Αρχική InfoTeens InfoΓνώση Εναρξη της Ελληνικής Επανάστασης από την Πελοπόννησο Μάρτιος 1821

Εναρξη της Ελληνικής Επανάστασης από την Πελοπόννησο Μάρτιος 1821

1821Μέσα στους σχεδιασμούς της η ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας με αρχηγό της τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, είχε ως εναλλακτική πρόταση για την έναρξη της επανάστασης, την Πελοπόννησο. Ως ημερομηνία κήρυξης της επανάστασης ορίστηκε η 25 Μαρτίου 1821. Ηθελαν οι ηγήτορες της επανάστασης να ταυτίσουν την ευχάριστη είδηση του Αγγέλου προς τη Θεοτόκο και τον Ευαγγελισμό του Έθνους που λαχταρούσε με τη βοήθεια του Θεού να γνωρίσει και πάλι την ελευθερία του. Είχε προγραμματιστεί να γίνει και ορκωμοσία συμβολική των αγωνιστών από το μητροπολίτη. Αυτή η εικόνα η προσχεδιασμένη, λειτούργησε ως πραγματικότητα ώστε να υποστηριχθεί το γνωστό με τον Π. Πατρών Μητροπολίτη Γερμανό, στην Αγία Λαύρα.

Στη συνείδηση των Ελλήνων υπήρχε συνέργεια του Θεού με τους πολεμιστές να αποκτήσουν την ελευθερία τους που είναι πολύτιμο δώρο του Θεού. Η επανάσταση άρχισε λίγες μέρες νωρίτερα.
Πριν αναφερθούμε στα ιστορικά γεγονότα, να διευκρινίσουμε το εξής: Η επανάσταση του Αλ. Υψηλάντη, όπως την οραματίζετο να γίνει, είχε, εκτός των άλλων, μια βασική ιδεολογική υπόσταση με την επανάσταση, όπως την έβλεπαν και την οργάνωσαν οι οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου. Η επανάσταση της Μολδοβλαχίας – Ιασίου, τις 24 Φεβρουαρίου 1821, είχε χαρακτήρα οικουμενικό που σημαίνει ότι στον πόλεμο κατά των Τούρκων μπορούσαν να πάρουν μέρος μαζί με τους Ελληνες και Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι κ.ά. Αραγε το μέρος που θα αποκτούσε την ελευθερία του σε ποιον θα ανήκε; Η απάντηση είναι δύσκολη. Οφείλουμε να υποθέσουμε ότι θα ίσχυαν το κήρυγμα και οι αρχές περί ομόσπονδου κράτους, του Ρήγα Βελενστινλή, ο οποίος καλούσε σε επανάσταση και τους Τούρκους κατά της απολυταρχικής διοίκησης των σουλτάνων. Αυτό, όμως, δεν μπορούσε να γίνει κατανοητό κατά πόσον μπορούσαν οι λαοί, που δεν διέθεταν την απαιτούμενη ωριμότητα, να ζήσουν σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.

Ενας λόγος της αποτυχίας της ήταν και αυτός. Γι’ αυτό βλέπουμε στην αρχή την προθυμία των Σέρβων και των Βουλγάρων να πολεμήσουν υπό τις διαταγές του Υψηλάντη. Γρήγορα, όμως, τον εγκατέλειψαν.
Η πελοποννησιακή επανάσταση, όπως τη βίωσαν οι πολεμιστές, είχε εθνικό χαρακτήρα. Δηλαδή ο αγώνας γινόταν για την ελευθερία των Ελλήνων και μόνον και όχι για κανένα άλλον. Πόλεμος λοιπόν για το ελληνικό έθνος που ήταν σκλαβωμένο. Αυτή ήταν η ταυτότητα της κινητήριας δύναμης. Να θυμηθούμε για λίγο τον πρόγονό μας τον Ηρόδοτο ο οποίος λέει: «Εννοια του Εθνους προσδιορίζεται ως το σύνολο των ανθρώπων που έχουν κοινή καταγωγή (όμαιμου) κοινή γλώσσα (ομόγλωσσου) κοινή θρησκεία, κοινά ήθη και έθιμα. Οι περισσότεροι ορισμοί, σχεδόν όλοι, στηρίζονται στον Ηρόδοτο. Κάποιοι επιστήμονες πρόσθεσαν αργότερα για τον προσδιορισμό του Εθνους την κοινοτική συνείδηση των ίδιων των ανθρώπων ως κριτήριο. Ότι δηλαδή αποτελούν οι κάτοικοι εθνικό σύνολο, εθνική κοινότητα.

Τα στοιχεία αυτά τα είχε ο πληθυσμός της Πελοποννήσου, ο οποίος ήταν συμπαγής από Ελληνες, διότι το μέρος αυτό όπως και η νησιώτικη Ελλάδα, έμεινε περισσότερο χρόνο στην κατοχή των Ενετών. Το έναυσμα της εθνικοποίησης των κρατών της Ευρώπης, κυρίως όμως, της νότιας βαλκανικής, πρέπει να την αναζητήσουμε στα μηνύματα και τα κηρύγματα της επαναστατημένης Γαλλίας.

Τα δικαιώματα των ανθρώπων περί ελευθερίας και δικαιοσύνης ήταν ιδιαίτερα ελκυστικά και έδωσαν την κινητήρια δύναμη στους πολεμιστές. Η ελληνική εθνική ιδέα γρήγορα εξελίχθηκε σε δυναμική πολιτική ιδεολογία.
Ο Παπαρρηγόπουλος γράφει: «ο έρωτας για την ανεξαρτησία ανέκαθεν ήταν έμφυτος σ’ αυτό, είχε γίνει ζωηρότατος πριν ένα περίπου αιώνα, και πειστήκαμε ότι δεν θα εκλείψει όσο υπάρχει ελληνικό έθνος σ’ αυτόν τον κόσμο». Ο ιστορικός του ελληνικού έθνους είναι σύγχρονος με τα γεγονότα (1815-1891) ζει και αισθάνεται τον παλμό των Ελλήνων για την ελευθερία γι’ αυτό μιλάει για «έμφυτο έρωτα». Και αυτόν τον έρωτα για την ελευθερία περίπου έναν αιώνα τον αισθάνονται ζωηρά και περιμένουν τη στιγμή που θα τους δοθεί το σύνθημα για να βγούνε τα σπαθιά από τις θήκες τους. Αυτήν την στιγμή την έφερε στην Πελοπόννησο ως την πιο ευχάριστη είδηση ο αρχιμανδρίτης Δικαίος γνωστός ως Παπαφλέσσας. «… άνδρας που είχε όλα τα ελαττώματα και όλα τα προτερήματα του ικανότατου συνωμότου, το πλανάσθαι και το πλανάν, το τολμούν και το θνήσκειν. Εγινε κομιστής ικανής πυρίτιδος και άλλων πολεμοφοδίων, περισσότερων υποσχέσεων λίγο πολύ ασφαλών και ανυπολογίστου επαναστατικού ηλεκτρισμού, συγκίνησε τα πλήθη, προπάντων με τη βεβαίωση ότι ο ρωσικός στρατός επέρχεται για την απελευθέρωση της Ελλάδος.

Ο μηχανισμός της Φ. Εταιρείας περί προελάσεως του ρωσικού στρατού στο πλευρό των Ελλήνων λειτούργησε ενισχυτικά στην απόφαση των Ελλήνων για τον ξεσηκωμό. Μέσα του η σκέψη αυτή εκμηδένισε σχεδόν την ιδέα του ρίσκου. Ηξεραν οι Φιλικοί ότι, όταν κάποια στιγμή θα αποκαλύπτετο η αλήθεια, η βοήθεια θα ήταν περιττή γιατί ο αγώνας θα δικαίωνε το Δ. Σολωμό που μιλούσε ότι «Δεν είναι εύκολες αι θύραις, εάν η χρεία ταις κουρταλή». Ο ποιητής μας προσπαθούσε να ανάψει τη φλόγα στις καρδιές των Ελλήνων για την ελευθερία που θα ήταν ικανή να κάψει όλα τα εμπόδια που θα οδηγούσαν στην κατάκτησή της.

Μπορεί οι ηγέτες της Φιλικής Εταιρείας να προγραμμάτιζαν για την 25η Μαρτίου έναρξη της Ελλ. Επανάστασης, όμως, ο μπουρλοτιέρης Παπαφλέσσας έδωσε το δαυλό του στους οπλαρχηγούς. Στην Καλαμάτα έπεσαν οι πρώτες τουφεκιές, στις 21 Μαρτίου, συνέχεια στη Μάνη στις 22, στην Καλαμάτα στις 23, στην Πάτρα στις 24,25 Μαρτίου. Τα γιαταγάνια άστραψαν στο φως της ημέρας και οι χτύποι της καρδιάς έχουν τώρα το δικό τους ρυθμό. Οι φωνές και οι αλαλαγμοί είναι δυνατοί. Οι αρματολοί και οι κλέφτες που ζούσαν στα βουνά κατέβηκαν και ενώθηκαν με τα παλικάρια που περίμεναν πίσω από τη στάνη. Ο δροσερός αέρας της ελευθερίας φύσηξε δυνατά. Φώτισε το νου και την καρδιά των νέων. Η κάθαρση της ψυχής είναι γεγονός. Ο στίβος του αγώνα μπροστά τους και στο βάθος το θυσιαστήριο. Πρώτος στόχος βασικός στη σκέψη των οπλαρχηγών η άλωση της Τρίπολης. Λόγοι στρατηγικοί επιβάλλουν την κατάληψή της. Η κατά μέτωπο σύγκρουση απορρίφθηκε. Επικράτησε η ευφυΐα του μεγάλου ηγέτη Θ. Κολοκοτρώνη. Μόνο με την πολιορκία πίστευε ο γενναίος πολεμιστής ότι έτσι θα ενισχύετο ο επαναστατικός στρατός, αλλά με την πολιορκία της πόλης, θα αναγκάζοντο οι Τούρκοι να παραδοθούν.
Η άλωση της Τρίπολης θα οδηγούσε στην απελευθέρωση όλης της Πελοποννήσου και αν όλα θα είχαν ευνοϊκή πορεία η επιτυχία της επανάστασης διαγραφόταν βεβαία.

Ολες οι μάχες που δίδονται στη διάρκεια του πρώτου έτους 1821, έχουν επίκεντρο την Τρίπολη. Οι Ελληνες της Θεσσαλίας, της Στερεάς Ελλάδος και της Αττικής πρόθεσή τους θα είναι να εμποδίσουν, ή να καθυστερήσουν τις δυνάμεις των Τούρκων που θα σπεύσουν να απελευθερώσουν τους Τούρκους της πολιορκίας. Μάχες της Αλαμάνας, Γραβιάς, Βασιλικών, Βρυσακίων εξυπηρετούν αυτό το σκοπό. Η άλωση της Τρίπολης θα επέλθει 23 Σεπτεμβρίου 1821.

Βιβλιογραφία
1.Ιστορία του Ελλ. Εθνους Κ. Παπαρρηγοπούλου τ. 14, σελ. 146, εκδ. Λυμπέρης
2.Εθνικός ύμνος Δ. Σολωμού, στροφή 10.
3.Εγχειρίδιον Γ΄Λυκείου ΟΕΔΒ σελ. 87 2002.

Πηγή: http://www.laosver.gr/news/articles/23905.html


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.