Διάφοροι επιστημονικοί χώροι προσπάθησαν να δώσουν τον ορισμό των Μαθησιακών Δυσκολιών, μη μπορώντας, όμως, να δώσουν ένα σαφή ορισμό. Αυτός που επικράτησε τελικά, ήταν αυτός της Εθνικής Συλλογικής Επιτροπής Μαθησιακών Δυσκολιών (Μαρκοβίτης και συν. 1991), ο οποίος αναφέρει ότι ο όρος Μαθησιακές Δυσκολίες αναφέρεται «σε ετερογενή ομάδα διαταραχών που χαρακτηρίζονται από δυσκολίες στην εκμάθηση και χρήση του λόγου στην ανάγνωση, στη γραφή, στη λογική σκέψη και στις μαθηματικές ικανότητες. Οι δυσκολίες αυτές, συνοδεύονται από προβλήματα στην αυτορρύθμιση, στην κοινωνική αντίληψη και αλληλεπίδραση».
Σχολική επίδοση
Ο άμεσος επηρεασμός των Μαθησιακών Δυσκολιών είναι στη σχολική επίδοση αφού είναι χαμηλή και αποκλίνει σε σύγκριση με το αναμενόμενο. Θεωρείται ότι ένας μαθητής έχει μαθησιακή δυσκολία όταν η επίδοσή του σε κάποιο μάθημα είναι 1-2 έτη χαμηλότερη από αυτήν που θα περίμενε κανείς, με βάση τη νοητική και χρονολογική ηλικία του. Ο όρος «Μαθησιακή Δυσκολία» είναι παραδοσιακά συνώνυμη με την έννοια της αποτυχίας (απρόσμενη αποτυχία), καθώς άτομα που έχουν επαρκή ευκαιρία να μάθουν, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη μάθηση.
Σημαντικές επιπτώσεις, όμως, παρουσιάζονται και σε καθημερινές στιγμές των παιδιών, που απαιτείται να προϋπάρχουν αδεξιότητες π.χ. ανάγνωσης, μαθηματικών ή γραφής.
