Αρχική InfoSchool Εκπαιδευτικά Νέα «Σχολικός εκφοβισμός» άρθρο του εκπαιδευτικού Βαγγέλη Ντάλη

«Σχολικός εκφοβισμός» άρθρο του εκπαιδευτικού Βαγγέλη Ντάλη

Bullying_Irfe
Μια μέρα, όταν ήμουν πρωτοετής στο λύκειο, είδα ένα παιδί από την τάξη μου να επιστρέφει σπίτι από το σχολείο. Το όνομα του ήταν Κάιλ. Έμοιαζε να κουβαλάει όλα του τα βιβλία. Αναρωτήθηκα γιατί κάποιος να μεταφέρει σπίτι όλα του τα βιβλία την Παρασκευή; Μάλλον θα είναι «φυτό». Ανασήκωσα τους ώμους και συνέχισα το δρόμο μου.

Καθώς περπατούσα, είδα μια ομάδα παιδιών να τρέχουν προς αυτόν. Πέταξαν όλα του τα βιβλία από τα χέρια του και του έβαλαν τρικλοποδιά για να πέσει στις λάσπες. Τα γυαλιά του έπεσαν 10 μέτρα πιο πέρα. Κοίταξε ψηλά και πρόσεξα την φοβερή λύπη στα μάτια του. Η καρδιά μου «λύγισε» κι έτρεξα να τον βοηθήσω όσο προσπαθούσε μάταια να βρει τα γυαλιά του. Τη στιγμή που του τα έδινα, είπα «Αυτοί οι τύποι είναι κόπανοι. Δεν έχουν εξελιχθεί από τους Νεάτερνταλ ακόμα. Με κοίταξε και μου απάντησε «Ευχαριστώ!». Προσπάθησε να χαμογελάσει αλλά του βγήκε μονάχα ένας μορφασμός. Μπορούσα όμως να καταλάβω την ευγνωμοσύνη στο πρόσωπο του.

Τον βοήθησα να μαζέψει τα βιβλία του και τον ρώτησα που ζει. Αποδείχθηκε ότι έμενα κοντά μου, οπότε τον ρώτησα γιατί δεν τον είχα ξαναδεί. Απάντησε πως πήγαινε σε ιδιωτικό σχολείο πριν μετακομίσει στην πόλη μας και ήταν μοναχικός άνθρωπος
Δεν θα έκανα ποτέ παρέα με κάποιον σαν αυτόν αλλά κάτι μου συνέβη εκείνη τη μέρα.

Μιλούσαμε σε όλη τη διάρκεια της επιστροφής και κουβάλησα κάποια από τα βιβλία του. Τελικά ήταν πολύ εντάξει τύπος ! Τον ρώτησα αν θα ήθελε να έρθει σπίτι για να παίξουμε βιντεοπαιχνίδια. Είπα ναι. Κάναμε παρέα όλο το σαββατοκύριακο και όσο περισσότερο γνώριζα τον Κάιλ, τόσο πιο πολύ τον συμπαθούσα και οι φίλοι μου άρχισαν να νιώθουν το ίδιο.

Το πρωί της Δευτέρας ήρθε και ο Κάιλ κρατούσε πάλι μια τεράστια στοίβα βιβλία. Τον σταμάτησα και είπα «θα σπάσεις τη μέση σου με όλα αυτά !». Απλά γέλασε και μου έδωσε τα μισά..

Στη διάρκεια των τεσσάρων χρόνων, ο Κάιλ κι εγώ γίναμε οι καλύτεροι φίλοι. Τελειόφοιτοι πια αρχίσαμε να σκεφτόμαστε το κολλέγιο. Ο Κάιλ είχε διαλέξει το Τζορτζτάουν κι εγώ θα πήγαινα στο Ντιουκ. Ήξερα πως θα ‘μασταν πάντα φίλοι. Τα μίλια δεν θα ήταν πρόβλημα. Επρόκειτο να γίνει γιατρός κι εγώ θα σπούδαζα διοίκηση επιχειρήσεων με αθλητική υποτροφία.

Ο Κάιλ ήταν ο πρώτος στην τάξη μας. Τον πείραζα όλη την ώρα ότι ήταν «φυτό». Για την αποφοίτηση έπρεπε να ετοιμάσει έναν λόγο κι εγώ ήμουν τόσο ευτυχισμένος που δεν θα ανέβαινα να μιλήσω.

Θυμάμαι τον Κάιλ τη μέρα της αποφοίτησης. Πλέον ήταν τόσο διαφορετικός από όταν τον γνώρισα πριν από τέσσερα χρόνια, αλλά και ταυτόχρονα ο ίδιος σε πολλά. Ήταν από τους τύπους που πραγματικά βρήκαν τον εαυτό τους στο λύκειο. Κέρδισε τόση αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, είχε και πολλά ραντεβού. Νομίζω πως τον ζήλευα και λίγο αλλά περισσότερο ήμουν χαρούμενος γι αυτόν.

Κατάλαβα πως ήταν νευρικός για την ομιλία του. Τον χτύπησα στην πλάτη και του είπα, «Όλα καλά θα πάνε». Με κοίταξε με ευγνωμοσύνη πάλι. «Σε ευχαριστώ…» είπε. Καθάρισε τον λαιμό του κι άρχισε.

«Η αποφοίτηση είναι η στιγμή να ευχαριστήσουμε όσους βοήθησαν να τα καταφέρουμε τόσα χρόνια. Τους γονείς, τους καθηγητές, τους συμμαθητές, ίσως κάποιον προπονητή… αλλά περισσότερο τους φίλους. Είμαι εδώ για να σας πω πως το να είσαι καλός φίλος με κάποιον είναι το καλύτερο δώρο που μπορείς να του κάνεις. Θα σας πω μια ιστορία»

Τον κοίταζα με απορία όσο εξιστορούσε στο κοινό την πρώτη μέρα που γνωριστήκαμε.

Σχεδίαζε να αυτοκτονήσει εκείνη τη μέρα.
Μίλησε για το πως καθάρισε το σχολικό ντουλάπι του και κουβάλησε όλα του τα πράγματα για να μην χρειαστεί να το κάνει η μητέρα του. Με κοίταξε και μου χαμογέλασε λίγο. «Ευτυχώς σώθηκα. Ένας φίλος με έσωσε από το να κάνω το ανείπωτο.» Το κοινό κρεμόταν από κάθε του λέξη. Έβλεπα μερικούς με δάκρυα στα μάτια.

Είδα τους γονείς του να με κοιτάζουν και να χαμογελούν. Ρίγησα. Είχαν την ίδια έκφραση ευγνωμοσύνης με τον γιο τους πριν από τέσσερα χρόνια.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Η ιστορία του Κάιλ κυκλοφορεί για χρόνια σε blogs του εξωτερικού. Κάποιοι λένε πως είναι αληθινή, άλλοι όχι. Δεν έχει καμία σημασία. Σε κάθε σχολείο, γειτονιά, γωνιά, μπορεί να υπάρχει κάποιος σαν τον Κάιλ. [ Πηγή: standingupforvictimsofbulliesblog.blogspot.gr ]

Ο σχολικός εκφοβισμός χαρακτηρίζεται από την επαναλαμβανόμενη, απρόκλητη παρενόχληση, κάποιου παιδιού το οποίο δυσκολεύεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Στην πραγματικότητα, το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού δύσκολα μπορεί να οριστεί αφού εκδηλώνεται με διάφορες μορφές. Οι εκδηλώσεις αυτές μπορούν να πάρουν τη μορφή της Ψυχολογικής Βίας και εκφράζονται με διάφορα πειράγματα, παρατσούκλια, κοροϊδία, διάδοση φημών, εξύβριση, ταπείνωση, εξευτελισμό, ρατσιστικά σχόλια, απειλών ή και τρομοκρατίας. Η Ψυχολογική βία περιλαμβάνει επίσης και τον εσκεμμένο αποκλεισμό μαθητών από διάφορες κοινωνικές και σχολικές δραστηριότητες. Μια άλλη μορφή σχολικού είναι η Σεξουαλική Παρενόχληση που χαρακτηρίζεται από σεξουαλικά ταπεινωτικά σχόλια, ανεπιθύμητα αγγίγματα, εξαναγκασμό του θύματος να παρακολουθεί ή να συμμετέχει ενεργά σε σεξουαλικές πράξεις. Όλα αυτά, το παιδί που εκφοβίζεται, μπορεί μερικές φορές να εξαναγκαστεί να τα υποστεί ή και να πράξει μπροστά σε άλλους. Η Σωματική βία στον σχολικό εκφοβισμό εκδηλώνεται με χτυπήματα, σπρωξίματα, κλοτσιές, τσιμπιές και στριμώγματα. Μπορεί να εκφραστεί και μέσα από την Οικονομική Εκμετάλλευση των παιδιών που εκφοβίζονται με αποτέλεσμα την κλοπή ή φθορά στα προσωπικά αντικείμενα τους.

Τα τελευταία χρόνια προστέθηκε και άλλη μια κατηγορία, αυτή του Ηλεκτρονικού ή Διαδικτυακού Εκφοβισμού (cyber bullying), που εκδηλώνεται με :

• Διακωμώδηση – εξευτελισμό ενός προσώπου μέσω Internet.

• Συνεχή αποστολή μηνυμάτων άσεμνου περιεχομένου μέσω Internet.

• Εξευτελισμό παιδιού ή εφήβου, με τη δημιουργία ενός προφίλ ή μπλογκ το οποίο περιλαμβάνει σκόπιμα λανθασμένο και  εξευτελιστικό περιεχόμενο.

• Αποστολή απειλών

• Δημοσιοποίηση προσωπικών βίντεο ή φωτογραφιών χωρίς τη συγκατάθεση του ατόμου.

Σχολικός εκφοβισμός λοιπόν δεν είναι μια διαμάχη, σύγκρουση μεταξύ δυο μαθητών ή μαθητριών, δεν είναι το πείραγμα, το αστείο προς κάποιον συμμαθητή που γίνονται σε συγκεκριμένο χρόνο, δεν έχουν συνέχεια και δεν επηρεάζουν την συναισθηματική κατάσταση των παιδιών. Ο σχολικός εκφοβισμός είναι μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη, κατευθύνεται σε συγκεκριμένα παιδιά από παιδιά (πολλές φορές και ομάδα παιδιών) που υπερέχουν σωματικά και έχουν ως αποτέλεσμα το παιδί που εκφοβίζεται να νοιώθει απομονωμένο, να βιώνει άγχος και φόβο, να παρουσιάζει σχολική άρνηση και διάφορες συναισθηματικές δυσκολίες.

Οι επιπτώσεις του σχολικού εκφοβισμού είναι ποικίλες, σοβαρές και μακροχρόνιες και αφορούν στα παιδιά που θυματοποιούνται, αλλά και τα παιδιά θύτες καθώς επίσης και τα παιδιά που είναι παρατηρητές, παραμένουν αμέτοχοι χωρίς να υποστηρίζουν ή να προστατεύουν μία από τις δύο πλευρές.

Δεν πρέπει να υποτιμάμε το θέμα και κυρίως δεν πρέπει να το αποσιωπούμε. Μη διστάσετε να καλέσετε για βοήθεια. Δεν είναι ντροπή, είναι ανάγκη ! Αντιμετωπίστε το !

Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη των πράξεων σας. Με μια μικρή χειρονομία μπορείτε να αλλάξετε μια ζωή.

Ντάλης Βαγγέλης

Διεύθυνση Σπουδών των φροντιστηρίων « π ρ ό τ α σ η »

Βεΐκου 12 & Ήρας 2, Γαλάτσι,

Ι. Φωκά 102 Λαμπρινή,

e-mail : protasif@otenet.gr
www. protasi-f.gr

LOGO-PROTASI-575x1631


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.