Αρχική Σχολή Γονέων Οι φανταστικοί φίλοι των μικρών παιδιών: Η ταυτότητα και η σημασία τους

Οι φανταστικοί φίλοι των μικρών παιδιών: Η ταυτότητα και η σημασία τους

Η Ελένη, 4 χρόνων, κάθεται στο πάτωμα και παίζει με τις κούκλες της. Τις χτενίζει, τις κουρεύει, τις ντύνει, τις βάζει να κάνουν δουλειές, να πηγαίνουν βόλτα, να συζητάνε, να τσακώνονται.

Ο Μιχάλης, συνομήλικός της περίπου, αντίστοιχα παίζει με τα αυτοκινητάκια του, φτιάχνει ένα ολόκληρο εργοτάξιο. Και οι δύο μαζί ασχολούνται με τα παιχνίδια τους, παίζουν, φωνάζουν, γελάνε, κλαίνε, τσακώνονται...

Εικόνες από μια καθημερινότητα στη ζωή ενός παιδιού ή μιας παρέας παιδιών.

Πιο 'κει, ένα άλλο παιδί, ο Μάριος, της ίδιας ηλικίας, παίζει κι αυτό αλλά φαίνεται να μιλάει κιόλας σε κάποιον. Όταν το ρωτάμε ''Σε ποιον μιλάς;" μας απαντά με αφοπλιστική απλότητα "στο Χρήστο". "Ποιον Χρήστο λες;'' εμείς, "στο φίλο μου... ", εκείνος. Είναι ο φανταστικός του φίλος. Ο ''Χρήστος" είναι γέννημα της παιδικής φαντασίας του Μάριου. Συνήθως είναι κι αυτός συνομήλικος, έχει πάνω-κάτω τα ίδια ενδιαφέροντα και σίγουρα είναι πολύ βολικός στη συνεννόηση και στην κατανόηση του Μάριου. Τα βρίσκουν μια χαρά...

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος - Οικογενειακός Σύμβουλος (www.paidi-efivos.gr)

Είναι ανησυχητικό ολο αυτό; Τι συμβαίνει; Τι σημαίνει αυτό για το παιδί; Όπως κάθε συμπεριφορά, έτσι κι αυτή δεν μπορούμε να τη δούμε ασύνδετη, αναπόσπαστη από τη συνολική εικόνα ενός παιδιού. Όταν ένα παιδί, σε γενικές γραμμές συμπεριφέρεται ''φυσιολογικά'', αναμενόμενα, όπως θα περίμενε κανείς από ένα παιδί της ηλικίας του, τότε η ύπαρξη ενός φανταστικού φίλου δεν σημαίνει τίποτα το ανησυχητικό.

Αντιθέτως. Είναι μάλλον δηλωτικό της αυξημένης φαντασίας ενός παιδιού, της διάθεσής του να εμπλουτίσει το παιχνίδι του κάνοντάς το περισσότερο διαδραστικό, άρα και περισσότερο αληθινό (γι αυτό συνήθως την ύπαρξη φανταστικού φίλου δεν θα τη δούμε σε παρέες παιδιών, ούτε στο παιχνίδι δύο αδελφών, ιδίως εάν είναι του ιδίου φύλου, γιατί πολύ απλά τότε, το κάθε παιδί καλύπτεται από την παρουσία του άλλου - αντίθετα σε μοναχοπαίδια ή σε αδέλφια με διαφορά ηλικίας ή φύλου, που δεν πολυπαίζουν αναμεταξύ τους είναι πιο συχνή μια τέτοια συμπεριφορά).

Η μόνη περίπτωση που ίσως χρειαστεί να εξετάσουμε λίγο περισσότερο το ''γιατί'' στην ύπαρξη ενός φανταστικού φίλου, είναι όταν το παιδί (που τον δημιουργεί) είναι ένα παιδί με εμφανή προβλήματα προσαρμογής στο σπίτι, στο σχολείο ή στις παρέες γενικότερα. Όταν ένα παιδί απομονώνεται, μόνο στη διάσταση του φανταστικού, αποκλείοντας τις υπόλοιπες εκφάνσεις της πραγματικής ζωής. Όταν εν τέλει αναγνωρίσουμε σε αυτό μια συμπεριφορά που συνολικά θα τη λέγαμε ''μη λειτουργική''. Όμως τότε, έτσι κι αλλιώς καλό θα ήταν να προβληματιστούμε για το παιδί αυτό - κι όχι μόνο για την ύπαρξη ενός φανταστικού φίλου στη ζωή του...

Συμπερασματικά, λοιπόν, μπορούμε να καταλήξουμε ότι οι φίλοι και οι φιλίες, πραγματικές ή φανταστικές, κάνουν καλό. Μας εντάσσουν ομαλότερα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο που περιλαμβάνει εκτός από το Εγώ και το Εμείς, τους Άλλους. Όσο πιο "εκπαιδευμένοι" είμαστε σε αυτή την πραγματικότητα, τόσο πιο ομαλά αναμένεται να είναι και η ζωή μας μεγαλώνοντας...


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.