Αρχική Το Ημερολόγιο μιας μαμάς από τη Ναταλία Δραγούμη Ο καθρέφτης

Ο καθρέφτης

1002648_273322712828558_1261194256_nΣήμερα το πρωί που σηκώθηκα και κοιτάχτηκα στον καθρέφτη είδα...δύο πράγματα στο πρόσωπό μου: το ένα ότι ήταν ξενυχτισμένο και κουρασμένο -πράγμα φυσικό γιατί χθες έκανα γενική πρόβα στο θέατρο ως αργά- και το δεύτερο ότι όσο πιο κουρασμένο είναι τόσο μοιάζω στη μαμά μου, στην οποία γενικά δεν θα έλεγα ότι μοιάζω. Το βλέμμα μου, το χρώμα του δέρματος, τα πρησμένα μάτια μου, ίσως πιο πολύ η έκφρασή μου...και το φοβερό είναι ότι ήταν σαν να έβλεπα τη μαμά μου στο είδωλο στον καθρέφτη, αλλά μέσα από τα μάτια μου όταν ήμουν μικρή!

Μα τι καθρέφτης είναι αυτός που μου έδειξε ολόκληρη την ψυχανάλυση του Φρόυντ μέσα σε ένα λεπτό! Αλλά δεν φταίει ο καθρέφτης, αυτός τη δουλειά του κάνει: λέει την αλήθεια...Όντως, κι άλλες φορές χωρίς εκείνον βλέπω τη μαμά μου πάνω μου αλλά μόνο από τότε που έκανα παιδιά. Πριν γίνω μητέρα είχα διαχωρίσει εντελώς τη θέση μου. Νομίζω ότι άθελά μου μεταμορφώνομαι στη "μαμά μου".

Πιάνω τον εαυτό μου να χρησιμοποιεί ακόμα και ίδιες εκφράσεις με εκείνη στα παιδιά μου, οι οποίες μου ακούγονται παλιομοδίτικες και παράταιρες με εμένα σε βαθμό κωμωδίας, αλλά παρ όλα αυτά τις ξεστομίζω! Νιώθω σαν να είμαι τηλεκατευθυνόμενη από ένα γονίδιο, το οποίο με οδηγεί ακόμα και σε συμπεριφορές που δεν συμφωνώ. Όπως την υστερία μου για το αν τα παιδιά έπλυναν τα χέρια τους, την αγωνία να μην αφήσουν τίποτα στο πιάτο τους -πράγμα εντελώς απαράδεκτο γιατί με έχει κάνει να θέλω να τρώω ποσότητες κι ας έχω χορτάσει- την υπόδειξη να φοράνε ζακετούλα κι ας μου λένε ότι ζεσταίνονται, το υγιεινό φαγητό που ΠΡΕΠΕΙ να φάνε κι ας μην είναι το καλύτερό τους, το άγχος στην έκφρασή μου με τα φρύδια προς τα πάνω, το ότι συχνά ξεχνώ το χιούμορ μου στην καθημερινότητα του σπιτιού -ενώ έχω και το ξέρω!- και καταλήγουμε στο ότι "ο μπαμπάς είναι αστείος, ενώ εσύ είσαι σοβαρή", στην έντονη παρατήρηση όταν άθελά τους κάνουν κάποια ζημιά -πράγμα το οποίο λέω κάθε φορά στον εαυτό μου πόσο λάθος είναι- και άλλα πολλά μικρής και μεγάλης σημασίας.

Όλα αυτά τα κατακρίνω όταν κάνω την αυτοκριτική μου και συνειδητοποιώ ότι τα έχω ήδη απορρίψει από μικρή. Αλλά γιατί δεν μπορώ να σταματήσω τον εαυτό μου από το να μην τα κάνει; Ίσως αυτό να είναι η "παιδεία", γιατί έχουν μπει τόσο βαθιά μέσα μου που έγιναν πια στοιχείο του χαρακτήρα μου. Αυτά που μας υποδεικνύουν οι γονείς μας στην παιδική ηλικία γίνονται τελικά ο κυβερνήτης του εαυτού μας. Για να μπορέσουμε όμως να απαλλαγούμε από αυτά που δεν μας αρέσουν, ίσως πρέπει μέσα μας να τα απορρίψουμε αφού τα δικάσουμε πρώτα, και αυτό θέλει δύναμη και είναι μια μεγάλη απόφαση και μια επώδυνη διαδικασία που προσωπικά δεν επιθυμώ να την κάνω.

Γιατί κάποιες ευάλωτες στιγμές μας γυρίζουμε πίσω στη μαμά και αποζητάμε να μας ρωτήσει αν πλύναμε τα χέρια μας, να μας πει να μην κάνουμε ψίχουλα και να θέλει να φάμε όλο το φαγητό που μας ετοίμασε. Γιατί η μαμά μου είναι όλα για μένα...και τα καλά και τα κακά. Δεν ξεχνώ πόσες φορές έχω κλάψει χωρίς να το ξέρει επειδή θέλω να ακούσω τη φωνή της, να μυρίσω το άρωμά της και να της πω ότι τη θέλω. Πράγμα που για κάποιο λόγο δεν το κάνω. Ίσως γιατί τώρα είμαι κι εγώ "μαμά".


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.