Αρχική Το Ημερολόγιο μιας μαμάς από τη Ναταλία Δραγούμη Δύσκολος προβληματισμός

Δύσκολος προβληματισμός

10275500_287442038083292_6599098049929560262_oΣήμερα αγαπητό ημερολόγιο, βρήκα μια ζωγραφιά του Φ όταν ήταν 6 ετών, την οποία ζωγράφισε την ημέρα που χάσαμε το πρώτο μας κατοικίδιο, τον γάτο μας τον "Φυστίκη". Τον ψάχναμε μαζί όλο το πρωί και τον βρήκαμε πεθαμένο σε ένα χωράφι. Μόλις γυρίσαμε σπίτι, περπατώντας βουβά, ο Φ ζωγράφισε τον Φυστίκη με μολύβι σε ένα χαρτί που τυχαία βρισκόταν πάνω στο τραπέζι. Τον ζωγράφισε πεθαμένο όπως τον αντίκρισε. Ήταν φοβερό το πώς τον πέτυχε να μοιάζει άψυχος, ενώ η στάση του δεν είχε διαφορά από το αν ήταν απλώς κοιμισμένος! Σχεδίασε έναν γάτο σαν να κοιμάται με ένα άψυχο σώμα! Δεν μπορώ να ορίσω τι έκανε αυτό το σκίτσο τόσο ξεχωριστό...Ίσως η έντονη αντίληψη των παιδιών για το θάνατο.

Εγώ όταν ήμουν μικρή, φοβόμουν συνεχώς μην πεθάνει η μαμά μου. Δεν ξέρω γιατί φοβόμουν μόνο για τη μαμά μου και όχι για τον μπαμπά μου, ενώ και με τους δύο είχα το ίδιο δέσιμο. Ίσως γιατί η μαμά είχε αρρωστήσει μια-δυο φορές και την είχα επισκεφθεί στο νοσοκομείο παρέα με τον μπαμπά, οπότε την έβαλα στην κατηγορία των "εύθραυστων".

Ο Φ συχνά το βράδυ πριν κοιμηθεί, φοβάται το θάνατο και μου λέει ότι όταν κάποιος πεθαίνει είναι μόνος του και δεν μπορεί να έχει μαζί του αυτά που αγαπάει. Η Κ γύρω στα 4 όταν πήγαμε στον Επιτάφιο, με ρώτησε τι γίνεται τη Μεγάλη Παρασκευή κι έτσι πρώτη φορά άκουσε με λόγια ότι υπάρχει θάνατος. Έκτοτε, για κάποιους μήνες φοβόταν πριν κοιμηθεί.

Όλα αυτά νομίζω είναι πολύ φυσιολογικά γιατί αυτό είναι ένα αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής και από ό,τι έχω διαβάσει το άγχος της απώλειας του θανάτου είναι από τις πρώτες αγωνίες που υπάρχουν μέσα μας. Το θέμα είναι πώς διαχειριζόμαστε εμείς οι γονείς αυτές τις πολύ ευαίσθητες στιγμές των παιδιών μας και πώς απαντάμε σε διάφορες ερωτήσεις που μας κάνουν και μας κολλάνε στον τοίχο, ίσως γιατί εμείς δεν είχαμε ποτέ αναρωτηθεί. Όπως το "Εσύ, πότε θα πεθάνεις μαμά;". Όταν μου έγινε αυτή η συγκεκριμένη ερώτηση, αφού σιωπηλά ξεπέρασα το σοκ μου σκέφτηκα "Τώρα θα απαντήσεις ως μαμά και δεν πρέπει να υπάρχει ίχνος αγωνίας και στεναχώριας στη φωνή σου", οπότε είπα ότι δεν γνωρίζω ακριβώς πότε, αλλά "μέχρι τότε έχουν να γίνουν πάρα πολλά πράγματα, όπως να κοιμηθείς, να ξυπνήσεις, να ντυθείς, να σου φτιάξω το πρωινό σου, να πλύνεις τα δόντια σου, να φορέσεις το μπουφάν σου, να μπεις στο σχολικό, να κάνεις το πρώτο μάθημα"...κοκ. μέχρι που έφτασα στις σπουδές, τους γάμους κλπ, περιγράφοντάς τα με διασκεδαστικό τρόπο και με διάφορα αστεία, ώσπου φυσικά αποκοιμήθηκε και το επόμενο πρωί είχε ξεχαστεί το θέμα...Δεν ξέρω αν έκανα καλά, απλώς είναι ένας προβληματισμός που νομίζω ότι δεν πρέπει να τους τον ακυρώνουμε αλλά ούτε να τους αγχώνουμε λέγοντας τα πράγματα ωμά.

Εγώ και σαν ενήλικας έχω αυτή τη φοβία, όπως όλοι μας νομίζω, οπότε προσπαθώ να μην την περάσω στα παιδιά. Είναι κάτι για το οποίο δεν υπάρχει λύση, είναι ανεξήγητο και νομίζω ότι κανείς δεν εξοικειώνεται με την ιδέα του θανάτου. Παρόλα αυτά, τα παιδιά έχουν τον δικό τους τρόπο να το διαχειριστούν και λόγω του νεαρού της ηλικίας τους, έχουν τα δικά τους φίλτρα να το προσπεράσουν, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν ακόμα και έναν ενήλικα. Εμένα, πάντως, κάποιες φράσεις του Φ επί του θέματος, αφού με εντυπωσίασαν, με βοήθησαν να αλλάξω κανάλι και να κάνω ένα βήμα μπροστά: κάποιους μήνες μετά το θάνατο του Φυστίκη, εγώ δεν μπορούσα να το ξεπεράσω και κάθε φορά που αναφερόταν το όνομά του ή έβλεπα μια φωτογραφία του έβαζα τα κλάματα. Οπότε μια μέρα που έκλαιγα, με ρώτησε ο Φ με απορία: "Μαμά, όταν πεθαίνει κάποιος στεναχωριόμαστε πάρα πολύ αλλά κάποια στιγμή, αφού περάσει ο χρόνος, δεν σταματάμε να κλαίμε και συνεχίζουμε όπως πριν;". Εγώ, μου λέει: "τώρα πια δεν νιώθω όπως εσύ για τον Φυστίκη. Τον σκέφτομαι αλλά δεν κλαίω πια". Ήταν σαν να μου έδωσε ένα χαστούκι, ο γιος μου που τότε 7 χρονών με συνέφερε και αποφάσισα ότι θα έχω πάντα τον Φυστίκη μέσα μου και θα σταματήσω να στεναχωριέμαι και να κλαίω.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.