Πού πάνε τα παιδιά όταν… χάνονται; 12 δισ.$ τα κέρδη του child trafficking – Διαβάστε τη μαρτυρία

Η εμπορία παιδιών είναι σήμερα παγκοσμίως ένα από τα πιο κερδοφόρα εγκλήματα και εκτιμάται ότι τα ετήσια κέρδη ξεπερνούν τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα κέρδη από το εμπόριο ανθρώπων ξεπερνούν ακόμα κι αυτά του εμπορίου ναρκωτικών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Διεθνής Οργάνωσης Εργασίας, τα παγκόσμια ετήσια κέρδη φθάνουν τα 28 δισεκατομμύρια δολαρίων.

Δεκάδες χρόνια μετά την κατάργηση της δουλείας, το εμπόριο ανθρώπων δρα δίπλα από την πόρτα μας κι όλοι εμείς συχνά, αν δεν το τρέφουμε, υποκρινόμαστε ότι δεν το βλέπουμε.

2575_life_sentence_web_original

Για τους δουλεμπόρους, τα θύματά είναι εμπορεύματα που η αξία τους μετριέται μόνο σε κέρδος. Άνθρωποι αδύναμοι, σε απόγνωση, οικονομικά απελπισμένοι, πρόσφυγες και μετανάστες που σύντομα αντιλαμβάνονται ότι αντί για όνειρο θα ζήσουν εφιάλτη.  Ανάμεσά τους και εκατομμύρια παιδιά που αποτελούν τον πιο εύκολο στόχο στο κυνήγι της ανθρώπινης σάρκας.

Κάθε χρόνο στις 18 Οκτωβρίου η Πανευρωπαϊκή Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων (EU Anti-Trafficking Day), με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει στόχο να αναδείξει την ανάγκη για πιο αποτελεσματικά μέτρα στην πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, ενός από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Εμπόριο παιδικής σαρκός

Η σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού που υπογράφηκε πριν από 25 χρόνια  αναφέρει ότι κάθε κορίτσι και αγόρι έχει το δικαίωμα στην επιβίωση και την υγεία. Και πράγματι τα δεδομένα από τότε έως σήμερα έχουν αλλάξει. Περισσότερα νεογέννητα επιβιώνουν και το παγκόσμιο ποσοστό θνησιμότητας των παιδιών κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί σχεδόν 50% .

Είναι όμως αυτά τα στοιχεία αρκετά για να καθησυχάσουν τις τύψεις μας;
Για να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε;

photo_verybig_154713

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Unicef, εκτιμάται ότι 1,2 εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα trafficking κάθε χρόνο. Σχεδόν 230 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών δεν υπάρχουν επίσημα, καθώς δεν καταχωρήθηκαν κατά τη γέννησή τους. Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου 250 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας δημοτικού, δεν είναι σε θέση να διαβάσουν, να γράψουν, ή να κάνουν βασικές μαθηματικές πράξεις.

Περίπου 3.000 παιδιά μετακινούνται μέσω της Ελλάδας στο δίκτυο του trafficking κεξαιτίας της γεωγραφική της θέσης αλλά και των αναποτελεσματικών διαδικασιών πρόληψης αλλά και δίωξης του εγκλήματος.

«Συνολικά 250.000 παιδιά εξαφανίζονται κάθε χρόνο στην Ευρώπη, δηλαδή ένα παιδί κάθε δύο λεπτά», σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διευκρινίζει η  η επικεφαλής της οργάνωσης Missing Children EuropeΝτελφίν Μοράλις. Ανάμεσα σ’ αυτά τα εξαφανισμένα παιδιά, η μεγάλη πλειονότητα είναι φυγάδες, αλλά επίσης παιδιά που «απάγονται» από τον έναν από τους γονείς τους κατά τη διάρκεια δύσκολων χωρισμών. Οι ανησυχητικές εξαφανίσεις  αντιπροσωπεύουν το 2% ως 5% των περιπτώσεων, δηλαδή από 5.000 ως 12.500 ανηλίκους.

romania-human-trafficking-source-country

·       Η Eurostat εκτιμά ότι το 15 ​​% των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι παιδιά.

  • Από αυτά τα παιδιά το 2/3 είναι κορίτσια και μόνο το 1/3 αγόρια.
  • Μόνο το 1-2 % των θυμάτων στην Ευρώπη διασώζονται.
  • Μόνο 1 στους 100.000 Ευρωπαίους που εμπλέκονται στη διακίνηση ανθρώπων καταδικάζεται .

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας , ο αριθμός των παιδιών θυμάτων καταναγκαστικής εργασίας , συμπεριλαμβανομένης της καταναγκαστικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης φθάνει τα 5,5 εκατομμύρια.

wcms_210869

 

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι αυτά τα νούμερα αντιπροσωπεύουν ανθρώπινες ζωές και μάλιστα σε ιδιαίτερα τρυφερές ηλικίες. Τα παιδιά είναι τα πιο εύκολα θύματα στο εμπόριο ανθρώπινης σάρκας. Συχνά, οι δυνάστες τους, τα υποχρεώνουν να προβούν σε εγκληματικές πράξεις όπως είναι η οργανωμένη επαιτεία, η πορνεία αλλά και οι κλοπές καταστημάτων και σπιτιών.

Είναι υποχρεωμένα να «εργάζονται» εφτά ημέρες την εβδομάδα για να αποδίδουν στους διακινητές τα κέρδη τους ενώ σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν φυλακισμένα όταν δεν «δουλεύουν».

Ζουν όλη τους τη ζωή μέσα στο φόβο. Οι εκμεταλλευτές τους δεν απειλούν μόνο τη δική τους ζωή αλλά και των οικογένειών τους κι έτσι τα υποχρεώνουν να ζουν σαν σκλάβοι, με πολύ σοβαρές συνέπειες τόσο για την σωματική όσο και την ψυχολογική τους υγεία.

humantrafficking6

 

Αληθινή ιστορία: «Με πούλησαν οι γονείς μου»

Ο 23χρονος σήμερα Αλμπάν διηγήθηκε την ιστορία του στην εφημερίδα Καθημερινή. «Έχω περάσει όχι καλά», λέει σε σπαστά ελληνικά. «Όχι όπως περνάει αυτός που έχει οικογένεια».

Ήταν έξι ετών και ολοκλήρωνε την Α΄ Δημοτικού στην Αλβανία όταν κάποιος χτύπησε την πόρτα του σπιτιού του στην Κορυτσά. Ζήτησε να πάρει τον μικρό, να τον φέρει στην Ελλάδα για να επαιτεί στα φανάρια και να στέλνει μέρος των κερδών στους γονείς του. Ο πατέρας του έδωσε τη συγκατάθεσή του. Ζητιάνευε σε πλατείες, δρόμους και αστικά λεωφορεία της Θεσσαλονίκης και αργότερα της Αθήνας. Θυμάται τον διακινητή που τον κρατούσε να χτυπάει με ένα τηλέφωνο στο κεφάλι κάποιο άλλο αγόρι επειδή είχε επιστρέψει με πενιχρές εισπράξεις. Πότε μόνος, πότε μαζί με άλλα παιδιά, ο Αλμπάν τραγουδούσε στους δρόμους ή πουλούσε χαρτομάντιλα.

«Μια φορά που δεν είχα φέρει τα λεφτά στο σπίτι, γέμισαν έναν κουβά με νερό και με πνίγαν μέσα», λέει ο Τόνι, ένα ακόμα “παιδί των φαναριών”. «Αμα αντιδρούσαμε, μπορεί και να μας σκότωναν κιόλας. Δεν έχουν ψυχή. Τους ενδιέφερε μόνο το χρήμα». Περνούσε όλη την ημέρα στον δρόμο. Δεν ήξερε ελληνικά. Συνεννοούνταν με λίγες λέξεις και κινήσεις. Θυμάται μια μέρα να τον κυνηγούν κάποιοι άγνωστοι για τους οποίους τα άλλα παιδιά των φαναριών έλεγαν ότι έκαναν εμπόριο οργάνων.

Τα παιδιά των φαναριών

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 τα παιδιά των φαναριών, Ρομά και αλβανικής καταγωγής τα περισσότερα, υπολογίζονταν σε 3.000 μόνο στην Αθήνα.

mdjduozlev50fcdb8a42e33

Κάποιες εκατοντάδες από αυτά -τα πιο τυχερά θα υπέθετε κανείς- εντάχθηκαν σε πρόγραμμα προστασίας ανηλίκων των υπουργείων Δημόσιας Τάξης και Υγείας και Πρόνοιας. Στόχος ήταν η βραχύβια παραμονή των παιδιών σε δομές φιλοξενίας, η εξακρίβωση των στοιχείων τους και η συνένωση με τις οικογένειές τους.

Περισσότερα από 400 παιδιά των φαναριών εξαφανίστηκαν από το ίδρυμα «Αγία Βαρβάρα» την περίοδο 1998-2002. Κανείς δεν γνώριζε τι απέγιναν.

Ο φόβος ήταν ένας από τους λόγους που κάποια από τα παιδιά του «Αγία Βαρβάρα» κατευθύνονταν στο παράθυρο του πρώτου ορόφου και το έσκαγαν μόνα τους. Ο Αλμπάν λέει ότι αρκετά παιδιά επέστρεψαν στους διακινητές τους γιατί αγωνιούσαν μήπως πάθουν κακό οι οικογένειές τους στην Αλβανία. «Αμα είχα ένα νούμερο, ένα τηλέφωνο από τους γονείς μου να τους πάρω, θα είχα μείνει. Γιατί όλα εκεί ήτανε καλά», λέει.

paidia

Το 2004, δύο χρόνια μετά τον τερματισμό του προγράμματος, πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη ανέφερε ότι τα αγνοούμενα παιδιά ήταν 502 και εντόπισε τις αιτίες του προβλήματος στην υποστελέχωση του ιδρύματος και την πλημμελή φύλαξη των ανηλίκων.

Οι φύλακες-άγγελοι των «χαμένων» παιδιών

Η Βαλμπόνα Χιστούνα, ο Κώστας Γιαννόπουλος και ο Ηρακλής Μοσκώφ είναι τρεις από τους ανθρώπους που έχουν ταχθεί στο πλευρό των παιδιών που βρίσκονται καθ’ οδόν, υπό εκμετάλλευση, εγκαταλείπονται ή κακοποιούνται.

 

Το 2013 το Χαμόγελο του Παιδιού ειδοποιήθηκε για 160 περιπτώσεις εξαφανισμένων ανηλίκων και ο κ. Κώστας Γιαννόπουλος με περηφάνια λέει ότι το 95% των περιπτώσεων βρέθηκε έγκαιρα. Κι αυτό γιατί, όπως αναφέρει ο Εθνικός Εισηγητής για την καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων κ. Ηρακλής Μοσκώφ, στις περισσότερες περιπτώσεις οι εξαφανίσεις αφορούν «απαγωγές» από χωρισμένους γονείς ή έφηβους που αντέδρασαν με αυτό τον τρόπο στις πιέσεις των γονιών τους.

 

Το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων εξαφανισμένων ανηλίκων αφορά σε εφήβους και συγκεκριμένα σε κορίτσια (13-18 ετών) τα οποία προβαίνουν σε φυγές από το σπίτι και ο βασικός λόγος είναι οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια. Ένας έφηβος μπορεί να φύγει από το σπίτι ανεξάρτητα από την οικονομική ή κοινωνική κατάσταση που επικρατεί.

«Σύμφωνα με τις διεθνείς αναφορές, η Ελλάδα αποτελεί κυρίως χώρα διέλευσης και προορισμού εμπορίας παιδιών, ενώ και εμείς ως οργανισμός έχουμε καταγράψει ελάχιστα τέτοια περιστατικά που μάλιστα δεν έχουν επιβεβαιωθεί από τις αρμόδιες αρχές» είπε ο πρόεδρος του οργανισμού «Χαμόγελο του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος και μαζί του συμφωνεί και ο κ.Μοσκώφ.

Παιδιά-χαρτομάντηλα-φανάρια

«Ωστόσο, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ένα παιδί που εξαφανίζεται διατρέχει υψηλό κίνδυνο να πέσει θύμα εκμετάλλευσης και εμπορίας καθότι απροστάτευτο, όπως επίσης και τα παιδιά που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες» λέει ο κ. Γιαννόπουλος κι επισημαίνει ότι περισσότερο κινδυνεύουν τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα στη σχέση τους με τους γονείς τους.

 

«Μια νέα πτυχή του προβλήματος έχει αναπτυχθεί μέσα από την κακή χρήση του Διαδικτύου. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ελλοχεύουν κίνδυνοι για όλα τα παιδιά και κυρίως, όπως διαπιστώνουμε, για εφήβους που το σκάνε από τα σπίτια τους για να συναντήσουν κάποιον ενήλικο που συνήθως έχουν γνωρίσει μέσα από τα social media» εξηγεί ο κ. Γιαννόπουλος.

«Υπάρχουν τρεις βασικοί κρίκοι στο εμπόριο παιδιών» λέει ο κ.Μοσκώφ. «Είναι ο θύτης, το θύμα και ο πελάτης» εξηγεί λέγοντας ότι ο πελάτης είναι το ίδιο ένοχος γιατί αποδέχεται μια εγκληματική κατάσταση και ουσιαστικά την βοηθά να «ανθίσει».

Όπως λέει ο κ.Μοσκώφ, παλαιότερα απήγαγαν τα νεαρά κορίτσια και τα κρατούσαν σε καταστολή με ναρκωτικά και ξύλο προκειμένου να υπακούουν. Σήμερα τα «όπλα» τους είναι ακόμα χειρότερα.

«Το χειρότερο όπλο τους είναι το λεγόμενο “χαμογελαστό trafficking”. Μια διαδικασία ισοπέδωσης της αξιοπρέπειας του θύματος που σταδιακά παύει να ελπίζει και να διεκδικεί τη σωτηρία του. Μερικά ευρώ την ημέρα και ένα ρεπό, συχνά αρκούν ώστε το θύμα να μην επιδιώξει την απελευθέρωση και τη συνεργασία του με τις αρχές» εξηγεί.

Τα θύματα χωρίς να κοστίζουν αποδίδουν τα μέγιστα

Αντιμετωπίζονται, λέει ο κ.Μοσκώφ, σαν να μην υπάρχουν αφού δεν έχουν πλέον καμία ταυτότητα. Κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που είναι τόσο δύσκολη η εξάλειψη αυτού του εγκλήματος. Τα ίδια τα θύματα δεν αναζητούν τη σωτηρία τους σε κάποιες περιπτώσεις από φόβο και σε άλλες επειδή παρουσιάζουν το “σύνδρομο της Στοκχόλμης”, που σε κάνει να ταυτίζεσαι με αυτό που ζεις και να πιστεύεις ότι αυτό σου αξίζει. Από την άλλη πλευρά, τα ίχνη των διακινητών δεν είναι εύκολο να αποκαλυφθούν καθώς η οικονομική ευμάρεια και τα συμφέροντα με τα οποία συνεργάζονται τους εξασφαλίζουν συχνά την υπεράσπιση του καλύτερου ποινικολόγου και τους βοηθά να παρουσιάζουν ένα άμεμπτο κοινωνικό προφίλ για τους εαυτούς τους. Και φυσικά όσο υπάρχει «ζήτηση», θα υπάρχει και «παραγωγή». Όσο η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο συνεχίζεται, αυτό το είδος εμπορίου θα έχει την αγορά του.

newego_LARGE_t_1101_54051103

Στη Βόρεια Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη το φαινόμενο παίρνει άλλες διαστάσεις. Καθημερινά φθάνουν λεωφορεία με παιδιά που δε συνοδεύονται πάντα από τους γονείς τους και «ξεφορτώνονται» σε διάφορα σημεία για να προωθηθούν στην επαιτεία ή στην πορνεία.

Παιδιά σε κίνηση

Η ΑΡΣΙΣ είναι μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται από το 1992 για την υποστήριξη των παιδιών και των νέων και την προάσπιση των δικαιωμάτων τους.

«Στην πλειοψηφία τους τα παιδιά που συναντάμε στους δρόμους είναι Ρομά και προέρχονται από την Αλβανία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Υπάρχει ωστόσο και μια μικρή ομάδα ελληνικής καταγωγής» λέει η κ.Βαλμπόνα Χιστούνα χαρτογραφώντας την παιδική εκμετάλλευση στις μέρες μας.

 

Η κ.Χιστούνα, μέλος της ομάδας street work της «Άρσις» εξηγεί στο Infokids.gr ότι τα παιδιά έχουν μετακινηθεί από τα φανάρια στις καφετέριες, τις πλατείες και τις ταβέρνες.

134710-paidi_1

«Μόνο το 2013 εντοπίστηκαν περισσότερα από 400 παιδιά» λέει η κ.Χιστούνα που σχολιάζει ότι «το νούμερο είναι τεράστιος και είναι φανερό ότι ο μηχανισμός πάσχει. Τα παιδιά έρχονται συχνά συνοδευόμενα από τις οικογένειες τους, οπότε οι οικογένειες είναι αυτές που εκμεταλλεύονται τα παιδιά για να βγάλουν λεφτά. Δεν είναι ότι δεν τα αγαπάνε ή δεν θέλουν να τα φροντίσουν» σπεύδει να εξηγήσει «αλλά υπάρχει φτώχεια. Οι οικογένειες αναζητούν τρόπους να επιβιώσουν κι αυτό τους σπρώχνει να βγάλουν τα παιδιά τους στο δρόμο και να μετακινούνται με αυτό το σκοπό».

Γι’ αυτό ακριβώς το σκοπό, λέει το μέλος της Άρσις δεν πρέπει να δίνουμε λεφτά στα παιδιά γιατί « τα χρήματα είναι που βγάζουν τα παιδιά στο δρόμο.  Δεν δίνουμε λεφτά αλλά νερό ή χυμό, ρούχα και καπέλα το καλοκαίρι ή ζεστά ρούχα τον χειμώνα…» προτείνει.

Υπάρχουν λύσεις;

«Πρώτα απ’ όλα σε θεσμικό επίπεδο θα πρέπει να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενιαίας βάσης δεδομένων στην οποία θα έχουν πρόσβαση όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, ώστε να μπορεί να γίνεται διασταύρωση στοιχείων. Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει εναρμόνιση ορισμού και διαδικασιών, ώστε όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να λειτουργούν υπό ενιαίο πλαίσιο» υποστηρίζει ο κ.Γιαννόπουλος και επισημαίνει: «Εξαιρετικά σημαντική είναι επίσης η συνεχής εκπαίδευση επαγγελματιών που είναι πιθανό να έρθουν σε επαφή με θύματα/δυνητικά θύματα εμπορίας, όπως π.χ. οι αστυνομικοί, το λιμενικό, οι συνοριοφύλακες, οι ψυχολόγοι/ΚΛ, οι γιατροί, δικαστές/εισαγγελείς, οι επιμελητές ανηλίκων κλπ».

Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (SIS)

Με στόχο να αξιοποιηθεί πλήρως το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (SIS), όπου καταχωρούνται, μεταξύ άλλων, και οι εξαφανισμένοι ανήλικοι, κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αξιωματικοί της ΕΛΑΣ, πέρασαν από ειδική εκπαίδευση προκειμένου να ανταποκριθούν στη μάχη κατά του φαινομένου της εξαφάνισης-αρπαγής ανηλίκων.

Το Amber Alert

Το Amber Alert είναι ένα σημαντικό εργαλείο που συμβάλει καθοριστικά στον εντοπισμό παιδιών που έχουν εξαφανιστεί. Μέσω της ενεργοποίησης του συστήματος όλοι οι εμπλεκόμενοι συνεργάτες διοχετεύουν άμεσα στο κοινό τη φωτογραφία και τα στοιχεία του εξαφανισμένου ανήλικου. Σε πολλές περιπτώσεις έχουν εντοπιστεί παιδιά μετά από κλήση πολίτη στην Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000, όπου μας παρέχουν πληροφορίες, οι οποίες μετά από διερεύνηση οδηγούν στον εντοπισμό του παιδιού που αναζητείται.

«Τα ποσοστά επιτυχίας είναι πολύ υψηλά, αξίζει να αναφερθεί ότι από το 2007 που έχει ξεκινήσει τη λειτουργία του το Amber Alert, έχει ενεργοποιηθεί 27 φορές για 28 παιδιά και έχουν βρεθεί όλα εκτός από 3 παιδιά» αναφέρει ο κ.Γιαννόπουλος.

 

Το παιδί σου εξαφανίστηκε

Συμβουλές αντιμετώπισης προς τους Γονείς

Η πόρτα ανοίγει και το παιδί φεύγει….

Και περιμένεις ότι η πόρτα θα ξανανοίξει αλλά κάτι μέσα σου, σου λέει ότι έφυγε, το έσκασε ή τέλος πάντων χάθηκε στο δρόμο…. περιμένεις να γυρίσει αλλά όσο ο χρόνος περνάει, η αγωνία συνυπάρχει με την ελπίδα και πιστεύεις ότι θα γυρίσει….

Και όμως δεν γυρίζει…. Εσύ που πας; Τι κάνεις; Μέσα στον πανικό προσπάθησε….

● Βρες την πιο πρόσφατη φωτογραφία και ανάφερε ΑΜΕΣΑ την εξαφάνιση στο Τμήμα Ασφαλείας της περιοχής σου. ΓΙΑ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ Η ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΩΝ 24 ΩΡΩΝ.

● Επικοινώνησε με το 116000, την Ευρωπαϊκή Γραμμή για τα Εξαφανισμένα Παιδιά ή την Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας, με αριθμό κλήσης το 1107 που λειτουργούν δωρεάν σε καθημερινή 24ωρη βάση. Θα λάβεις τις κατάλληλες κατευθύνσεις άμεσα, καθώς οι πρώτες ώρες και το τι θα γίνει μέσα σε αυτές παίζουν σημαντικό ρόλο για την έκβαση της εξαφάνισης.

● Να θυμηθείς αν είχε λόγο να φύγει. Εάν είχε συμβεί κάτι. Είναι πολύ σημαντική πληροφορία για να προσεγγίσει κάποιος το παιδί.

● Έχει ξαναφύγει έστω και για λίγο; Πού έχει πάει; Με ποιον μίλησε; Είναι σημαντικό να ελεγχθούν και αυτές οι πληροφορίες.

● Έχει πάρει χρήματα; Ταυτότητα; Ρούχα;

● Επικοινώνησε με φίλους, γνωστούς και συγγενείς. Πιθανά να είναι κάπου που νοιώθει ασφάλεια.

● Προσπάθησε να επικοινωνήσεις μαζί του. Μέσω κινητού, sms, e-mail, σελίδων κοινωνικής δικτύωσης (τύπου Facebook). Βοηθήστε το να καταλάβει ότι νοιάζεσαι και το ψάχνεις.

● Πες του Σ’ΑΓΑΠΩ, δείξε του την αγάπη σου. Δεν είναι δεδομένο ότι την ξέρει.

● ΟΙ ώρες και πιθανά οι μέρες περνούν… και εσύ δεν κοιμάσαι, δεν τρως για να μην απασχολείς το μυαλό σου και να είσαι έτοιμος σε περίπτωση που κάτι γίνει. Όμως η δική σου σωματική κατάσταση είναι σημαντική για να είσαι αποτελεσματικός. Φάε κάτι, πιες ένα χυμό, ξεκουράσου για να είσαι πραγματικά έτοιμος.

● Σε περίπτωση που το παιδί επικοινωνήσει μαζί σας δείξτε του την αγάπη και το ενδιαφέρον σας και όχι το θυμό ή  την απογοήτευση σας. Εξασφαλίστε την επικοινωνία μαζί του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πώς θα επιλέξω την κατάλληλη κατασκήνωση;

Είναι σίγουρο ότι πρέπει να κάνετε μια ουσιαστική έρευνα. Το διαδίκτυο μπορεί να είναι μια μεγάλη πηγή αναζήτησης αλλά η επικοινωνία με άλλους γονείς που έχουν ήδη την εμπειρία είναι μάλλον καλύτερος σύμβουλος. Είναι δηλαδή προτιμότερο να μάθετε από πρώτο χέρι ποια κατασκήνωση έχει όλες τις παραμέτρους που θεωρείτε σημαντικές.

Το οικονομικό ζήτημα
Λόγω των ειδικών συνθηκών που ζούμε είναι λογικό να ερευνήσετε πρώτα με ποιες κατασκηνώσεις είναι συμβεβλημένο το ταμείο σας διαφορετικά καλό είναι να ξέρετε ότι οι περισσότερες κατασκηνώσεις κοστολογούν τη φιλοξενία των παιδιών περίπου 500-700 ευρώ.
Υπάρχουν βέβαια και ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έχουν δικές τους κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις για τα παιδιά των ασφαλισμένων τους αλλά παράλληλα κάνουν και συμβάσεις με μεγάλο αριθμό κατασκηνώσεων.

Ρωτήστε το παιδί
Ποιά είναι η γνώμη και οι αγαπημένες συνήθειες του ενδιαφερομένου; Είναι αθλητικός τύπος, ενδιαφέρεται για την οικολογία, το καθημερινό μπάνιο στη θάλασσα είναι προϋπόθεση; Που θα περάσουν τις διακοπές τους οι φίλοι του; Οι επιλογές σας είναι πραγματικά πολλές. Υπάρχουν κατασκηνώσεις αθλητικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές, οικολογικές, οικογενειακές που δέχονται λίγα παιδιά ή με πολλές διαφορετικές δραστηριότητες που έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενούν χιλιάδες παιδιά. Αν για παράδειγμα το παιδί σας έχει κλειστό χαρακτήρα και δεν συμπαθεί την πολυκοσμία πρέπει να το λάβετε σοβαρά υπόψη. Στις επόμενες μέρες θα αναφερθούμε αναλυτικά σε πολλές ειδικές κατασκηνώσεις.

Κάντε τις σωστές ερωτήσεις
Μια ιδέα είναι να ετοιμάσετε μια λίστα με τις ερωτήσεις που θεωρείτε σημαντικές ώστε να τις επαναλαμβάνετε κάθε φορά που επικοινωνείτε με τους υπεύθυνους. Για παράδειγμα είναι σημαντικό να υπάρχει ιατρείο με κάποιον νοσοκόμο. Επίσης ποια είναι η απόσταση από το κοντινότερο νοσοκομείο -αχρείαστο να ‘ναι; Μην ξεχάσετε να ρωτήσετε αν χρεώνουν έξτρα κάποιες δραστηριότητες.

παιδική κατασκήνωση

 

Αξιολογήστε την τοποθεσία
Ρωτήστε αν υπάρχει κάποια ημέρα που θα μπορούσατε να δείτε την κατασκήνωση πριν την εγγραφή. Μάθετε αρκετά για την τοποθεσία των δραστηριοτήτων, για τις εγκαταστάσεις, τις ευκολίες που παρέχουν, εάν υπάρχει χώρος σκίασης για τα παιδιά κατά τις ώρες 12:00 – 14:00 και επισκεφτείτε τις αν είναι δυνατόν για να έχετε μια πλήρη εικόνα.

 

Υπό τη σκέπη κάποιου επιστημονικού φορέα
Κάθε χρόνο λειτουργούν κατασκηνώσεις υπό την αιγίδα πολλών επιστημονικών φορέων. Για παράδειγμα η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (ΕΜΕ) οργανώνει εφταήμερη κατασκήνωση για μαθητές που τελείωσαν την Ε και Στ τάξη του δημοτικού. Προσφέρει όλο το πρόγραμμα της κατασκήνωσης και μαθηματικά παιχνίδια, που αναπτύσσουν τη μαθηματική σκέψη του παιδιού και το βοηθούν να κάνει συνδέσεις ανάμεσα στα μαθηματικά και τη ζωή, πρωί και απόγευμα (www.hms.gr).

 

Οι αποστάσεις
Κάθε Σαββατοκύριακο τα παιδιά θα σας περιμένουν ανυπόμονα. Είναι μεγάλη απογοήτευση γι αυτά αν δεν μπορείτε να τα επισκεφτείτε. Οπότε είναι καλύτερα οι αποστάσεις που θα πρέπει να διανύσετε να γίνονται αυθημερόν!

 

Ανάλογα με την ηλικία
Τα μικρά παιδιά έχουν διαφορετικές ανάγκες από τα μεγαλύτερα. Γι αυτά είναι σημαντικό να επιλέγετε κατασκήνωση με αξιοπρεπή διαμονή, προσεγμένη διατροφή, τήρηση αυστηρών κανόνων υγιεινής, αρκετές δραστηριότητες που θα τα κρατούν απασχολημένα με αποτέλεσμα λιγότερες ευκαιρίες για «νοσταλγία».


Η παρέα

Είναι καθοριστικός παράγοντας. Όποια κι αν είναι η δική σας άποψη, αν οι φίλοι του έχουν επιλέξει ήδη κατασκήνωση, θα πρέπει ίσως να συμβιβαστείτε εκτός κι αν έχετε σοβαρές αντιρρήσεις. Τα περισσότερα παιδιά περνούν καλύτερα όταν πηγαίνουν με παρέα, δηλαδή με έναν ή δυο φίλους τους από το σχολείο ή από το φιλικό περιβάλλον τους.

Κατασκήνωση: Ανάγκη ή επιβίωση; Η οικογενειακή σύμβουλος μάς απαντά

 

Κάθε τέτοια εποχή οι γονείς άλλοι γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς καθοδηγούμενη λοιπόν από ανάγκη κι άλλοι γιατί το θεωρούν καλή ευκαιρία κοινωνικοποίησης των παιδιών τους λειτουργώντας δηλαδή από επιθυμία, μπαίνουν σε διλήμματα όπως:

 

 

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να πάει το παιδί μου στη κατασκήνωση;
Χρειάζεται;
Για πόσο;
Πού;
Να το αφήσω να το ζητήσει;
Να το πιέσω;

 

 

Ας τα πάρουμε με τη σειρά
Εκείνο που είναι σημαντικό να τονιστεί στο σημείο αυτό είναι πως η κάθε περίπτωση είναι μοναδική και έτσι χρειάζεται να τη δει κανείς. Η κάθε οικογένεια είναι ένα μοναδικό σύστημα και θα έπρεπε κανείς να δει με προσοχή το σύστημα αυτό για να αποφανθεί. Συχνά άρθρα σαν αυτό μπορεί να δημιουργήσουν παρανοήσεις ή σύγχυση. Σε γενικές γραμμές όμως και θεωρώντας ότι το σύστημα για το οποίο μιλάμε είναι μέσα στα όρια της ψυχικής υγείας θα λέγαμε ότι:
Κατ’ αρχήν ο γονιός χρειάζεται να ξεκαθαρίσει το στόχο του. Ναι τον δικό του στόχο. Δηλαδή να διερευνήσει αν στέλνει το παιδί του κατασκήνωση γιατί δεν έχει ποιός να το επιτηρεί όταν τα σχολεία κλείνουν ή αν πράγματι θέλει να το βοηθήσει να κοινωνικοποιηθεί.

Αν η απάντηση είναι η πρώτη τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο. Δυσκολεύουν γιατί φαίνεται η απόφαση να παίρνεται εξαναγκασμένα και αυτό δεν μπορεί παρά να έχει αντίκτυπο και στον ψυχισμό του γονιού αλλά κυρίως του παιδιού. Σε περιπτώσεις σαν κι αυτές χρειάζεται να αναζητηθούν άλλες λύσεις.

 

 

Η κατασκήνωση ως ευκαιρία κοινωνικοποίησης όμως και ευκαιρία απεξάρτησης από την οικογένεια, χρειάζεται να γίνεται κάτω από τους παρακάτω προϋποθέσεις:

 

 

Το παιδί:
Μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί πλήρως.
Θέλει να πάει.
Έχει επισκεφθεί το χώρο.
Ξεκινά την εμπειρία αυτή τουλάχιστο με έναν ακόμη φίλο, όχι απαραίτητα αδελφό ή αδελφή (αυτό καμιά φορά είναι φορτίο για τον μεγαλύτερο και πιεστικό για τον μικρότερο)

 

 

Οι γονείς:
Οφείλουν να πληροφορηθούν το πρόγραμμα της κατασκήνωσης.
Δεν στέλνουμε το παιδί σε στρατόπεδο. Ναι, φυσικά θέλουμε να υπάρχει πρόγραμμα και δομή αλλά όχι σκληρά αυστηρά δομημένο σύστημα που θα αγχώσει και θα επιβάλλει στο παιδί μερικά ακόμη πρέπει. Αρκετά είχε όλη τη χρονιά που πέρασε, θέλει κι αυτό να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί.

Χρειάζεται να μιλήσουν με τον διευθυντή της κατασκήνωσης και να καταφέρουν να διερευνήσουν αν είναι κάποιος που πραγματικά αγαπά αυτό που κάνει ή είναι ένας απλός επιχειρηματίας. Οι λόγοι ευνόητοι.

Χρειάζεται να διερευνηθεί όσο γίνεται το θέμα του φαγητού.

Χρειάζεται ακόμη να δοθεί έμφαση στο αν οι ομαδάρχες της κατασκήνωσης είναι εκπαιδευμένα άτομα ή ευκαιριακές προσλήψεις χωρίς κατάλληλη παιδεία να διαχειριστούν θέμα ομάδας ή διαμάχες ή ότι άλλο φέρνει η κοινοτική ζωή.

Τα θέματα ασφαλείας τα θεωρούμε ευνόητα και αναμφίβολα όλες οι κατασκηνώσεις που λειτουργούν νόμιμα καλύπτουν κάποιες προδιαγραφές, αλλά καλό είναι να ρίξουν οι γονείς και μια διερευνητική ματιά σε κινδύνους που μπορεί να προκύψουν ιδιαίτερα αν το παιδί τους είναι ζωηρό..

Να διερευνήσουν τον αριθμό των παιδιών που θα συνυπάρχουν. Μια μικρή κατασκήνωση με λίγα παιδιά ίσως είναι ασφαλέστερη και πιο ικανοποιητική έναντι των κραυγαλέων εγκαταστάσεων που έχουν μόνο να ικανοποιήσουν την φαινομενικότητα και όχι το ουσιαστικό στόχο μιας εμπειρίας στη φύση.

Αν σε όλα τα παραπάνω έχουμε κάποιες ικανοποιητικές κατά την κρίση μας απαντήσεις ας προχωρήσουμε με τη βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε καλά. Αν όχι, ας αρκεστούμε φέτος σε μερικές επισκέψεις σε κατασκηνώσεις την ώρα της λειτουργίας τους και ας στοχεύσουμε στον επόμενο χρόνο.

Ας έχουμε κατά νου πως αν ένα παιδί δεν θελήσει ποτέ να απομακρυνθεί από την εστία πηγαίνοντας κατασκήνωση δεν είναι συμφορά. Δεν σημαίνει ότι δεν θα κοινωνικοποιηθεί ποτέ θα έχει εξαιρετικά πολλές ευκαιρίες στη ζωή του να συνυπάρξει με άλλους ομοίους του. Αν όμως έχουμε την βεβαιότητα ότι το παιδί είναι κλειστό, φοβισμένο και αρνείται με σθένος την ένταξή του στην ομάδα δεν σημαίνει πως μια εμπειρία σε μια κατασκήνωση με το ζόρι θα του αλλάξει το ψυχισμό. Καλύτερα να αναρωτηθούμε γιατί να συμβαίνει αυτό και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε. Ίσως η συμβουλή ενός ειδικού να είναι απαραίτητη για να κερδίσουμε χρόνο.

Συχνά κάποια παιδιά, λίγο πιο προστατευμένα, δεν τολμούν με τη πρώτη ευκαιρία αλλά θέλουν λίγη πίεση για να πάρουν την απόφαση. Θεωρώ πως κάθε γονιός γνωρίζει ή τουλάχιστον χρειάζεται να γνωρίζει από μόνος του τα όρια που η πίεση αυτή μπορεί να γίνει χειραγώγηση και στη συνέχεια αυταρχισμός. Και τούτο δεν έχει να κάνει βέβαια μόνο με το θέμα της κατασκήνωσης αλλά με πάμπολλα άλλα καθημερινά θέματα. Αν δεν το γνωρίζει, θα ήταν καλύτερα να μαθητεύσει σε κάποια ομάδα για γονείς, να διαβάσει κανένα σχετικό βιβλίο και να μην αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους με το πολύ συχνά λεγόμενο «Όπως μεγαλώσαμε εμείς θα μεγαλώσουν και τα παιδιά μας»!

 

 

Αν θέλουμε να προάγουμε τη ζωή μας χρειάζεται να μην την αφήνουμε στη τύχη της. Όπως λοιπόν θα συμβουλευόμασταν το γιατρό για το βήχα, ή για τον πυρετό του παιδιού μας είναι καλό να διερευνούμε με τα μάτια του παρατηρητή τον ψυχισμό του και να επεμβαίνουμε με γνώση και σύνεση εκεί που κρίνουμε απαραίτητο. Αν εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε αν θα του δώσουμε αντιβίωση ή απλά μια ζεστή αγκαλίτσα, ας ρωτήσουμε κάποιον που είναι σε θέση να ξέρει.

 

Από την Ερατώ Χατζημιχαλάκη
Οικογενειακή Σύμβουλος
www.allazo.gr

Δέκα συμβουλές για να αποφύγετε τη γρίπη!

Της Ιατρού Αναστασίας Μοσχοβάκη Ιατρού Ειδικής Παθολόγου

Η γρίπη παρουσιάζει έξαρση κατά την περίοδο που διανύουμε και ενδέχεται να εμφανίσει σοβαρές επιπλοκές.

Ο δεκάλογος της σωστής πρόληψης:

1. Κατά το πλύσιμο των χεριών να τα πλένετε με νερό και σαπούνι τουλάχιστον επί είκοσι δευτερόλεπτα γιατί αυτός είναι ο ελάχιστος χρόνος που απαιτείται για να φονευτούν ιοί και μικρόβια.

2. Να πλένετε τα χέρια σας μετά από χειραψίες, χρηματικές συναλλαγές, μετά την επιστροφή σας στο σπίτι από την εργασία, μετά την αφόδευση και πριν το φαγητό.

3. Κατά το πλύσιμο των χεριών, δεν πρέπει να αμελείτε τις πτυχές των δακτύλων και τις περιοχές ανάμεσα από τα δάχτυλα, τις περιοχές κάτω από τα νύχια, τους καρπούς, την ραχιαία και παλαμιαία επιφάνεια των δακτύλων.

4. Να αερίζετε συχνά τους κλειστούς χώρους για να εκδιώκονται οι ιοί και τα μικρόβια. Να αποφεύγετε την στενή επαφή με άτομα που έχουν συμπτώματα λοίμωξης αναπνευστικού. Να αποφεύγετε χώρους με συνωστισμό.

5. Να αποφεύγετε να αγγίζετε με ακάθαρτα χέρια τα μάτια την μύτη και το στόμα σας που αποτελούν τις κύριες πρώτες θέσεις πιθανού εποικισμού λοιμογόνων παραγόντων.

6. Μην καπνίζετε. Ο άκαυστος καπνός περιέχει νικοτίνη, καρκινογόνες ουσίες και τοξίνες, με την καύση όμως οι βλαπτικές ουσίες σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες πολλαπλασιάζονται λόγω της εξαέρωσης, της πυρόλυσης της πυροσύνθεσης του καπνού και των άλλων χημικών προσθέτων που χρησιμοποιούνται, με αποτέλεσμα το ενεργητικό και παθητικό κάπνισμα (παραμονή σε χώρο καπνιζόντων) να συνδέεται με πτώση της αμυντικής ικανότητας του σώματος.

7. Να ενισχύσετε περαιτέρω το ανοσοποιητικό σας σύστημα κάνοντας διατροφή ισορροπημένη σε θερμίδες και χαμηλή σε κορεσμένα και trans λιπαρά τα οποία ανευρίσκονται κλασσικά στο βούτυρο, τα ζωικά λίπη, τις μαργαρίνες αλλά και στα φυτικά έλαια των τυποποιημένων προϊόντων και των εστιατορίων. Να αποφεύγετε την κατάχρηση αλκοόλ – γλυκών και να περιορίσετε το κόκκινο κρέας.

8. Να ενισχύσετε τα λευκά σας αιμοσφαίρια, τροφοδοτώντας τα σε καθημερινή βάση με βιταμίνες και ιχνοστοιχεία που ευρίσκονται σε φρέσκα φρούτα λαχανικά, ω3 λιπαρά οξέα που ευρίσκονται στο ψάρι. Η μεσογειακή διατροφή που χαρακτηρίζεται από άφθονη κατανάλωση φρούτων λαχανικών, συστηματική κατανάλωση οσπρίων extra παρθένου ελαιόλαδου ψωμιού ολικής άλεσης, είναι το συνιστώμενο διατροφικό μοντέλο.

9. Να διατηρείτε καλή φυσική κατάσταση αποφεύγοντας την καθιστική ζωή. Η καλή φυσική κατάσταση διατηρεί σε ετοιμότητα τις αμυντικές εφεδρείες του σώματος.

10. Εάν είστε άνω των εξήντα ετών, πάσχετε από χρόνιο νόσημα, έρχεστε σε στενή επαφή με μωρά ή ηλικιωμένους ή καπνίζετε επί είκοσι έτη τουλάχιστον, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ενισχυτικά εμβόλια.

 

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη
Ιατρός Eιδική Παθολόγος
Φραγκοπούλου 10 Κηφισιά
24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά : 2106252770
E mail amoschovaki@yahoo.gr.

Μαθαίνουμε ιστιοπλοΐα και εξερευνούμε τα ελληνικά νησιά -Οι υπεύθυνοι του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιώς μιλούν στο infokids.gr (Βίντεο)

Ανοίγουμε πανιά και ταξιδεύουμε!  Η ιστιοπλοΐα είναι ο πρώτος και ίσως ο καλύτερος τρόπος που ανακάλυψαν οι άνθρωποι για να αρμενίζουν τα πέλαγα.  Κύρια πηγή ενέργειας ο άνεμος.

Ανοίγουμε πανιά και ταξιδεύουμε!  Η ιστιοπλοΐα είναι ο πρώτος και ίσως ο καλύτερος τρόπος που ανακάλυψαν οι άνθρωποι για να αρμενίζουν τα πέλαγα.  Κύρια πηγή ενέργειας ο άνεμος. Όπως ακριβώς λέει και το όνομά της (ιστίο+πλους) πλέει με τα πανιά που δένονται στα κατάρτια, στους ιστούς. Είναι ο πιο όμορφος, ο πιο οικολογικός τρόπος να ανακαλύψουμε όλες τις μυστικές ομορφιές, τις απάτητες αμμουδιές της χώρας μας. Με λίγα μαθήματα ανοιχτής θαλάσσης, μικροί και μεγάλοι μπορούμε να γίνουμε «καπετάνιοι» και να απολαύσουμε τον ήλιο, τη θάλασσα και τον άνεμο μέσα από το νερό. Πού, πώς, πόσο και πότε μας απαντούν οι ειδικοί του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιώς.

 

Ιστοσελίδα: http://www.iop.gr/

Ιστιοπλοϊκός  Όμιλος Πειραιώς
Μικρολίμανο, 185 33 Πειραιάς
Τηλ.: 210 4177636, 210 4225076
Fax: 210 4110287
E-mail: info@iop.gr

 

 

ISTIOPLOIKOS

Γνωρίζετε το σύνδρομο γονικής αποξένωσης ή αλλοτρίωσης;

cut-family-divorceΤο Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης ή Αλλοτρίωσης είναι φαινόμενο που παρατηρείται σε παιδιά τα οποία δεν επιθυμούν επαφή με κάποιον από τους δύο γονείς. Αυτό εμφανίζεται κυρίως σε παιδιά χωρισμένων γονιών. Στις αρχές του 1970, όταν τα διαζύγια βρισκόταν σε υψηλούς βαθμούς στον δυτικό κόσμο, ο κλινικός καθηγητής της ψυχιατρικής Richard Gardner ερεύνησε βαθιά το θέμα των επιπτώσεων των διαζυγίων στα παιδιά. Δεν ήταν εύκολο να εξηγηθούν φαινόμενα όπου το παιδί στρεφόταν εναντίον του γονέα που δεν είχε την επιμέλεια δίχως λόγο. Αυτό μπορούσε να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία.

Το 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε το Σύνδρομο Γονεϊκής Αποξένωσης (Parental Alienation Syndrome * P.A.S.) σε μια Διεθνή Διάσκεψη.
Η κυρία Mary Banotti (διαμεσολαβήτρια για τις διεθνείς απαγωγές παιδιών), γράφει στην έκθεσή της ότι: αυτό το φαινόμενο αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο ως πρόβλημα των παιδιών στα οποία δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στον ένα ή στον άλλο γονέα. Ο γονέας που έχει την επιμέλεια φροντίζει να αποξενώσει τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια από τα παιδιά του και αυτή η πρακτική είναι δυστυχώς πολύ συνηθισμένη και έχει καταστροφικές συνέπειες για το παιδί. Είναι σημαντικό οι δικαστικές αρχές και οι κοινωνικοί λειτουργοί που αναλαμβάνουν παιδιά σε αυτή την κατάσταση να γνωρίζουν ότι υπάρχουν τέτοιες συμπεριφορές και δεν πρέπει να κάνουν διακρίσεις κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την πρόσβαση και τα δικαιώματα επίσκεψης.

Οι καθηγητές Ευστράτιος Παπάνης (Επίκουρος Καθηγητής Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου) και Δρ. Ιωάννης Λάμπρου γράφουν:

Η μέρα της 25ης Απριλίου είναι γνωστή ως Παγκόσμια Ημέρα Συνειδητοποίησης της Γονικής Αποξένωσης. Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης, αν και είναι αναγνωρισμένο μόνο σε 12 Αμερικανικές Πολιτείες και στις Βερμούδες, εμφανίζεται, όταν ο ένας από τους γονείς στρέφει εναντίον του άλλου το παιδί ή τα παιδιά τους. Συνήθως αναφέρεται στη μητέρα, η οποία κατά κανόνα αναλαμβάνει την κηδεμονία. Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης δεν είναι ακόμη αναγνωρισμένο από τον Αμερικανικό Ψυχολογικό Σύλλογο και φυσικά δεν αναγνωρίζεται από την Ελληνική Νομοθεσία. Μερικοί μελετητές προτιμούν αντ’ αυτού τον όρο «Διαταραχή Γονικής Αποξένωσης».

Σύμφωνα με την ανοιχτή στις φεμινιστικές προσεγγίσεις και διακεκριμένη ψυχαναλύτρια Julia Kristeva, οι σχέσεις μητέρας-παιδιού δεν είναι πάντα αγαστές. Για το παιδί η εικόνα της μητέρας, η οποία βρίσκεται εκτός των στερεοτύπων της πατριαρχικής «οργανωμένης» κοινωνίας, συνοδεύεται από μία πληθώρα συναισθημάτων και έτσι είναι δυνατό να αναδεικνύεται στο παιδικό ασυνείδητο ως μορφή εξουσίας. Αλλά, ενώ η εικόνα του πατέρα-κουβαλητή συνδέεται με το νόμο και την τάξη, η εικόνα της μητέρας, η οποία πλημμυρίζεται από συναισθήματα, μπορεί να είναι και τρομακτική.

«Ο πατέρας σου φταίει..»

Ειδικά σε περιπτώσεις διαζυγίων, κατά τις οποίες το παιδί απομακρύνεται από τον ένα γονιό, συνήθως τον πατέρα, και διαμένει με τον άλλο, τα χαρακτηριστικά του ενός γονιού είναι αυτά που υπερισχύουν στο παιδικό ασυνείδητο. Και αν το πατρικό πρότυπο λείπει, το οποίο ως συνδεόμενο με το νόμο και την τάξη, λειτουργεί ως εκλογικευτική δύναμη, η οποία δίνει μορφή στη μητρότητα και την απαλλάσσει από το συναισθηματικό πληθωρισμό, τότε η ισορροπία χάνεται και η μητρική εικόνα είναι δυνατόν, υπό όρους, να γίνεται στο επίπεδο τουλάχιστον του ασυνειδήτου, πραγματικό φόβητρο για το παιδί. Έτσι, αυτό το οποίο προέχει, σε περίπτωση διαζυγίου ή όχι, είναι η ισότιμη συμμετοχή και των δύο γονιών στην ανατροφή των παιδιών, ώστε να αποτρέπεται η ψυχική ανισορροπία που μπορεί να προκληθεί σε αυτά από την απουσία του ενός από τα δύο γονικά πρότυπα, η οποία είναι πιθανό να αλλοιώνει εκτός από – πράγμα αυτονόητο – την εικόνα του πατέρα, και αυτήν της μητέρας. Η αλλοιωμένη ασυνείδητη εικόνα της μητέρας, για την οποία μιλάει η Kristeva, ενισχύεται σε περιπτώσεις διαζυγίων και για το λόγο αυτό να προκαλεί στα παιδιά την αποξένωση από τον πατέρα.

Σε πανελλήνια έρευνα (Παπάνης, Ρουμελιώτου, Νάτσου, 2006) διαπιστώθηκε ότι το ‘σύνδρομο’ αυτό έχει κάνει αισθητή την παρουσία του και στην Ελλάδα, δεδομένου ότι ο νόμος πριμοδοτεί τη μητέρα στην ανάληψη της κηδεμονίας των παιδιών. Η συχνότητά του μάλιστα αυξάνεται, όσο τα δικαστήρια λαμβάνουν ολοένα και περισσότερο υπόψη τη γνώμη των παιδιών κατά την εκδίκαση της επιμέλειας.

Τα στοιχεία της έρευνας είναι συντριπτικά:

Η μητέρα αναλαμβάνει την κηδεμονία των παιδιών στο 87,1% των περιπτώσεων (85,7% των αγοριών και 88,1% των κοριτσιών) έναντι του 12,9% των περιπτώσεων, όπου ο πατέρας είναι ο υπεύθυνος κηδεμόνας των παιδιών (14,3% των αγοριών και 11,9% των κοριτσιών). Το 38,1% των αγοριών σε σχέση με το 68,3% των κοριτσιών διατηρεί επαφή μόνο με τη μητέρα του μετά το διαζύγιο. Αντιθέτως, το 11,9% των αγοριών και το 6,7% των κοριτσιών διατηρεί επαφές μόνο με τον πατέρα. Και με τους δύο γονείς έχει σχέσεις το 47,6% των αγοριών και το 23,3% των κοριτσιών, ενώ μόνο το 2,4% των αγοριών και το 1,7% των κοριτσιών δεν διατηρεί επαφές με κανέναν από τους δύο γονείς.

Διαφοροποιήσεις παρουσιάζονται ανάμεσα στα δύο φύλα και όσον αφορά την απόδοση ευθυνών για το διαζύγιο. Συγκεκριμένα, το 46,3% των αγοριών και το 66,7% των κοριτσιών θεωρεί ότι υπεύθυνος για το χωρισμό είναι ο πατέρας. Τα ποσοστά αυτά μειώνονται σε 12,2% για τα αγόρια και 11,7% για τα κορίτσια, όταν υπεύθυνη για το χωρισμό θεωρείται μόνο η μητέρα. Το 41,5% των αγοριών και το 21,7% των κοριτσιών αποδίδουν την ευθύνη και στους δύο γονείς. Το 61,1% των παιδιών ηλικίας 15-25 θεωρούν υπεύθυνο για το χωρισμό τον πατέρα, το 11,1% τη μητέρα και το 27,8% και τους δύο. Στην ηλικιακή ομάδα 26-36 ετών, το 22,2% θεωρεί υπεύθυνο τον πατέρα, το 22,2% τη μητέρα και το 55,6% και τους δύο. Ενώ μόλις το 28,9% των παιδιών ηλικίας 15-25 ετών διατηρεί επαφή και με τους δύο γονείς, στις ηλικίες 26-36 το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 88,9%.

Τι νιώθουν τα παιδιά;

Πολλά από τα παιδιά των χωρισμένων γονιών θεωρούν ότι η απόφαση να αποπέμψουν συναισθηματικά τον πατέρα είναι απόρροια της δικής τους αυτόνομης βούλησης, ανεπηρέαστης από την επίδραση της μητέρας. Μάλιστα μερικές μητέρες διατρανώνουν σθεναρά ότι οι ίδιες προτρέπουν τα παιδιά τους να διατηρήσουν επικοινωνία με τον πατέρα. Κι όμως, οι πράξεις τους επιβεβαιώνουν το αντίθετο, με αποτέλεσμα να περνούν σχιζοειδή μηνύματα στα υπό την κηδεμονία τέκνα τους. Το παιδί που διατείνεται ότι έχει εν πλήρει συνειδήσει αρνηθεί τον πατέρα, συνήθως αγνοεί την υποσυνείδητή του επιθυμία να απαλλάξει τη μητέρα από κάθε ευθύνη, να την προφυλάξει από την αρνητική κοινωνική κριτική και ενδεχομένως, μέσω μιας περίεργης υπεραναπλήρωσης, να μετουσιώσει σε προστατευτικότητα την οργή που αισθάνεται γι’ αυτήν, εξαιτίας της απόφασής της να χωρίσει τον πατέρα του (Gardner, R. Το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης, σελ 74).

Το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης αποδίδεται στην μετάθεση της επιθετικότητας, που συνεπάγεται ένα συγκρουσιακό διαζύγιο, στα παιδιά και σε έναν συνδυασμό του «Συνδρόμου της Στοκχόλμης» (το παιδί αισθάνεται όμηρος της μητέρας και υιοθετεί τις συμπεριφορές που του υπαγορεύει, για να μην αντιμετωπίσει την οργή της) και του φαινομένου των «Ψευδών Αναμνήσεων» (σύμφωνα με το οποίο η εικόνα του απόντος πατέρα σταδιακά αλλοιώνεται και αντικαθίσταται από μνήμες, που σπάνια αντιστοιχούν στην πραγματικότητα). Μητέρες που μισούν τον πρώην σύζυγο και χρησιμοποιούν τα παιδιά ως όπλο εναντίον του, που προσπαθούν να του αποσπάσουν περιουσιακά στοιχεία, που είναι κτητικές και διεκδικούν όλη την αγάπη των παιδιών, που θέλουν να διαγράψουν την προηγούμενη ζωή τους, για να κάνουν μια ανεμπόδιστη νέα αρχή, που υποκύπτουν σε ύποπτες παραινέσεις ακραίων φεμινιστριών, που πάσχουν από κατάθλιψη, που μειονεκτούν έναντι του πατέρα ή εξακολουθούν να τον ζηλεύουν, που βρίσκουν νέο σύντροφο, ενδεχομένως να υιοθετούν συμπεριφορές, που οδηγούν στο σύνδρομο αυτό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το σύνδρομο αποτελεί συναισθηματικό βιασμό για το παιδί και οι γονείς, που το υποκινούν πρέπει να παρακολουθήσουν οικογενειακή θεραπεία.

Το Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης αναγνωρίζεται από συμπεριφορές, όπως: Ξαφνικές δικαιολογίες των παιδιών, ώστε να ακυρώσουν τη συνάντηση με τον πατέρα, άρνηση να λάβουν δώρα ή χρήματα από αυτόν, απροθυμία να δουν πρόσωπα της οικογένειας του πατέρα, επισκέψεις της μητέρας σε μέρη που συχνάζουν τα παιδιά και απαγόρευση στους υπευθύνους να επιτρέπουν την πρόσβαση του πατέρα σε αυτά, απομάκρυνση της μητέρας από τον τόπο εργασίας και διαμονής του πατέρα κλπ.

Σε κάθε περίπτωση η απώλεια του παιδιού από το γονέα που χάνει την κηδεμονία αποτελεί περίοδο πένθους και συναισθηματικά μπορεί να αντιστοιχεί στο συμβολικό θάνατο του παιδιού.

ΠΗΓΗ:http://epapanis.blogspot.gr, http://el.wikipedia.org

Πώς θα καταλάβουμε ότι το παιδί μας έχει μαθησιακές δυσκολίες; Ο πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Συλλόγου Λογοθεραπευτών μιλά στο infokids.gr

logotherapia

Το Infokids μίλησε με τον Πρόεδρο της Επιστημονικής Επιτροπής του ΣΕΛΛΕ, Ιωάννη Μπουρδάκη για τα προβλήματα λόγου που αντιμετωπίζουν τα παιδιά αλλά και την έγκαιρη αντιμετώπισή τους. Η δυσλεξία, η αριθμησία κι άλλες λεκτικές αδυναμίες συχνά δεν αναγνωρίζονται από τους γονείς πριν πάει το παιδί στο σχολείο. Ποια είναι τα προβλήματα λόγου που μπορεί να δυσκολεύσουν ένα παιδί και γιατί, πώς αντιμετωπίζονται και πόσο μπορεί να βοηθήσει ένας λογοθεραπευτής; Παρακολουθήστε τη συνέντευξη για να λύσετε όλες σας τις απορίες.

 

Σύλλογος Επιστημόνων Λογοπαθολόγων Λογοθεραπευτών Ελλάδος

  • Διεύθυνση:Ακαδημίας 91-93
  • Αθήνα, Αττική, 10677, Ελλάδα
  • Τηλέφωνο:2103848362
  • ΦΑΞ:2102519691

http://www.selle.gr/

https://www.facebook.com/sellegreece

 

Βιβλίο: «Κόστα Ρίκα» – Το ταξίδι για την ευτυχία ξεκινάει από μέσα μας

«Φεύγω, ναι, φεύγω» έλεγε για αρκετή ώρα ακόμα με έναρθρο λόγο και όχι μόνο μεγαλόφωνα στα εσώτερα του μυαλού και του κορμιού της. Τόσο μεγάλη σημασία είχε γι’ αυτήν, παρά την έντονη επιθυμία της να το αποδιώξει. Ήταν πλέον γεγονός ότι θα έφευγε. Το αποφάσισε και τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει αυτή την απόφασή της. Όλα είχαν έρθει έτσι ώστε αυτή η λύση να φαντάζει ως η μόνη διέξοδος από τον λαβύρινθο όπου παράδερνε αδιάκοπα τα τελευταία χρόνια.

Η Ρόζυ, η ηρωίδα του συγγραφέα Αλέξανδρου Ντερπούλη, επιθυμεί διακαώς να φύγει για την «Κόστα Ρίκα», τον προορισμό της απόλυτης ευτυχίας. Ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή περιμένει online. Στο σπίτι όλα είναι πακεταρισμένα, οι βαλίτσες έτοιμες ή σχεδόν έτοιμες. Ο παράδεισος είναι μόνο ένα κλικ μακριά. Το μόνο που μένει είναι ένα τακ στο πληκτρολόγιο… Αλλά δεν είναι απλό. Το τηλέφωνο χτυπάει, το ίντερνετ κόβεται, το φορτηγό δεν έρχεται ποτέ, οι τράπεζες την καταδιώκουν για απλήρωτα χρέη, οι άντρες της ζωής της την αναζητούν, η μάνα της αφήνει μηνύματα στον τηλεφωνητή, ο αδερφός της χτυπάει την πόρτα… Όλη της η ζωή, όλα τα λάθη που έχει κάνει εμφανίζονται τη στιγμή που ένα πάτημα στο πληκτρολόγιο θα της επιτρέψει να αποδράσει.

Καταγραφή
Ποιος δεν έχει νιώσει την ανάγκη να φύγει; Να δραπετεύσει από την καθημερινότητα, από τα προβλήματα, από τα πρέπει; Κι ο προορισμός; Έχει σημασία; Ο Αλέξανδρος Ντερπούλης στο νέο του βιβλίο «Κόστα Ρίκα» καταφέρνει, μέσα σε λίγες μόνο ώρες, να μας θυμίσει πώς και πότε χάσαμε τον προορισμό μας. Μέσα από τα συναισθήματα και τις σκέψεις μιας γυναίκας που το πλαστικό χρήμα και η εφήμερη ματαιοδοξία της χάρισαν μια επίπλαστη πραγματικότητα, μας φέρνει αντιμέτωπους με την αληθινή σημασία που έχει το ταξίδι της ζωής.

 

Γιατί στην “Κόστα Ρίκα”;
Είχα διαβάζει ότι η πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο είναι η Κόστα Ρίκα με ιδανικές συνθήκες διαβίωσης και προοπτικής εξέλιξης. Μού φάνηκε θελκτικός τόπος προορισμούς για κάποιον που έχει δυσκολίες στην προσωπική του ζωή ως διέξοδος διαφυγής.

 

Είναι η Κόστα Ρίκα τόπος ή τρόπος διαφυγής για τη Ρόζυ;
Αυτή είναι η αφορμή. Η Ρόζυ θέλοντας να ξεφύγει από οικονομικές και συναισθηματικές δυσκολίες αποφασίζει να κάνει αυτό το ταξίδι. Όμως παρουσιάζονται δυσκολίες στην πραγματοποιήσή του και καθώς καθυστερεί να το κάνει αντιλαμβάνεται ποια είναι ουσιαστικά η ζωή της και τα εμπόδια που αντιμετωπίζει. Το τέλος λυτρώνει την ηρωίδα, όπως θα έπρεπε να συμβαίνει σε όλους τους ήρωες μυθιστορημάτων.

 

Η «Κόστα Ρίκα» είναι η Ιθάκη;
Ακριβώς. Ο συμβολισμός είναι απαραίτητο στοιχείο στα μυθιστορήματά μου και σε αυτό και στο πρώτο, “Στη σκιά των Πύργων” και στο δεύτερο “Το νησί κάτω από την ομίχλη”.
Η Ρόζυ οπωσδήποτε έχει δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε όλοι μας αυτή την εποχή. Τι δίνεις όμως με χιούμορ χωρίς να λείπουν οι δραματικές σκηνές.

 

Πράγματι. Μας λες κατάμουτρα, με κυνισμό πόσο επιφανειακή και δήθεν είναι η ζωή μας, αλλά ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές του βιβλίου, γελάμε.
Έτσι δεν είναι η ζωή μας; Το πραγματικό χιούμορ βγαίνει αυθόρμητα μέσα από τις τραγικές στιγμές μας. Η ηρωίδα εξιστορώντας τη ζωή της, δεν καταλαβαίνει ότι κάνει χιούμορ. Για αυτήν είναι η ζωή της, τη βιώνει με όλη την τραγικότητά της. Εμείς θεωρούμε ότι είναι αστεία που έχουμε μια διαφορετική αντιμετώπιση. Εκεί κρύβεται και το νόημα της πραγματικής κωμωδίας.

 

Πώς μπορεί ένας άντρας συγγραφέας να περιγράφει με τόση ακρίβεια τα συναισθήματα μιας γυναίκας;
Ένας συγγραφέας πρέπει να είναι άφυλος, για να μπορεί να γράψει είτε για άντρα είτε για γυναίκα. Και τα δύο φύλα έχουν τις δυσκολίες τους. Δε σημαίνει ότι επειδή είμαι άντρας ξέρω καλύτερα τους άνδρες. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Έτσι κι αλλιώς η ενδελεχής παρατήρηση είναι αυτό που μετράει στη γραφή.

 

Είσαι και δάσκαλος δημιουργικής γραφής. Η συγγραφή δεν είναι μια εσωτερική διεργασία; Διδάσκεται;
Όλοι μας ξέρουμε να γράφουμε για να επικοινωνήσουμε. Οι ιστορίες όμως έχουν τεχνική για να δομηθούν. Μέσα από τους καθηγητές μου αλλά και τους μαθητές μου ανακάλυψα νέους δρόμους αφήγησης. Γιατί όλες οι άλλες τέχνες χρειάζεται να τις σπουδάσεις ; Η μουσική ή η ζωγραφική; Έτσι και η γραφή έχει τεχνική που χρειάζεται να τη σπουδάσεις. Είμαι σίγουρος ότι από ένστικτο μπορείς να γράψεις ένα αριστούργημα. Πόσες φορές όμως μπορείς να εμπιστευτείς το ένστικτό σου.

 

Το βιβλίο του Αλέξανδρου Ντερπούλη, «Κόστα Ρίκα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

unnamed

Info

Ο Αλέξανδρος Ντερπούλης είναι συγγραφέας, υποψήφιος διδάκτορας Δημιουργικής Γραφής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και καθηγητής Δημιουργικής Γραφής στο “Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής!” που διατηρεί στην Αθήνα από το 2006. Το τελευταίο του βιβλίο “Κόστα Ρίκα εκδόθηκε πρόσφατά από τις εκδόσεις Μίνωας. Με αφορμή αυτό το βιβλίο συζητάμε μαζί του.

Η Γυναίκα και οι Εκπτώσεις στο Chez Catherine γράφονται με κεφαλαία

Υπάρχουν πολλά καταστήματα γυναικείας μόδας. Λίγα όμως ξεχωρίζουν. Ανάμεσα στις δεκάδες αλυσίδες με τα πανομοιότυπα ρούχα κακής ή μέτριας ποιότητας, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που επιμένουν στην επιλογή ελληνικών ποιοτικών προϊόντων, ενδυμάτων, υποδημάτων και αξεσουάρ που ξεχωρίζουν.

1146483_1558955301002818_8228245840651124753_n

10155915_1559384224293259_3681777180582080044_n

10603342_1588699391361742_7739210691159058316_n
Ένα από αυτά είναι το Chez Catherine. Ένα σαλόνι μόδας με μοναδικά ρούχα και αξεσουάρ και εξαιρετικές τιμές.
Όμως ένα κατάστημα δεν είναι μόνο τα προϊόντα του. Είναι κυρίως οι άνθρωποι.
Στο Chez Catherine, τόσο η εξυπηρέτηση και το φιλικό περιβάλλον όσο και η ποιότητα των προϊόντων, παίρνουν άριστα! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρεις αυτό που ψάχνεις αλλά ακόμα κι αν συμβεί η εξαίρεση, η Καίτη και η Μαίρη θα σου έχουν φτιάξει τη διάθεση.. και τη μέρα!

10518689_1587690408129307_8817219894446081692_n

10599500_1561330670765281_521915963183507853_n

10689635_1585977788300569_6582701138488466447_n

Στο Chez Catherine θα βρεις Docca, Le vertige, Happening, Hype, Dolce domenica, Disaster, Too little, Mario donate, La stampa, Zoem, Coelia, Enzo, Verdi jeans, Stef jeans, Agel, Queen Tressor, Happening… τώρα στη μισή τιμή!
Κάντε on line shopping therapy στη σελίδα του Chez Catherine στο Facebook

10923594_1586439378254410_2195192830911891142_n

10649666_1540908656140816_6252946463993681881_n

Info

Δημητσάνας 55, Αιγάλεω (έναντι ΤΕΙ Αθηνών)
Τηλέφωνο: 21 0531 5252

10689753_1541396429425372_8498590226760187314_n