Αρχική Το Ημερολόγιο μιας μαμάς από τη Ναταλία Δραγούμη 10 κλισέ λόγοι για να κλάψει μια μαμά

10 κλισέ λόγοι για να κλάψει μια μαμά

10273385_286480191512810_8861782605932305364_oΌταν είσαι μαμά ζεις πολλά πρωτόγνωρα συναισθήματα τα οποία για σένα είναι μοναδικά, αλλά αν κοιτάξεις γύρω σου και μιλήσεις με άλλες μαμάδες, συνειδητοποιείς ότι και οι άλλες ζουν τα ίδια ακριβώς με σένα. Περνούν τα ίδια στάδια, νιώθουν τα ίδια στις ίδιες ακριβώς στιγμές. Με άλλα λόγια, χωρίς να θέλω να μειώσω τη συναισθηματική αξία των στιγμών αυτών, ζούμε τις ίδιες κλισέ καταστάσεις! Αυτό είναι ωραίο γιατί νιώθεις με όλες τις μαμάδες μια συνενοχή. Μ αρέσει να σερφάρω στο ίντερνετ και να διαβάζω από μαμάδες ακριβώς αυτά που έχω ζήσει κι εγώ.

Λοιπόν σήμερα, αγαπητό μου ημερολόγιο, επειδή το μεσημέρι έκλαψα πάλι για τον γάτο μας που έχει αποδημήσει εις κύριον εδώ και 4 χρόνια, μου ήρθε η διάθεση να γράψω δέκα κλισέ κλάματά μου ως μητέρα:

1. Όταν αντίκρισα για πρώτη φορά το πρώτο μου μωρό, μόλις βγήκε από την κοιλιά μου. Το κλάμα αυτό δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο και δεν περιγράφεται αν δεν το έχει ζήσει κανείς. Το πιο πολύπλοκο κοκτέιλ δακρύων: δάκρυα χαράς, έκπληξης, φόβου, έρωτα, ενοχών, αγάπης, νίκης, δημιουργίας, ευγνωμοσύνης, τρυφερότητας.

2. Στο πρώτο μάλωμα από τον μπαμπά του ως βρέφος. Ήταν μια από τις δύσκολες εκείνες νύχτες των ζευγαριών που το μωρό δεν κοιμάται με τίποτα και επικρατούν τα νεύρα όλων και κάποια στιγμή σκάει σαν βόμβα ο πατέρας. Εμένα ως ολόφρεσκη μητέρα - ο άντρας μου ήταν για δεύτερη φορά μπαμπάς - μου φάνηκε εξωπραγματικό να νευριάζει κάποιος με αυτό το πραγματάκι, που όμως είχε καταφέρει να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα. Έβαλα εγώ τα κλάματα ενώ εκείνο με κοιτούσε αμέριμνο με το μάτι γαρίδα!

3. Όταν αρρώστησε για πρώτη φορά το μωρό μου - και μιλάω πάντα για το πρώτο μωρό γιατί μετά είναι όλα γνώριμα - κι εγώ είχα αρχίσει δουλειά οπότε δεν μπορούσα να είμαι εκεί. Το είχα δραματοποιήσει και κάθε φορά που σκεφτόμουν ότι δεν μπορούσα να το πάρω αγκαλιά, έκλαιγα κρυφά προσπαθώντας να μην τρέξει το μακιγιάζ και χαλάσω το πλάνο. Ευτυχώς, η φύση της δουλειά μου είναι τέτοια ώστε ξεχνιέμαι. Άσε που δεν μου αρέσει να κουβαλάω τα προβλήματα της μάνας στο επαγγελματικό μου περιβάλλον.

4. Στη βάφτισή του! Είναι αυτό που σου ανεβαίνουν τα δάκρυα χωρίς να το θες και σφίγγεται ο λαιμός. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι την ώρα που του βουτάει ο παπάς το κεφάλι στο νερό θα το εισέπραττα έτσι. Ένιωσα σαν να βασανίζουν το μωρό μου. Και δεν ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα να βαφτίζουν μωρό!

5. Όταν άφησα το μωρό μου πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό! Παρόλο που δεν έκλαιγε, φεύγοντας όταν την είδα να μικραίνει καθώς απομακρυνόμουν και να γίνεται ένα με τα άλλα παιδάκια, ένιωσα κάτι να ξεριζώνεται από μένα. Έβαλα βουβά κλάματα γιατί ήταν σαν να αφήνω το παιδί μου να ξεκινήσει την αληθινή ζωή, τη ζωή με τις υποχρεώσεις, τα πρέπει, τα προβλήματα. Κάτι σαν να ξεκινούν τα βάσανα και γι αυτό το μικρό πλασματάκι. Κάτι σαν να τελειώνει ο δικός μας ροζ μικρόκοσμος που μύριζε πούδρα και βανίλια.

6. Στην πρώτη γιορτή του σχολείου. Το ψάχνεις ανάμεσα σε όλα τα παιδάκια που είναι ντυμένα ίδια, με αγωνία ότι δεν θα το βρεις αμέσως και θα χάσεις τη στιγμή του, αφού κάθεσαι πιο μακριά γιατί είναι πιασμένες όλες οι θέσεις από τους παππούδες και τις γιαγιάδες και δεν βλέπεις και τίποτα γιατί είναι όλοι όρθιοι με τις κάμερες στο χέρι. Και αφού έχεις δυσκολευτεί να αποφασίσεις αν θα τραβάς κι εσύ βίντεο ή θα το απολαύσεις με γυμνό μάτι, κάποια στιγμή το εντοπίζεις και ζουμάρεις με τα μάτια σου και την ψυχή σου και ξαφνικά χάνεται όλος ο πανικός γύρω σου και είσαι εσύ κι αυτό. Εσύ κλαις κι αυτό προσπαθεί να κάνει αυτό που πρέπει, κι όσο ντρέπεται εσύ κλαις περισσότερο. Κι όταν τελειώσει το νούμερο και συνέλθεις, στην πραγματικότητα ντρέπεσαι κι εσύ γιατί βλέπεις ό,τι έκανες και ό,τι αισθάνθηκες, στο πρόσωπο όλων των μαμάδων ξαφνικά σου φαίνεται τόσο γελοίο.

7. Στο δημοτικό πια, όταν παίρνουν τον έλεγχο και επισκέπτομαι τους δασκάλους για να μου πουν για την πρόοδο του παιδιού μου. Ενώ ειλικρινά δεν είμαι χαζομαμά και δεν κοκορεύομαι για τα παιδιά μου, όταν μου λένε οι δάσκαλοι καλά λόγια για το χαρακτήρα, τη συμπεριφορά και το ήθος των παιδιών μου, χωρίς να περνάει από τον εγκέφαλό, μου ανεβαίνει πάλι αυτός ο λυγμός στο λαιμό και το δάκρυ στο μάτι, το οποίο παλεύω να κρύψω γιατί ντρέπομαι. Και το φοβερό είναι ότι απαντάω με "Μμμ..." γιατί αν μιλήσω, πρώτον η στρόφιγγα θα ανοίξει και δεύτερον, δεν θα μπορώ να αρθρώσω καλά λόγω του κόμπου στο λαιμό... Κάτι σαν εγκεφαλικό! Όλο αυτό είναι σαν μια οργανική αντίδραση χωρίς σκέψη και λογική.

8. Στην αθλητική πρωτιά: Κλαίω για την ικανοποίηση που νιώθω ότι νιώθει εκείνη την ώρα το σπλάχνο μου. Δεν είναι Ολυμπιακοί Αγώνες αλλά κάπου σε σχολείο, σε σύλλογο, σε γειτονιά, σε κατασκήνωση, κάπου - οπουδήποτε - το παιδί προσπάθησε και το πέτυχε! Και έχει την έκφραση της απόλυτης ικανοποίησης και της πολυπόθητης αυτοπεποίθησης, έστω μόνο για εκείνη την ώρα ή εκείνη τη μέρα.

9. Στον πρώτο μας καυγά που ένιωσα ότι είχα άδικο. Ή μάλλον μετά τον πρώτο μας καυγά, γιατί κλαίω όταν μου περάσει ο θυμός και συνειδητοποιώ ότι ήμουν υπερβολική στην αντίδρασή μου. Δεν της έδειξα ότι έκλαψα αλλά της ζήτησα συγγνώμη.

10. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην ηλικία αυτή, αλλά φαντάζομαι ότι θα κλάψω στην πρώτη τους ερωτική απογοήτευση. Κι αυτό το λέω, γιατί το έχω ζήσει ως έφηβη και ξέρω τον πόνο και την απελπισία που μπορεί να προκαλέσει κάτι τέτοιο σε μια αθώα και τρυφερή ψυχή.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.