Αρχική Σχολή Γονέων Για τη μαμά μου... την ηρωίδα των παιδικών μου χρόνων! #mouaksizei

Για τη μαμά μου... την ηρωίδα των παιδικών μου χρόνων! #mouaksizei

500x500_03_photoΗ Κυριακή 10 Μαΐου δεν είναι μια Κυριακή σαν όλες τις άλλες αλλά είναι μια μέρα αφιερωμένη στο πολύτιμο στήριγμα και στο πιο αγαπημένο πρόσωπο της ζωής μας, τη μητέρα. Εμείς εδώ στο Infokids.gr υμνούμε τη μητρότητα και τη σπουδαιότητά του ρόλου της σε καθημερινή βάση μέσα από τα κείμενα που δημοσιεύουμε. Γράφουμε για μητέρες ηρωίδες που πάλεψαν σκληρά για να αποκτήσουν αλλά και να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους ξεπερνώντας τις όποιες δυσκολίες, για μητέρες που στερήθηκαν ακόμα και τη ζωή τους για να ζήσει το δικό τους παιδί αλλά και για μητέρες που δεν το έβαλαν ποτέ κάτω και πήραν τη μεγάλη απόφαση να υιοθετήσουν ένα παιδί για να του προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον μακριά από ιδρύματα και στέγες φιλοξενίας ανηλίκων.

Όταν λοιπόν η L’ Oreal με προσέγγισε και μου ζήτησε να γράψω ένα κείμενο για τη δική μου μαμά, τη Χρυσούλα, δεν ένιωσα ούτε μια στιγμή ότι είναι κάτι δύσκολο. Σκέφθηκα, τόσες και τόσες ιστορίες έχω παρουσιάσει, στην ιστορία της δικής μου μαμάς θα δυσκολευτώ; Κι όμως όταν τα έβαλα κάτω και άρχισα να εστιάζω στη μαμά μου, κατάλαβα ότι αυτή η διαδικασία είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό δημοσιογραφικό κείμενο, είναι μια κατάθεση ψυχής, μια βουτιά στις αναμνήσεις των παιδικών και όχι μόνο χρόνων μου. Επιτρέψτε μου να σας εξομολογηθώ ότι το κείμενο αυτό εκτός από πολλή αγάπη γράφτηκε και με υγρά μάτια.

Οι αναμνήσεις από τη μαμά μου όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται, ξεκινούν από τη στιγμή που μου ανακοίνωσε ότι σε λίγους μήνες θα έφερνε στο κόσμο τα δίδυμα αδέρφια μου. Μέρα με τη μέρα την έβλεπα να φουσκώνει αλλά πάντα ήταν πρόθυμη να παίξει μαζί μου, να χτίσει για 28η φορά μέσα στην ημέρα το ίδιο πυργάκι από ξύλινα τουβλάκια που εγώ είχα την ευχαρίστηση να γκρεμίζω μόνο και μόνο για να γελάσω, να με βάλει υπομονετικα για ύπνο όσο κουρασμένη κι αν ένιωθε λόγω της κατάστασής της και παρότι εγώ είχα όρεξη για λίγο παραπάνω παιχνίδι, να μου ράψει εκείνη τη φανταστική στολή "Βασίλισσα των Άστρων" για το θεατρικό που κάναμε στον παιδικό σταθμό και φυσικά να μου λύσει κάθε παιδική απορία που δεν σταματούσε ποτέ να μου τριβελίζει το μυαλό. Πάντα με χαμόγελο και υπομονή ήταν εκεί για να με επιβραβεύσει για εκείνη την ωραία ακαταλαβίστικη ζωγραφιά που υποτίθεται ότι είχα ζωγραφίσει τη μαμά μου, για την βουτιά στη θάλασσα, για την πρώτη βόλτα με το ποδήλατο, ακόμα για το σπασμένο βάζο - κατόρθωμά μου όταν επέμενα να πάρω ένα πανάκι και να καθαρίσω κι εγώ το σαλόνι μας όπως έκανε κι αυτή. Και ξάφνου από τρεις στο σπίτι, με τον ερχομό των διδύμων γίναμε πέντε. Κι η μαμά ήταν εκεί για να μου δείξει ότι πλέον είμαι και επίσημα ο βοηθός της. Προσπάθησε να μου δείξει ότι δεν πρέπει να ζηλεύω τα αδέρφια μου αλλά να τα αγαπώ και να τα προσέχω σαν να ήμουν εγώ η μικρότερη μαμά τους. Βλέπετε σαν μοναχοπαίδι δεν μου φαινόταν και ό,τι καλύτερο μετά από τρία χρόνια αδερφικής μοναξιάς να διεκδικούν την αγάπη και την προσοχή της μαμάς άλλα δυο παιδιά. Κι όμως η μαμά τα κατάφερε όπως μόνο εκείνη γνωρίζει. Μοίρασε την αγάπη και την τρυφερότητά της ισότιμα στα τρία της παιδιά.

Τα χρόνια πέρασαν κι ήρθε η στιγμή να πάω και στο μεγάλο σχολείο. Στο ενδιάμεσο η μαμά επέστρεψε στη δουλειά της, πράγμα που σήμαινε ότι έφευγε από το σπίτι στις 06:30 και επέστρεφε στις 16:00. Μπορεί το πρωί να μην με ετοίμαζε για το σχολείο αλλά το μεσημέρι με το έμπαινα στο σπίτι, περίμενα πώς και πώς το "Ντριν" του τηλεφώνου για να της διηγηθώ όλα όσα έγιναν στο σχολείο. Και εκείνη τα άκουγε με ενδιαφέρον και συγκατάβαση. Η ώρα που επέστρεφε από τη δουλειά ήταν μαγική! Έτρωγε λίγο, ξάπλωνε και καθόταν όλο το απόγευμα να διαβάσουμε. Αχ αυτό το "αυγό" πόσο πολύ την παίδεψα για μάθω να το γράφω με "υ"! "Όχι, μαμά μου κάνεις λάθος. Αφού το ακούς και μόνη σου, "Β" θέλει! Για να μην θυμηθώ τη ρημάδα την προπαίδεια που ακόμα και τώρα την ψιλομπερδεύω. Κι όμως ποτέ δεν νευρίασε και δεν με μάλωσε που αργούσα να τελειώσω τα μαθήματα. Που προτιμούσα λίγη ώρα παραπάνω παιχνίδι αντί να κάθομαι να γράφω την αντιγραφή.

500x500_01_photo

Στα παιδικά μου μάτια, η μαμά ήταν μια σούπερ ηρωίδα. Τα προλάβαινε όλα κι ας δούλευε πολύ. Πλύσιμο, σιδέρωμα, ψώνια στο σούπερ μάρκετ, μαγείρεμα σε καθημερινή βάση και κάθε είδους ασχολία με το νοικοκυριό πάντα περνούσε από τα χέρια της όσο κουρασμένη κι αν ήταν. Για να μην αναφέρω το γεγονός ότι για πολλά χρόνια δούλευε και τα Σάββατα για λίγα παραπάνω χρήματα που θα έδιναν ανάσα στα οικονομικά μας. Αχ αυτά τα Σάββατα! Ήταν για μένα μαγεία γιατί με έπαιρνε μαζί της στη δουλειά για να διαβάσω για την Δευτέρα. Ξυπνάγαμε και οι δύο νωρίς το πρωί και όταν φτάναμε στο γραφείο μου άρεσε πολύ που έβλεπα πόσο την εκτιμούσαν και την αγαπούσαν οι συνάδελφοί της. Όλοι μόλις μάθαιναν πως είναι η μαμά μου, μου έλεγαν τα καλύτερα λόγια και πόσο καλή εργαζόμενη είναι. Μάλιστα, για να με "σπρώξει" να τελειώσω γρηγορότερα με τα μαθήματα μου έλεγε "Άντε να τελειώνεις γιατί έχω να σου δώσω να γράψεις κάτι για να με βοηθήσεις με τη δουλειά για να σχολάσουμε νωρίτερα". Όπως καταλαβαίνετε τελείωνα στο πι και φι για να τη βοηθήσω. Ήθελα να την ξεκουράσω και να την βοηθήσω όσο περισσότερο μπορούσα. Κι εκείνη πάλευε ανάμεσα σε οικονομικές αναλύσεις και τηλεφωνήματα σε πελάτες να ελέγξει το φυλλάδιο των μαθηματικών, την έκθεση, τις ασκήσεις της γλώσσας.

Κι όλα αυτά τα έκανε χωρίς να βαρυγκομά και να παραπονιέται. Και μην ξεχνάτε ότι όταν επιστρέφαμε σπίτι είχε να ασχοληθεί και με αλλά δύο παιδιά που διεκδικούσαν την αγάπη και την φροντίδα της. Κι όμως η μαμά μου τα έφερνε εις πέρας. Γιατί δεν είχε την πολυτέλεια της επιλογής μιας νταντάς που θα τα κάνει όλα αντ' αυτής. Ήταν μια εργαζόμενη γυναίκα και μητέρα πλήρους απασχόλησης που από τα χέρια κρέμονταν τρία παιδιά με τις ιδιαίτερες τους ανάγκες και τα ξεχωριστά τους θέλω. Πολλές φορές μαγείρευε και δυο φαγητά για να μην μείνει κανείς παραπονεμένος, έπλενε στα χέρια τα ρούχα για να μην χαλάσει η υφή τους, έκανε ασταμάτητα δρομολόγια να μας πάει αγγλικά, χορό, μπάσκετ, σιδέρωνε στοίβες ρούχων και φυσικά διοργάνωνε τα ωραιότερα παιδικά πάρτι. Οδηγούσε ντάλα μεσημέρι κατακαλόκαιρο για να προλάβει να έρθει εγκαίρως στο επισκεπτήριο της κατασκήνωσης και τσιμπολογούσε στα όρθια κουρασμένη και πεινασμένη από το εξαντλητικό ωράριο της δουλειάς, μόνο και μόνο για να μας δει και να ακούσει όλες μας τις εμπειρίες από τις καλοκαιρινές μας περιπέτειες.

Η μαμά μου η Χρυσούλα ήταν πάντα εκεί σε ό,τι της ζητούσαμε. Είναι αστείρευτη πηγή αγάπης, στοργής και ασφάλειας. Είναι εκείνη που διαμορφώνει χαρακτήρες, πλάθει ψυχές, ανατρέφει, φροντίζει, συμπαραστέκεται, κουράζεται, δακρύζει, αναστενάζει, αγωνιά αλλά και χαίρεται. Η μητέρα μας πάντα βάζει τις δικές της ανάγκες σε δεύτερη μοίρα, είναι η ασπίδα μπροστά σε κάθε κίνδυνο και γίνεται θυσία για την ευτυχία των παιδιών της. Στερήθηκε τη δική της διασκέδαση για να διασκεδάσουμε εμείς. Ήταν εκείνη που μου κράταγε το βιβλίο νυχθημερόν για να παπαγαλίσω όλα τα θεωρητικά μαθήματα για τις Πανελλήνιες, για να γυρίσω στο σπίτι με καμάρι και να της πω "Έγραψα τέλεια", και μετά το μπράβο της να με επαναφέρει στην πραγματικότητα, λέγοντάς μου να συνεχίσω την προσπάθεια.

Στο συλλαβιστό «μα-μα», στο «μανούλα», στο «ρε μάνα της εφηβείας», στο «ωχ ρε μάμα» της ενηλικίωσης, στο «Σούλα» όταν έχω όρεξη για λίγο πείραγμα, κρύβεται το οικείο και αγαπημένο πρόσωπο της δικής μου μαμάς. Μιας μαμάς που προσπάθησε και κόπιασε πολύ να μας μεγαλώσει με τα λάθη της, τις παραξενιές της αλλά όλα αυτά πασπαλισμένα με μπόλικη αγάπη, απέραντη κατανόηση και ανιδιοτελές ενδιαφέρον.

Μαμά μου, θέλω σου πω ότι θυμάμαι όλα όσα μου έμαθες, τις αρχές και τις αξίες που μου δίδαξες, να σου πω ότι θυμάμαι την ανθρωπιά σου, την ανιδιοτέλεια των πράξεών σου. Θέλω να σου πω ότι δεν ξεχνώ τις θυσίες σου για μένα αλλά και όλα αυτά τα μαθήματα ζωής που τόσα χρόνια με τις πράξεις και τα λόγια σου θέλησες να μου μεταλαμπαδεύσεις. Μακάρι να καταφέρω να σου μοιάσω και να μπορέσω να ανταποκριθώ τόσο επάξια σε όλους αυτούς τους ρόλους που έπαιξες κι εσύ χωρίς να μετανιώσεις ούτε για μια στιγμή. Μάνα, φίλη, συνοδοιπόρος στα θέλω και τα άχγη μου ήσουν πανταχού παρούσα με έναν καλό λόγο και μια μεγάλη αγκαλιά να με κλείσεις μέσα σου. Ξεχνάς στο λεπτό τις μικροεντάσεις μας και πάντα μας ευχαριστείς για το σπουδαίο ρόλο που σου δώσαμε να παίξεις, αυτόν της μητέρας. Όσο τα χρόνια περνούν, τόσο η σχέση μας ωριμάζει και μετουσιώνεται σε μια βαθιά εμπιστοσύνη, σε μια άνευ όρων ειλικρινή αγάπη.

Σε ευχαριστώ για όλα όσα μου έχεις προσφέρεις. Σε ευχαριστώ που υπάρχεις. Έχουμε ακόμα πολλά να ζήσουμε μαζί γιατί είσαι ακόμη νέα και γεμάτη όρεξη για τη ζωή. Σε θέλω πάντα δίπλα μου, να μου φωτίζεις τα σκοτάδια, να μου διώχνεις τους φόβους, να μου κλείνεις το μάτι στις δυσκολίες, να μου δίνεις φιλιά στα σπουδαία κατορθώματα, να με βοηθάς να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να είσαι εσύ!

Αν θέλετε μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας την ιστορία της δικής σας μητέρας γράφοντας το hashtag #mouaksizei


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.