Αρχική Το Ημερολόγιο μιας μαμάς από τη Ναταλία Δραγούμη Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο

Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο

11120065_944355305599368_1709196999_nΤην περασμένη Κυριακή, αγαπητό μου ημερολόγιο, αισθάνθηκα σαν έφηβη. Πέρασα ολόκληρη τη μέρα στο σχολείο στο οποίο φοίτησα από το νηπιαγωγείο έως και την τρίτη λυκείου. Ήμουνα εκεί με αφορμή ένα τουρνουά beach volley αποφοίτων και γενικά μια γιορτή αποφοίτων που γίνεται κάθε δύο χρόνια. Έπαιξα volley με συμμαθητές μου, τους οποίους βλέπω αρκετά σπάνια. Άλλοι συμμαθητές ήταν στις κερκίδες ως οπαδοί της χρονιάς μας. Φυσικά, δεν προκριθήκαμε γιατί έχουμε να προπονηθούμε μαζί από τα σχολικά χρόνια μας, αλλά παίξαμε τόσο ωραία, ενωμένα, χαλαρά και με έναν αλληλοσεβασμό και συνενοχή που ήταν αξιοσημείωτα.

Μετά το παιχνίδι - εγώ είχα δηλώσει στο σπίτι ότι εκείνη την Κυριακή θα είμαι εξαφανισμένη - περιφερόμασταν στο σχολείο πηγαίνοντας σε διάφορες εκδηλώσεις και καταλήξαμε σε τέλειο εφηβικό πάρτι, όπου χορέψαμε, μιλήσαμε, γελάσαμε, βγάλαμε φωτογραφίες. Ένιωσα πάλι έφηβη! Αυτή την ξεγνοιασιά που είχα χρόνια να νιώσω. Τι είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις τέτοια οικειότητα; Δεν είναι τυχαίο που όλα αυτά τα ωραία συναισθήματα μού βγήκαν στο χώρο όπου έχω περάσει τα δώδεκα σημαντικά χρόνια της ζωής μου. Όλα εκεί γύρω ήταν τόσο οικεία. Τα δέντρα, τα γήπεδα, η μυρωδιά, οι σκάλες, το δάπεδο. Μου ξύπνησαν όλες τις αισθήσεις. Ακόμα και το είδος του πόνου που σου προκαλεί το δάπεδο όταν πέφτεις και χτυπάς το πόδι σου θυμήθηκα! Και τα πρόσωπα όλα κάπως γνωστά! Άλλα λίγο αλλαγμένα, άλλα ίδια, άλλα αγνώριστα, αλλά οικεία.

Πρέπει να ομολογήσω ότι το σχολείο μου - κυρίως ως χώρος - συχνά με επισκέπτεται στα όνειρά μου. Άσχετα, σουρεαλιστικά όνειρα που λαμβάνουν χώρα στα προαύλια ή στις τάξεις του σχολείου και συχνά νύχτα. Βλέπω το σχολείο μου νύχτα στα όνειρά μου, πράγμα το οποίο τους προσθέτει μυστήριο, γιατί η εικόνα του σχολείου μου να στέκεται άδειο και ήσυχο στο σκοτάδι, πάντα έκανε εντύπωση στα παιδικά μου μάτια.

Συνειδητοποιώ ότι το σχολείο παίζει καθοριστικό ρόλο στον ψυχισμό ενός ανθρώπου. Ή μήπως αυτό συμβαίνει μόνο σε εμένα ή σε όσους έχουν θετικές αναμνήσεις από αυτό; Πέρα από την εκπαίδευση που σου δίνει το σχολείο, νιώθω ότι διαμορφώνει στον άνθρωπο έναν περίγυρο, μια στάση ζωής, τις εσωτερικές του εικόνες, καθορίζει τους κολλητούς του και την αισθητική του και φυσικά, ένα μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας.

Μας ρίχνουν οι γονείς μας σε έναν οχυρωμένο χώρο, άλλα μωρά στο νήπιο, και είναι σαν να μας λένε: "Τώρα κολύμπα!". Κι εσύ επιβιώνεις, αναπτύσσεσαι, κοινωνικοποιείσαι και κατακτάς το χώρο και τους ανθρώπους που έτυχε να είναι εκεί μαζί σου. Έχω ακόμα τις ίδιες φίλες από το νηπιαγωγείο επειδή έτυχε να είμαστε στην ίδια τάξη. Εννοείται ότι ακόμα και όταν είσαι μωρό, ασυναίσθητα επιλέγεις τον φίλο σου και αργότερα συνειδητά. Αλλά πάντα επιλέγεις ανάμεσα σε άτομα που έτυχε να είναι γύρω σου λόγω της επιλογής του σχολείου από τους γονείς σου. Και αυτά τα άτομα που επέλεξες κάπως καθορίζουν τη ζωή σου και ίσως και τις επιλογές σου. Γιατί τα σκέφτομαι όλα αυτά αγαπητό μου ημερολόγιο; Γιατί ξέρω ότι από τη δική μου επιλογή εξαρτάται ο κόσμος που θα διαμορφώσει το παιδί μου. Πρέπει να είμαι συνεχώς αφυπνισμένη και να αφουγκράζομαι διαρκώς το παιδί, ώστε να επιβεβαιώνω ότι είναι σωστή η επιλογή μου. Γιατί μπορεί αυτά που έχω εγώ ωραία και καλά αποφασίσει ή ονειρευτεί για το παιδί μου, να μην του ταιριάζουν και άθελά μου να του έχω κλείσει την πόρτα σε κάτι άλλο που το εκφράζει περισσότερο.

Δεν αρκεί, λοιπόν, να έχουμε διαλέξει το καλύτερο σχολείο, το πιο αθλητικό ή το σχολείο με τις επιτυχίες στα πανεπιστήμια, το ακριβότερο σχολείο, το σχολείο που σέβεται το μαθητή, αλλά πρέπει να παρατηρούμε πώς βιώνει το παιδί μας αυτό που του προσφέρει ένα σχολείο και να πράξουμε αναλόγως. Και δεν εννοώ μόνο τον μαθησιακό τομέα, αλλά όλα τα άλλα. Ένα πράγμα που είναι εγγύηση για το αν το παιδί βρίσκεται στο σωστό για αυτό περιβάλλον, είναι όταν πάει χαρούμενο το πρωί και γυρίζει χαρούμενο το μεσημέρι.

Εγώ στο σχολείο μπορεί να μην ήμουν καλή μαθήτρια και να είχα κενά στις γνώσεις μου, αλλά δεν αποπροσανατολίστηκα από αυτό που ήθελα από μικρή να γίνω και απέκτησα ουσιαστικούς φίλους. Αυτό εξάλλου δεν είναι και το πιο σημαντικό στη ζωή;


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.