“Ο γιος μου 4 ετών, φέτος απέκτησε φοβία με τα φύκια στη θάλασσα…”

Θα ήθελα να μου δώσετε μερικές συμβουλές για τον τρόπο με τον οποίο μπορώ να χειριστώ τη φοβία του γιου μου που απέκτησε φέτος με τα φύκια στη θάλασσα. Τον Νοέμβρη θα γίνει 4 ετών.

Είναι ένα πολύ χαρούμενο παιδί και γενικά ανεξάρτητο (όσο γίνεται στην ηλικία του). Πρόσεξα ότι είναι ιδιαίτερα καθαρός και γενικά όταν λερωθεί πρέπει να καθαριστεί αμέσως, σας το αναφέρω αυτό διότι ίσως έχει σχέση με τη συγκεκριμένη φοβία.

Πέρσι το καλοκαίρι χρειάστηκε λίγο καιρό να συνηθίσει την άμμο στην παραλία, αλλά αφού παίξαμε πολύ μαζί το ξεπέρασε.

Φέτος στην αρχή του καλοκαιριού, ενώ είμαι πολύ προσεκτική γενικά στο τι του λέω και τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει πάνω του, κάποια στιγμή έκανα το μεγάλο λάθος να του πω ότι προτιμώ να περάσουμε από ένα σημείο που δεν υπάρχουν φύκια (χωρίς υστερίες ή να δείξω ιδιαίτερη ανησυχία).

Από εκείνη τη μέρα άρχισε να αναπτύσσεται αυτή η φοβία. Επειδή περάσαμε πολλές μέρες στην πισίνα, το ξέχασα εντελώς, αλλά χθες φάνηκε ότι έχει ιδιαίτερο θέμα. Πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω;

Απαντά η Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Λουίζα Θεοφάνους – Ιωακείμ

Η περίπτωσή σας ίσως να χρειάζεται ιδιαίτερη αξιολόγηση, αν το παιδάκι σας γενικά έχει υπερβολικές αντιδράσεις, φοβίες και ευαισθησίες.

Δεν θεωρώ ότι ήταν λάθος η αποφυγή των φυκιών που προτείνατε χωρίς υπερβολές, αλλά μια συνηθισμένη συμπεριφορά των περισσότερων ίσως ανθρώπων, ούτε σημαίνει ότι ήταν αρκετή για να αναπτύξει φοβία το παιδάκι σας, έτσι μην είστε υπερβολικά αυστηρή με τον εαυτό σας.

Μια υποψία που έχω είναι ίσως κάποια απτική υπερευαισθησία (από αυτά που λέτε για τις ακαθαρσίες, την άμμο και τα φύκια). Αυτό μπορεί να φανεί – αν υπάρχει ή όχι – σε αξιολόγηση με εργοθεραπευτή, αλλά και από έμπειρο σε τέτοια θέματα ψυχολόγο ή και παιδίατρο. Μπορεί επίσης να έχει γενικά μια τάση για φοβικά βιώματα και συμπεριφορές, η οποία μπορεί να διερευνηθεί και να τύχει διαχείρισης σε συνεργασία με ψυχολόγο.

Διαβάστε επίσης:

H Mελίνα αποφοίτησε και η μαμά Δέσποινα Βανδή είναι πιο περήφανη από ποτέ – Η ευχή που μας συγκίνησε!

“Τα έχεις ανάγκη πιο πολύ από μένα”: Η μικρή Δέσποινα έκοψε τα μαλλιά της για να τα χαρίσει σε παιδιά με καρκίνο

ΠΟΥ: Ο παιδικός εμβολιασμός στο κόκκινο – Πτώση για το εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου στο 81%

 

Τα παιδιά είναι λουλούδια… Χρειάζονται αγάπη, αποδοχή και ενσυναίσθηση για να μεγαλώσουν

Λουλούδια ολάνθιστα, πολύχρωμα, μυροφόρα. Τα παιδιά είναι μπαξέδες με κάθε λογής λουλούδια να ξεπετάγονται εδώ και εκεί, κάθε εποχή, κάθε μέρα, κάθε ώρα.

Η ζωή είναι ωραία με τα παιδιά και είναι άδεια χωρίς αυτά. Γι’ αυτό προσοχή!

Προσοχή τα παιδιά, προσοχή στα παιδιά. Τα παιδιά θέλουν φροντίδα, θέλουν αγάπη, αποδοχή και ενσυναίσθηση.

Χρειάζεται να είμαστε δίπλα τους κάθε στιγμή που μας έχουν ανάγκη, σε κάθε φάση της ζωής τους, της ανάπτυξής τους (έτσι κι αλλιώς, θα έρθει η ώρα που από μόνα τους δεν θα μας χρειάζονται πια και τότε θα έχουμε άπλετο χρόνο για τον εαυτό μας…)

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος (www.paidi-efivos.gr)

Αγάπη: Δεν νοείται αγάπη μόνο στα λόγια, αλλά ούτε κι αγάπη χωρίς όρια. Αγάπη δεν σημαίνει «σε αφήνω να με κάνεις ό,τι θέλεις». Αυτό είναι ένα στρεβλωμένο μήνυμα προς τα παιδιά που περισσότερο τα μπερδεύει παρά τα βοηθάει. Αγάπη είναι να νοιάζομαι, να πονάω, να θέλω το καλό σου, την πρόοδό σου, την ελευθερία σου. Αγάπη είναι να σε βοηθώ να τραβήξεις τα εμπόδια -όχι να το κάνω εγώ για σένα και εσύ να κάθεσαι- από τον δρόμο σου, να σε στηρίζω στις δυσκολίες, να αντέχω τις αδυναμίες σου.

Αποδοχή: Τα παιδιά χρειάζονται την αποδοχή μας από μωρά – και από έμβρυα ακόμη! Χρειάζονται να ξέρουν και να καταλαβαίνουν, να το βλέπουν στα μάτια μας ότι τα αγαπάμε και ότι τα αποδεχόμαστε. Οτιδήποτε λιγότερο από την αποδοχή δημιουργεί κρίση ταυτότητας στο παιδί: «ποιος είμαι, τι αξίζω, πόσο σημαντικός είμαι αν δεν είμαι σημαντικός για τους γονείς μου;». Η αποδοχή είναι, όπως και η αγάπη, ένα συναίσθημα που αποτυπώνεται στις σχέσεις μας εμπράκτως. Δεν μπορεί, δεν αρκεί να μένει στα λόγια…

Ενσυναίσθηση: Πρέπει να χαμηλώσουμε στο ύψος των παιδιών για να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Πρέπει να μπούμε στη δική τους θέση για να ερμηνεύσουμε τον κόσμο τους, να νιώσουμε όπως και εκείνα, να δούμε μέσα από τη δική τους οπτική γωνία. Δεν είναι και τόσο δύσκολο όσο ακούγεται: αρκεί να θυμηθούμε πως ήμασταν κι εμείς παιδιά, αρκεί να ξαναθυμηθούμε πώς νιώσαμε κι εμείς ως παιδιά σε ανάλογα περιστατικά με αυτά που ως ενήλικες έχουμε να διαπραγματευτούμε.

Τα παιδιά είναι λουλούδια… και χρειάζονται αγάπη, αποδοχή και ενσυναίσθηση για να μεγαλώσουν και να μας εκπλήξουν με την ομορφιά και τη χάρη τους.

 

Διαβάστε επίσης:

“Στα δεκαπέντε του πυροβόλησε συμμαθητή του, βασάνιζε ζώα, σκότωνε πουλιά…”: Πίσω από το φονικό της Ανδραβίδας

Ο μικρός γιος της Κατερίνας Παπουτσάκη έγινε 3 – Η οικογενειακή φωτογραφία από το πάρτι γενεθλίων

Το ιδανικό εργαλείο του επαγγελματικού προσανατολισμού

Αυτός είναι ο λόγος που ΔΕΝ πρέπει να φτιάχνετε διαφορετικό φαγητό για το παιδί σας

Η επιλογή του μεσημεριανού φαγητού μπορεί να γίνει κουραστική για πολλούς λόγους. Τόσο λόγω της επανάληψης, όσο και λόγω της προσπάθειας να είναι όλα τα μέλη της οικογένειας ευχαριστημένα, και μαζί με το χρονικό περιθώριο και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις, συχνά μπορεί να καταλήξει σε έναν δύσκολο γρίφο!

Αν το παιδί σας λοιπόν, δείχνει να μη συμφωνεί με την επιλογή σας, τι πρέπει να κάνετε; Αν θέλετε τη γνώμη μας, δεν θα ήταν καλό σε καμία περίπτωση να του φτιάξετε δεύτερο διαφορετικό φαγητό! Παρακάτω, οι ειδικοί από το Διατροφικό Εργαστήρι «Ευτροφία» αναλύουν γιατί…

Γιατί είναι σαν να του λέμε πως δεν υπάρχει ανάγκη να φάει αυτό που έχουμε!

Φανταστείτε να είστε στη θέση του, ότι δηλαδή σας προσφέρουν ένα φαγητό που δεν σας αρέσει και τόσο και με την πρώτη σας έκφραση δυσαρέσκειας σας δίνουν εναλλακτική. Είναι λοιπόν σαν να σας λένε πως δεν υπάρχει ανάγκη να το φάτε… Σωστά;

Γιατί δεν του μαθαίνουμε να δοκιμάζει!

Εν τω μεταξύ, η ποικιλία είναι πολύ βασικός παράγοντας στην καλή διατροφή και δεδομένου πως αργά η γρήγορα όλα τα παιδιά θα αρχίσουν να αντιστέκονται στις νέες γεύσεις, είναι προτιμότερο να τους δίνουμε όσα πιο πολλά εναύσματα γίνεται.

Γιατί μήπως μπορεί να το εκμεταλλεύεται και λίγο;

Πολύ χαρακτηριστικά, όταν το παιδί βρεθεί σε διαφορετικό περιβάλλον μπορεί να καταναλώσει ένα φαγητό που στο σπίτι δεν του αρέσει. Σας έχει τύχει ποτέ;

Από την άλλη, φυσικά και δεν είναι καλή ιδέα να πιέζετε το παιδί σας να φάει. Το φαγητό ιδανικά δεν θα πρέπει να αποτελεί σημείο διαμάχης, επομένως μπορείτε να το αφήσετε να φάει όσο αποφασίσει από αυτό που έχει, αλλά το επόμενο γεύμα που θα του προσφέρετε θα είναι το απόγευμα. Επίσης, είναι σημαντικό να δοκιμάσετε νέες συνταγές και νέους τρόπους παρουσίασης του φαγητού, καθώς όλα μπορούν να παίξουν το ρόλο τους, ακόμα και το να σας βοηθήσει στην προετοιμασία!

Οι καλές συνήθειες χτίζονται από την παιδική ηλικία, μη το ξεχνάτε!

 

Διαβάστε επίσης:

Βρήκαμε πώς θα φτιάξετε το πιο εύκολο και όμορφο μαρτάκι!

Συγκινεί ο πρώην σύζυγος της Μαριέττας Γιαννάκου: “Χάσαμε τρία παιδιά και στο τέλος μας χάρισε ο Θεός μια κόρη..”

«Το μικρό κοριτσάκι»: Το ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ για την 7χρονη που φωνάζει για ειρήνη (audio)

5 συχνά λάθη που κάνουν οι γονείς με το μπάνιο του μωρού

Όσο καλά κι αν σας προετοίμασαν οι μαίες πριν από την έξοδο από το μαιευτήριο για τη φροντίδα του μωρού, όλα είναι εντελώς διαφορετικά όταν βρεθείτε μόνοι με το μωράκι σας στο σπίτι. Παρακάτω ακολουθούν απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα των νέων γονέων για τον καθαρισμό του μωρού, καθώς και τα σημαντικότερα λάθη που ίσως κάνετε.

1. Χρησιμοποιείτε λάθος προϊόντα
Ακριβώς όπως το λάθος γάλα ή φαγητό μπορεί να προκαλέσει αλλεργική αντίδραση στο παιδί σας, έτσι μπορούν ορισμένες χημικές ουσίες. Είναι σημαντικό να μην χρησιμοποιείτε προϊόντα με άρωμα. Πολλά από αυτά έχουν συστατικά που μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα του μωρού. Χρησιμοποιήστε προϊόντα ειδικά σχεδιασμένα για το δέρμα των μωρών. Παρόλο που τα ειδικά σχεδιασμένα προϊόντα για βρέφη μπορεί να κοστίζουν περισσότερο, θα είναι ωφέλιμο επειδή θα αποφύγετε τα έξοδα των γιατρών και τα φάρμακα για θεραπείες του δέρματος του μωρού.

2. Δεν σκουπίζετε σωστά το μωρό
Βεβαιωθείτε ότι έχετε σκουπίσει το μωρό εντελώς. Όχι μόνο επειδή μπορεί να αρρωστήσει, αλλά μπορεί να προκληθεί ερεθισμός του δέρματος εάν το σαπούνι ή ακόμα και το νερό παραμείνει στο δέρμα του. Τα υπολείμματα σαπουνιού μπορούν να προκαλέσουν κοκκινίλες στο δέρμα, πράγμα που προκαλεί μια σειρά άλλων προβλημάτων. Τα υπολείμματα νερού μπορούν επίσης να προκαλέσουν ξηρότητα στο δέρμα, το οποίο με τη σειρά του θα προκαλέσει ερεθισμό. Να είστε βέβαιοι ότι χρησιμοποιείτε μια αρκετά μεγάλη πετσέτα για να στεγνώσει το μωρό εντελώς. Όταν χρησιμοποιείτε πετσέτα, βεβαιωθείτε ότι το ύφασμα δεν είναι σκληρό και είναι ιδανικό για το δέρμα του μωρού.

3. Δεν ελέγχετε σωστά τη θερμοκρασία
Βεβαιωθείτε ότι το νερό είναι χλιαρό. Μην τοποθετείτε ποτέ το μωρό σας σε ζεστό ή κρύο νερό. Το ευαίσθητο δέρμα του μπορεί να καεί ή να ερεθιστεί εύκολα αν το νερό είναι ζεστό, ενώ το κρύο νερό μπορεί να το αρρωστήσει, καθώς το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν είναι ακόμα πολύ ισχυρό.

4. Βάζετε πολλά παιχνίδια στο νερό
Μπορεί να είναι δελεαστικό να αφήνετε το μωρό σας να απολαμβάνει το μπάνιο όσο το δυνατόν περισσότερο με την τοποθέτηση πολλών παιχνιδιών στο νερό, αλλά αποφεύγετε να το κάνετε. Μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο. Τα πολλά παιχνίδια μπορούν να αποσπάσουν το μωρό σας, προκαλώντας το να τα φτάσει γρήγορα και χωρίς προειδοποίηση, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί γρήγορα να ξεφύγει από τον έλεγχο σας και να γλιστρήσει κάτω από το νερό.

5. Κάνετε λάθος με τον ομφάλιο λώρο
Αποφύγετε να βυθίζετε το μωρό στο νερό προτού πέσει ο ομφάλιος λώρος. Στην πραγματικότητα, τα βρέφη δεν χρειάζεται να βυθιστούν στο νερό. Περίπου δύο εκατοστά νερού είναι αρκετά για τα περισσότερα νεογέννητα με την κοιλιά τους πάνω από το νερό. Ενώ το μωρό κάθεται στο κάθισμα της μπανιέρας ή το νιπτήρα, τρίψτε απαλά την πετσέτα στο σώμα του αποφεύγοντας τον ομφάλιο λώρο. Μπορείτε να τοποθετήσετε ένα πανάκι στην περιοχή για να αποφύγετε την υπερβολική έκθεση στο νερού. Μόλις πέσει ο ομφάλιος λώρος, περιμένετε μερικές εβδομάδες για να εξασφαλίσετε ότι έχει ολοκληρωθεί η θεραπεία.

Πώς θα καταλάβω ότι το παιδί μου έχει σακχαρώδη διαβήτη; (+tips διατροφής για διαβητικά παιδιά)

Κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, με σκοπό να αποτελέσει την αφορμή για να ενημερωθεί το κοινό σχετικά με το χρόνιο αυτό νόσημα και να δώσει την ευκαιρία σε άτομα που πάσχουν από αυτό να συμμετάσχουν ενεργά σε δημιουργικές δραστηριότητες.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας όρισε τη 14η Νοεμβρίου για το σκοπό αυτό, καθώς είναι η ημερομηνία γέννησης του Frederick Banting που, μαζί με τον Charles Best, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη της ινσουλίνης το 1922, της μοναδικής θεραπείας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1.

 

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι μία πάθηση η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης. Η έλλειψη έκκρισης ινσουλίνης μπορεί να είναι πλήρης ή μερική ή η δράση της να μην επαρκεί. Σαν αποτέλεσμα έχουμε την διαταραχή του μεταβολισμού κυρίως των υδατανθράκων (και επιμέρους λιπών και πρωτεϊνών) και την αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Η ινσουλίνη είναι μία ορμόνη που εκκρίνεται από το πάγκρεας και είναι απαραίτητη ώστε ο οργανισμός μας να μπορεί να χρησιμοποιήσει την ενέργεια που παίρνει από τις τροφές που καταναλώνουμε. Οι περισσότερες από αυτές -και κυρίως οι υδατάνθρακες, μετατρέπονται σε γλυκόζη ή αλλιώς σάκχαρο, που είναι και η κύρια πηγή ενέργειας για τα κύτταρα και όργανά μας.

Όταν μιλάμε για ΣΔ τύπου 1 πρόκειται για την πλήρη έλλειψη ινσουλίνης. Ο ασθενής με ΣΔ τύπου 1 είναι απόλυτα εξαρτημένος από την εξωγενή χορήγηση ινσουλίνης, προκειμένου τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του να διατηρηθούν σε φυσιολογικά επίπεδα.

«Στην Ελλάδα παρατηρείται μια αύξηση της τάξεως του 5% κάθε χρόνο στον παιδικό διαβήτη σε ηλικίες κάτω των 5 ετών»

Ο τύπος αυτός αποτελεί την κυριότερη αιτία διαβήτη σε παιδιά, μπορεί όμως να προσβάλλει και τους ενήλικες και αποτελεί περίπου το 5-10% του συνόλου των διαβητικών. Παρατηρείται μια έκρηξη στον παιδικό διαβήτη στην χώρα μας σε ηλικίες κάτω των 5 ετών, περίπου σε ένα ποσοστό αύξησης 5% το χρόνο, αναφέρει στο Infokids.gr η Παιδοδιαιτολόγος κα. Ελένη Κουή, BSc., MSc., R.DΤα αίτια παραμένουν άγνωστα μέχρι σήμερα, ωστόσο γνωρίζουμε ότι προσβάλλει παιδιά κάθε ηλικίας, βρέφη, εφήβους και νεαρούς ενήλικες.

Η θεραπεία του διαβήτη έχει δύο σκέλη, την χορήγηση ινσουλίνης και την εφαρμογή υγιεινής διατροφής. Δεν υπάρχει άμεση συσχέτιση μεταξύ οικογενειακού ιστορικού και εμφάνισης Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1. Η σχέση αυτή είναι πιο δυνατή όταν μιλάμε για Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2, ο οποίος οφείλεται στην προοδευτική μείωση έκκρισης ινσουλίνης με ή χωρίς ταυτόχρονη παρουσία αντίστασης στην ινσουλίνη. Στην Ελλάδα έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια και σήμερα κυμαίνεται στο 8% του πληθυσμού, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας.

Η μορφή αυτή αποτελεί τη συνηθέστερη (περίπου το 80% του συνόλου των διαβητικών). Ο τύπος αυτός σχετίζεται στενά με την παχυσαρκία και προσβάλλει ανθρώπους ασχέτως ηλικίας, κυρίως ενήλικες, αλλά με την άνοδο της συχνότητας της παχυσαρκίας στα παιδιά, βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να εμφανίζεται και αυτή η μορφή του διαβήτη στα παχύσαρκα παιδιά. Φυσικά, η διάγνωση σε κάθε περίπτωση έχει αντίκτυπο σε όλα τα μέλη της οικογένειας και επηρεάζει τις συνήθειες της σε καθημερινό επίπεδο. Για αυτό το λόγο, η σωστή ενημέρωση και η συνεχής υποστήριξή της κυρίως στην αρχή είναι πολύ σημαντική.

Διάγνωση – Συμπτώματα Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1

Τα φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι 70-100mg/dl. Όταν μιλάμε για τιμές νηστείας >126mg/dl, τότε αυτές θεωρούνται διαγνωστικές για Σακχαρώδη Διαβήτη. Τις περισσότερες φορές υπάρχει έντονη συμπτωματολογία υπεργλυκαιμίας (πολυδιψία, πολυουρία και ανεξήγητη απώλεια βάρους) μαζί με πολύ υψηλές τιμές σακχάρου >200mg/dl. Στην περίπτωση αυτή το παιδί μπορεί να τρώει κανονικά, αλλά το σάκχαρο της τροφής δεν μπορεί να εισέλθει στα κύτταρα (έλλειψη ινσουλίνης) για να του προσφέρει ενέργεια και συσσωρεύεται στο αίμα. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε μετακίνηση νερού από τα νεφρά (πολυουρία).

Στις μικρότερες ηλικίες αυτό εκδηλώνεται με πιο βαριές πάνες ή στα μεγαλύτερα παιδιά με έντονη διούρηση κατά τη διάρκεια της νύχτας. Εφόσον λοιπόν ο οργανισμός χάνει μεγάλες ποσότητες υγρών, το παιδί διψά πολύ οπότε και έχουμε το σύμπτωμα της πολυδιψίας. Οι θερμίδες που καταναλώνει το παιδί χάνονται στα ούρα (τα σάκχαρο που δεν μπορεί να εισέλθει στα κύτταρα), οπότε και αρχίζει η πολυφαγία χωρίς όμως αύξηση σωματικού βάρους, αλλά αντίθετα με απώλεια και αίσθηση κόπωσης και εξάντλησης.

Θεραπεία – Διατροφή

Η διατροφή ήταν πάντα μέρος της θεραπείας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1. Αυτό όμως που ξεχνάμε κατά καιρούς είναι ότι, όπως αλλάζει το σχήμα, το είδος της ινσουλίνης ή ο τρόπος χορήγησης κατά τη διάρκεια της θεραπείας ενός παιδιού ή εφήβου, έτσι θα έπρεπε να αλλάζει και η διαιτολογική θεραπεία. Το προφίλ των νέων ινσουλινών μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε διατροφική ρουτίνα.

Όμως, οι στόχοι της θεραπείας παραμένουν οι ίδιοι. Αποβλέπουμε σε μια καλύτερη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη και βελτιωμένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, στην κάλυψη των διατροφολογικών αναγκών του παιδιού/εφήβου και φυσικά στην προώθηση μιας υγιεινής διατροφής και Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ). Παράλληλα, μέσω σωστού χειρισμού των γευμάτων με ινσουλίνη, επιθυμούμε την καταπολέμηση συμπτωμάτων υπέρ και υπογλυκαιμίας, την αντιμετώπιση άλλων παθήσεων όπως κοιλιοκάκη και κυστική ίνωση και τέλος, όλα πρέπει να ακολουθούν τις συνήθειες και τον τρόπο ζωής της κάθε οικογένειας.

Η εξωγενής χορήγηση ινσουλίνης είναι η απαραίτητη θεραπεία για τα παιδιά με διάγνωση ΣΔ τύπου 1. Η σωστή συνεργασία ινσουλίνης και γευμάτων-διατροφής είναι και αυτή που εξασφαλίζει την αποτελεσματική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη. Το πλάνο διατροφής πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι εξατομικευμένο και προσαρμοσμένο στο σχήμα ινσουλινοθεραπείας του παιδιού καθώς και στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Το κύριο συστατικό της τροφής μας που έχει άμεση επίδραση στις τιμές του σακχάρου είναι οι υδατάνθρακες. Όταν καταναλώνουμε ένα γεύμα που περιέχει υδατάνθρακες π.χ. ψωμί, ζυμαρικά, όσπρια, φρούτα, δημητριακά, γάλα, αυτοί θα περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος μέσα σε μόνο 15 λεπτά και θα ολοκληρωθεί η απορρόφησή τους σε γλυκόζη μέσα σε περίπου δύο ώρες. Έτσι, λοιπόν, η ποσότητα του υδατάνθρακα στο γεύμα έχει άμεση σχέση με τις τιμές σακχάρου στο αίμα και κατ’ επέκταση τις μονάδες ινσουλίνης. Προσπαθούμε έτσι να μιμηθούμε ένα υγιές πάγκρεας.

Τελειώνοντας, να επισημάνουμε ότι οι βασικές διατροφικές ανάγκες ενός παιδιού ή εφήβου που πάσχει από ΣΔ δεν διαφέρουν σε τίποτα από αυτές των συνομηλίκων τους. Είναι απαραίτητα τα τρία βασικά γεύματα την ημέρα (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) και ενδιάμεσα 1-2 μικρογεύματα. Είναι απαραίτητη η κατανάλωση υδατανθράκων με τη μορφή ζυμαρικών, ρυζιού, πατάτας, δημητριακών, οσπρίων, φρούτων και λαχανικών. Όπως όλα τα παιδιά έτσι και αυτά με ΣΔ πρέπει να είναι προσεκτικά (1-2 φορές/εβδομάδα το πολύ) με την κατανάλωση γλυκισμάτων, χυμών και έτοιμων γευμάτων. Επίσης, φροντίζουμε η πρωτεΐνη να έρχεται από άπαχο κρέας και γαλακτοκομικά χαμηλά σε λιπαρά. Μία τέτοια διατροφή βασισμένη στο μοντέλο της μεσογειακής δίαιτας θα βοηθήσει στη σωστή ανάπτυξη του παιδιού, στον έλεγχο του ΣΔ και στην αποφυγή της παιδικής παχυσαρκίας. Δεν υπάρχει τρόπος πρόληψης του ΣΔ τύπου 1.

Για τους γονείς…

Δεν είναι πάντα εύκολο να καθησυχάσεις την οικογένεια, ιδίως τον πρώτο καιρό μετά τη διάγνωση με ΣΔ τύπου 1. Είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να σκεφτούν καθημερινά. Αλλά, ξεκινάω πάντα με τα βασικά εκείνα που είναι απαραίτητα για την ασφάλεια του παιδιού, τονίζει η Παιδοδιαιτολόγος κα. Ελένη Κουή, BSc., MSc., R.D. Προσπαθώ να προσαρμόζω πάντα τις συμβουλές στις προσωπικές τους ανάγκες και να μιλάμε πρακτικά! Ενημερώνω πως η ινσουλίνη είναι απαραίτητη για την υγεία του παιδιού και όχι εχθρός και ότι πρέπει να τη χρησιμοποιούν για να καταφέρνουν ευελιξία με τα γεύματα. Τονίζω ότι το παιδί μπορεί να φάει απ’ όλα αλλά με όρια! Τις περισσότερες φορές οι γονείς παίρνουν δύναμη από τα ίδια τα παιδιά, τα οποία φυσικά είναι πιο γενναία και ψύχραιμα!

TIPS:
• Στις μικρές ηλικίες που η κατανάλωση φαγητού δεν έιναι προβλέψιμη, η υπερ-ταχείας ινσουλίνη μπορεί να γίνει αμέσως μετά το τέλος του γεύματος και όχι πριν.
• Οι ανάγκες του παιδιού σε ινσουλίνη θα αυξάνουν καθώς αυτό μεγαλώνει. Είναι μια προοδευτική κατάσταση. Μια καλή τιμή γλυκοζηλιωμένης, σωστό σωματικό βάρος και άσκηση μπορούν να διατηρήσουν τις αναγκες του παιδού σε ινσουλίνη σε πιο χαμηλά επίπεδα.
• Η άσκηση έιναι απαραίτητη αλλά δεν είναι τρόπος μείωσης των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Όταν το παιδί έχει υψηλή τιμή σακχάρου, διορθώνουμε πρώτα με ινσουλίνη και μετά μπορεί να ασκηθεί.
• Όταν θέλει γλυκό καλύτερα να το παίρνει κοντά στα γεύματα, εκεί που υπάρχει και η μεγαλύτερη δράση ινσουλίνης.
• Μπορεί άνετα να είναι γλυκό με κοινή ζάχαρη και όχι απαραίτητα άλλες γλυκαντικές ουσίες.
• Ο καλός έλεγχος και η υγεία του παιδιού με διαβήτη δεν έχει να κάνει με το πόσο αλάτι ή λάδι θα στερηθεί. Έχει να κάνει με το σωστό ταίριασμα υδατανθράκων-ινσουλίνης.
• Στα παιδικά πάρτι οι γονείς θα πρέπει να έιναι συντηρητικοί με τις μονάδες, γιατί λόγω έντονης δραστηριότητας ελλοχεύει και ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας.

Ελένη Κουή, BSc., MSc., R.D.
Παιδοδιαιτολόγος
Παιδικός Διαβήτης – Παιδική Παχυσαρκία
www.elenikoui.gr

Γονείς, βάζετε τα παιδιά να κοιμούνται νωρίτερα: Δείτε τι προκαλεί η έλλειψη ύπνου

«Όταν αξιολογώ έναν νέο, μικρό ασθενή για το άγχος που βιώνει, αρχίζω πάντα ρωτώντας τον γονέα του παιδιού για τις συνήθειες ύπνου του. Χωρίς δεύτερη σκέψη, όλοι μου λένε ότι ο ύπνος δεν είναι πραγματικά πρόβλημα. Τα παιδιά δεν έχουν εφιάλτες. Δεν έχουν πρόβλημα να κοιμηθούν. Εκτός από την περιστασιακή άρνηση να πάνε για ύπνο ή να ζητήσουν άλλα 10 λεπτά, ο ύπνος σπάνια αναγνωρίζεται ως πρόβλημα», αναφέρει στο mom.me η ψυχοθεραπεύτρια και οικογενειακή σύμβουλος Katie Hurley.

Όλα αυτά μέχρι να φύγει ο γονιός από το δωμάτιο. Τότε είναι που τα παιδιά όλων των ηλικιών μιλάνε πραγματικά για τον ύπνο τους.

«Συνήθως μου παίρνει μια ώρα για να κοιμηθώ. Ξυπνάω πολλές φορές. Χρειάζομαι πολλά φώτα, αλλά οι γονείς μου δεν θέλουν φώτα αναμμένα, γι’ αυτό πρέπει να περιμένω να πάνε στο κρεβάτι τους για να τα ανάψω ξανά. Έχω πολλούς εφιάλτες. Φοβάμαι πολύ τη νύχτα».

Οι διαταραχές ύπνου είναι συχνές στα παιδιά με άγχος, κατάθλιψη και ποικίλες άλλες διαγνώσεις. Είναι επίσης συχνές μεταξύ των παιδιών που δεν ακολουθούν θεραπεία. Τα παιδιά σήμερα είναι υπερπρογραμματισμένα, με περισσότερο άγχος και λιγότερο ύπνο απ’ όσο έπρεπε. Στην πραγματικότητα, στερούνται τον ύπνο!

«Για τα παιδιά που διανύουν τα κρίσιμα χρόνια της πρώιμης ανάπτυξης, ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός. Η βεβαιότητα ότι υπάρχει αρκετός χρόνος για ύπνο είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να προωθηθεί ένας υγιεινός τρόπος ζωής για ένα παιδί», αναφέρει ο Dr. Nathaniel Watson, πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Ύπνου. Ωστόσο, μην αφήσετε τις λέξεις “παιδιά” και “πρώιμη ανάπτυξη” να σας εμποδίσουν να διαβάσετε αυτό το άρθρο, αν έχετε παιδιά στην εφηβεία. Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές για τον ύπνο που αναπτύχθηκαν από την Αμερικανική Ακαδημία Ύπνου υποστηρίζονται από την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής και ισχύουν για τους έφηβους και τα μικρά παιδιά.

Δείτε πόσο ύπνο χρειάζεται το παιδί σας ανάλογα με την ηλικία του (κάθε 24 ώρες):

Βρέφη (4-12 μηνών): 12-16 ώρες ύπνου, συμπεριλαμβανομένου του μεσημεριανού ύπνου

Νήπια (1-2 ετών): 11-14 ώρες ύπνου, συμπεριλαμβανομένου του μεσημεριανού ύπνου

Παιδιά προσχολικής ηλικίας (3-5 ετών): 10-13 ώρες, συμπεριλαμβανομένου του μεσημεριανού ύπνου

Παιδιά σχολικής ηλικίας (6-12 ετών): 9-12 ώρες

Έφηβοι (13-18 ετών): 8-12 ώρες

Πιστέψτε με, ξέρω: Μερικές φορές είναι πραγματικά δύσκολο να τηρήσετε κατά γράμμα αυτά τα ωράρια. Ωστόσο, η συνέπεια είναι απαραίτητη και οι λίγες ώρες που χάνονται, μπορούν να οδηγήσουν σε στέρηση ύπνου, η οποία έχει μεγάλο κόστος για την ευημερία του παιδιού σας.

Τι συμβαίνει όταν τα παιδιά δεν κοιμούνται;

Τα παιδιά που δεν καταγράφουν αρκετές ώρες ύπνου διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης ενός ευρέου φάσματος σωματικών και συναισθηματικών προβλημάτων:

Συχνοί τραυματισμοί
Απροσεξία
Αλλαγές διάθεσης
Κακή σχολική απόδοση
Παχυσαρκία
Διαβήτης
Υπέρταση
Κατάθλιψη
Άγχος
Αυτοκτονικές τάσεις

Ναι, καλά διαβάσατε, η στέρηση ύπνου στους εφήβους σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης και αυτοκτονικών τάσεων. Σε μια μελέτη περίπου 16.000 εφήβων, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια διαπίστωσαν ότι οι έφηβοι που έμεναν ξύπνιοι μέχρι τα μεσάνυχτα ή αργότερα, ήταν 24% πιο πιθανό να υποφέρουν από κατάθλιψη και 20% πιθανότερο να έχουν αυτοκτονικές τάσεις.

Ποια είναι τα οφέλη του σωστού ύπνου;

Όταν οι γονείς ενθαρρύνουν τα παιδιά και τους εφήβους να δώσουν προτεραιότητα στον ύπνο, τα οφέλη είναι πολλά. Όταν τα παιδιά κοιμούνται αρκετά ανά ηλικία, παρουσιάζουν καλύτερη συμπεριφορά, βελτιωμένες σχέσεις, βελτιωμένη μάθηση και μνήμη, και γενικότερα καλύτερη ποιότητα ζωής.

Οι γονείς συχνά με ρωτούν το ίδιο πράγμα: «Πώς μπορώ να βοηθήσω;». Η απάντησή μου αρχίζει πάντα με αυτό: «Διδάξτε το παιδί σας πώς να κοιμηθεί».

Τα παιδιά παλεύουν με τον ύπνο για διάφορους λόγους και χρειάζεται υπομονή για να βοηθήσουμε τα μεγάλα παιδιά να αντμετωπίσουν τα προβλήματα του ύπνου τους. Αξίζει, όμως, γιατί μόλις μάθουν να τα αντιμετωπίζουν και καταγράψουν αρκετές ώρες ύπνου, θα αντιμετωπίζουν λιγότερα συμπτώματα άγχους και αυτό από μόνο του οδηγεί σε καλύτερο ύπνο».

Διαβάστε ακόμα:

Οι γυναίκες χρειάζονται περισσότερο ύπνο από τους άνδρες σύμφωνα με τους επιστήμονες

Πώς να κάνω το μωρό μου να ρευτεί ΣΩΣΤΑ για να μην πνιγεί στον ύπνο του

Χρήσιμα tips για να βοηθήσετε τα παιδιά να εξασφαλίσουν έναν καλό ύπνο

«Είναι Χριστούγεννα και δεν μπορώ να πω όχι σε αυτά που μου ζητάει…»

Ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά! Η γιορτινή και ζεστή ατμόσφαιρα, ο Άι-Βασίλης, οι οικογενειακές και φιλικές συγκεντρώσεις, η ανταλλαγή των δώρων, η επιθυμία όλοι γύρω μας να είναι ευτυχισμένοι, μας βγάζουν από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα. Μέρες λαμπερές, γιορτινές, γεμάτες χρώμα και ευωδιές! Γεμάτες κοινωνικές συναντήσεις, αγκαλιές, φιλιά και δώρα!

Δώρα και άλλα δώρα και άλλα δώρα, πολλά δώρα... Θα λέγαμε ότι το παρακάνουμε στην προσπάθεια να ζήσουμε όσο γίνεται πιο λαμπερά και μαγικά Χριστούγεννα. Έτσι λοιπόν, το ίδιο ακριβώς μοτίβο ακολουθούμε και με τα δώρα στα παιδιά μας, όπου από τη μία οι διαφημίσεις που κάνουν πλύση εγκεφάλου σε μικρούς και μεγάλους, από την άλλη η χαρά της προσφοράς, μας κάνουν να χάνουμε το μέτρο. Τι συμβαίνει όμως μετά, όταν φεύγουν οι γιορτές και έχουμε ήδη μάθει το παιδί μας να ζητάει και να ζητάει ανεξέλεγκτα; Εκεί θα λέγαμε ότι συνειδητοποιούμε τη σημασία να κάνουμε πολλά δώρα και να υποκύπτουμε στις παιδικές απαιτήσεις στις γιορτινές μέρες, εφόσον πέρασαν, αλλά οι επιθυμίες παραμένουν.

Γράφει η Μαρίνα Μόσχα, M.Α. Κλινικής Ψυχολογίας – Ψυχοθεραπεύτρια,

«Είναι Χριστούγεννα, δεν μπορώ να πω όχι σε αυτά που μου ζητάει», φράση που συχνά θα έχετε πει κι εσείς. Σίγουρα, δεν είναι τόσο απλό να πεις όχι σε αυτό το μικρό πλασματάκι που χρησιμοποιεί όλη τη γοητεία του για να σε πείσει να του αγοράσεις κι άλλο ένα δωράκι! Μην ξεχνάμε πόσο χειριστικά μπορεί να γίνουν τα παιδιά, πώς καλοπιάνουν το γονιό όταν θέλουν να περάσει το δικό τους, με αποτέλεσμα εκείνος τελικά να υποκύπτει, αισθανόμενος και ενοχές που αρνήθηκε προηγουμένως! Καλό θα είναι όμως, να δούμε τι πραγματικά κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά του γονιού και λέω του γονιού, επειδή του παιδιού τη χειριστική συμπεριφορά ο γονιός είναι αυτός που θα την ενισχύσει ή όχι.

Αρκετά συχνά λοιπόν, μέσα από την πλούσια προσφορά των δώρων, ίσως υποκρύπτεται η δική μας ανάγκη να μπορέσουμε να καλύψουμε τα κενά της δικής μας παιδικής ηλικίας.

Η ανάγκη μας να κλείσουμε τους δικούς μας ανοιχτούς λογαριασμούς από το παρελθόν, τότε που μπορεί να ήθελα να μου πάρουν ένα συγκεκριμένο παιχνίδι και τελικά μου έφεραν άλλο, τότε που ίσως οι δικοί μου γονείς να μην είχαν την οικονομική δυνατότητα να μου αγοράσουν ό,τι εγώ ήθελα ή ζητούσα, τότε που ο φίλος μου ο Γιαννάκης είχε πάντα πιο πολλά παιχνίδια από εμένα, με αποτέλεσμα σήμερα να μη θέλω να λείψει τίποτα από το δικό μου παιδί.

Στη σημερινή πραγματικότητα, γνωρίζουμε ότι για να μπορέσουμε να καλύψουμε τις οικονομικές απαιτήσεις ή ακόμη και από τη μόδα της σύγχρονης κοινωνίας, εργάζονται και οι δύο γονείς. Έτσι λοιπόν, στην προσπάθειά μου να αναπληρώσω τις ώρες που δεν είμαι κοντά του και να ξεφύγω από τις δικές μου τύψεις και ενοχές, προσπαθώ να «εξαγοράσω» την απουσία μου και να το «αποζημιώσω» με τη χαρά που θα πάρει μέσα από το δωράκι που θα του φέρω, καθώς αυτή η χαρά που θα δω στο προσωπάκι του μάλλον θα με αποζημιώσει κι εμένα από τις δικές μου τύψεις που είμαι μακριά του!

Το παιδί όπως γνωρίζουμε, δεν έχει δική του κρίση να δει τι είναι χρήσιμο, τι είναι απαραίτητο ή ακόμη και τι του αρέσει πραγματικά. Ό,τι δει το θέλει ή ακόμη και ό,τι ακούσει το θέλει. Έτσι λοιπόν, οι επιρροές στο σχολείο από άλλα παιδάκια που αρχίζουν και συζητάνε για τα δώρα που θα τους φέρει ο Άγιος Βασίλης ή θα τους πάρουν οι γονείς τους, είναι πολλές. Συχνά το παιδί σαστίζει, μη μπορώντας να επιλέξει. Πόσο συχνά στην ερώτηση «Τι δώρο θέλεις για τα Χριστούγεννα;» έχετε πάρει μία απάντηση που δίνεται με δισταγμό, με μικρές κοφτές ανάσες, «Θέλω το τάδε, και αυτό, και… και… όχι αυτό, εκείνο…», απαντήσεις που και το παιδί το ίδιο δεν μπορεί να τις συγκεκριμενοποιήσει, καθώς προσπαθεί να θυμηθεί όλα τα παιχνίδια που έχει ενδεχομένως ακούσει ή δει, χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι θέλει κάποιο συγκεκριμένο.

Ο γονιός από την άλλη πλευρά, βλέποντας το παιδί του να μην μπορεί εύκολα να διαλέξει το δώρο του και φοβούμενος μήπως νιώσει μειονεκτικά σε σχέση με τα άλλα παιδάκια, φροντίζει να του παρέχει τα ακριβότερα και καλύτερα παιχνίδια. Πρόκειται όμως και πάλι για τη γενική ανησυχία μήπως τα άλλα παιδιά δεν θα το κάνουν παρέα και απομονωθεί, μήπως το κοροϊδεύουν για τα παιχνίδια του ή ακόμη και για τα μη επώνυμα ρούχα του σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Τέλος, η αδυναμία να μην μπορεί ο γονιός να ελέγξει και να πει όχι στις παιδικές υπερβολικές απαιτήσεις, έχει να κάνει με τη δική του αδυναμία να εκφράσει τα συναισθήματά του. Μια δυσκολία που έχει να κάνει με το να πει στο παιδί του πώς νιώθει γι αυτό, να του εκφράσει την αγάπη του ή το πόσο περήφανο τον κάνει με λόγια. Ίσως αυτός ο γονιός να είχε την ανάλογη αντιμετώπιση και από τους δικούς του γονείς. Ίσως οι δικοί του γονείς ήταν εξίσου μη εκφραστικοί άνθρωποι, συνεπώς δεν έμαθε ο ίδιος πώς να εκφράζεται, δεν έμαθε τον τρόπο. Σίγουρα δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε, καλό θα ήταν όμως φέτος να προσπαθήσει να εκφράσει στο παιδί τα δικά του συναισθήματα, να του πει πως το αγαπάει, να πάνε οι δυο τους μια βόλτα, να έρθουν πιο κοντά… Το κενό της γονικής συναισθηματικής έκφρασης δεν μπορεί να καλυφθεί μέσα από υλικές απολαβές των δώρων. Διαφορετικά, ο ίδιος γονιός θα είναι που θα μεγαλώσει κι εκείνος με τη σειρά του πιο κλειστά και μη εκφραστικά παιδιά.

Διαβάστε επίσης: 

«Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι»: Δείτε σε animation τη χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά

Φεστιβάλ κινηματογράφου… στο σπίτι: Δωρεάν ψηφιακή πλατφόρμα ταινιών για παιδιά και εφήβους!

Αυτή είναι η πιο… ανατρεπτική χριστουγεννιάτικη ευχή που διαβάσαμε ποτέ! (εικόνα)

Το καλύτερο δώρο που μπορούν να κάνουν οι χωρισμένοι γονείς στις γιορτές είναι να βάλουν τα παιδιά πάνω απ’ όλα

Αρκετά είναι τα παιδικά παράπονα που ακούγονται τις γιορτινές μέρες σε σχέση με ποιον από τους δύο γονείς θα τις περάσουν. Μπορεί οι δύο πρώην σύντροφοι, σύζυγοι και εραστές να μην είναι πλέον μαζί, καθώς έχουν διαχωρίσει τις ζωές τους, μοιράζονται όμως και θα μοιράζονται μέχρι το τέλος της ζωής τους τα παιδιά, που οφείλουν να σέβονται τον τρόπο που τα μεγαλώνουν.

Σύμφωνα μάλιστα με το νόμο, έχουν δοθεί συγκεκριμένες μέρες που θα περνάει χρόνο το παιδί με τον γονιό που έχει φύγει από το σπίτι και δεν έχει την επιμέλειά του.

Τι γίνεται όμως όταν το παιδί δεν θέλει να πάει;

Όταν αρχίζουν τα κλάματα, οι φωνές και τα παρακάλια για να μείνει στο σπίτι μαζί με τον γονιό που έχει την επιμέλεια και που συνήθως είναι η μητέρα; Είναι γεγονός ότι το παιδί φορτίζεται περισσότερο συναισθηματικά τις γιορτινές μέρες, καθώς η έλλειψη του άλλου γονιού είναι πιο φανερή, αναφέρει η Μαρίνα Μόσχα, M.Α. Κλινικής Ψυχολογίας – Ψυχοθεραπεύτρια

Κυρίως όταν είχε μάθει από προηγούμενες χρονιές να περνούν οικογενειακά τις μέρες αυτές ή όταν βλέπει τους φίλους του να κάνουν σχέδια για τις οικογενειακές διακοπές τους.

Συνήθως όταν το παιδί αρνείται να περάσει τις γιορτές με τον άλλον γονιό, αμέσως το μυαλό πηγαίνει στο ότι δεν περνάει καλά μαζί του ή είναι αυστηρός μαζί του, το ταλαιπωρεί, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται νέες εντάσεις στους πρώην συντρόφους, καθώς ο ένας σπεύδει να ζητήσει “το λόγο της κακής συμπεριφοράς” που απομακρύνει το παιδί.

Ας έχουμε στο μυαλό μας πως η άρνηση του παιδιού δεν αποτελεί ένδειξη της “κακής συμπεριφοράς” που οδηγεί στην αποξένωσή του από τον άλλο γονιό. Πολλές φορές οι αιτίες μπορεί να βρίσκονται και στη δική μας “καλή συμπεριφορά”

Όταν λοιπόν το παιδί σας αρνείται να περάσει τις γιορτές με τον άλλο γονιό, καλό θα είναι να αναρωτηθείτε για τη δική σας συμπεριφορά:

• Μήπως μεταφέρω στο παιδί μου ένταση προς τον άλλον γονιό; Μήπως τον κατηγορώ ή μιλάω με άλλους ανθρώπους άσχημα για εκείνον μπροστά του;

• Μήπως με φοβάται και δεν μου λέει τι αισθάνεται; Φοβάται τις αντιδράσεις μου;

• Μήπως με βλέπει θλιμμένη ή και να κλαίω πολλές φορές και θεωρεί ότι δεν πρέπει να πάει στον άλλο γονιό;

 

• Μήπως του μεταφέρω την απογοήτευσή μου για τον γάμο που δεν πέτυχε;

• Μήπως το κάνω να θυμώνει και να έχει μία πιο αποστασιοποιημένη ή και εχθρική ακόμα στάση απέναντι στον πατέρα του;

• Μήπως ζητάω διαρκώς την επιβεβαίωση της αγάπης του, την επιβεβαίωση ότι με αγαπάει περισσότερο από τον πατέρα του;

• Μήπως το εκβιάζω έμμεσα με δώρα ή του κάνω τα χατίρια για να είμαι ο αγαπημένος του γονιός;

• Μήπως αισθάνεται ότι πρέπει να με “φροντίσει” και δεν θέλει να με αφήσει “μόνη”;

• Μήπως νιώθει υπεύθυνο για τον χωρισμό μας;

• Μήπως του αναθέτω ευθύνες που δεν είναι για την ηλικία του;

• Μήπως του δίνω το δικαίωμα να αποφασίσει εκείνο τι θα κάνουμε;

• Μήπως δεν του έχω βάλει καθόλου όρια και κάνει ότι αυτό θέλει;

Το καλύτερο δώρο που μπορούν να κάνουν οι χωρισμένοι γονείς στις γιορτές είναι να βάλουν τα παιδιά πάνω απ’ όλα

Αν μετά από ειλικρινή ενδοσκόπηση θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάποιος από τους παραπάνω λόγους που το παιδί απλά ανταποκρίνεται στη δική μου αντίδραση, τότε χρειάζεται να εξετάσω και τη σχέση με τον άλλο γονιό:

• Φοβάται τον άλλο γονιό;
• Δεν περνάει καλά μαζί του;
• Είναι αυστηρός μαζί του;
• Έχει κάνει νέα σχέση ή γάμο ο άλλος γονιός και δεν αισθάνεται άνετα;
• Απέκτησε αδελφάκι από τον πατέρα του, που παντρεύτηκε με άλλη γυναίκα;
• Δεν περνάει αρκετό χρόνο μαζί του ή ο χρόνος που βρίσκονται δεν είναι αρκετά ποιοτικός;

Τι μπορώ να κάνω;

• Να συζητήσω με το παιδί μου με ήρεμο τρόπο και χωρίς να του φωνάξω, πώς αισθάνεται, να το ενθαρρύνω να μου πει τι του συμβαίνει, τους λόγους που δεν θέλει να πάει.

• Πώς αισθάνεται με τις αλλαγές που έχουν συμβεί; Πώς αισθάνεται με το χωρισμό μας, με το ότι οι γονείς του δεν είναι πλέον μαζί, με το ότι “πρέπει να μοιράζεται” σε δύο σπίτια, να κάνει ξεχωριστά πράγματα με τον καθένα μας.

• Να το αφήσω να μου μιλήσει χωρίς να κάνω κριτική, ούτε στα λόγια του, ούτε στο τι λέει ή κάνει με τον άλλον γονιό. Επίσης, να προσέξω και τις εκφράσεις του προσώπου μου αλλά και τον τόνο της φωνής μου. Τα παιδιά έχουν ευαίσθητες κεραίες που “πιάνουν” σήματα και σημάδια που εμείς οι μεγάλοι δεν μπορούμε πολλές φορές να αντιληφθούμε. Για παράδειγμα, μπορεί να μην κρίνω τι μου λέει αλλά η φωνή μου να αλλάξει, να γίνει πιο ειρωνική ή να “ξινίζω” το πρόσωπό μου όταν αναφέρεται σε εκείνον.

• Να το πληροφορήσω ότι θα πρέπει το ίδιο να πει στον μπαμπά του και ότι μάλιστα αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να το κάνει μόνο του, καθώς και να συζητήσει μαζί του για το τι θέλει να κάνει. Καλό είναι να μην υπάρχουν στεγανά αλλά και να μην χρησιμοποιούμε ως “ιδανικές” συνθήκες τέτοιου είδους καταστάσεις για να εκδικηθούμε τον πρώην σύντροφο.

• Τέλος, μπορώ να συζητήσω μαζί με τον πρώην σύντροφό μου το πώς αισθάνεται το παιδί μας και να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε μαζί αυτή την κατάσταση. Βέβαια, αυτό προϋποθέτει μια καλή γενικότερα σχέση, όπου μπορούμε να μιλήσουμε και να συνεννοηθούμε, χωρίς να τσακωνόμαστε και να κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι αυτός φταίει και γι αυτό! Αν παρόλα αυτά, δεν καταφέρουμε να βρούμε λύση και το παιδί είναι ακόμα αρνητικό, η βοήθεια του ειδικού μάλλον είναι απαραίτητη.

Μην ξεχνάμε πως αυτό που μπορεί να γίνεται σήμερα με εκείνον, αύριο μπορεί να αντιστραφεί και η αποφυγή να έχει στόχο εμάς

Αν το παιδί παραπονεθεί για κακή συμπεριφορά του άλλου γονιού ή από τον/την σύντροφό του, χρειάζεται να παραμείνω ψύχραιμη, να μη δείξω την ταραχή μου και να μην κάνω παρορμητικές κινήσεις, παρά να διαπιστώσω αν τα όσα μού λέει είναι αλήθεια.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά εκτός του ότι έχουν πολύ μεγάλη φαντασία είναι και πολύ χειριστικά, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να επινοήσουν μια ιστορία από το μυαλουδάκι τους, επειδή απλά ο άλλος γονιός ή ο/η σύντροφός του τα μάλωσε ή δεν τους έκανε κάποιο χατίρι.

Αν βέβαια εξακριβώσουμε ότι μας λέει την αλήθεια, εννοείται ότι θα πάρουμε τις κατάλληλες προφυλάξεις ακόμα και με τη νόμιμη οδό.

 

Διαβάστε επίσης:

Τα Χριστούγεννα το καλύτερο δώρο για τα παιδιά είναι να μοιραστείτε οικογενειακές στιγμές

4 βασικές οδηγίες πριν στολίσετε για Χριστούγεννα με τα παιδιά

Αυτή είναι η ωραιότερη ιστορία που θα διαβάσεις αγκαλιά με τα παιδιά τα φετινά Χριστούγεννα

Μπαμπάς εξομολογείται: “Η κόρη μου πάλευε να αναπνεύσει μέσα στη θερμοκοιτίδα συνδεδεμένη με αμέτρητα σωληνάκια”

Η Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ) είναι ένα τρομακτικά πολύπλοκο μέρος. Θυμάμαι το βράδυ που έφτασα εκεί με την κόρη μου.

Είχε γεννηθεί πέντε εβδομάδες νωρίτερα, αγωνιζόταν για να αναπνεύσει και να επιβιώσει μέσα στη θερμοκοιτίδα, συνδεδεμένη με αμέτρητα σωληνάκια.

Φτάσαμε στη ΜΕΝΝ τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ η σύζυγός μου συνέχισε να αναρρώνει σε γειτονικό νοσοκομείο και ενώ οι γιατροί οδηγούσαν τη μικρή μου στην αίθουσα όπου θα περνούσε τις δύο πρώτες εβδομάδες της ζωής της, το μόνο που μπορούσα να σκεφτώ ήταν: “Μακάρι τα κορίτσι μου να είναι εντάξει”.

Θυμάμαι έντονα να κάθομαι σε εκείνο το δωμάτιο, ακούγοντας τα μηχανήματα και κοιτώντας τις οθόνες για να βρω τις απαντήσεις που έψαχνα. Ήταν οδυνηρό. Αλλά όσο καθόμουν ανήμπορος σε εκείνο το δωμάτιο, να περιμένω τη γυναίκα και την κόρη μου για να αναρρώσουν, έμαθα πολλά…

Κοιτούσα τα μηχανήματα και τις οθόνες για να βρω τις απαντήσεις που έψαχνα…

Δεν θέλησα να προστατεύσω περισσότερο τίποτα άλλο στη ζωή μου από την κόρη μου…Από το πρώτο δευτερόλεπτο που γεννήθηκε και την είδα να αγωνίζεται για να αναπνεύσει, ένιωσα αυτή την απίστευτη ανάγκη να κάνει ό,τι καλύτερο για εκείνη, για να την προστατεύσω, για να την σώσω.

Στεκόμουν από πάνω της και απλά ευχόμουν να μπορούσα να αναπνεύσω εγώ για εκείνη για να την κάνω καλά. Αυτό το συναίσθημα που με διέκρινε και τις δύο εβδομάδες στη ΜΕΝΝ δεν έφυγε ποτέ και με ακολουθεί από τότε.

 

Η ζωή της κόρης μου είναι έξω από τον έλεγχό μου…Αυτή η απογοητευτική σκέψη ήρθε σε μένα βλέποντας την κόρη μου στη ΜΕΝΝ.

Το γεγονός δηλαδή ότι η ζωή της κόρης μου δεν είναι και ποτέ δεν θα είναι υπό τον έλεγχό μου.

Ως πατέρας θέλω να είμαι σε θέση να την βοηθήσω, να την προστατέψω, να της εγγυηθώ την επιτυχία και την ευτυχία της και να είμαι σε θέση να κάνω τα πάντα να συμβούν όπως στα παραμύθια.

Αλλά ακόμα και στο πιο θεμελιώδες επίπεδο της ζωής -εκείνο της υγείας- δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω για να εγγυηθώ την επιτυχία της. Αυτό έγινε οδυνηρά σαφές σε μένα βλέποντας τον αγώνα της και συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε τίποτα που μπορούσα να κάνω για να την βοηθήσω.

Ήταν μια μάχη που έπρεπε να παλέψει μόνη της, όμως με όλη την αγάπη που μπορούσαμε να της δώσουμε εγώ και η σύζυγός μου

Μπαμπάς εξομολογείται: "Η κόρη μου πάλευε να αναπνεύσει μέσα στη θερμοκοιτίδα συνδεδεμένη με αμέτρητα σωληνάκια"

Είναι λογικό να βρίσκεσαι σε απόγνωση…”Η ανασφάλεια δεν είναι αδυναμία”, αυτό συνήθιζα να λέω επανειλημμένα στον εαυτό μου στις πρώτες εβδομάδες της ζωής της κόρης μου. Είναι λογικό να μην μπορείς να ελέγξεις τα πάντα. Είναι λογικό να αφήνεις τα πράγματα να πάρουν μόνα το δρόμο τους, αλλά σίγουρα δεν είναι εύκολο.  Το να μην είμαι σε θέση να βοηθήσω ή να διορθώσω το πρόβλημα μου είχε προκαλέσει έντονη απογοήτευση και θυμό.

Η μάχη για ζωή της κόρης

Αλλά με τον καιρό έμαθα (και ακόμα μαθαίνω) ότι το να νιώθω αβοήθητος και να μην μπορώ να ελέγξω τα πράγματα δεν με κάνει αδύναμο. Είναι μια μάχη και συνεχίζω ακόμα να αγωνίζομαι.

Τα παιδιά είναι ανθεκτικά…Είδα μια αποφασιστικότητα στην κόρη μου και μια θέληση για να παλέψει από την πρώτη κιόλας μέρα.

Όταν γεννήθηκε και ενώ εξακολουθούσε να προσπαθεί να αναπνεύσει, μου έσφιξε το δάχτυλο και ένιωσα τη δύναμη να ξεχειλίζει από μέσα της.

Δεν ήξερα ότι ένα νεογέννητο μπορεί να έχει τόση δύναμη…Μαχόταν μέσα από κάθε εμπόδιο στη ΜΕΝΝ για να αποδείξει στις νοσοκόμες και τους γιατρούς ότι ήταν ανθεκτική στον πόνο, όπως ακριβώς και η μητέρα της.

Αυτή η εσωτερική δύναμη και η αντοχή είναι τα χαρακτηριστικά που θα κάνω ό,τι μπορώ για να τη βοηθήσω να τα καλλιεργήσει σε όλη τη ζωή της.  Με αυτή τη δύναμη, που δεν θα είμαι σε θέση να ελέγξω, η μικρή μου θα είναι μια χαρά…

Θα ήθελα να αναγνωρίσω το γεγονός ότι η ιστορία μας δεν είναι τόσο δύσκολη ή επικίνδυνη όσο οι ιστορίες άλλων οικογενειών που πέρασαν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη ΜΕΝΝ και ότι είμαστε απίστευτα ευλογημένοι και τυχεροί που τώρα η κορούλα μας είναι καλά στην υγεία της.

Δεν έχει σημασία τι πρόκληση ή εμπόδιο αντιμετωπίζει κάθε οικογένεια, οι γονείς ανησυχούν για το μωρό τους ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Όμως, αυτές οι δύο εβδομάδες μου έμαθαν πολλά περισσότερα για το δεσμό μου με την κόρη μου από οτιδήποτε άλλο μέχρι στιγμής…

 

Διαβάστε επίσης:

“H Κέλλυ έγινε άγγελος στον ουρανό… Ίσως πήγε σε έναν καλύτερο κόσμο”: Ραγίζει καρδιές το ευχαριστώ της οικογένειας

Κατερίνα Ζαρίφη: Αν δεν καταφέρω να γίνω μαμά κοιλιάς, θα γίνω μαμά αγκαλιάς

Μήπως η υπερβολική εμπλοκή στη ζωή των παιδιών τούς κάνει κακό; Ένα ντοκιμαντέρ που πρέπει να δείτε

Σάλος στη Ρόδο: Προπονήτρια Τζούντο χαστουκίζει κατ΄επανάληψη 9χρονο μπροστά στα άλλα παιδιά

“Μπαμπά χαλάρωσε και απόλαυσε κάθε στιγμή με το παιδί σου” – Το γράμμα ενός πατέρα στον εαυτό του

Γράφει ο Dr. Kelly Flanagan, κλινικός ψυχολόγος και blogger, στην ιστοσελίδα huffingtonpost.com

 

Έντεκα χρόνια πριν, έγινες μάρτυρας του θαύματος της ζωής. Ήσουν 26 χρονών και όταν βγήκες από το μαιευτήριο ήσουν πλέον εξ ολοκλήρου υπεύθυνος για έναν μικροσκοπικό άνθρωπο. Δεν ήταν και το πιο νορμάλ για την ηλικία σου. Ένιωσες να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Εν τέλει, απέκτησες και άλλα 2 παιδιά. Υποτίθεται ότι τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα μετά την πρώτη φορά…

Όμως δεν ήταν.

Ποτέ δεν ένιωσες λιγότερο φοβισμένος. Ποτέ δεν ένιωσες πιο έτοιμος ως μπαμπάς. Γι αυτό αποφάσισες να αναπληρώσεις στην πορεία. Μπορείς να σταματήσεις να αισθάνεσαι άσχημα γι αυτό – όλοι το ίδιο κάνουν.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτοσχεδίασες ακούγοντας τις φωνές του κόσμου γύρω σου, αντί να ακούς τη φωνή από τον κόσμο μέσα σου. Μπορείς να συγχωρέσεις τον εαυτό σου και γι αυτό. Οι φωνές γύρω σου είναι δυνατές και πολύ πειστικές.

Σου είπαν ότι τα αναπτυξιακά επιτεύγματα είναι αυτά που μετράνε πιο πολύ.

Και γι αυτό αγχώθηκες και πίεσες για το καλύτερο νηπιαγωγείο, για τα καθήκοντα στο σπίτι και τα μαθήματα κιθάρας.

"Αγαπητέ μπαμπά, χαλάρωσε και απόλαυσε κάθε στιγμή με το παιδί σου" - Το γράμμα ενός πατέρα στον εαυτό του

Κρατούσες κρυφά στο μυαλό σου το σκορ από τα γκολ του γιου σου από όλους τους αγώνες ποδοσφαίρου της πρώτης δημοτικού. Είχες την εντύπωση ότι αυτό που μετράει στη ζωή είναι το να σκοράρεις. Αλλά μπορείς να θυμηθείς;

Μπορείς εσύ να θυμηθείς πώς ήταν να μη φοράς πάνα μόνο για μερικά χρόνια και να σκοράρεις στο γήπεδο; Δεν σε ένοιαζε πραγματικά το σκορ, ούτε έκανες όνειρα για τη μελλοντική σου ποδοσφαιρική καριέρα.

Όχι, το μόνο που έκανες ήταν να γυρνάς το κεφάλι σου για να βεβαιωθείς ότι σε βλέπουν. Ο πραγματικός στόχος ήταν να σε βλέπουν οι γονείς σου. Ο πραγματικός στόχος ήταν να έχεις κάποιον να πανηγυρίσετε μαζί.

Μπαμπά, σταμάτα να ασχολείσαι με το πώς τα πάει το παιδί σου στο σχολείο και ξεκίνα να το πηγαίνεις εσύ στο σχολείο.

Σου δόθηκε απλόχερα η τεχνολογία και το ίδιο απλόχερα την έδωσες και στα παιδιά σου, γιατί θεώρησες ότι δεν θα τους έφτανε απλά να παίξετε μαζί με μία μπάλα. Δες όμως, πώς μαραζώνουν κάθε φορά που τους παίρνεις το τάμπλετ. Θέλουν κι άλλο γιατί τους ανοίγει την όρεξη γι αυτό που πραγματικά αναζητούν. Δεν μπορούν να συνδεθούν με το τάμπλετ. Το κινητό δεν μπορεί να τα βοηθήσει να νιώσουν ότι είναι καλά και ότι όλα θα είναι καλά. Μόνο ο γονιός μπορεί να το κάνει αυτό.

Όχι με δώρα, αλλά με το να είναι εκεί. Είδα τις προάλλες την ταινία Boyhood (Μεγαλώνοντας) και μου έκανε φοβερή εντύπωση μια ατάκα. «Ο κόσμος σου λέει να ζεις τη στιγμή, αλλά δεν ξέρω, έχω την εντύπωση ότι συμβαίνει ανάποδα, η στιγμή είναι αυτή που σε ζει τελικά…»

Αγαπητέ μπαμπά, τα κάνεις όλα λάθος…Σταμάτα να προσπαθείς να αδράξεις κάθε στιγμή.

Σταμάτα να προσπαθείς να κάνεις τη ζωή του παιδιού σου να μοιάζει εξωπραγματική.

Αντί αυτού, άφησε κάθε απλή και συνηθισμένη στιγμή να σε ζήσει. Η ζωή του παιδιού σου ξεδιπλώνεται σιγά-σιγά και αυτό που τα παιδιά θέλουν περισσότερο είναι και αυτό που χρειάζονται περισσότερο.

Θέλουν να είσαι μάρτυρας. Της στιγμής που ζουν. Θέλουν να δίνεις όλη σου την προσοχή. Στη φευγαλέα τους ζωή.

Μπαμπά, μπορεί σήμερα για σένα να είναι απλώς μια ακόμη δύσκολη και βιαστική μέρα, αλλά για τα παιδιά είναι μία ακόμη μέρα που αναρωτιούνται αν τα πρόσεξες.

Μία ακόμη μέρα που αναρωτιούνται αν ανήκουν πραγματικά κάπου. Μία ακόμη μέρα που αναρωτιούνται αν τα αγαπάς. Μια ακόμη μέρα που αναρωτιούνται για το νόημα αυτής της ζωής. Μία ακόμη μέρα για σένα για να συμμετέχεις στη ζωή τους. Μια ακόμη μέρα στην οποία είσαι ο πιο σημαντικός άντρας που έχουν γνωρίσει.

Φαντάζομαι, όλο αυτό σε συντρίβει.

Συντρίψου, λοιπόν.

Άσε τις στιγμές να κυλήσουν και αφέσου στην ιερότητα και παροδικότητα της κάθε μοναδικής στιγμής.

Δώσε τέτοια προσοχή στη ζωή του παιδιού, σαν η ζωή του να εξαρτιόταν από αυτό, γιατί τελικά κάθε παιδί έτσι νομίζει ότι είναι.

Προσπάθησε να είσαι ήρεμος. Να παρατηρείς. Και να συμμετέχεις.

Στο κάτω-κάτω ρε μπαμπά, ίσως είναι το μόνο πράγμα από την πατρότητα που αξίζει πραγματικά.

Με αγάπη,

Εσύ

 

Διαβάστε επίσης:

Εμβολιασμός παιδιών: Πότε θα είναι διαθέσιμες οι δόσεις Pfizer για παιδιά από 5 ετών

7 συμπεριφορές των γονιών που σαμποτάρουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών

Η τρυφερή ιστορία του 5χρονου Θάνου που φωταγώγησε τον Βόλο (εικόνες)

“Χάλκινη” η 17χρονη Αλέξανδρα Εφραίμογλου στους παγκόσμιους αγώνες τραμπολίνο