Αρχική Το Ημερολόγιο μιας μαμάς από τη Ναταλία Δραγούμη Γράμμα από την Αφρική

Γράμμα από την Αφρική

1978855_276028015891361_530124319_nΣήμερα το πρωί ο ταχυδρόμος μας έφερε ένα γράμμα από τη Linda. Το άνοιξα, το διάβασα και το έβαλα στο γραφείο της Κ για να το δει όταν γυρίσει από το σχολείο. Το απόγευμα που γύρισα από την πρόβα, η Κ μου λέει: "Μαμά, η Linda έμαθε την προπαίδεια!".

Η Linda είναι ένα κοριτσάκι συνομήλικο με την κόρη μου, που ζει στη Γκάνα της Αφρικής, σε μια μικρή κοινότητα. Ζει σε ένα σπιτάκι φτιαγμένο από λάσπη, κοιμάται στρωματσάδα στριμωγμένη με τα αδέρφια της και φυσικά δεν έχουν ψυγείο. Όταν έφτασα στο χωριό της, με υποδέχτηκε με όλη της την οικογένεια, τους κατοίκους της κοινότητας και τον αρχηγό τους. Εγώ έφτασα με τους ανθρώπους της ActionAid, οι οποίοι με βοήθησαν σε όλη μου την περιήγηση στη Γκάνα και με οδήγησαν στη Linda, το κοριτσάκι στο οποίο ήμουν ανάδοχος γονέας.

Η συνάντησή μας αρχικά ήταν λίγο αμήχανη γιατί δεν υπήρχε κοινή γλώσσα για συνεννόηση, ούτε με εκείνη ούτε με τους γονείς της, αλλά πολύ σύντομα χρησιμοποιήσαμε την παγκόσμια γλώσσα που λέγεται γλώσσα του σώματος και του συναισθήματος. Η Linda είχε βάλει τα καλά της για αυτή την ημέρα και αργότερα κατάλαβα ότι ήταν κοκέτα! Φορούσε ένα κίτρινο φορεματάκι και μακριά σκουλαρίκια. Ήταν όμορφη και έμοιαζε χαρούμενη μέσα στο κίτρινο της φόρεμα! Αφού μοιράσαμε τετράδια και μολύβια σε όλα τα παιδιά του χωριού, παίξαμε λάστιχο και μετά η Linda με ξενάγησε στον μικρόκοσμό της. Μου έδειξε τα ζώα, το σπίτι της και τους συγγενείς της. Σε λίγη ώρα -δεν θυμάμαι πώς- είχε βρεθεί στην αγκαλιά μου και τη βγάλαμε έτσι σχεδόν όλη την υπόλοιπη μέρα! Ήταν τόσο ωραίο να νιώθω το σωματάκι της στην αγκαλιά μου, γιατί η συστολή της είχε φύγει και τα χεράκια της με κρατούσαν γενναιόδωρα και με εμπιστοσύνη! Ένιωσα ότι κέρδισα την εμπιστοσύνη της και αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα: Νομίζω ότι γεννήθηκαν τα σωστά συναισθήματα. Δεν ήθελα να με βλέπει ούτε σαν μαμά της -έχει δική της που την αγαπάει!- ούτε σαν σωτήρα, ούτε σαν προνομιούχο, ούτε σαν τουρίστρια που πήγε να ρεμβάσει τη φτώχεια της Αφρικής! Ήμασταν δύο άνθρωποι σε μια αγκαλιά, που περπατούσαμε μαζί και ιδρώνανε τα σώματά μας από την επαφή και τη ζέστη!

Περπατήσαμε έτσι μέχρι τη γειτονική κοινότητα, όπου έπαιξα ποδόσφαιρο με τα αγόρια. Ένα από αυτά, πρόσεξα, είχε μια τεράστια πληγή στο ποδαράκι του που είχε σαπίσει και είχε κολλημένες μύγες πάνω της. Το έδειξα στη μαμά του και κατάλαβα ότι δεν ήξερε πώς να χειριστεί κάτι τέτοιο -γιατί προφανώς δεν είχε την παιδεία- κι έτσι το άφηνε στη μοίρα του. Διέκρινα στο βλέμμα της μια παράδοση στην άγνοια, η οποία υπερνικούσε τη μητρική ανησυχία. Έκλαψα με αυτό το περιστατικό, αλλά η σκέψη ότι η ActionAid έχει ως στόχο την προσφορά παιδείας σε αυτούς τους ανθρώπους για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις μικρές και μεγάλες δυσκολίες της ζωής και ότι εγώ ήμουν ένα λιθαράκι στην προσπάθεια αυτή, με παρηγόρησε!

Η Linda, Λοιπόν, μου έδειξε με υπερηφάνεια το σχολείο της που είχε γίνει με τη βοήθεια της ActionAid, ακολούθησε μια γιορτή αποχαιρετισμού με αφρικανικούς χορούς και τέλος ήρθε η ώρα να παραδώσω τη Linda στη μαμά της. Αφού της έδειξα μια φωτογραφία των παιδιών μου, της Κ, του Φ και της Ε, μπήκα στο αυτοκίνητο του γυρισμού και χαμογελούσα.

Για κάποιο λόγο, παρόλο που ήρθα σε άμεση επαφή με την απόλυτη φτώχεια, μου έμεινε μια γεύση αισιοδοξίας και όχι λύπησης ή λύπης. Ίσως γιατί ένιωσα ότι μέσω της αναδοχής κάτι προσφέρω κι εγώ σε αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν σταματάνε να χαμογελούν και να χορεύουν εκεί μακριά στην Αφρική.

Αυτό το συναίσθημα, λοιπόν, προσπαθώ να μεταδώσω και στα παιδιά μου, και επειδή δεν αρκούν μόνο τα λόγια στα παιδιά, κάναμε το εξής: Μόλις έγινα ανάδοχος, τους μίλησα για τη Linda και τα προβλήματα που έχει στη χώρα της, τους έδειξα τη φωτογραφία της και αποφασίσαμε όλοι μαζί να φτιάξουμε έναν κουμπαρά και να ρίχνουμε μέσα τα ρέστα μας από το παγωτό, τα ψώνια ή ένα μερίδιο από τα δώρα μας. Τους άρεσε τόσο η ιδέα που πέρασαν όλο τους το απόγευμα φτιάχνοντας με διάφορα υλικά και χρώματα έναν χάρτινο κουμπαρά. Ήταν ο κουμπαράς της Linda, κι έτσι η Linda έγινε ένα υπαρκτό πρόσωπο στο σπίτι μας που συμβολίζει την αλληλεγγύη. Κατά καιρούς της ζωγραφίζουν και τα στέλνουμε στην Αφρική και εκείνα χαίρονται όταν καμιά φορά γυρίζουν από το σχολείο κι έχουν γράμμα από μια φιλενάδα τους στην άλλη άκρη της γης.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.