Αρχική Σχολή Γονέων Σχολή γονέων: «Μαμά, τι είναι θάνατος;»

Σχολή γονέων: «Μαμά, τι είναι θάνατος;»

1.

Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε για να δεχτούμε τέτοιες ερωτήσεις; Γιατί θα τις δεχτούμε, αυτό είναι σίγουρο. Στεκόμαστε αμήχανοι, αναρωτιόμαστε τι πρέπει να του πούμε, σιωπή… Ειδικά, εάν συμβεί κάποιος θάνατος στο κοντινό μας περιβάλλον η δυσκολία – η δική μας – είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Ωστόσο τα παιδιά, κάτι έχουν ακούσει, κάτι έχουν καταλάβει. Λέξεις όπως θάνατος, είσαι νεκρός, πέθανες τις χρησιμοποιούν συχνά στα παιχνίδια τους και σίγουρα τις ακούν στην TV ή σε ταινίες. Επιπλέον, σε πολλά παραμύθια γίνονται αναφορές. Άρα για τα παιδιά είναι τα πράγματα περισσότερο απλά, κάτι σαν ένα παιχνίδι.

Παιχνίδι ο θάνατος; Όχι βέβαια. Υπάρχει μεγάλη διαφορά και απόσταση ανάμεσα στο παιχνίδι και στην πραγματικότητα. Αυτό πρέπει να το εξηγήσουμε.

Όταν το παιδί μας ερωτά με επιμονή, τότε έχει ήδη κατακλυστεί από άγχος και φόβο. Και εμείς, οι γονείς, φοβόμαστε εξίσου, νιώθουμε αδύναμοι να εξηγήσουμε αυτή τη μεγάλη αλήθεια στα παιδιά μας.

Ας πάρουμε μια βαθιά ανάσα!

-Ηρεμήστε το παιδί με ένα χαμόγελο. Ότι απάντηση και να δώσετε δεν θα είναι ικανοποιητική. Ας το δεχθούμε.

-Πεθαίνουμε όταν έχει τελειώσει η ζωή μας, είναι μια απάντηση, που αμέσως ξυπνά άλλα ερωτήματα: Και πότε τελειώνει η ζωή μας; Θα πεθάνω κι εγώ; Θα πεθάνεις κι εσύ; Πότε; Ξέρεις το πότε;  Που πάμε όταν πεθαίνουμε;

-Φροντίστε να αναπτύξετε ανθεκτικότητα απέναντι στις ερωτήσεις των παιδιών που πέφτουν σαν βροχή. Μην αποφεύγετε τις ερωτήσεις. Όταν δεν γνωρίζετε κάτι είναι προτιμότερο να πείτε «δεν ξέρω».

2

Ας πάρουμε  και τη βοήθεια των ειδικών!

Κάθε παιδί είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, άρα θέλει άλλο χειρισμό. Χρειάζεται ευαισθησία και ενσυναίσθηση απέναντι στα συναισθήματα του παιδιού.

«Οι γονείς πρέπει να εξηγούν ότι ο χωρισμός είναι οριστικός. Με απλά λόγια. Δεν είναι σε ταξίδι, δεν είναι στο νοσοκομείο, ούτε απουσιάζει αόριστα, όπως λένε αρκετοί γονείς νομίζοντας ότι έτσι προφυλάσσουν το παιδί. Μπορούμε ακόμα να πούμε ότι πράγματι αυτή η δοκιμασία είναι σκληρή, αλλά αν η ζωή σταματά για κάποιον, συνεχίζεται για όλους τους άλλους. Να το καθησυχάσουμε λέγοντας ότι δεν ξεχνάμε ποτέ ένα αγαπημένο πρόσωπο. Πάντα ενημερώνουμε το παιδί, θα νιώσει πολύ μόνο όταν οι γύρω του βιώνουν το πένθος κρυφά.», Αλεξάνδρα Καππάτου-ψυχολόγος.

Tips 

-Ακόμα, φροντίστε να έχετε ήδη μια άποψη ΖΩΗΣ για το θέμα του θανάτου. Η στάση των γονιών είναι καθοριστική. Προστατεύστε το παιδί σας από παρεμβάσεις τρίτων.

-Μιλάτε συχνά, κάνετε αναφορές στο πρόσωπο που πέθανε. Με τον καιρό ο πόνος μαλακώνει, οι αναμνήσεις τακτοποιούνται.

-Οι έρευνες  έχουν αποδείξει ότι όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα την ηλικία τους πενθούν. Ενώ μοιάζει τα παιδιά να «ξεπερνούν» εύκολα τις απώλειες στην πραγματικότητα αυτό δε συμβαίνει. Δώστε τους χρόνο, στοργή και κατανόηση.

-Το παιχνίδι, η τέχνη, ο χορός, η μουσική και τα τελετουργικά, είναι πολύ σημαντικά και εκφράζουν ότι οι λέξεις δεν μπορούν.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.