Αρχική Το Ημερολόγιο μιας μαμάς από τη Ναταλία Δραγούμη Το πορτοκαλί ποδηλατάκι

Το πορτοκαλί ποδηλατάκι

1508131_386171081543720_5031990829176510220_nΠολύ συχνά αναρωτιέμαι αν είμαι καλή ή κακή μαμά. Επίσης, κλασικές ερωτήσεις σε συνεντεύξεις είναι: "Πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας ως μαμά;" ή "Είσαι αυστηρή μαμά ή όχι;". Όση αυτοκριτική κι αν κάνω -που κάνω καθημερινά!- δεν μπορώ να απαντήσω αν είμαι όσο καλή μαμά θα ήθελα. Νομίζω καταρχάς, ότι εκτός από παθολογικές και αρρωστημένες περιπτώσεις δεν υπάρχει κακή μαμά. Υπάρχει ακατάλληλη ή ανίκανη μητέρα. Η πρόθεση της μαμάς συνήθως δεν είναι κακή, αλλά μια απρόσεκτη μαμά μπορεί να χαρακτηριστεί αρνητικά γιατί απλά... απαγορεύεται να είσαι απρόσεκτη όταν είσαι μαμά! Γι αυτό και υποτίθεται αλλάζουμε όταν γινόμαστε γονείς και μεταλλασσόμαστε σε πιο υπεύθυνα, συνεπή και πειθαρχημένα άτομα.

Κοιτάζοντας όμως πίσω, στην πορεία μου ως μαμά, θυμάμαι ένα απόγευμα που ήμουν πραγματικά "απρόσεκτη μαμά": Ο Φ ήταν 5, η Κ ήταν 7 και η αδερφή τους η Ε ήταν 12. Ήμασταν όλοι στο πάρκο που είχε φτιάξει ο Καλατράβα γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο και κάναμε πατίνια. Ο Φ είχε το θαυματουργό ποδηλατάκι του, το οποίο πάντα έκανε εντύπωση γιατί ήταν nikel με πορτοκαλί, μάρκας BMW και χωρίς πετάλια, έτσι ώστε να μάθει γρήγορα ποδήλατο σπρώχνοντας με τα ποδαράκια του χωρίς βοηθητικές ρόδες. Εγώ και τα κορίτσια είχαμε πατίνια. Ήταν χειμώνας και σούρουπο. Τα κορίτσια ήταν λίγο παρακάτω με τα πατίνια τους και ο Φ ήταν κοντά μου και έκανε βόλτες με το ποδηλατάκι του. Εγώ άρχισα να μιλάω στο κινητό μου κάνοντας ταυτόχρονα πατίνια και ρίχνοντας βλέμματα στον Φ. Μιλούσα με τον Χ, έναν συνάδελφό μου, για δουλειά. Το τηλεφώνημά μου κράτησε αρκετή ώρα και άρχισε να με απορροφά γιατί η δουλειά προχωρούσε και ήταν σημαντική. Ο Φ πήγε κάτι να μου πει 2-3 φορές κι εγώ του απαντούσα αφηρημένη χωρίς να ακούω τι ήθελε να μου πει ακριβώς ή του έκανα νόημα να περιμένει δύο λεπτάκια μέχρι να κλείσω το τηλέφωνο.

Συνέχισα λοιπόν να μιλάω, με το ενδιαφέρον μου στραμμένο στη δουλειά και σε κάποια φάση κοιτάζω να δω τον Φ και πουθενά ο Φ. Κοιτάζω γύρω μακριά, καθώς υπάρχει δυνατότητα, αλλά ο Φ με το ποδηλατάκι του δεν ήταν εκεί. Κλείνω βιαστικά το τηλέφωνο, ρωτάω τα κορίτσια μήπως τον είχαν δει, πήρα αρνητική απάντηση και με λούζει κρύος ιδρώτας. Το μέρος είναι ανοιχτό, έχει λίγο κόσμο και μακριά οδηγεί στο δρόμο και σε σταθμό τρένου. Και το πιο ανησυχητικό; Βραδιάζει!!! Δεν είναι κακό όνειρο, ούτε ρόλος... έχω χάσει το παιδί μου! Μέσα στον πανικό μου όμως, λειτούργησα με κάποια λογική.

Ό,τι έκανα το έκανα με ταχύτητα φωτός, πράγμα που μου συμβαίνει σπάνια γιατί είμαι αργή σε κινήσεις κτλ. Ήταν σαν να ήρθαν μέσα μου ειδικές δυνάμεις που με κατευθύνουν, κάτι σαν να μην ήμουν εγώ. Καταρχήν, βρήκα τον σεκιούριτι και του ζήτησα να φυλάει τα κορίτσια για να πάω να βρω τον γιο μου. Εκείνος το ανάθεσε στη συνάδελφό του και μπήκε στο τζιπ του για να ψάξει κι αυτός. Σε λίγα λεπτά όλο το Ολυμπιακό Στάδιο έψαχνε το αγόρι μου κι εγώ με τα πατίνια μου να έχουν πάρει φωτιά, έτρεχα και ρωτούσα αν έχουν δει ένα αγοράκι με πορτοκαλί ποδήλατο. Ένιωθα ότι τα πατίνια μου είχαν μεταμορφωθεί σε πυραύλους κι εγώ είχα γίνει Λάρα Κροφτ. Η ταχύτητα που ανέπτυξα πρέπει να ήταν ιλιγγιώδης. Όλοι όσους ρωτούσα, μού είπαν ότι πέρασε από εδώ. Είχαν προσέξει το εντυπωσιακό του ποδήλατο και το θυμόντουσαν. Εγώ όμως δεν τον έβρισκα και είχε αρχίσει να νυχτώνει για τα καλά. Το μυαλό μου εκείνη την ώρα λειτουργούσε πιο πολύ πρακτικά παρά συναισθηματικά. Και είχα μια δύναμη που δεν πίστευα ότι υπήρχε μέσα μου.

Προχώρησα αρκετά μακριά και είδα μια αντροπαρέα Ιταλών. Όταν πλησίασα, πριν προλάβω να ρωτήσω, είδα τον γιο μου με το ποδηλατάκι του ανάμεσα στους Ιταλούς. Ήταν κλαμένος και χαμένος. Φαίνεται ότι οι Ιταλοί τον είδαν έτσι και προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν. Τον ρωτούσαν γιατί είναι μόνος του αλλά εκείνος δεν μπορούσε να απαντήσει. Τους είχε κάνει πάντως εντύπωση το ποδήλατό του κι έτσι ασχολήθηκαν μαζί του. Είχε πια νυχτώσει τελείως. Τον πήρα στην αγκαλιά μου κι ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου. Αφού τον έσφιξα, τον φίλησα, τον μύρισα και τον αγκάλιασα, όπως ακριβώς γίνεται στα έργα -τον καθησύχασα ότι είναι ασφαλής- και φυσικά ότι δεν θα τον μαλώσει κανείς. Του εξήγησα, όμως, ότι ποτέ ξανά δεν πρέπει να απομακρυνθεί από το γονιό. Ήξερα καλά ότι ήταν δικό μου το λάθος. Δεν του έδωσα σημασία κι ύστερα από αρκετές προσπάθειες επικοινωνίας μαζί μου αποφάσισε να φύγει... και μετά χάθηκε και δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω. Νύχτωσε κι έχασε τελείως τον προσανατολισμό του... Επίσης, το ποδηλατάκι αυτό επειδή ο αναβάτης σπρώχνει με τα πόδια του, αναπτύσσει αρκετά μεγάλη ταχύτητα, κι έτσι σε λίγο χρόνο βρέθηκε πολύ μακριά μου.

Αφού ευχαρίστησα τους Ιταλούς, οι οποίοι δεν είχαν καταλάβει τη σοβαρότητα της κατάστασής μου, γυρίσαμε εκεί που άφησα τα κορίτσια. Η Κ ήταν σε κατάσταση σοκ! Έκλαιγε με αναφιλητά. Η Ε έκλαιγε επίσης, αλλά ήταν πιο ψύχραιμη. Όλοι οι άνθρωποι που έψαχναν, ανακουφίστηκαν, τους ευχαρίστησα, πήρα τα παιδιά και γυρίσαμε σπίτι.

Η ώρα από τη στιγμή που έχασα τον Φ μέχρι τη στιγμή που τον βρήκα δεν πρέπει να ήταν πάνω από 15 λεπτά, αλλά εμένα μου φάνηκε αιώνας. Τα έζησα όλα μέσα σε 15 λεπτά και τώρα κάθε φορά που σκέφτομαι αυτό το συμβάν μια εικόνα μου έρχεται στο νου: το προσωπάκι του γιου μου όταν κάτι ήθελε να μου πει και δεν του έδωσα σημασία. Την απογοήτευση που είχε στην έκφρασή του και τον οίστρο τον δικό μου, που είχα μιλώντας στο τηλέφωνο για να κλείσω δουλειές. Οικογένεια - δουλειά: η αντίφαση σε όλο της το μεγαλείο. Κάτι τέτοιες στιγμές έρχονται για να σε ταρακουνήσουν και να σου θυμίσουν να μην ξεφεύγεις. Καμιά δουλειά στον κόσμο δεν αξίζει όσο η οικογένεια σου.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.