- Infokids.gr - https://www.infokids.gr -

“20 μέρες πριν την καισαρική, έχασα την ευκαιρία να γίνω μαμά ενός κοριτσιού… Ήταν πανέμορφη”

"20 μέρες πριν την καισαρική, έχασα την ευκαιρία να γίνω μαμά ενός κοριτσιού... Ήταν πανέμορφη"

Πριν λίγες μέρες είχαμε δημοσιεύσει στο Ιnfokids.gr την έκκληση για να συγκεντρωθεί αίμα [1] για μια νεαρή μαμά την Παρασκευή, που αμέσως μετά τον τοκετό έπρεπε να υποβληθεί σε σοβαρό γυναικολογικό χειρουργείο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.

Το πανελλήνιο ανταποκρίθηκε και γρήγορα καλύφθηκε η ανάγκη για αίμα για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το χειρουργείο. Η οικογένεια ευχαρίστησε θερμά όσους προσέφεραν αίμα και παράλληλα μοιράστηκε το τραγικό παιχνίδι της μοίρας [2] καθώς το σοβαρό γυναικολογικό χειρουργείο που έπρεπε να υποβληθεί η μαμά συνδεόταν με τον ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου της.

Το παιχνίδι της μοίρας και η κόρη που γεννήθηκε νεκρή

Όπως ενημέρωσαν “Την Τρίτη 28/9 στον υπέρηχο που έκανε ο γιατρός κ.Αντώνης Γκαράς διαπιστώθηκε ενδομήτριος θάνατος με αποτέλεσμα να χρειαστεί να γίνει το ειρουργείο για να αφαιρεθεί το έμβρυο και η μήτρα λόγω διεισδυτικού πλακούντα…Με τη βοήθεια του Θεού όλα πήγαν καλά και το κορίτσι μου θα γυρίσει στα δύο παιδάκια της που την περιμένουν.

Ραγιζει καρδιεσ η μαμά του μωρου

Η μητέρα Εύη Παπαγιαννούλη [3] με μια συγκλονιστική της ανάρτηση στο Facebook ανοίγει την καρδιά της και εκφράζει το πόνο αλλά και τη θλίψη της για την αιφνίδια απώλεια του μωρού της 20 μέρες πριν την καισαρική. Οι σκέψεις και τα λόγια της ραγίζουν καρδιές και δεν αφήνουν κανένα ασυγκίνητο.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει μεταξύ άλλων “Νιώθω κενό που δεν θα μάθω ποτέ πόσο υπέροχο πλάσμα θα γινόταν, που δεν την είδα να περπατάει, δεν θα μάθω ποτέ τον ήχο της φωνής της, δεν θα με πει ποτέ μαμά, δεν θα νιώσω την ανάσα της και πάντα θα μου λείπει το πρώτο της κλάμα.”

Συγκλονίζει η ανάρτηση της μαμάς

Αν είναι να τα παίρνεις τόσο άδικα τα μωράκια Θεούλη μου, καλύτερα να μην τα στέλνεις καθόλου.

Το να μαθαίνεις ότι το παιδί σου δεν ζει είναι λες και κάποιος να σου ξεριζώνει την καρδιά σου και την βάζει κάτω από νταλίκα.

Ήταν ένα βάρος το οποίο σήκωσα για 3 ολόκληρες μέρες μέχρι να μου την παρουν..Την άγγιξα την φίλησα και το βάρος μου έγινε κενό.

Ναι νιώθω κενό που δεν θα μάθω ποτέ πόσο υπέροχο πλάσμα θα γινόταν, που δεν την είδα να περπατάει, δεν θα μάθω ποτέ τον ήχο της φωνής της, δεν θα με πει ποτέ μαμά, δεν θα νιώσω την ανάσα της και πάντα θα μου λείπει το πρώτο της κλάμα.

Αυτό το κλάμα που οφείλεται στην εισχώρηση οξυγόνου στα πνευμόνια του νεογέννητου. Το κλάμα που περιμένεις να ακούσεις δευτερόλεπτα μετά τις φωνές. [4] Κάτι σαν το ουράνιο τόξο που βγαίνει μετά τις μπόρες.

20 μέρες πριν την καισαρική, 20 μέρες πριν το τέλος έχασα την ευκαιρία να γίνω μαμά ένας πανέμορφου κοριτσιού… Ήταν πανέμορφη..

Είναι απαίσιο να ψάχνεις την κοιλιά σου μήπως και όλο αυτό ήταν ένα χαζό όνειρο.

Να ψάχνεις την κοιλιά σου και να νιώθεις επίσης το κενό και την έλλειψη του σημαντικότερου οργάνου για την αναπαραγωγή..παει και η τελευταία ευκαιρία για παντα..

Είναι δύσκολο να ζεις με αυτό το κενό και ακόμη πιο δύσκολο να αντικρίζεις όλους όσους πονάνε μαζί σου. [5]Όσους θρηνούν για το εγγόνι τους, για το ανίψι τους και ακόμη χειρότερα για το παιδί που θα μεγάλωναν σαν παιδί τους.

Το κενό δεν αναπληρώνεται με την υπαρξη άλλου παιδιού. Δεν πρόκειται για ένα πόστο το οποίο κάποιος πρέπει να καλύψει. Το κενό αυτό υπάρχει μια ζωή απλώς μαθαίνεις να ζεις με αυτό.

Το post της μαμάς

Διαβάστε επίσης:

Κεραμέως: “Για τους εκπαιδευτικούς που δημιουργούν, εμπνέουν, καλλιεργούν την αγάπη για τη γνώση και τη μάθηση” [6]

Τι θα γίνεται εφεξής με τις απουσίες όσων μαθητών εμβολιάζονται [7]

Το μωρό με τον Συγγενή Μελανοκυτταρικό Σπίλο αποδεικνύει ότι η ομορφιά δεν είναι θέμα εμφάνισης [8]