούν το παιδί. Έτσι το παιδί παίρνει το μήνυμα ότι η «μαμά ξέρει, η μαμά μπορεί και το κάνει καλύτερα άρα, φωνάζει συνήθως: «ΜΑΜΑΑΑ!»

Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο στη δική σας περίπτωση μπορείτε να αρχίσετε να κατευθύνετε το παιδί προς το πατέρα του κάπως έτσι: «Πήγαινε σε παρακαλώ στον μπαμπά, γιατί το ξέρει καλύτερα από μένα» ή μπορείτε να λέτε όταν τους βλέπετε να παίζουν μαζί: «Μ΄αρέσει τόσο πολύ όταν σας βλέπω να διασκεδάζετε παρέα».

Θέμα 2ο: Η εγκυμοσύνη του δεύτερου παιδιού πάντα προκαλεί αντιδράσεις στο πρώτο παιδί. Ανάλογα με την προετοιμασία που έχει γίνει στο πρώτο παιδί για τον ερχομό του δεύτερου, ανάλογα με το πόσο χρόνο αφιερώνετε τώρα στο πρώτο παιδί, αν το συμπεριλαμβάνετε ή το αποκλείετε από τις δουλειές και τα παιχνίδια που αφορούν το πρώτο, αν η προσοχή όλων πλέον είναι στραμμένη στο «μωράκι» όλα αυτά και άλλα πολλά χρειάζονται προσεκτική διαχείριση για έναν πρίγκιπα που νοιώθει ότι «εκθρονίζεται»!

Τέλος, λέτε ότι πάντα κλαίει τον πρώτο καιρό όταν γυρνά στο νηπιαγωγείο. Άρα ο καιρός της προσαρμογής μοιάζει να είναι το θέμα και όχι όλος ο χρόνος. Αν είναι έτσι… αυτά έχει ο καιρός της προσαρμογής. Αν επιμένει όλο το χρόνο, διερευνήστε τα πιθανά αίτια της δυσφορίας του: « Μήπως αργεί να κοιμηθεί και σηκώνεται κουρασμένο»; «Μήπως χρειάζεται περισσότερο χρόνο μέσα στο σπίτι πριν φύγει»; «Μήπως κάτι συμβαίνει που το δυσαρεστεί στο σχολείο»;

Όσο αφορά την επιθετική συμπεριφορά πάρτε θέση και οι δύο γονείς: «Μιλήστε του μια ουδέτερη ώρα και πείτε κάτι σαν: «Είναι εντάξει να μην θες να απαντάς όταν κάποιος σε ρωτάει κάτι. Αυτό που απαγορεύεται όμως είναι να σπρώχνεις και να φωνάζεις. Την επόμενη φορά που θα πάμε στις κούνιες αν κάποιος σε ρωτήσει κάτι και δεν θέλεις να απαντήσεις μπορείς να πεις: «Δεν θέλω να μιλήσω τώρα και να απομακρυνθείς. Αν αρχίσεις να σπρώχνεις και να φωνάζεις θα χρειαστεί να φύγουμε από τις κούνιες εκείνη τη στιγμή και θα δοκιμάσουμε πάλι να πάμε μια άλλη μέρα». Αν χρειαστεί να φύγετε από τις κούνιες μην το πάρετε αγκαλιά θυμωμένη και φύγετε έξαλλη. Πείτε κάτι σαν: «Βλέπω ότι δεν είσαι έτοιμος ακόμα. Τώρα θα φύγουμε και θα γυρίσουμε άλλη στιγμή». Μπορεί να κλάψει να φωνάξει, να χτυπηθεί. Εσείς, ΒΡΑΧΟΣ!
Αυτή η μέθοδος ονομάζεται «λογικές συνέπειες» και βοηθά το παιδί χωρίς να το τιμωρεί να καταλάβει ότι υπάρχουν όρια τα οποία δεν μπορεί να αγνοεί.

Όπως σε όλες τις περιπτώσεις, αν κάτι σας ανησυχεί παραπάνω ή δυσκολεύει τις σχέσεις ανάμεσα σε σας, το παιδί και το σύζυγό σας, μην διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια ενός ειδικού.

Ευχαριστούμε και πάλι.

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
https://www.facebook.com/understanding.self.gr
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr


Επικοινωνήστε μαζί μας:

Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.