Εσείς τι κάνετε όταν ακούτε το περίφημο: «Μαμά/μπαμπά, δεν θέλω να πάω στο σχολείο»;

Πιστεύω ότι η έκφραση «Μαμά ή μπαμπά δεν θέλω να πάω στο σχολείο» είναι κάτι οικείο για τους περισσότερους από εμάς και ευθύς εξαρχής σας ρωτάω: «γιατί να μην είναι;» Έχουν λάθος τα παιδιά μας, οι μαθητές μας που βγάζουν αυτό τους το παράπονο, αυτή τους την αποστροφή για το σχολείο; Ποιος φταίει για αυτό και τι μπορούμε να κάνουμε για το καλό των παιδιών μας;

 

Γράφει ο Στέφανος Γανωτής, Δάσκαλος

 

Επειδή το θέμα είναι μεγάλο, θα περιοριστώ στο κομμάτι αυτό που αφορά σε αυτή καθαυτή την ευθύνη του σχολείου και του εκπαιδευτικού μας συστήματος και όχι στην ευθύνη της οικογένειας. Για την ευθύνη της οικογένειας, το μόνο που θα πω είναι ότι κατά τη γνώμη μου παίζει αν όχι μεγαλύτερο ακόμα ρόλο, τουλάχιστον εξίσου σημαντικό όσον αφορά στη μόρφωση και στην παιδεία του παιδιού, μέσα από τη λειτουργία, τα ερεθίσματα και το παράδειγμά της.

Πρώτα από όλα ας δούμε ποια παιδιά εκφράζουν αυτόν τον αρνητισμό. Κάποιος ίσως βιαστεί να απαντήσει ότι είναι «οι κακοί μαθητές, οι τεμπέληδες, οι αδιάφοροι και κακομαθημένοι» Ας μου επιτραπεί, μετά από 16 χρόνια διδασκαλίας στο γυμνάσιο και άλλα τόσα ενεργούς εκπαιδευτικής δράσης ως μουσικός-χοροδιδάσκαλος και εξωτερικός συνεργάτης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, από τον παιδικό σταθμό ως το λύκειο να έχω τη δική μου άποψη ότι τη φράση αυτή την ξεστομίζουν κυρίως τα χαρισματικά παιδιά.

 

Χαρισματικά παιδιά και εκπαίδευση

Τα χαρισματικά παιδιά είναι αυτά που πνίγονται, που καταπιέζονται, που υποφέρουν στα σχολείο και που αναζητούν εναγωνίως κάποιον τρόπο να γλιτώσουν από αυτό το μαρτύριο που λέγεται «σχολική εκπαίδευση». Φυσικά θα αναρωτηθούμε «γιατί αυτό;» Ας δούμε λοιπόν κάποιες πτυχές του θέματος αυτού, που ίσως μας φωτίσουν κάποιες σκοτεινές πτυχές μιας διαδικασίας που ονομάζεται «σχολική εκπαίδευση» ή μάλλον καλύτερα «σχολικό εκπαιδευτικό σύστημα»

Προσδοκίες γονέων

Αν ρωτήσει κανείς –κάτι που το έχω κάνει και συνεχίζω να το κάνω επανειλημμένως κάθε χρόνο στην αρχή της σχολικής χρονιάς στους γονείς των μαθητών της Α’  Γυμνασίου – «Τι περιμένετε από το γυμνάσιο για το παιδί σας;» θα πάρει τις παρακάτω απαντήσεις:

  1. Να μάθει γράμματα
  2. Να προετοιμαστεί καλά για το Λύκειο
  3. Να αποκτήσει γνώσεις
  4. Να πάρει καλούς βαθμούς
  5. Να μάθει να πειθαρχεί
  6. Να μάθει να εργάζεται
  7. Να γίνει ένας χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία

Θα μπορούσα να σας αραδιάσω δεκάδες άλλες απαντήσεις που λαμβάνω κάθε χρόνο, προσμένοντας εναγωνίως μια απάντηση από κάποιον, που θα με απαλλάξει από τη φρίκη της απογοήτευσης για τις προσδοκίες που έχουν οι γονείς από εμένα και από τη δουλειά μου. Περιμένοντας να ακούσω από έναν έστω που θα μου πει «να το κάνει ευτυχισμένο», «να το νιώσω χαρούμενο» , «να βρει καλούς φίλους», «να αποκτήσει  όμορφα ενδιαφέροντα στη ζωή του», «να μάθει να συνδιαλέγεται όμορφα με τους συμμαθητές και τους καθηγητές του», «να αποκτήσει εμπειρίες ζωής», «να μάθει να εκφράζει τις απορίες του», « να μάθει να μαθαίνει».

Κοιτάξτε πόσα πράγματα παραβλέπουμε ως γονείς όσον αφορά στις προσδοκίες μας από το σχολείο! Και στο κάτω-κάτω τι είναι αυτό το σχολείο; Ένας θεσμός επιβεβλημένος από ποιον και γιατί; Ποιος είναι ο θεσμικός του ρόλος μέσα στην κοινωνία, τόσο διαχρονικά όσο και ειδικότερα στις μέρες μας;

Μιλάμε για ένα σχολείο που διδάσκει τα παιδιά πώς να «συμμορφώνονται», πώς να υπακούν σε μια σειρά από εντολές που λαμβάνουν για το πού θα καθίσουν, τι θα διδαχθούν, πότε θα μιλήσουν, πότε θα πάνε στην τουαλέτα, πότε θα πιουν νερό.  Συνεπώς τα παιδιά, όσο περνάει ο καιρός παύουν να εμπιστεύονται την εσωτερική τους φωνή και συμμορφώνονται σε κάτι που δεν έχουν επιλέξει με τη θέλησή τους, κάτι που τους προκαλεί κατάθλιψη και αίσθηση ανεκπλήρωτης επιθυμίας.

Εκπαίδευση ή παιδεία

Όσον αφορά στο γνωστικό επίπεδο, τα παιδιά καλούνται να μάθουν ένα σωρό πράγματα τα οποία ενδεχομένως δεν τα ενδιαφέρουν ούτε είναι προϊόντα της δικής τους σκέψης ή αντικείμενα του δικού τους προβληματισμού. Αν συνυπολογίσουμε τον απίστευτο βιασμό της παιδικής φαντασίας και του αυθορμητισμού μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία που κατά κύριο λόγο συντελείται μέσα σε τέσσερις τοίχους, με υποβαθμισμένη την καλλιτεχνική παιδεία που νοείται και αντιμετωπίζεται ως πάρεργο από την πλειονότητα των σχολείων, τότε μπορούμε ίσως καλύτερα να καταλάβουμε  πόσο μακριά βρίσκεται η εκπαίδευση από την παιδεία.

Ένα άλλο βασικό στοιχείο απόλυτα παρεξηγημένο είναι η διαδικασία της μάθησης μέσα από τα λάθη μας. Το σχολείο τιμωρώντας τον «κακό μαθητή που κάνει λάθη με τον κακό βαθμό ή την πειθαρχική τιμωρία» στερεί από το νέο παιδί τη δυνατότητα του πειραματισμού, της ελεύθερης έκφρασης ενώ ταυτόχρονα το φορτώνει με ενοχές και φόβο. Χάνουν έτσι τα παιδιά την επαφή με την εσωτερική φωνή που μέχρι κάποια στιγμή της ζωής τους τα ωθούσε να αναζητήσουν το άγνωστο, το διαφορετικό και στη θέση της φωνούλας αυτής μπαίνουν οι κανόνες και τα πρέπει.

Ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η παιδεία συνδέεται άρρηκτα με τις μετέπειτα σπουδές, την επιβράβευση με τους βαθμούς, την επιτυχία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που θα τα οδηγήσει σε μια επιτυχή καριέρα σε μια εταιρία ή κάποια υπηρεσία. Με απώτερο σκοπό έναν καλό μισθό σε μια καλή θέση που θα τους εξασφαλίσει αργότερα μια καλή σύνταξη.

 

Σχολείο-έμπνευση ή φυλακή;

Πώς λοιπόν μπορεί ένα τέτοιο σχολείο να εμπνεύσει έναν χαρισματικό νέο; Πώς μπορεί να μην προκαλεί την αποστροφή σε κάθε έναν σκεπτόμενο νέο, που έχει όλη τη ζωή μπροστά του και που όμως βλέπει να υψώνονται τα κάγκελα που προσπαθούν να φυλακίσουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του  σε έναν κόσμο φτιαγμένο στα μέτρα ενός συστήματος που αγωνιά για την επιβίωσή του με κάθε τίμημα;

Ίσως να περιμένατε από εμένα να σας προτείνω λύσεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν θεωρώ τον εαυτό μου αρμόδιο για κάτι τέτοιο. Αυτό που μπορώ ίσως να κάνω είναι να σας μεταφέρω –όπως άλλωστε το έκανα ήδη– τους προβληματισμούς και να σας εμπιστευτώ τις αγωνίες μου και τη λαχτάρα μου να συντελέσω έστω στο ελάχιστο στην βελτίωση των συνθηκών αυτών μέσα στο δημόσιο σχολείο.

Αυτό κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να γίνει αν πρώτα δεν παραδεχτούμε τη δική μας, προσωπική αποτυχία σε πολλά επίπεδα και ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί, αν δεν αναλάβουμε τις δικές μας προσωπικές ευθύνες ανεξάρτητα από τις διάφορες και διαφορετικές πολιτικές επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης.

Γιατί, αλίμονο αν πιστέψουμε ότι οποιαδήποτε πολιτική παράταξη θα ενδιαφερθεί ποτέ για την ουσιαστική αυτή αλλαγή που θα επιφέρει την επανάσταση στην παιδεία. Είναι σαν να περιμένεις από τους ταγούς ενός παγιωμένου πολιτικού συστήματος να γκρεμίσει τους στύλους που το κρατάνε στην εξουσία. Και αυτό που συντελεί στη διατήρηση του πολιτικού συστήματος μέσα στο οποίο ζούμε στην εξουσία είναι αυτή ακριβώς η χειραγώγηση των νέων ανθρώπων μέσα από την εκπαίδευση.

Μέσα από μια εκπαίδευση που όπως προσπάθησα να σας δείξω ωθεί κάθε φιλότιμο και χαρισματικό μαθητή να φωνάξει με αγωνία «μαμά, δεν θέλω να πάω στο σχολείο»

 

 

ΕΟΔΥ: 13 τα θύματα της εποχικής γρίπης, ένα παιδί ανάμεσά τους

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Δημοσίας Υγείας (ΕΟΔΥ), από τις από τις 13 έως τις 19 Ιανουαρίου 2020 οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Συνολικά τα θύματα της εποχικής γρίπης έφτασαν τα 13, εκ των οποίων τα επτά νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ και τα υπόλοιπα όχι. Πρόκειται για οκτώ άνδρες και πέντε γυναίκες, με εύρος ηλικιών από 4 έως 89 έτη, μέση ηλικία 66,2 έτη και διάμεση 75 έτη. Από τα 11 (84,6%) κρούσματα απομονώθηκε ιός γρίπης τύπου Α και από τα 2 (15,4%) ιός γρίπης τύπου Β.

Τα 12 (92,3%) από τα 13 κρούσματα ανήκαν σε κλινική ομάδα υψηλού κινδύνου για την οποία συνιστάται εμβολιασμός για την εποχική γρίπη, όμως εμβολιασμένοι ήταν μόνο τρεις (25%).

Από την αρχή της γρίπης έχουν καταγραφεί 59 σοβαρά κρούσματα, εκ των οποίων τα 50 νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ, ενώ μόνο 25 είχαν εμβολιαστεί. Πρόκειται για 32 άνδρες και 18 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 67 έτη.

Σχετικά με τα κρούσματα χωρίς νοσηλεία σε ΜΕΘ, πρόκειται για 5 άνδρες και 4 γυναίκες, με εύρος ηλικιών από 49 έως 91 έτη, μέση ηλικία 78,2 έτη και διάμεση 81 έτη.

Όλα τα κρούσματα οφείλονται στον ιό γρίπης τύπου Α. Συνολικά 7 παιδιά από μηνών έως 9 ετών έχουν νοσηλευθεί σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, ενώ ένα 4χρονο παιδί κατέληξε.

Πανελλαδικές: Δύο εγκύκλιοι στα σχολεία για να ενημερωθούν και να επιλέξουν οι μαθητές

Με το παλιό ή το νέο σύστημα; Ποιο είναι περισσότερο επωφελές για τους μαθητές; Έχουν όλοι το δικαίωμα να επιλέξουν ένα από τα δύο; Σιγά σιγά αρχίζουν να δίνονται οι απαντήσεις από το υπουργείο, αφού σήμερα τα σχολεία έλαβαν τις δύο εγκυκλίους που αφορούν τα δύο συστήματα εισαγωγής στα ΑΕΙ.

Τα χαρακτηριστικά των 2 συστημάτων

Ευθύς εξαρχής πρέπει να τονίσουμε ότι τα δύο συστήματα (παλαιό/νέο) έχουν διαφορετική εξεταστέα ύλη, διαφορετικό ποσοστό θέσεων για κάθε σύστημα, διαφορετικό τρόπο υπολογισμού μορίων κ.λπ.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του ΝΕΟΥ συστήματος είναι η Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία για όλους τους υποψηφίους, η Κοινωνιολογία για τις Ανθρωπιστικές Σπουδές και η επιλογή ΜΟΝΟ 1 επιστημονικού πεδίου.

Αντίθετα βασικά χαρακτηριστικά του ΠΑΛΑΙΟΥ συστήματος είναι η Νεοελληνική Γλώσσα για όλους τους υποψηφίους, τα Λατινικά για τις Ανθρωπιστικές Σπουδές, η δυνατότητα επιλογής 1 ή 2 πεδίων με 4 ή 5 μαθήματα.

Φέτος θα ισχύσει για πρώτη φορά το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ και συνεπώς οι μαθητές της Γ΄ λυκείου αλλά και οι απόφοιτοι προηγούμενων ετών, πρέπει να έχουν γνώση όλων των λεπτομερειών .

Οι αιτήσεις συμμετοχής στις εξετάσεις

Οι μαθητές θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι τις αιτήσεις συμμετοχής στις εξετάσεις θα τις καταθέσουν τον Μάρτιο, μια διαδικασία υποχρεωτική κάθε χρόνο. Εκτιμάται ότι ο κύριος όγκος των υποψηφίων θα δώσει εξετάσεις με το νέο σύστημα, ενώ οι παλιοί απόφοιτοι- θα δώσουν εξετάσεις με όποιο σύστημα θελήσουν (παλιό ή νέο).

Όσοι απόφοιτοι δικαιούνται να είναι υποψήφιοι για το 10% των θέσεων χωρίς νέα εξέταση το 2020, αυτοί υποβάλλουν κατευθείαν μηχανογραφικό δελτίο τον Ιούνιο του 2020. Από το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021 και εφεξής (δηλαδή από τις πανελλαδικές εξετάσεις έτους 2020 και εφεξής), η εισαγωγή των υποψηφίων (μαθητών και αποφοίτων Λυκείου) στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα γίνεται μέσω πανελλαδικών εξετάσεων ΓΕΛ μόνο με το νέο σύστημα.

Ακολουθούν οι δύο εγκύκλιοι

 

Η εγκύκλιος για το Νέο σύστημα

 

Η εγκύκλιος για το Παλιό σύστημα

ΠΟΥ: «Μεταδίδεται πιο εύκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο απ’ ό,τι πιστεύαμε αρχικά»

Πρόκειται για έναν άγνωστο μέχρι τώρα ιό, ο οποίος έχει προκαλέσει σοβαρή πνευμονική νόσο στην Κίνα, με 17 νεκρούς μέχρι τώρα, ενώ ανιχνεύτηκε επίσης και σε άλλες χώρες.

Τουλάχιστον 17 άνθρωποι είναι γνωστό ότι έχουν πεθάνει από τον ιό, ο οποίος εμφανίστηκε στην κινεζική πόλη Wuhan το Δεκέμβριο.

Υπάρχουν ήδη εκατοντάδες επιβεβαιωμένες περιπτώσεις και οι ειδικοί αναμένουν ότι ο αριθμός θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Ένας νέος ιός που έρχεται ξαφνικά στο προσκήνιο, και εμφανίζεται στους ασθενείς με σοβαρά συμπτώματα πνευμονίας, προκαλεί πάντα ανησυχία και οι υψηλά ιστάμενοι σε θέματα υγείας σε όλο τον κόσμο βρίσκονται σε συναγερμό.

Τελευταίες ανακοινώσεις

Ο κοροναϊός που ξεκίνησε από την πόλη Γουχάν της Κίνας και απειλεί να λάβει διαστάσεις επιδημίας μεταδίδεται πιο εύκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο απ’ ό,τι πιστεύαμε αρχικά, αποκάλυψε σήμερα αξιωματούχος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

 

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Παγκόσμιος συναγερμός: Ο νέος κοροναϊός μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο – Έκτακτη σύγκλιση του ΠΟΥ

Η ανησυχία εντείνεται, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε χτες ότι θα συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση την Τετάρτη προκειμένου να καθοριστεί εάν θα χρειαστεί να κηρύξει μια «επείγουσα κατάσταση δημόσιας υγείας διεθνούς εμβέλειας», ένας όρος που χρησιμοποιείται μονάχα στην περίπτωση των σοβαρότερων επιδημιών.

 

Τι είναι

Ο ιός, γνωστός επίσης ως 2019-nCoV είναι ένα νέο στέλεχος του κοροναϊού που δεν έχει αναγνωριστεί προηγουμένως στον άνθρωπο.

Εκτιμάται ότι προήλθε από μολυσμένα ζώα σε υπαίθρια αγορά θαλασσινών και άγριων ζώων στο Wuhan.

Να τονίσουμε εδώ πως ήδη 300 άτομα σε μεγάλες πόλεις της Κίνας έχουν νοσήσει από τον ιό, ενώ 4 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους. Ο νέος κοροναϊός εκτός από την Κίνα, έχει πλήξει άλλες τρεις ασιατικές χώρες, παρουσιάζοντας αρκετά κρούσματα τις τελευταίες ώρες.

Συμπτώματα -προφύλαξη

Οι κοροναϊοί είναι μια ευρεία οικογένεια ιών, αλλά μόνο έξι (με τον τωρινό επτά) είναι γνωστό ότι μολύνουν τους ανθρώπους.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει συμβουλεύσει τους ανθρώπους να αποφεύγουν την επαφή με ζωντανά ζώα «χωρίς προστασία», να μαγειρεύουν σχολαστικά το κρέας και τα αυγά και να αποφεύγουν τη στενή επαφή όσους πάσχουν από ιώσεις.

Τα σημάδια της λοίμωξης περιλαμβάνουν αναπνευστικά συμπτώματα, πυρετό, βήχα, δύσπνοια και δυσκολίες στην αναπνοή.

 

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Επετειακό Έτος «Σαλαμίνα – Θερμοπύλες 2020» – 2.500 χρόνια μετά, οι μαθητές τιμούν τις μεγάλες μάχες των προγόνων τους

Σύμφωνο Συνεργασίας, στο πλαίσιο του Επετειακού Έτους «Σαλαμίνα – Θερμοπύλες 2020», υπογράφτηκε ανάμεσα στη Διοίκηση και τη Διεύθυνση του Κολλεγίου Αθηνών και το Ίδρυμα «Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη».

Η Πρόεδρος της Τιμητικής Κοσμητείας για το Επετειακό Έτος «Σαλαμίνα – Θερμοπύλες 2020» κυρία Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη, την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020, συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του ΔΣ του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος κύριο Νίκο Τσαβλίρη και τον Διευθυντή/President του Κολλεγίου Αθηνών κύριο Richard Jackson και συζήτησαν αναλυτικά τους τρόπους συνεργασίας έτσι ώστε οι μαθητές να γίνουν κοινωνοί της σημαντικής αυτής επετείου.

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στην πραγματοποίηση πανελλαδικού μαθητικού συνεδρίου, με τη συμμετοχή μαθητών και από την ομογένεια, μέσα στο πρώτο τετράμηνο του 2020. Θέμα του συνέδριου είναι «Διάλογος ή Σύγκρουση των πολιτισμών; Με αφορμή το ορόσημο των 2.500 χρόνων από την μάχη των Θερμοπυλών και τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας».

«Είμαι πολύ υπερήφανη και συγκινημένη που οι μαθητές της χώρας μας γίνονται κοινωνοί της μεγάλης προσπάθειας να τιμήσουμε τα 2.500 χρόνια από την Ναυμαχία της Σαλαμίνας και την Μάχη των Θερμοπυλών.

Η διοργάνωση ενός πανελλαδικού μαθητικού συνεδρίου, όπου θα συμμετέχουν και μαθητές από την ομογένεια, στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα πως η νέα γενιά αγκαλιάζει τη σημαντική αυτή επέτειο. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το Κολλέγιο Αθηνών, και τη Διοίκησή του, που στέκεται πάντα στο πλευρό μας στηρίζοντας τις δράσεις μας», δήλωσε η Πρόεδρος της Τιμητικής Κοσμητείας κυρία Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη.

Ο Πρόεδρος του ΔΣ του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος κύριος Νίκος Τσαβλίρης από την πλευρά του τόνισε: «Είναι πραγματικά μεγάλη τιμή για το Κολλέγιο να έχουμε άλλη μια συνεργασία με την κυρία Βαρδινογιάννη. Το πολιτιστικό και κοινωφελές έργο της είναι σημαντικό και χαιρόμαστε για αυτή τη συνεργασία».

Ο Διευθυντής/President του Κολλεγίου Αθηνών κύριος Richard Jackson δήλωσε: «Αποτελεί μεγάλη τιμή για το Κολλέγιο Αθηνών να συμμετέχουμε στην Επέτειο για τα 2.500 χρόνια από την Ναυμαχία της Σαλαμίνας και τη Μάχη των Θερμοπυλών. Είναι τεράστια ευκαιρία για τα παιδιά μας και για παιδιά άλλων σχολείων να μάθουν για την ιστορία της Ναυμαχίας Σαλαμίνας και της μάχης των Θερμοπύλων».

Έρευνα: Με μολύβι και χαρτί οι μαθητές είναι αποδοτικότεροι

Μελέτη των επιστημόνων στο Πανεπιστήμιο Σταβάνγκερ στη Νορβηγία και το Πανεπιστήμιο της Μασσαλίας στη Γαλλία έρχεται να αποδείξει τη διαχρονική αξία εργαλείων μάθησης, που τείνουν να περάσουν στο περιθώριο.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι μαθητές και οι φοιτητές που χρησιμοποιούν μολύβι και χαρτί είναι αποδοτικότεροι στο να μαθαίνουν καινούργια πράγματα σε σύγκριση με όσους χρησιμοποιούν υπολογιστή και πληκτρολόγιο, καθώς η νέα γνώση δεν έχει την ίδια δύναμη εντύπωσης.

Αυτό, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, συμβαίνει επειδή όταν γράφουμε με το χέρι οι κινήσεις που κάνουμε αποτυπώνουν καλύτερα τα όσα καλούμαστε να μάθουμε σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται περιοχή του Μπροκά (πρόκειται για μια περιοχή στην κάτω μετωπιαία έλικα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου που μελετήθηκε ενδελεχώς από τον γάλλο γιατρό Πολ Μπροκά, ο οποίος αποκάλυψε ότι αποτελεί το «κινητικό κέντρο του λόγου»).

Μικρότερη η δυναμική του πληκτρολογίου

Το να αγγίζουμε απλώς το πληκτρολόγιο προκειμένου να γράψουμε ενεργοποιεί ελάχιστα αυτή την περιοχή του εγκεφάλου, κάτι που, ως φαίνεται, δεν ενισχύει εξίσου τη διαδικασία της μάθησης.

Παράλληλα απαιτείται μεγαλύτερη νοητική προσπάθεια και περισσότερος χρόνος προκειμένου να γράψουμε στο χαρτί, γεγονός που βοηθά στην αποτύπωση των αναμνήσεων.

Η έρευνα

Τα συμπεράσματα των ερευνητών δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό «Αdvances in Ηaptics», ενώ στη διάρκεια της μελέτης ζητήθηκε από ορισμένους από τους εθελοντές  να γράψουν με μολύβι και χαρτί ενώ στους υπολοίπους σε υπολογιστή. Και οι δύο ομάδες εθελοντών κλήθηκαν να μάθουν μια άγνωστη αλφάβητο.

Οι επιστήμονες κατέγραψαν την πορεία της μάθησης των εθελοντών στην τρίτη και στην έκτη εβδομάδα του πειράματος και, όπως είδαν, τα άτομα που χρησιμοποιούσαν την «παραδοσιακή» μέθοδο του μολυβιού και του χαρτιού είχαν καλύτερες επιδόσεις στην εκμάθηση της νέας αλφαβήτου. Παράλληλα απεικονίσεις του εγκεφάλου έδειξαν ότι στα άτομα που είχαν χρησιμοποιήσει μολύβι και χαρτί υπήρχε πολύ πιο έντονη δραστηριότητα της περιοχής του Μπροκά.

Q&A: Σπερματέγχυση ή Εξωσωματική Γονιμοποίηση; Τι να προτιμήσω;

Στο πολύ σοβαρό και κρίσιμο ερώτημα της αναγνώστριάς μας, απαντά η Χαρούλα Μαθιοπούλου Μπιλάλη, Μοριακή Βιολόγος (BSc, Πανεπιστήμιο Πατρών), εξειδικευμένη στην γονιμότητα και τις τεχνικές της Iατρικώς Yποβοηθούμενης Aναπαραγωγής στη Μεγάλη Βρετανία (MMedSc, Nottingham University/ Queen’s Medical Centre, UK/ ) και μετεκπαίδευση και άσκηση στην Υπογονιμότητα Ζεύγους στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Integramed Fertility).

Η απάντηση της ειδικού

Όταν ένα ζευγάρι έχει πια “μπει” στη διαδικασία της διερεύνησης και υποβοήθησης προκειμένου να αποκτήσει ένα παιδί, οι απαντήσεις στα απαραίτητα διαγνωστικά τεστ είναι εκείνες που θα καθορίσουν τελικά αν το ζευγάρι θα πρέπει να οδηγηθεί απευθείας σε εξωσωματική γονιμοποίηση χωρίς να “χάνεται” πολύτιμος χρόνος, ή μπορεί να προσπαθήσει χρησιμοποιώντας πρώτα τη πολύ απλούστερο μέθοδο της ενδομητρικής σπερματέγχυσης.

 

Σπερματέγχυση: Υποβοήθηση, αλλά όχι μέθοδος Εξωσωματικής

Στο σημείο αυτό θέλω να κάνω σαφές πως η Σπερματέγχυση (IUI) αποτελεί ένα σπουδαίο “μέσο” υποβοήθησης της αναπαραγωγής, δεν αποτελεί όμως μια μέθοδο Εξωσωματικής Γονιμοποίησης (IVF/ICSI) όπως συχνά ακούω κάποια ζευγάρια να την αποκαλούν. Στη σπερματέγχυση, η γονιμοποίηση του ωαρίου από το “τυχερό” σπερματοζωάριο, πραγματοποιείται “τυχαία” και από μόνη της, και δεν έχει καμία σχέση με τη γονιμοποίηση όπως πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου Εξωσωματικής Γονιμοποίησης. Έτσι, ακόμα και μια καλή, σωστή Σπερματέγχυση έχει το πολύ 15-20% πιθανότητες επιτυχίας, ενώ μία αντίστοιχα καλή, σωστή Εξωσωματική Γονιμοποίηση φτάνει το 35-40% ανά κύκλο προσπάθειας σε μία γυναίκα μέσης αναπαραγωγικής ηλικίας (30-35 ετών).

Αποφραγμένες / δυσλειτουργικές σάλπιγγες, σοβαρού βαθμού ενδομητρίωση, ανεπάρκεια των ωοθηκών, σημαντικού βαθμού ανδρική υπογονιμότητα, αποτελούν “ξεκάθαρες” διαγνώσεις που οδηγούν απευθείας σε εξωσωματική γονιμοποίηση, IVF ή ICSI.

Προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας, πάνω από 40 ετών, ακόμα και με ικανοποιητικό για την ηλικία της ορμονικό προφίλ, οδηγεί συνήθως και αυτό απευθείας σε εξωσωματική γονιμοποίηση, ακόμα και αν το σπέρμα, οι σάλπιγγες και η μήτρα “φαίνονται” φυσιολογικά. Κι αυτό γιατί η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι πιο ελεγχόμενη κατάσταση, και έχει, όπως προανέφερα, σαφώς περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας απο τη σπερματέγχυση.

Στην περίπτωση που όλα τα απαραίτητα διαγνωστικά τεστ βγούνε φυσιολογικά (ανεξήγητη υπογονιμότητα) ή υπάρχει ένας ήπιος ανδρικός παράγοντας υπογονιμότητας, ή όχι μία πολύ σημαντική/ ξεκάθαρη διάγνωση που να απαιτεί υποχρεωτικά IVF/ICSI, τότε η σπερματέγχυση είναι ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του ειδικού.

Πολλά ζευγάρια μπορεί να δοκιμάσουν από 2 έως και 4 σπερματεγχύσεις προτού πραγματοποιήσουν την πρώτη τους εξωσωματική γονιμοποίηση. Αρκετές φορές, αυτό που συμβαίνει είναι, αρχικά, η γυναίκα να υποβάλλεται σε σπερματέγχυση σε φυσικό κύκλο, εκμεταλλευόμενη το ένα και μοναδικό ωάριο του κύκλου της. Αν αυτό δε πετύχει, τότε μπορεί να προχωρήσει σε σπερματέγχυση μετά από ήπια φαρμακευτική διέγερση των ωοθηκών, για την παραγωγή περισσότερων του ενός ωαρίων, ιδανικά τριών, για αποφυγή πιθανότητας πολύδυμης κύησης. Αν και αυτό πάλι δεν οδηγήσει σε κύηση (μπορεί να επαναληφθεί έως και 4 φορές – από εκεί και έπειτα οι πιθανότητες επιτυχίας με τη μέθοδο αυτή θεωρούνται ελάχιστες), τότε η εξωσωματική γονιμοποίηση μοιάζει μονόδρομος εκτός και αν ο θεράποντας ιατρός κρίνει διαφορετικά για κάποιο λόγο.

Σε κάθε περίπτωση, όταν τα πράγματα δεν είναι πολύ ξεκάθαρα για το τι ακριβώς πρέπει να γίνει, είναι πάρα πολύ σημαντικός ο διάλογος ανάμεσα στο ζευγάρι και το θεράποντα ιατρό. Πρέπει σε κάθε περίπτωση να γίνουν πραγματικά κατανοητά τα ποσοστά επιτυχίας και οι ευκολίες/δυσκολίες της κάθε μεθόδου αλλά να ληφθούν υπόψη οικονομικές και, ίσως ακόμα πιο σημαντικές, ψυχολογικές παράμετροι.

Μη το βάζετε κάτω. Είναι η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να δώσω,

Να είσαστε καλά,

Χαρούλα

Το θέατρο συναντά την αλληλεγγύη – «Ο Εαυτούλης μου» του Δ. Ψαθά στο Pierce για το Άσυλο Ανιάτων

Η θεατρική ομάδα ΕΝ ΛΕΥΚΩ, το Άσυλο Ανιάτων και η οικογένεια Δημήτρη Ψαθά σας προσκαλούν στην κωμωδία «Ο Εαυτούλης μου», το Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020 στις 20:00, στο θέατρο Pierce – Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος ( Γραβιάς 6 – Αγία Παρασκευή).

Οι συντελεστές της ομάδας ΕΝ ΛΕΥΚΩ, θα διαθέσουν τα χρήματα από δωρεές που τυχόν συγκεντρωθούν στο «Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων» του Ασύλου Ανιάτων για την εγκατάσταση ιατρικού οξυγόνου, στην υπό ανακαίνιση πτέρυγα.

Έργο με πολλαπλά μηνύματα

Πρόκειται για ένα διαχρονικό έργο του Δημήτρη Ψαθά, γραμμένο το 1941, που πραγματεύεται με καυστικό και διεισδυτικό τρόπο τον ανθρώπινο εγωισμό και σχολιάζει έξυπνα το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία.

Ταυτόχρονα το ανέβασμα της παράστασης προβάλλει το μήνυμα της αλληλεγγύης και του αλτρουισμού.

Τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει η Μαρία Οικονομίδη, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει η Μπέτυ Λιβανού. Όπως δήλωσε η σκηνοθέτης «η παράσταση σατιρίζει τον υπέρμετρο εγωισμό, χρησιμοποιώντας ως όχημα το χιούμορ για να περάσει τα μηνύματά της. Ταυτόχρονα, στο έργο αναλύεται και η ανεξαρτησία της γυναίκας. Αναμφισβήτητα, το έργο παραμένει επίκαιρο ακόμα και σήμερα».

Στοιχεία παράστασης

Σκηνικά- Ζωγραφική: Νίκος Ζαχόπουλος
Επιμέλεια Καστουμιών: Αγλαϊα Ζαφειράκη
Κατασκευή Σκηνικών: Νίκος Χατζηαντωνίου, Μάριος Ζαφειράκης

Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 8646172 (εσωτ. 160) // 6932 22 8480

* To Άσυλο Ανιάτων ευχαριστεί το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος για την παραχώρηση του Θεάτρου Pierce καθώς και την κόρη και την εγγονή του Δημήτρη Ψαθά, κυρίες Μαρία Ψαθά και Λένα Νίτσου, αντίστοιχα, για τη δωρεάν παραχώρηση των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου. Επίσης, τον σκηνοθέτη- ηθοποιό κ. Γιώργο Μεσσάλα για την πολύτιμη βοήθειά του στην υλοποίηση καλλιτεχνικών δράσεων στο Άσυλο Ανιάτων.

Λίγα λόγια για το Άσυλο Ανιάτων και το Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων
Το Άσυλο Ανιάτων είναι το πρώτο φιλανθρωπικό σωματείο που ιδρύθηκε στην Ελλάδα και λειτουργεί αδιαλείπτως από το 1893 χωρίς καμία κρατική επιχορήγηση.
Το 1972, ίδρυσε το Ίδρυμα Περιθάλψεως Χρονίως Πασχόντων (ΙΠΧΠ), που εδρεύει στην Κυψέλη με στόχο την περίθαλψη ασθενών οι οποίοι πάσχουν από ανίατες ασθένειες, παραπληγίες, τετραπληγίες, εγκεφαλοπάθειες, σκλήρυνση κατά πλάκας και παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η δομή αυτή αποτελεί πρότυπο για την δευτεροβάθμια κοινωνική φροντίδα στον τόπο μας, προσφέρει στους ασθενείς 24ωρη υποστήριξη και απασχολεί 110 άτομα, διαφόρων ειδικοτήτων (ιατρούς, φυσίατρους, φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμους, εργασιοθεραπευτές, διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό.)
Επισημαίνεται ότι σήμερα, από τους 170 περιθαλπόμενους, το 80% είναι κατάκοιτοι, παραμένουν στο Ίδρυμα μέχρι το τέλος της ζωής τους, γεγονός που συνεπάγεται αυξημένη ανάγκη παροχής ιατρικής, νοσηλευτικής και φαρμακευτικής φροντίδας.

Σαρώνουν τη χώρα οι λοιμώξεις του αναπνευστικού – Πλήττουν κυρίως παιδιά

Κύμα λοιμώξεων του ανωτέρου αναπνευστικού (ιγμορίτιδα – ρινοκολπίτιδα) σαρώνει τη χώρα μας με την έλευση του νέου χρόνου και πλήττει κυρίως τα μικρά παιδιά, χωρίς φυσικά να κάνει εξαίρεση και σε ηλικιωμένους.

Βασική αιτία, σύμφωνα με τους επιστήμονες, συνεπικουρούμενη και από τους ιούς, είναι η συχνή και απότομη μεγάλη αλλαγή του καιρού που επικρατεί στην Ελλάδα τις πρώτες ημέρες του 2020.

Για το λόγο αυτό οι Ω.Ρ.Λ εκπέμπουν σήμα κινδύνου στους γονείς μικρών παιδιών προκειμένου να γνωρίζουν τα συμπτώματα και να οδηγήσουν έγκαιρα το παιδί στον παιδίατρο ή στον ωτορινολαρυγγολόγο.

«Η αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ανωτέρου αναπνευστικού στα παιδιά μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα στην αρχή, αλλά και πολύ δύσκολα αν υπάρξει καθυστέρηση στην έναρξης της θεραπείας» τονίζει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ».

Σύμφωνα με του ειδικούς, οι λοιμώξεις αυτές είναι νόσος με πολλές αιτιολογίες και χρειάζεται εμπειρία τόσο στη σωστή και έγκαιρη διάγνωση, όσο και στην κατάλληλη θεραπεία. Είναι δε σημαντική η άμεση παραπομπή από τον παιδίατρο στον ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο.

Τα συμπτώματα

Η ιγμορίτιδα είναι φλεγμονή των κόλπων της μύτης και εμφανίζεται με δυο μορφές, την οξεία και την χρόνια. Επηρεάζει όμως όλο το πρόσωπο (μετωπιαίοι, σφηνοειδείς και ηθμοειδείς) και γι’ αυτό το λόγο συνήθως μιλάμε για ρινοκολπίτιδα.

Οξεία ιγμορίτιδα
Κάνει την εμφάνιση της συνήθως μετά από ένα κοινό κρυολόγημα. Είναι ιογενούς αιτιολογίας, αλλά μπορεί και να εξελιχθεί σε βακτηριδιακή και μπορεί να διαρκέσει 10-14 ημέρες. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • παχύρευστες βλεννοπυώδεις εκκρίσεις από τη μύτη,
  • μπούκωμα στη μύτη,
  • πυρετό,
  • βήχα,
  • πονοκέφαλο.

Χρόνια ιγμορίτιδα
Εμφανίζεται 4-6 φορές το χρόνο και η διάρκειά των συμπτωμάτων της ξεπερνά συνολικά τις 12 εβδομάδες. Μπορεί να συνοδεύεται από:

  • ρινικούς πολύποδες (σπάνιοι στα παιδιά),
  • αλλεργίες, άσθμα,
  • ανοσοανεπάρκεια,
  • κυστική ίνωση,
  • γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση,
  • και άλλες σπανιότερες παθήσεις.

«Η αντιμετώπιση της χρόνιας ιγμορίτιδας απαιτεί τη στενή συνεργασία του ωτορινολαρυγγολόγου και του παιδιάτρου σε επίπεδο τόσο διάγνωσης όσο και θεραπείας της νόσου που ταλαιπωρεί το παιδί και τους γονείς του» αναφέρει ο κ. Αρτόπουλος.

Πρόληψη και θεραπεία

Τρία είναι τα μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν για την πρόληψη των λοιμώξεων του ανωτέρου αναπνευστικού:

Η υγιεινή της μύτης θα πρέπει να αποτελεί καθημερινή υπόθεση, με τη χρήση του φυσιολογικού ορού σε πρώτο πλάνο,
Το σπίτι θα πρέπει να μην έχει οσμές από τσιγάρο. Οι καπνιστές γονείς θα πρέπει να βρουν κάποιον τρόπο ώστε η ατμόσφαιρα στο σπίτι να παραμένει καθαρή,
Η ανακάλυψη των αλλεργιογόνων αυτών που πιθανώς να ευθύνονται για την ανάπτυξη της αλλεργικής ρινίτιδας με ειδικά τεστ.

Στη θεραπεία για οξεία ιγμορίτιδα χορηγούνται:

Πολλά υγρά, ούτως ώστε να ρευστοποιούνται και να αποβάλλονται οι βλέννες ευκολότερα,
Φυσιολογικός ορός και αποσυμφορητικά από τη μύτη ώστε να παραμείνει ανοικτή και να μην αναπνέει το παιδί από το στόμα,
Αντιβιοτικά φάρμακα από του στόματος για 10-14 ημέρες είναι η θεραπεία εκλογής,
Σε περίπτωση γνωστής αλλεργικής ρινίτιδας θα πρέπει να χορηγηθεί συμπληρωματικά και ένα αντιισταμινικό φάρμακο

Και στη χρόνια ιγμορίτιδα:

  • Αντιβιοτικά από 2 μέχρι 6 εβδομάδες,
  • Ισότονα και υπέρτονα διαλύματα ορού (πλύσεις) μπορούν να μειώσουν τις ρινικές εκκρίσεις και το οίδημα,
  • Τοπικά κορτικοστεροειδή και συμφορητικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για 7-10 ημέρες, όχι όμως για μεγαλύτερο διάστημα,
  • Η αντιμετώπιση τόσο της αλλεργικής ρινίτιδας όσο και της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, ως αιτιών της νόσου, αποτελεί το σημείο κλειδί για την αντιμετώπιση της χρόνιας ιγμορίτιδας,
  • Τέλος η χειρουργική αντιμετώπιση αφορά στις περιπτώσεις εκείνες όπου αποτυγχάνει η συντηρητική – φαρμακευτική αγωγή.