Αρχική Νέα Η Άλκη Ζέη μιλά στο infokids.gr και εύχεται σε όλα τα παιδιά να είναι χαρούμενα

Η Άλκη Ζέη μιλά στο infokids.gr και εύχεται σε όλα τα παιδιά να είναι χαρούμενα

Τα βιβλία της κυκλοφορούν τα τελευταία 40 χρόνια ανελλιπώς, προσφέροντας στις τρυφερές παιδικές και εφηβικές ψυχές την καλύτερη πρώτη ύλη στο δρόμο προς την ενηλικίωση. Πριν λίγες μέρες, η αγαπημένη μας Άλκη Ζέη τιμήθηκε με το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας Ουράνη και το infokids.gr συζήτησε μαζί της –για τι άλλο;- τα παιδιά και τη λογοτεχνία.

Μέσα από την κουβέντα ξεδιπλώθηκε όλη η αγάπη και η έγνοια της μεγάλης συγγραφέως για τα παιδιά σήμερα. Οι περισσότεροι από εσάς που σήμερα έχετε παιδιά στα σχολικά χρόνια την έχετε ήδη συναντήσει. Μέσα από το «Καπλάνι της βιτρίνας», το «Μεγάλο περίπατο του Πέτρου» και το «Κοντά στις ράγες». Μπορεί βέβαια τότε να ήταν δύσκολο να συναντήσετε αυτοπροσώπως την υπέροχη γυναίκα που κρυβόταν πίσω από τις αγαπημένες σας σελίδες, ήταν όμως σαν να μιλούσατε μαζί της μέσα από τη συνάντηση με τους ήρωές της. Εξάλλου, όπως μας είπε η ίδια, όσο διάστημα γράφει ένα μυθιστόρημα, αλλά και για πολύ μετά ζει μαζί με τους ήρωές της, τη συντροφεύουν και τους συντροφεύει. Και δεν μπορεί, λίγο αργότερα, στα μετεφηβικά σας χρόνια να μην έπεσε στα χέρια σας το μοναδικό -μέχρι τότε- βιβλίο της αποκλειστικά για μεγάλους «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα», ένα βιβλίο που έκανε πάταγο όταν πρωτοκυκλοφόρησε και χαρακτηρίστηκε αιρετικό.

Πριν λίγο καιρό η Άλκη Ζέη έδωσε το δεύτερο ενήλικο μυθιστόρημά της, τα «Σπανιόλικα παπούτσια» με έντονα αυτοβιογραφικά παπούτσια και αναφορά στην εποχή της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Στην ερώτησή μας για το μήνυμα που θέλει να περάσει, μας απάντησε ότι ποτέ δεν θέλησε να περάσει μηνύματα μέσα από τα βιβλία της. «Θέλω απλώς να εκθέσω τις καταστάσεις που έζησα και αν κλείσω τον κύκλο.»

Αγαπημένη της ηλικιακή ομάδα, τα παιδιά λίγο πριν λίγο μετά την εφηβεία. Αλλά η αγάπη, πρέπει να ξέρετε, είναι αμφίπλευρη. Τα παιδιά αυτών των ηλικιών μαγνητίζονται από τη γραφή της, από την πλοκή, την απλότητα και τη φυσικότητα στην επεξεργασία του βιώματος και παραδίδονται στην κυριολεξία στην ανάγνωση. Στην ερώτησή μας αν έχει γράψει βιβλία για μικρότερα παιδιά μάς λέει ότι έκανε κάποιες προσπάθειες παλαιότερα, αλλά οι ηλικίες από 8 έως 12-13 χρόνων είναι οι αγαπημένες της. Αισθάνεται ότι με αυτά τα παιδιά μπορεί να επικοινωνήσει, να συνομιλήσει. Έχει πράγματα να τους πει, όχι να τα συμβουλέψει «Δεν μου αρέσουν οι συμβουλές», λέει, «αλλά τα ξεκάθαρα λόγια, που σήμερα ένα παιδί στα 8 με 10 μπορεί να καταλάβει. Δεν μπορούμε να υποτιμάμε τα σημερινά παιδιά. Είναι έξυπνα. Αυτό που περιμένουν όμως είναι η ευκαιρία, που θα δοθεί πρώτα από τον καλό το δάσκαλο και έπειτα από τους γονείς. Γιατί τι να σου κάνουν και οι γονείς σήμερα μέσα σε όλο αυτό το αδυσώπητο κυνήγι της καθημερινότητας. Εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για το πώς θα βγουν τα παιδιά στην κοινωνία, τι άνθρωποι θα είναι, το φέρουν οι δάσκαλοι. Εγώ γυρνάω, ως καλεσμένη, τα περισσότερα σχολεία της Ελλάδας. Βλέπω παιδιά που δεν προέρχονται από οικογένειες όπου τα φροντίζουν ιδιαίτερα κι όμως είναι διαμάντια. Ξέρεις γιατί; Γιατί είναι και ο δάσκαλος τους διαμάντι.» «Ο ψεύτης παππούς», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κέδρος», είναι ένα βιβλίο για τις σχέσεις ανάμεσα στις γενιές. Κυρίως όμως μιλά για τη ζωή, αυτή τη ζωή που αξίζει να τη ζει κανείς με όλο του το είναι και να μη δειλιάζει μπροστά στις ανατροπές, τους αγώνες, τους έρωτες και τις μάχες της «μικρής» καθημερινότητας.
Μέσα από την ιστορία του μικρού Αντώνη ξετυλίγονται γεγονότα που τα παιδιά δεν θα μπορέσουν να μάθουν μέσα από τα σχολικά βιβλία, ίσως ούτε και από τις διηγήσεις των γονιών τους. Και, το πιο πιθανό, να αισθανθούν ζήλια όσα από αυτά δεν γνώρισαν έναν ψεύτη παππού, έστω κι αν ο Αντώνης αρχίζει να δυσπιστεί με όλα αυτά τα φοβερά κατορθώματα αυτού του παππού.

Σήμερα όμως πόσο τολμηρά είναι τα παιδιά; Είναι ανοιχτά στο απρόβλεπτο ή ζουν μέσα στο κουκούλι που οι συνήθως υπερπροστατευτικοί γονείς ετοιμάζουν γι’ αυτά; «Μα και βέβαια τα παιδιά τολμούν, μας απαντά. Και σήμερα όπως και στο παρελθόν. Και αντίληψη έχουν πολύ υψηλή λόγω των ερεθισμάτων που δέχονται. Διαφωνώ βέβαια με κάποια πράγματα, όπως το ότι τα περισσότερα ερεθίσματα προέρχονται από την τηλεόραση και όχι από τα βιβλία. Διαφωνώ επίσης και με το εκπαιδευτικό σύστημα όπως λειτουργεί στην Ελλάδα. Με αποτέλεσμα τα παιδιά να φορτώνονται με πολλές επιπλέον εξωσχολικές ώρες για μαθήματα και επιμόρφωση. Στο εξωτερικό, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, η έννοια του φροντιστηρίου είναι ανύπαρκτη γιατί όλα τα απαραίτητα για το μαθητή γίνονται μέσα στην τάξη τις ώρες που το παιδί είναι στο σχολείο. Και έπειτα υπάρχει ο απαραίτητος ελεύθερος χρόνος για το παιχνίδι, το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό για την ψυχή, το σώμα και το πνεύμα του παιδιού, όπως και για το διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων.»

Τι θα θέλατε να προτείνετε στα παιδιά και μάλιστα σε εκείνα που θα ήθελαν να ακολουθήσουν συγγραφικό δρόμο στη ζωή τους. «Να διαβάζουν βιβλία, βιβλία, βιβλία».
Οι εποχές είναι δύσκολες. Εσείς τι θα θέλατε να ευχηθείτε στα παιδιά. «Για πρώτη φορά αισθάνομαι τόσο μπερδεμένη μπροστά στις καταστάσεις. Γι’ αυτό, θα ήθελα να ευχηθώ στα παιδιά να είναι χαρούμενα, να μην είναι πολύ απαιτητικά, να διαβάζουν, να παίζουν και να καταπιάνονται με πράγματα που μπορούν να φτιάχνουν μόνα τους.»

Η τολμηρή ζωή της συγγραφέως
Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925, έζησε όμως τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη δραματική σχολή του Εθνικού Ωδείου. Στην Κατοχή εντάχθηκε στην Αντίσταση και μετά το τέλος του εμφυλίου ταξίδεψε στην Ευρώπη. Το 1954 εγκαταστάθηκε για μια δεκαετία στη Σοβιετική Ένωση, όπου σπούδασε στο Ινστιτούτο Κινηματογραφίας της Μόσχας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1964, αλλά λόγω της Χούντας έφυγε πάλι, για το Παρίσι αυτή τη φορά. Ασχολήθηκε με το γράψιμο από μικρή. Όταν ήταν μαθήτρια γυμνασίου, άρχισε να γράφει έργα για το κουκλοθέατρο. Ένας από τους χαρακτήρες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε μετέπειτα ένας από τους κυριότερους ήρωες του κουκλοθέατρου Αθηνών "Μπάρμπα Μυτούσης". Αργότερα, συνέχισε το γράψιμο, δημοσιεύοντας σειρά διηγημάτων της στο περιοδικό "Νεανική Φωνή", ένα περιοδικό για νέους που είχε ως συντακτική επιτροπή τον Μάριο Πλωρίτη, τον Τάσσο Λιγνάδη, τον Κωστή Σκαλιώρα. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε το 1963 με το «Το καπλάνι της βιτρίνας», το οποίο αποτελεί σταθμό στην παιδική μας λογοτεχνία γιατί μυεί για πρώτη φορά τον ανήλικο αναγνώστη στον πολιτικό προβληματισμό. Πρόκειται για ιστορικό μυθιστόρημα που αφορά τη δικτατορία του Μεταξά. Το 1971 γράφει τον Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου, αυτή τη φορά για την Κατοχή και την απελευθέρωση. Το σημαντικό στα ιστορικά της μυθιστορήματα είναι ότι δεν αποτελούν μια απλή καταγραφή ιστορικών γεγονότων αλλά είναι ζυμωμένα με τα αυτοβιογραφικά βιώματα των ηρώων της. Άλλα μυθιστορήματα της συγγραφέως είναι «Ο θείος Πλάτων», «Κοντά στις ράγες», «Αρβυλάκια και γόβες», «Μια Κυριακή του Απρίλη», «Τα παπούτσια του Αννίβα», «Η μωβ ομπρέλα», «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της» κ.ά.


Επικοινωνήστε μαζί μας:

Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.