Αρχική InfoDad Είναι οι μπαμπάδες οι νέες μαμάδες;

Είναι οι μπαμπάδες οι νέες μαμάδες;

Πόσο μοιάζουν ή διαφέρουν οι σημερινοί μπαμπάδες από τους παλαιότερους; Οι αλλαγές στις εργασιακές, οικονομικές, προσωπικές μας σχέσεις, μας έχουν οδηγήσει σε ένα νέο πρότυπο οικογένειας όπου οι ρόλοι δεν είναι πάντα διακριτοί και εναλλάσσονται ανάλογα με την καθημερινότητα και τις ανάγκες του σπιτιού. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο πατέρας έχει έναν καινούργιο, ίσως πιο σημαντικό και ουσιαστικό ρόλο για την εύρρυθμη λειτουργία της οικογένειάς του.

120314-188727-g-hlt-120313-dad-diapers-12p.blocks_desktop_tease

Θυμηθείτε την εικόνα. Η μαμά στο σπίτι στρώνει το τραπέζι για το δείπνο και εκείνη την ώρα ανοίγει η πόρτα. Τα παιδιά- που έπαιζαν αμέριμνα στο σαλόνι- πετάγονται σαν ελατήρια και φωνάζουν: «μπαμπά, μπαμπά!» Εκείνος, αφήνει τις τσάντες που κουβαλάει κι αγκαλιάζει με τρυφερότητα τα παιδιά του λίγο πριν αρχίσει να τα κυνηγάει αλαλάζοντας σε όλο το σπίτι. Η μητέρα, με ένα γλυκό χαμόγελο, κοιτά ευτυχισμένη: «Έτοιμο το φαγητό, ελάτε…» Άλλες εποχές, άλλα ήθη; Ωραία εικόνα αλλά «ξεθωριάζει» καθώς οι ημέρες του ημερολογίου φθάνουν στο 2013.

Η δική μας καθημερινότητα πριν από μία δεκαετία περιλάμβανε όλο και λιγότερες οικογενειακές στιγμές αφού βιώσαμε την εποχή όπου η εργασία και για τους δύο γονείς και η ευμάρεια ήταν στο επίκεντρο της ζωής. Το «ευ ζην» μεταφραζόταν σε ατέλειωτες ώρες εργασίας, ειδικά για τους μπαμπάδες, και άφθονα πλούσια αγαθά, κινητά κι ακίνητα, τα οποία συχνά δεν είχαμε καν το χρόνο να τα απολαύσουμε. Και ξαφνικά… η αφθονία μετατράπηκε, από τη μια μέρα στην άλλη, σε ανέχεια. Και αρκετοί μπαμπάδες, άνεργοι ή ημιαπασχολούμενοι πια, αναζητούν τη δική τους θέση μέσα στο σπίτι.
Δεν είναι μόνο η κρίση όμως που έκανε τους άντρες περισσότερο «μπαμπάδες» αλλά ενδεχομένως και η ίδια η ανάγκη των παιδιών να απολαμβάνουν περισσότερο τους γονείς τους. Ειδικά τους πατέρες που θεωρούσαν ότι η προσωπική τους επιτυχία άρχιζε και τελείωνε με το ρόλο του κουβαλητή.

Ο νέος ρόλος του πατέρα
Ο Πέτρος είναι ένας νέος πατέρας που ενώ εργάζεται θεωρεί πολύτιμη τη σχέση του με τον 2,5 ετών γιο του. «Είμαστε μαζί περίπου 2-3 ώρες καθημερινά αλλά τα Σαββατοκύριακα τα περνάμε πάντα παρέα» μας εκμυστηρεύεται. «Μέχρι τα 2 του χρόνια όμως ήμασταν μαζί κάθε μέρα, όλη μέρα…». Γεμίζουν τις ώρες τους με βόλτες, παιχνίδια, συζητήσεις, γεύματα, εκδρομές, επισκέψεις… «κάνουμε τα πάντα μαζί» λέει ο Πέτρος που πιστεύει ότι η στενή σχέση που έχει αναπτύξει με το γιο του, του προσφέρει «καθημερινά μαθήματα αγάπης, υπομονής και διαλόγου».
Μια πρόσφατη έρευνα του U.S. Census Bureau αποκαλύπτει ότι το 32% των πατέρων με εργαζόμενες συζύγους έχουν την φροντίδα των παιδιών που είναι κάτω των 15 ετών, ενώ μέχρι το 2002 το ποσοστό μόλις που έφθανε το 26%. Μια άλλη ένδειξη της αλλαγής που έχει συντελεστεί στο ρόλο του πατέρα είναι οι διαφημίσεις που όλο και περισσότερο τον παρουσιάζουν όχι στον "παραδοσιακό" του ρόλο αλλά να φροντίζει τα παιδιά και το σπίτι.

a-new-dad-is-always-really-proud-of-his-child-get-him-a-referential-awesome-dad-shirt-so-that-everyone-knows-his-new-status

Σε αυτή την αλλαγή ίσως συνετέλεσε και το ότι και οι ίδιοι οι μπαμπάδες αντιλήφθηκαν το κόστος της απώλειας μιας στενής επαφής με τα παιδιά τους εξαιτίας της απουσίας τους από το σπίτι.
«Οι μπαμπάδες δεν βλέπουν πλέον τον εαυτό τους μόνο ως κουβαλητή και περιστασιακή ‘νταντά’ αλλά ενεργά εμπλεκόμενο στη συναισθηματική και καθημερινή ζωή των παιδιών τους» λέει η Lauren Rinelli McClain, καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Savannah State University ενώ η οικογενειακή σύμβουλος Ερατώ Χατζημιχαλάκη τονίζει ότι δεν είναι δυνατόν σε ένα περιβάλλον που όλα αλλάζουν, ο ρόλος του πατέρα να παραμείνει ίδιος. «Αν σταθούμε στο πως περιγραφόταν ο ρόλος του πατέρα μερικές δεκαετίες πριν θα παρατηρήσουμε μεγάλες διαφορές. Ας μη μείνουμε όμως να παρατηρούμε μεμονωμένα τις αλλαγές. Δεν έχει αλλάξει μόνο ο ρόλος του πατέρα έχει αλλάξει και εκείνος της μητέρας, του εργοδότη ή του εργαζόμενου, του ιδιοκτήτη ή του ενοικιαστή, του δασκάλου ή του μαθητή και έπεται η συνέχεια. Τίποτε δεν είναι ίδιο και αυτό είναι απόλυτα φυσικό διότι η εποχή μας είναι εποχή αλλαγών. Δεν θα μπορούσε να μείνει λοιπόν ανέπαφος και ο ρόλος του πατέρα από αυτή την αλληλεπίδραση». Οι υποχρεώσεις του πατέρα, σύμφωνα με την ειδικό είναι αυτές που του επιβάλλουν οι συνθήκες της οικογένειας στην οποία ζει. «Ο πατέρας και η μητέρα έχουν τις ίδιες απολύτως υποχρεώσεις απέναντι στην οικογένεια και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να στοχεύσουμε σε μια διαφοροποίηση των ρόλων γιατί το μόνο που καταφέρνουμε έτσι, είναι να δημιουργούμε στερεότυπα και στεγανά που κανέναν δεν βοήθησαν ποτέ».

Η πατρότητα «βάλσαμο» στο σώμα και την ψυχή
Σε μια πρόσφατη έρευνα που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο Population Association of America, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερη είναι η πατρική ανάμιξη στην ανατροφή των παιδιών τόσο μειώνεται η πιθανότητα κατάθλιψης, η οικογενειακή βία και οι ακραίες συμπεριφορές των μπαμπάδων με χαμηλό εισόδημα. Ταυτόχρονα βελτιώνεται η αυτοεκτίμηση και η φυσική τους κατάσταση.

nick-lachey-baby
Το ίδιο σημαντικό είναι και για την υγεία των παιδιών. Επιστήμονες ‘μέτρησαν’ τις φυσιολογικές αντιδράσεις των παιδιών που ενώ έκαναν κάποιο λάθος, οι μπαμπάδες τους τα συγχώρεσαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική μείωση του συνολικού τους άγχους. «Ανακαλύψαμε» λέει ένας από τους επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα, ότι δεν είναι μόνο οι βόλτες και τα παιχνίδια με τον μπαμπά που βοηθούν τη σωστή ανάπτυξη των παιδιών αλλά και η σταθερή συναισθηματική επαφή που δίνει τα εφόδια για μια πιο υγιή ενήλικη ζωή στα παιδιά».

«Δημιουργικός χρόνος με ένα παιδί μπορεί να είναι ανάλογα με την ηλικία του αυτά που και το παιδί επιθυμεί» επισημαίνει η Ερατώ Χατζημιχαλάκη. « Συχνά οι γονείς πέφτουμε σε μία παγίδα. Θεωρούμε πως ο χρόνος μας θα είναι δημιουργικός όταν παίζουμε εκπαιδευτικά παιχνίδια ή τα οδηγούμε σε εξωσχολικές δραστηριότητες που θα τους δώσουν περισσότερα ερεθίσματα και περισσότερη γνώση. Καλά είναι όλα αυτά αρκεί να μην ξεχνάμε το παιχνίδι. Το παιδί μαθαίνει μέσα από το παιχνίδι, το αυθόρμητο αληθινό παιχνίδι δίνει χαρά και γνώση στο παιδί. Είτε λοιπόν μπαμπάς είτε μαμά προτείνουμε παιχνίδι και χαρά».

Παλιά και νέα «αντρικά» πρότυπα

Όπως επισημαίνει το Ινστιτούτο Family and Work «οι άντρες βιώνουν αυτό που συνέβη στις γυναίκες όταν πρωτοβγήκαν ενεργά στο στίβο της εργασίας. Την πίεση του να είσαι ικανός να τα κάνεις όλα, σωστά».
Πόσο εύκολο είναι για ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει με ένα άλλο πατρικό πρότυπο να προσαρμόζονται σε αυτά τα νέα δεδομένα; Την απάντηση δίνει η κυρία Χατζημιχαλάκη:
«Ωραία ερώτηση. Είναι θέμα του καθενός να ασχοληθεί με την προσωπική του αυτογνωσία και να καταλήξει στην προσωπική του αλήθεια. Σίγουρα για κάποιους είναι δυσκολότερο και για κάποιους ευκολότερο. Όλη αυτή η δυσκολία ή η ευκολία αντίστοιχα εξαρτάται από το πώς ο καθείς αντιλαμβάνεται τη ζωή, τις αλλαγές και τι κάνει γι’ αυτό. Άλλος μένει πάνω από το χυμένο γάλα και το κοιτά, άλλος θυμώνει και άλλος το μαζεύει και πάει να αγοράσει καινούριο υπάρχει και μια ομάδα που απλά το μαζεύει και είναι μια χαρά και χωρίς γάλα. Προσωπική απόφαση λοιπόν και επιλογή».

Μια μελέτη του National Institute of Child Health and Human Development (NICHD) αναζήτησε σε ποιες περιπτώσεις οι μπαμπάδες έχουν την τάση να εμπλέκονται περισσότερο με την ανατροφή των παιδιών τους:
· Όταν δουλεύουν λιγότερες ώρες από τους άλλους μπαμπάδες.
· Όταν έχουν θετικά χαρακτηριστικά προσαρμογής όπως υψηλό δείκτη αυτοεκτίμησης, χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και επιθετικότητας και ωριμότητα.
· Όταν οι μητέρες δουλεύουν περισσότερες ώρες.
· Όταν υπάρχει μεγαλύτερη συζυγική οικειότητα.
· Και όταν τα παιδιά είναι αγόρια.

dad-childcare_2217794b

Όσο θετικές κι αν είναι οι αλλαγές στο νέο ρόλο που αποκτά ο πατέρας στο σπίτι, ίσως είναι σημαντικό να μη χαθούν και κάποια «κλασικά» χαρακτηριστικά της πατρότητας. Σύμφωνα με την οικογενειακή σύμβουλο αυτά είναι η δημιουργικότητα με τη μορφή της οικοδόμησης και η ασφάλεια. « Όταν τώρα τούτα καταλύονται με τις τρέχουσες εργασιακές συνθήκες τι να πούμε;» σχολιάζει. Τελικά, τι κερδίζει και τι χάνει η οικογένεια και κάθε μέλος της ξεχωριστά από τις αλλαγές ρόλων στη νέα οικογένεια; «Κερδίζει τη διεύρυνση της συνειδητότητάς του ο καθένας μέσα στην οικογένεια και έξω από αυτή. Οι καιροί που ζούμε μπορούν να εκληφθούν ως συμφορά και ως ευκαιρία. Είναι θέμα προσωπικής επιλογής» ξεκαθαρίζει η κύρια Χατζημιχαλάκη. « Το να αντιδράσει κανείς στο σύστημα που νοσεί δεν είναι θέμα φύλου είναι θέμα ανθρώπινης υπόστασης. Άνδρας ή γυναίκα λοιπόν πατέρας ή μητέρα χρειάζεται να αναθεωρήσει τις προσωπικές του επιλογές και να οδηγηθεί αλλού αλλιώς. Άλλες επιλογές εργασίας, κατοικίας, πόλης, πολιτικής ή κοινωνικής πεποίθησης και όλα μαζί. Χρειάζεται επαναπροσδιορισμός και ελευθερία από τα στερεότυπα. Ένας καινούργιος κόσμος γεννιέται αν θελήσουμε να δούμε την αυγή του ανθρώπου ελεύθερου. Αν θελήσουμε να παραμείνουμε στα στεγανά που γνωρίζουμε θα δυσκολευτούμε να περάσουμε τη στενωπό. Αισιοδοξία και Ελπίδα ας πρυτανεύει μαζί με διερεύνηση και τόλμη».


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.