Σε ποια ηλικία πρέπει να αρχίσει το παιδί μου να αθλείται;

Πολύ πρόσφατα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας τα αποτελέσματα μακρόχρονης έρευνας που έδειξε ότι τo 40% των Ελληνόπουλων είναι ήδη παχύσαρκα και υπέρβαρα, με σαφή αυξητική τάση σε σχέση με παλαιότερες επιστημονικές εκτιμήσεις! Πολλά από τα στοιχεία της μελέτης δείχνουν επίσης ότι ο μέσος χρόνος εξωσχολικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων σε παιδιά άνω των 12 ετών είναι 6,4 ώρες την εβδομάδα και μόνον 1,7 ώρες για αθλητικές δραστηριότητες.
Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να παρακινηθούν τα παιδιά να παραμείνουν σωματικά δραστήρια, στόχος που αποτελεί πραγματική πρόκληση για γονείς, δασκάλους και επιστήμονες του χώρου της υγείας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σωματική δραστηριότητα είναι χρήσιμη για τα παιδιά και γενικά όσο νωρίτερα αρχίζουν τόσο το καλύτερο. Όμως, υπάρχουν δραστηριότητες που αρμόζουν στα παιδιά και άλλες που δεν είναι κατάλληλες. Έτσι, η ηλικία ενός παιδιού υπεισέρχεται ως ένας σοβαρός παράγοντας για σκέψη, όταν εμείς οι γονείς επεξεργαζόμαστε ένα πρόγραμμα φυσικής δραστηριότητας.
Ο σωστός χρόνος για να αρχίσει ένα πρόγραμμα φυσικής δραστηριότητας είναι συγκεκριμένος για κάθε παιδί και όχι μια οποιαδήποτε ηλικία την οποία επιλέγουν οι γονείς αυθαίρετα.
Ο Καθηγητής Φυσικής Αγωγής του Lycée Franco-Hellénique Eugène Delacroix (Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά) Κωνσταντίνος Μπουμπούκης μας εξηγεί σχετικά:

Το πότε μπορεί να ξεκινήσει ένα παιδί κάποια αθλητική δραστηριότητα και ποια θα είναι αυτή είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα γιατί σχετίζονται με αυτό πάρα πολλοί παράγοντες. Το σημαντικότερο όλων είναι να αρέσει στο ίδιο το παιδί. Να διασκεδάζει, να κάνει φιλίες, να συναγωνίζεται, να αισθάνεται αυτόνομο άτομο που μπορεί να πετύχει τους στόχους του. Ο αθλητισμός ας μην ξεχνάμε τονώνει την προσωπικότητα, την αυτοπεποίθηση, και το κυριότερο είναι ΥΓΕΙΑ. Οι παιδίατροι πάντα απαντούν ότι το παιδί μπορεί να αθληθεί χωρίς φόβο για την υγεία του αρκεί ό,τι κάνει να συμβαδίζει με την ηλικία του.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά:
*Όσο πιο μικρή η ηλικία του παιδιού τόσο μικρότερες πρέπει να είναι οι επιβαρύνσεις, μυοσκελετικές και οργανικές, που θα ασκούνται στα παιδιά.
*Και όσο πιο δύσκολο τεχνικά, με ιδιαίτερες δεξιότητες ένα άθλημα τόσο πιο καθυστερημένα, χρονικά, μπορεί να ασχοληθεί ένα παιδί με αυτό και να κάνει ουσιαστική δουλειά.
*Οι ηλικίες 6-12 είναι ιδανικές για να ξεκινήσει ένα παιδί να ασχολείται με τον αθλητισμό. Θα πρότεινα λοιπόν τα παρακάτω με προσωπική εκτίμηση και εμπειρικά, χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση.

ΗΛΙΚΙΑ 6-9: ομαδικά αθλήματα όπως καλαθοσφαίριση, ποδόσφαιρο, και ατομικά όπως κλασικός αθλητισμός (στίβος), κολύμβηση, ρυθμική, ενόργανη, όπου μπορεί να ξεκινήσει και νωρίτερα από τα 6, πολεμικές τέχνες (καράτε, τζούντο), ιστιοπλοΐα, χορός.
ΗΛΙΚΙΑ 9-12: πετοσφαίριση, υδατοσφαίριση, χειροσφαίριση, ξιφασκία, αντισφαίριση, ποδηλασία, ιππασία, επιτραπέζια αντισφαίριση.
ΗΛΙΚΙΑ 12-15: μπορεί να ασχοληθεί με οποιοδήποτε από τα παραπάνω, ξεφεύγοντας πλέον από την παιγνιώδη μορφή, περνώντας δηλαδή στην ουσία του κάθε αθλήματος. Σε αυτή την ηλικία το παιδί κατασταλάζει και κάνει τις επιλογές του.
ΗΛΙΚΙΑ 15-18: πυγμαχία, πάλη, άρση βαρών (με επιφύλαξη)

Χαλβάς: Αναζητήστε μόνο τους καλύτερους!

Η ιστορία του χαλβά είναι μεγάλη και έχει γραφτεί στις κουζίνες του κόσμου με τη χαρακτηριστική του μυρωδιά. Από τον 17ο αιώνα που η ελίτ της Κωνσταντινούπολης έκανε δείπνα με χαλβά, όπου το γλυκό σερβιριζόταν ως ένα είδος intermezzo έως τις design κουζίνες των 00’s και τη light εκδοχή του, η πορεία του προσφιλούς μας γλυκού φαίνεται ότι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.

Με σιμιγδάλι, σαπουνέ (ή αλλιώς Φαρσάλων), με ταχίνι, με άρωμα βανίλιας, με αμύγδαλα, κακάο, φουντούκια και άλλα. Αλλά και χαλβάδες με διάφορα γλυκαντικά, εκτός της ζάχαρης και της γλυκόζης, όπως μέλι και φρουκτόζη. Τελευταία εμφανίστηκαν και χαλβάδες με επικάλυψη σοκολάτας, γάλακτος ή μαύρης και αν κοιτάξει κανείς και σε πιο «ψαγμένα» μαγαζιά θα βρει ακόμη και τον μοδάτο «οικολογικό» χαλβά αλλά και light για όσους προσέχουν τη γραμμή τους! Μπερδευτήκατε;

Σουσάμι άνοιξε…
Ο χαλβάς από ταχίνι πρωτοεμφανίστηκε τον 13ο αιώνα και σύμφωνα με το «Classical Turkish Dictionary» η λέξη χαλβάς στα τουρκικά σημαίνει γλυκός, ενώ στο «Τurkish Cookbook» ο συγγραφέας-σεφ Νevin Ηalici γράφει ότι ο χαλβάς- ή helva όπως λέγεται στην Τουρκία είναι το παλαιότερο γλυκό της τουρκικής κουζίνας. Όποια και να είναι η καταγωγή του, ο χαλβάς για εμάς τους Έλληνες ανήκει στη συνομοταξία των μερακλίδικων προϊόντων ενώ είναι η πιο συνηθισμένη, εύκολη και ευχάριστη επιλογή για γλυκό κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής- αν και τα τελευταία χρόνια φαίνεται να ξεπερνάει το ανυπέρβλητο στάδιο του συσχετισμού του με τη νηστεία. Προφανώς διότι οι νέοι συνδυασμοί γεύσεων έχουν ενεργοποιήσει και τις τελευταίες δυνάμεις αντίστασής μας και ας μας προσθέτουν τα 100 γραμμ. σχεδόν 590 θερμίδες! Βέβαια μαζί με τις 590 θερμίδες θα χαρίσουμε στον οργανισμό μας πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, βιταμίνες και μέταλλα, προστασία στην καρδιά μας και μπόλικες αντιγηραντικές ουσίες. Το γεγονός ότι ο χαλβάς αποτελείται κατά 60% από ταχίνι, έχει ως αποτέλεσμα οι ευεργετικές ιδιότητες του σπόρου να μεταφέρονται και στο γλυκό. Στην αγορά θα βρείτε πολλούς συσκευασμένους ή χύμα. Σίγουρα όμως αξίζει να δοκιμάσετε τους παρακάτω:

xalvasΜακεδονικός: παράγεται περισσότερο από 80 χρόνια παραδοσιακά, χωρίς χημικά, συντηρητικά ή πρόσθετα και πάντα με την ίδια προσήλωση στην ποιότητα και σεβασμό στον καταναλωτή. Αναζητήστε τον, αλλά μη ξαφνιαστείτε από την ποικιλία των γεύσεων και των συσκευασιών του. Με βανίλια, με κακάο, με αμύγδαλα, με φουντούκια-κακάο-σταφίδες, με φιστίκια, με σοκολάτα, αλλά και με μέλι, με φρουκτόζη, με επικάλυψη σοκολάτας υγείας ή γάλακτος, αλλά και βιολογικής γεωργίας.
Αφοι Χαϊτογλου, Καλοχώρι, Θεσσαλονίκη, τηλ.: 2310-751.190

Όλυμπος: Ο σουσαμένιος αυτός χαλβάς είναι ένα υπέροχο ελληνικό γλυκό που παράγεται με την παραδοσιακή συνταγή της οικογένειας Παπαγιάννη. Αποτελείται από ταχίνι (αλεσμένο σουσάμι) και λευκή καραμέλα, συχνά και με προσθήκη ξηρών καρπών ή μελιού.
6° Χλμ. Π.Ε.Ο. Λάρισας – Βόλου, Λάρισα, Τηλ: 2410 571 441-4

Βόλου: Θα πρέπει να δοκιμάσετε αυτόν τον τόσο διαφορετικό, κυλινδρικό χαλβά που παρασκευάζεται στο Βόλο από την Ι. Παπαγιαννόπουλος, με τον ίδιο τρόπο από το 1919, σύμφωνα με μια παλιά οικογενειακή συνταγή. Να τον δοκιμάσετε ως έχει, χωρίς περιττά -στην περίπτωση του- λεμόνια, χωρίς να τον ψήσετε στο φούρνο όπως κάνουν κάποιοι άλλοι.
Ι. Παπαγιαννόπουλος, Παπαδιαμάντη – Βασσάνη, Βόλος, τηλ.: 24210-21.340 & 23.340

ΒΕΤΟ: Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Ιωάννης Κανδύλας ήρθε στη Θεσσαλονίκη και άνοιξε εργαστήριο παραγωγής ζαχαρωδών προϊόντων. Η επιχείρηση το 1936 κατοχύρωσε το σήμα «ΒΕΤΟ», το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα, για την παραγωγή καραμέλας, νουγκάτ και χαλβά με φιστίκι αιγίνης, αμύγδαλο και βανίλια. Εκτός από χαλβά, η επιχείρηση διαθέτει ταχίνι, σιροπιαστά, λουκούμια, βανίλιες, ξηρούς καρπούς και άλλα εκλεκτά.
Στυλιανός Κανδύλας, 2ο χλμ. Βέροιας – Βαρβάρες, Βέροια, τηλ.: 23310-28.869Ελευθερίου: Ο μοναδικός μαστιχάτος χαλβάς, με πολλές γεύσεις αλλά και με αποξηραμένα φρούτα. Ο χαλβάς με την μαστιχωτή υφή ακολουθεί έναν αληθινά παραδοσιακό τρόπο παρασκευής και τα συστατικά που τον αποτελούν είναι σουσάμι (ταχίνι), ζάχαρη, αμυλοσιρόπιο και φυτικά έλαια.
Β. Παπαδόπουλος, Δράμα (Κύργια), τηλ.: 25210-71.311 & 71.189

Μεζαπ: Η ιστορία του ξεκινά στα τέλη του 1800 στη Θεσσαλονίκη, όταν ακόμη η εταιρία Μεζαπ ήταν μια μικρή οικογενειακή υπόθεση. Σήμερα η εταιρία εξάγει το 50% των προϊόντων της σε πολλά σημεία του πλανήτη και παράγει χαλβά σε πολλές και διαφορετικές συσκευασίες και γεύσεις.
Μακεδονική Εταιρεία Ζαχαροειδών και Αμυλοειδών Προϊόντων, Καλοχώρι, Θεσσαλονίκη, τηλ.: 2310-751.041

Attiki: Εδώ ο χαλβάς περιέχει τι άλλο; Μέλι Attiki. αλλά θα βρείτε και παραδοσιακό χαλβάς χωρίς ζάχαρη, σε τρεις γεύσεις: βανίλια, κακάο, αμύγδαλο.
Αττική Μελισσοκομική Εταιρεία – Αλέξανδρος Πίττας Α.Ε.Β.Ε, Π. Μελά 29, Περιστέρι, τηλ.: 210-57.51.896-Δραπετσώνας: Η μοναδική χαλβαδοποιία που έχει απομείνει σήμερα από τις πολλές που υπήρχαν άλλοτε στον Πειραιά, είναι αυτή των Νικόλαου Γαβρίλη και ο Ευμόρφιου Κοσμίδη. Στο εργαστήρι τους η κατεργασία είναι προσεκτική με μυστικά τερτίπια που απλώνουν ένα στρώμα μύθου πάνω στον συγκεκριμένο χαλβά. Όλη η διαδικασία γίνεται στο χέρι.
Χαλβάς Δραπετσώνας, Αγίου Δημητρίου 7 – 9, Δραπετσώνα, τηλ.: 210-46.16.478


Στα Φάρσαλα στα δυο στενά…
Το άλλο του όνομα είναι σαπουνέ. Ένα εντελώς απωθητικό επίθετο που προφανώς σκέφτηκαν κάποιοι που δεν τον συμπαθούν και πολύ. Αν ωστόσο σας αρέσει αυτό το είδος θα μπλεχτείτε σε πολλά… παζάρια για να αποκτήσετε τον αυθεντικό! Όχι επειδή είναι σπάνιος ή εξαιρετικά ακριβός, αλλά γιατί στη Θεσσαλία, από όπου κατάγεται (εκεί θα ακούσετε να τον λένε και παζαριώτικο) προσφέρεται κυρίως στη διάρκεια του διάσημου Θεσσαλικού παζαριού, που συνηθίζεται στην περιοχή τους καλοκαιρινούς μήνες και του οποίου οι ρίζες φτάνουν μερικούς αιώνες πίσω, συγκεκριμένα το 1608. Φτιάχνεται από ρυζάλευρο και είναι ημιδιαφανής, λιπαρός και έχει μια τραγανιστή κρούστα στην επιφάνειά του από την καψαλισμένη ζάχαρη.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ανθρώπων που χρόνια τώρα συνέδεσαν τη ζωή τους με τον φαρσαλινό χαλβά, φαίνεται πως και αυτός έχει τουρκική προέλευση αφού έγινε γνωστός στη Θεσσαλία με τη διείσδυση των Τούρκων το 1393. Στην αρχή οι χαλβατζήδες παρασκεύαζαν τριών ειδών χαλβάδες: Τον «Πιρίντς», τον «κόμματ» και τον «σαπουνέ». Ο «Πιρίντς» παρασκευάζονταν κυρίως με αλεσμένο ρύζι και ζάχαρη. Ο «κόμματ» γινόταν σε κομματάκια σαν λουκούμια και ήταν λευκού χρώματος, σκληρός, αλλά νόστιμος. Για τον σαπουνέ όμως δεν υπάρχουν στοιχεία για τα υλικά που χρησιμοποιούσαν οι χαλβατζήδες, τον πουλούσαν όμως μόνο στη διάρκεια του «παζαριού» των Φαρσάλων, ως το 1960 περίπου.

Ο σιμιγδαλένιος
Έλκει την καταγωγή του από την Ανατολή και παραδοσιακά συνηθίζεται αυτές τις ημέρες. Δεν θα τον βρείτε έτοιμο στα σούπερ μάρκετ. Θα πρέπει να τον φτιάξετε μόνοι σας ή να επισκεφθείτε καμιά ελληνική ταβερνούλα με την ελπίδα ότι θα σας τον προσφέρουν ως επιδόρπιο. Τα βασικά υλικά του είναι το χοντρό σιμιγδάλι, το βούτυρο και το σιρόπι από ζάχαρη και νερό. Είναι ο πιο γρήγορος και εύκολος στην κατασκευή. Η πιο γνωστή του συνταγή είναι η: «ένα, δύο, τρία, τέσσερα» η οποία αναφέρεται στα ποσοστά των συστατικών. Δηλαδή: 1 μέρος βούτυρο, 2 μέρη σιμιγδάλι, 3 μέρη ζάχαρη και 4 μέρη νερό.

H σημασία της μητρικής γλώσσας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας (21/02)

Κάθε χρόνο στις 21 Φεβρουαρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Hμέρα Μητρικής Γλώσσας που καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO το Νοέμβριο του 1999.
Αφορμή για την υιοθέτησή της από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 12 Φεβρουαρίου του 1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινού Μπανγκλαντές) ξεσηκώθηκαν για να εμποδίσουν την κατάργηση της γλώσσας τους «Μπενγκάλι» και την υιοθέτηση της επίσημης πακιστανικής «Ουρντού». Η Αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα.

Γράφει η Ιωάννα Σαββινίδου, Καθηγήτρια Φιλόλογος στο LFH ED, Docteur ès Lettres Classiques EPHE IVe


Οι πολιτισμικές σημασίες της Γλώσσας
Αν δεχτούμε ότι η γλώσσα δεν είναι απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας, αλλά είναι ο καθρέφτης της σκέψης μας και ο γλωσσικός εκφραστής του συναισθηματικού μας κόσμου, τότε καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε, όπως είμαστε και είμαστε, όπως μιλάμε. Στο Σοφιστή του Πλάτωνα (263 e) ακούμε το Ξένο και το Θεαίτητο να συμφωνούν ότι η σκέψη και η γλώσσα είναι το ίδιο πράγμα.
Ξένος: Οὐκοῦν διάνοια μὲν καὶ λόγος ταὐτόν· πλὴν ὁ μὲν ἐντὸς τῆς ψυχῆς πρὸς αὑτὴν διάλογος ἄνευ φωνῆς γιγνόμενος τοῦτ’ αὐτὸ ἡμῖν ἐπωνομάσθη, διάνοια; (Λέω λοιπόν ότι σκέψη και λόγος είναι το ίδιο και το αυτό, με την μόνη διαφορά ότι ο εσωτερικός διάλογος που γίνεται με την ψυχή μας, χωρίς φθόγγους, λέγεται, σκέψη.
Θεαίτητος: Πάνυ μὲν οὖν. (Ακριβώς έτσι)(1 ).

Γι αυτό το λόγο άλλωστε και σύμφωνα με την αρχή της γλωσσικής σχετικότητας η γλώσσα που χρησιμοποιούμε αντανακλά τις πολιτιστικές και γνωστικές κατηγορίες που μας επηρεάζουν και καθορίζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε, έτσι ώστε, όταν μιλούμε διαφορετικές γλώσσες, να έχουμε την τάση να σκεφτόμαστε και να συμπεριφερόμαστε διαφορετικά ανάλογα με τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε.
Π.χ για έναν Γάλλο απόγευμα (après-midi στη γλώσσα του) είναι μετά τις 12:00 το μεσημέρι και μέχρι τις 16:00. Αντιθέτως ο Έλληνας σίγουρα το διάστημα 12:00 μέχρι και 14:00 θα το έλεγε μεσημέρι και αυτό γιατί ο χρόνος στη συγκεκριμένη περίπτωση φέρει το πολιτισμικό φορτίο της συνήθειας των Γάλλων να τρώνε γύρω στις 12:00 και των Ελλήνων γύρω στις 14:00. Αν θέλουμε να περάσουμε σε έννοιες με ειδικό βάρος, αρκετές είναι οι μελέτες για την έννοια φιλοτιμία που αποτελεί ευρύτερη έννοια επιμέρους εννοιών, συχνά μη απόλυτα προσδιορίσιμων σε άλλη γλώσσα, και γι΄αυτό είπε ο Momigliano «Καμιά άλλη λέξη δεν μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα το ελληνορωμαϊκό επίτευγμα»(2).
Ο Wittgenstein έδωσε μία γενικότερη διάσταση σε αυτή τη σύμπτωση σκέψης και γλώσσας, που συμπυκνώνεται στη φράση «Τα όρια του κόσμου μου είναι τα όρια της γλώσσας μου».

Και η σύγχρονη έρευνα αναγνωρίζει στη γλώσσα λειτουργίες πέραν από τις απλές επικοινωνιακές. Γι’ αυτό άλλωστε σήμερα όταν μαθαίνουμε μία ξένη γλώσσα δεν περιοριζόμαστε, όπως γινόταν μέχρι τη δεκαετία του 1960, στην δομική και λειτουργική φύση της γλώσσας, αλλά αναγνωρίζοντας την αλληλεπιδρασιακή της πλευρά, ως μέσου πραγμάτωσης διαπροσωπικών σχέσεων και κοινωνικών συναλλαγών ανάμεσα στα άτομα, θεωρούμε ότι δεν μπορεί να διδαχθεί μία γλώσσα αποκομμένη από το πολιτισμικό της περιβάλλον και τις συνήθειες του λαού που τη μιλάει ως μητρική.

Η σημασία της μητρικής γλώσσας
Οι τελευταίες έρευνες έχουν αποδείξει ότι «η μητρική γλώσσα «γράφεται» μέσα μας από τη μήτρα. Οι επιστήμονες κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα αφού κατέγραψαν και ανέλυσαν το κλάμα 60 νεογέννητων ηλικίας τριών ως πέντε ημερών (τα μισά από τα βρέφη είχαν γερμανόφωνους γονείς, ενώ τα υπόλοιπα γαλλόφωνους) και ανακάλυψαν εμφανείς διαφορές ανάλογα με τη μητρική γλώσσα του κάθε βρέφους. Τα βρέφη των γερμανόφωνων έκλαιγαν ακολουθώντας έναν τονισμό ο οποίος παρουσίαζε σταδιακή ύφεση, ενώ αντιθέτως τα βρέφη των γαλλόφωνων ακολουθούσαν έναν τονισμό που συνεχώς αυξανόταν. Τα χαρακτηριστικά αυτά συνάδουν, λένε οι ειδικοί, με τη γερμανική και τη γαλλική γλώσσα αντιστοίχως (3).

Το παραπάνω παράδειγμα αναδεικνύει όχι μόνο ότι εγγράφεται η μητρική γλώσσα από τη βρεφική ηλικία αλλά και τη σπουδαιότητα της, αφού είναι γνωστό ότι η μητρική ταυτίζεται και με τη συναισθηματική μας γλώσσα. Και αυτό γιατί με αυτήν εκφράζουμε τις πιο επεξεργασμένες και λεπτές ψυχικές μας εκφάνσεις, με την προϋπόθεση βέβαια ότι έχουμε αναπτυγμένο γλωσσικό αισθητήριο. Για τη σημασία της σωστής και βαθιάς γνώσης της μητρικής γλώσσας, αξίζει να αναφέρουμε αυτό που γράφει ο Χρ. Τσολάκης, με μεγάλη εμπειρία στην γλωσσική εκπαίδευση μεταξύ των άλλων και της Σουηδίας. Εκεί λοιπόν «ψηφίζουν νόμους και εκχωρούν κονδύλια, για να διδαχθεί και να μάθει ο κάθε ξένος, εργάτης ή μαθητής, τη μητρική του γλώσσα. Έτσι φτάνουν στην ασύλληπτη για μας απόφα¬ση να αμείβουν κάθε ξένο αναλφάβητο μετανάστη (και το δάσκαλο του) με ωριαία αντιμισθία, για να (του) μάθει τη μητρική του γλώσσα. Κι αυτό γιατί ξέρουν ότι μόνο εκείνος που θα καλλιεργήσει τη μητρική του γλώσσα, θα μπορέσει στη συνέχεια να μάθει και τη Σουηδική και να ενταχθεί στη νέα κοινωνία που τον φιλοξενεί. Η ημιγλωσσία τους είναι πεποίθηση ότι οδηγεί σε διανοητική αναπηρία» (4).

Στην δική μας περίπτωση, που η γλώσσα μας έχει την παγκόσμια ιδιαιτερότητα της ενιαίας συνέχειας, η σημασία της γίνεται ακόμη πιο σημαντική. Οι Έλληνες στον ίδιο γεωγραφικό χώρο επί 40 αιώνες μιλούν και γράφουν την ίδια γλώσσα, την ελληνική. Παρά τις διαφορές των δομικών κατηγοριών (καταλήξεις, σχηματιστικά στοιχεία, φθόγγοι, εγκλίσεις, πτώσεις και γένη) στην γλώσσα μας επιβιώνουν και αναβιώνουν πολλές λέξεις της αρχαίας ελληνικής τις οποίες ασυνείδητα άλλοι και πιο συνειδητά οι μορφωμένοι ανακαλύπτουν και προσδιορίζουν. Έτσι αναπόφευκτα μέσω της γλώσσας μεταφέρουμε αξίες, πολιτισμικές συνήθειες, λαογραφικές ιδιαιτερότητες, ιστορικές καταβολές. Συνεπώς μία οποιαδήποτε υποχώρηση της γλωσσικής μας επάρκειας σημαίνει ταυτόχρονα και πνευματική οπισθοδρόμηση.

Αναπόδραστο τίθεται λοιπόν το ερώτημα κατά πόσο η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας σχεδόν παράλληλα με τη μητρική είναι τροχοπέδη ή αρωγός στην γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού.
Το φαινόμενο αυτό το συναντάμε στα ξενόγλωσσα σχολεία ή ακόμη σε δίγλωσσα οικογενειακά και κοινωνικά περιβάλλοντα. Ένας άνθρωπος θεωρείται δίγλωσσος όταν έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί με την ίδια περίπου ευχέρεια δύο γλώσσες ανάλογα με το γλωσσικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται κάθε φορά. Αντίστοιχα όσοι παρουσιάζουν ποσοτικές και ποιοτικές ελλείψεις και στις δύο γλώσσες, ελλείψεις δηλαδή που αφορούν το λεξιλόγιο, τη γραμματική, τη σκέψη και την έκφραση συναισθημάτων, συγκριτικά με τους μονόγλωσσους χαρακτηρίζονται ως ημίγλωσσοι ή διπλά ημίγλωσσοι.

Πάντως οι έρευνες δείχνουν ότι η δίγλωσση εκπαίδευση έχει θετικά αποτελέσματα στην ανάπτυξη της γλώσσας (συμπεριλαμβανομένης και αυτής της μητρικής), εμπλουτίζει τον εγκέφαλο, αφού υπάρχουν δύο λέξεις για κάθε έννοια (5). Προϋπόθεση της επιτυχούς εκμάθησης είναι οι γονείς να μιλούν σωστά και καλά τη δική τους γλώσσα, γιατί έτσι ευαισθητοποιούν το παιδί για τα νοήματα που αποδίδονται με την μία ή την άλλη γλώσσα, του μαθαίνουν ανεπίγνωστα δομικές λειτουργίες της γλώσσας και συλλογιστική σκέψη, δομές που υπάρχουν σε κάθε γλώσσα. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι έρευνες δείχνουν ότι η διγλωσσία σπάνια αποτελεί την αιτία δυσκολιών γενικότερης εκμάθησης. Η μόνη περίπτωση που θα μπορούσε να οδηγήσει ένα δίγλωσσο παιδί να παρουσιάσει προβλήματα εκμάθησης είναι, όταν καμία από τις 2 γλώσσες δεν έχουν κατακτηθεί σωστά με την είσοδο του παιδιού στο σχολείο.

Πηγές: 1. Πλάτων: Θεαίτητος, Ἀντερασταί, Θεάγης, εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια, Λ. Τατάκης, Π.Πετρίδης εκδ. Δαίδαλος – Ζαχαρόπουλος.
2. Brown, P. The Making of Late Antiquity, Cambridge, 1993, p. 31.
3. Εφημερίδα «Το Βήμα» , Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
4. Χρ. Τσολάκης, Η πρωταρχία της μητρικής γλώσσας, περιοδ. Άρδην, τ. 30, 2001
5. Βλέπε, Διάλεξη της Γιώτας Γιαννέλη, Δίγλωσση ανάπτυξη του παιδιού, LFHED, 15/1/2009

Μύκητες & Κολπίτιδες: Οι καλοκαιρινοί γυναικολογικοί επισκέπτες

-on-beach

Tο καλοκαίρι είναι μια περίοδος που τα κρούσματα λοιμώξεων, ιδίως στις γυναίκες, αυξάνονται αρκετά. Το μπάνιο στη θάλασσα, στην πισίνα, αλλά και η ηλιοθεραπεία στην άμμο θεωρούνται από τους βασικούς υπεύθυνους για την αύξηση αυτή. Όσες μάλιστα έχετε αντιμετωπίσει και παλιότερα πρόβλημα, τότε γνωρίζετε καλά πόσο ενοχλητικές μπορούν να γίνουν. Aν, λοιπόν, υποφέρετε συχνά από λοιμώξεις και μυκητιάσεις, διαβάστε τι μπορείτε να κάνετε για να χαρείτε άφοβα τις διακοπές σας.

Ευχαριστούμε πολύ για τις πληροφορίες τον Μαιευτήρα- Γυναικολόγο Αντώνη Μαραγκουδάκη Διδάκτωρα Γυναικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Κολπίτιδα

Τι είναι: Πρόκειται για τοπικό ερεθισμό των γεννητικών οργάνων και του κόλπου, που οφείλεται σε μικρόβια. Η κατάσταση αυτή είναι αρκετά συχνή και ευκόλως θεραπεύσιμη, στις περισσότερες περιπτώσεις. Ωστόσο η σωστή υγιεινή του κόλπου είναι απαραίτητη αν θέλουμε να αποφύγουμε την κολπίτιδα και όλα τα δυσάρεστα επακόλουθά της.
Τα συμπτώματα: O κνησμός και τα αυξημένα υγρά από τον κόλπο είναι τα κυριότερα συμπτώματα της κολπίτιδας.
Tι φταίει: H διαταραχή της ισορροπίας της «καλής» μικροβιακής χλωρίδας που υπάρχει φυσιολογικά στον κόλπο.
H πρόληψη: Περιορίστε τη λήψη αντιβιοτικών, γιατί μαζί με τα επιβλαβή μικρόβια σκοτώνονται και τα ευεργετικά επίσης διαβάστε τον παρακάτω 10λογο για την υγιεινή του κόλπου.
H αντιμετώπιση: Καταναλώνετε πολύ γιαούρτι και γαλακτοκομικά προϊόντα που περιέχουν προβιοτικά. Έχουν προληπτική δράση, αλλά και βοηθητική, διατηρώντας σε ισορροπία τη βακτηριακή χλωρίδα.
ΠΡΟΣΟΧΗ! Ευάλωτη στα μικρόβια είναι κάθε γυναίκα. Ακόμα και ένα μικρό κοριτσάκι που τριγυρνά χωρίς μαγιό μπορεί να μολυνθεί. Εκτεθειμένα στον κίνδυνο μιας κολπίτιδας είναι τα μικρά κορίτσια που δεν έχουν περίοδο, ούτε οιστρογόνα (γυναικείες ορμόνες) για να προστατέψουν τον κόλπο από την «εισβολή» των μικροβίων.

Μύκητες του κόλπου
Τι είναι: Η μυκητιασική κολπίτιδα οφείλεται στο μύκητα Candida Albicans, ο οποίος εκτός από τον κόλπο προσβάλλει το στόμα και άλλες υγρές περιοχές του δέρματος.
Τα συμπτώματα: Tα κυριότερα συμπτώματα είναι ο κνησμός, τα αυξημένα υγρά και ο πόνος στην περιοχή της λεκάνης. H ανάπτυξη μυκήτων στο γυναικείο κόλπο ευνοείται γενικότερα από τη διαταραχή του pH και το ευάλωτο ανοσοποιητικό σύστημα.
Tι φταίει: H λήψη αντιβιοτικών, το έντονο στρες, η χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, οι ορμονικές διαταραχές κατά την ωορρηξία και την εγκυμοσύνη. Η υπερανάπτυξη της Candida ευνοείται από την υψηλή θερμοκρασία και το υγρό περιβάλλον. Έτσι, δεν είναι τυχαίο που το καλοκαίρι παρατηρούνται πολλά κρούσματα μυκητισιακής κολπίτιδας.
H πρόληψη:
Μην τρώτε πολλά γλυκά ή άλλα σακχαρώδη. Να χρησιμοποιείτε ουδέτερα σαπούνια, χωρίς άρωμα, για τον καθαρισμό της ευαίσθητης περιοχής. Αποφύγετε να χρησιμοποιείτε αρωματικά σπρέι στην κολπική περιοχή. Προτιμήστε τα ντους από τα αρωματικά αφρόλουτρα. Να σκουπίζετε καλά την πρωκτογεννητική περιοχή μετά το μπάνιο. Προτιμήστε τα βαμβακερά εσώρουχα, διότι επιτρέπουν τον αερισμό της περιοχής και τη διατηρούν στεγνότερη. Χάστε βάρος, αν είστε υπέρβαρη (20% πάνω από το ιδανικό σας βάρος). Αν πάσχετε από διαβήτη, φροντίστε να διατηρείτε τη γλυκόζη σας σε φυσιολογικά επίπεδα. Αλλάξτε το βρεγμένο μαγιό σας μετά το μπάνιο και μη φοράτε υγρά ρούχα πολλή ώρα. Διαβάστε παρακάτω τον 10λογο για την υγιεινή του κόλπου.
H αντιμετώπιση: Αποφύγετε τις σεξουαλικές επαφές μέχρι να θεραπευθείτε.
Τηρήστε με προσοχή τις οδηγίες του γιατρού. Ολοκληρώστε τη θεραπεία, ακόμη και αν τα συμπτώματα σταματήσουν νωρίτερα.
ΠΡΟΣΟΧΗ! Η μυκητίαση μπορεί να μεταδοθεί στον ερωτικό σύντροφο, ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικός αλλά μπορεί να ξαναμολύνει τη σύντροφο του, η οποία στο μεταξύ έχει θεραπευτεί. Για τους λόγους αυτούς, ο γιατρός, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να συστήσει προληπτικά μέτρα (π.χ. χρήση προφυλακτικού) και θεραπεία και στους δύο συντρόφους.

10 κανόνες για την υγιεινή του κόλπου

1. Ο καθημερινός καθαρισμός της περιοχής με ένα ειδικό προϊόν και άφθονο νερό είναι βασικής σημασίας για την υγιεινή του κόλπου.
2. Φυσιολογικά το εσωτερικό του κόλπου αυτοκαθαρίζεται. Μη χρησιμοποιείτε ισχυρά αντισηπτικά και μην κάνετε κολπικές εσωτερικές πλύσεις, χωρίς ιατρικό λόγο. Αυτό μπορεί να διαταράξει τη μικροβιακή ισορροπία του κόλπου και να προκαλέσει κολπίτιδα.
3. Τα βακτήρια και οι μύκητες αναπτύσσονται ταχύτερα σε ζεστό και υγρό περιβάλλον. Προτιμάτε βαμβακερά και όχι συνθετικά εσώρουχα. Αποφεύγετε τη συχνή χρήση στενών παντελονιών.
4. Χρησιμοποιείτε ταμπόν όσο το δυνατόν λιγότερο και, κάθε φορά, όχι περισσότερο από οκτώ ώρες. Το ταμπόν δεν αντικαθιστά τη σερβιέτα.
5. Μην αφήνετε το σπιράλ για περισσότερο χρόνο από ό,τι σας έχει πει ο γιατρός σας.
6. Προσέχετε την εκλογή του σεξουαλικού συντρόφου σας.
7. Αποφεύγετε τα στενά ρούχα και τα συνθετικά υφάσματα
8. Κάνετε συχνά τεστ Παπανικολάου.
9. Αν υπάρχει κάποια λοίμωξη, η σεξουαλική επαφή θα πρέπει να αποφεύγεται ή να γίνεται με προφυλακτικό.
10. Αν νιώσετε φαγούρα, ερεθισμό, αύξηση των υγρών, δυσοσμία ή πόνο στα γεννητικά όργανα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό σας.

«Μαμά, θέλω σκυλάκι από τον Άγιο Βασίλη»!

Και να, που αυτά τα Χριστούγεννα ήρθε η στιγμή να αντιμετωπίσετε την επιθυμία του μικρού σας να αποκτήσει ένα κατοικίδιο ζωάκι και μάλιστα σκύλο!
Πρόκειται για μια ευκαιρία για μάθηση, για ανάληψη ευθύνης, για μια επιπλέον συντροφιά; Ή για μια ακόμη υποχρέωση των γονιών και ένα «παιχνίδι» των παιδιών που σύντομα, όπως πολλά άλλα, μπορεί να καταλήξει στα αζήτητα;

Ο Εκπαιδευτής Σκύλων και Eκτροφέας, Στέλιος Σδρόλιας (www.bandog.gr ) απαντά στα πιθανά ερωτήματά σας!

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να αποκτήσει το παιδί το πρώτο του ζωάκι και ειδικά σκύλο που έχει περισσότερες «υποχρεώσεις»;
Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για κάτι τέτοιο. Έτσι κι’ αλλιώς η κύρια ευθύνη ανατροφής του σκύλου πέφτει στους γονείς! Αν όμως θα έπρεπε πραγματικά να επιλέξουμε κάποια ηλικία για να αποκτήσουμε ένα ζώο-σύντροφο για το παιδί, θα έλεγα ότι από 5 ετών και μετά είναι η πιο κατάλληλη.

Τι πρέπει να προσέξει ο γονιός σε σχέση με τη ράτσα; Υπάρχουν σκυλιά πιο «φιλικά» με τα παιδιά; Με λίγα λόγια ποια είναι τα «προσόντα» του ιδανικού σκύλου για οικογένεια;
Σαφώς υπάρχουν φυλές που εκτρέφονται για ήπιο χαρακτήρα και είναι προτεινόμενες για οικογένειες με παιδιά. Η εμπειρία μου με έχει διδάξει ότι σημαντικότερο ρόλο παίζει η επιλογή του κατάλληλου κουταβιού παρά η επιλογή συγκεκριμένης φυλής.
Σε μια τοκετομάδα κάποια κουτάβια διεκδικούν την ιεραρχία εντονότερα από κάποια αδελφάκια τους. Δυνητικά, αυτά ίσως τα μικρά να μην είναι ό,τι καλύτερο για μια οικογένεια με μικρό παιδί.
Επιγραμματικά θα αναφέρω κάποιες φυλές που τα πάνε πολύ καλά με μικρά παιδιά: Σταφφορντσάιρ Μπούλ τερριέ, μπόξερ, μπουλντόγκ Αγγλικό & Γαλλικό, Σέτερ, Καβαλιέρ Κινγκ Τσαρλς και πολλές άλλες.

Ποια σημάδια στο σκυλάκι θα πρέπει να μας ανησυχήσουν ως προς τη συμπεριφορά του; (δηλαδή γαυγίζει πολύ στα παιδιά, δεν έχει όρια, δαγκώνει έστω και για να παίξει…)
Αυτά που ίσως σε εμάς τους «δίποδους» φαίνονται ανησυχητικά, είναι απόλυτα φυσιολογικά για ένα κουτάβι! Μην ξεχνάμε ότι τα σκυλιά έχουν ως κύριο μέσο εξωτερίκευσης της συμπεριφοράς και επικοινωνίας τους το στόμα και τα μπροστινά πόδια. Με την βοήθεια εκπαιδευτή οι «κακές» συνήθειες μπορούν να μειωθούν στο ελάχιστο μέχρι το ζώο να φτάσει σε ηλικία που μπορεί να εκπαιδευτεί σε βασικές εντολές. Η αξιολόγηση μιας συμπεριφοράς, για να αποφασίσουμε αν είναι «εκτός» ορίων, πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

Ποιοι κανόνες υγιεινής θα πρέπει να τηρούνται (και στο παιδί και στο σκυλί) όταν το παιδί έρχεται σε άμεση επαφή με αυτό;
Για το παιδί: Σχολαστικό καθάρισμα των χεριών με ήπιο αντισηπτικό (φιλικό στο παιδικό δέρμα), συχνότερη αλλαγή μπλούζας/φούτερ, καθάρισμα της σόλας των παπουτσιών με δυνατό βακτηριοκτόνο.
Για τον σκύλο: Επιμελής εμβολιασμός, τακτική χορήγηση αγωγής κατά των ενδο και εξωπαρασίτων (ψεκασμός και χάπια), σχολαστική καθαριότητα των μπολ ταΐσματος και νερού, καθάρισμα των πελμάτων και της κοιλιάς μετά από βόλτα.

Λέγεται ότι είναι πιθανό να δημιουργηθούν συναισθήματα ζήλιας από το σκύλο προς τα παιδιά όταν τα δεύτερα τραβούν την προσοχή των ενηλίκων. Ισχύει αυτό;
Η ζήλια σαν συναίσθημα δεν υπάρχει στην ψυχολογία του σκύλου. Είναι η ανθρώπινη «εξήγηση» που ίσως βολεύει πολλούς να δίνουν σε αυτή την συμπεριφορά. Στην ουσία έχουμε να κάνουμε με έλλειψη προσοχής που βιώνει ο σκύλος και την προσπάθειά του να επανέλθει στην προηγούμενη γνώριμη κατάσταση, όπου και ίσως να ήταν το επίκεντρο της προσοχής.
Η σωστή διαχείριση και καταμερισμός του χρόνου και της προσοχής όταν συμβιώνουν ανήλικα παιδιά και σκυλιά είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η πιο γρήγορη συμβουλή που θα μπορούσα να δώσω είναι να φέρονται όλα τα μέλη της οικογενείας με τον ίδιο τρόπο στον σκύλο, δημιουργώντας έτσι ένα δίχτυ ασφαλείας ενάντια σε μεταπτώσεις της συμπεριφοράς του απέναντι στα παιδιά.

Πως μπορούμε να «εκπαιδεύσουμε» έναν σκύλο να είναι εκτός από φίλος και φύλακας των παιδιών;
Οι εκπαιδεύσεις σκύλων για καθήκοντα ασφαλείας είναι ιδιαίτερα τεχνικές και προϋποθέτουν αρχικά να έχουμε επιλέξει ένα ζώο με γενετική κλίση προς την «φύλαξη». Μεγάλο επίσης ρόλο παίζει να νοιώθει ο σκύλος ότι είναι μέλος μιας αγέλης με κανόνες και ιεραρχία που έχουν εγκαθιδρυθεί χωρίς βία από τα «αφεντικά».
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή κατάλληλου εκπαιδευτή στο κομμάτι της προστασίας με σκύλο. Οι περισσότεροι εκπαιδευτές στην Ελλάδα κάνουν εκπαιδεύσεις κυναθλημάτων και όχι ρεαλιστικής προστασίας.

Σε τι θα βοηθούσε ένα παιδί η συνύπαρξή του με έναν σκύλο;
Μελέτες έχουν αποδείξει ότι παιδιά που μεγαλώνουν με σκυλιά αναπτύσσουν σε μεγαλύτερο βαθμό το αίσθημα της υπευθυνότητας και σαφώς ζουν μια ζωή πιο κοντά στη «φύση».
Κλείνοντας θα ήθελα να προτρέψω τους αναγνώστες σας να σκεφτούν πολύ σοβαρά την απόκτηση ενός σκύλου. Είναι μια ευθύνη που διαρκεί για πολλά χρόνια.
Είναι προτιμότερο να στενοχωρήσουμε το παιδί μας προσωρινά με το να αρνηθούμε να πάρουμε έναν σκύλο, παρά να καταδικάσουμε ένα τετράποδο πλάσμα σε έναν ρόλο που δεν του αξίζει.

«Μαμά, θέλω σκυλάκι από τον Άγιο Βασίλη»!

Και να, που αυτά τα Χριστούγεννα ήρθε η στιγμή να αντιμετωπίσετε την επιθυμία του μικρού σας να αποκτήσει ένα κατοικίδιο ζωάκι και μάλιστα σκύλο!
Πρόκειται για μια ευκαιρία για μάθηση, για ανάληψη ευθύνης, για μια επιπλέον συντροφιά; Ή για μια ακόμη υποχρέωση των γονιών και ένα «παιχνίδι» των παιδιών που σύντομα, όπως πολλά άλλα, μπορεί να καταλήξει στα αζήτητα;

Ο Εκπαιδευτής Σκύλων και Eκτροφέας, Στέλιος Σδρόλιας (www.bandog.gr ) απαντά στα πιθανά ερωτήματά σας!

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να αποκτήσει το παιδί το πρώτο του ζωάκι και ειδικά σκύλο που έχει περισσότερες «υποχρεώσεις»;
Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για κάτι τέτοιο. Έτσι κι’ αλλιώς η κύρια ευθύνη ανατροφής του σκύλου πέφτει στους γονείς! Αν όμως θα έπρεπε πραγματικά να επιλέξουμε κάποια ηλικία για να αποκτήσουμε ένα ζώο-σύντροφο για το παιδί, θα έλεγα ότι από 5 ετών και μετά είναι η πιο κατάλληλη.

Τι πρέπει να προσέξει ο γονιός σε σχέση με τη ράτσα; Υπάρχουν σκυλιά πιο «φιλικά» με τα παιδιά; Με λίγα λόγια ποια είναι τα «προσόντα» του ιδανικού σκύλου για οικογένεια;
Σαφώς υπάρχουν φυλές που εκτρέφονται για ήπιο χαρακτήρα και είναι προτεινόμενες για οικογένειες με παιδιά. Η εμπειρία μου με έχει διδάξει ότι σημαντικότερο ρόλο παίζει η επιλογή του κατάλληλου κουταβιού παρά η επιλογή συγκεκριμένης φυλής.
Σε μια τοκετομάδα κάποια κουτάβια διεκδικούν την ιεραρχία εντονότερα από κάποια αδελφάκια τους. Δυνητικά, αυτά ίσως τα μικρά να μην είναι ό,τι καλύτερο για μια οικογένεια με μικρό παιδί.
Επιγραμματικά θα αναφέρω κάποιες φυλές που τα πάνε πολύ καλά με μικρά παιδιά: Σταφφορντσάιρ Μπούλ τερριέ, μπόξερ, μπουλντόγκ Αγγλικό & Γαλλικό, Σέτερ, Καβαλιέρ Κινγκ Τσαρλς και πολλές άλλες.

Ποια σημάδια στο σκυλάκι θα πρέπει να μας ανησυχήσουν ως προς τη συμπεριφορά του; (δηλαδή γαυγίζει πολύ στα παιδιά, δεν έχει όρια, δαγκώνει έστω και για να παίξει…)
Αυτά που ίσως σε εμάς τους «δίποδους» φαίνονται ανησυχητικά, είναι απόλυτα φυσιολογικά για ένα κουτάβι! Μην ξεχνάμε ότι τα σκυλιά έχουν ως κύριο μέσο εξωτερίκευσης της συμπεριφοράς και επικοινωνίας τους το στόμα και τα μπροστινά πόδια. Με την βοήθεια εκπαιδευτή οι «κακές» συνήθειες μπορούν να μειωθούν στο ελάχιστο μέχρι το ζώο να φτάσει σε ηλικία που μπορεί να εκπαιδευτεί σε βασικές εντολές. Η αξιολόγηση μιας συμπεριφοράς, για να αποφασίσουμε αν είναι «εκτός» ορίων, πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

Ποιοι κανόνες υγιεινής θα πρέπει να τηρούνται (και στο παιδί και στο σκυλί) όταν το παιδί έρχεται σε άμεση επαφή με αυτό;
Για το παιδί: Σχολαστικό καθάρισμα των χεριών με ήπιο αντισηπτικό (φιλικό στο παιδικό δέρμα), συχνότερη αλλαγή μπλούζας/φούτερ, καθάρισμα της σόλας των παπουτσιών με δυνατό βακτηριοκτόνο.
Για τον σκύλο: Επιμελής εμβολιασμός, τακτική χορήγηση αγωγής κατά των ενδο και εξωπαρασίτων (ψεκασμός και χάπια), σχολαστική καθαριότητα των μπολ ταΐσματος και νερού, καθάρισμα των πελμάτων και της κοιλιάς μετά από βόλτα.

Λέγεται ότι είναι πιθανό να δημιουργηθούν συναισθήματα ζήλιας από το σκύλο προς τα παιδιά όταν τα δεύτερα τραβούν την προσοχή των ενηλίκων. Ισχύει αυτό;
Η ζήλια σαν συναίσθημα δεν υπάρχει στην ψυχολογία του σκύλου. Είναι η ανθρώπινη «εξήγηση» που ίσως βολεύει πολλούς να δίνουν σε αυτή την συμπεριφορά. Στην ουσία έχουμε να κάνουμε με έλλειψη προσοχής που βιώνει ο σκύλος και την προσπάθειά του να επανέλθει στην προηγούμενη γνώριμη κατάσταση, όπου και ίσως να ήταν το επίκεντρο της προσοχής.
Η σωστή διαχείριση και καταμερισμός του χρόνου και της προσοχής όταν συμβιώνουν ανήλικα παιδιά και σκυλιά είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η πιο γρήγορη συμβουλή που θα μπορούσα να δώσω είναι να φέρονται όλα τα μέλη της οικογενείας με τον ίδιο τρόπο στον σκύλο, δημιουργώντας έτσι ένα δίχτυ ασφαλείας ενάντια σε μεταπτώσεις της συμπεριφοράς του απέναντι στα παιδιά.

Πως μπορούμε να «εκπαιδεύσουμε» έναν σκύλο να είναι εκτός από φίλος και φύλακας των παιδιών;
Οι εκπαιδεύσεις σκύλων για καθήκοντα ασφαλείας είναι ιδιαίτερα τεχνικές και προϋποθέτουν αρχικά να έχουμε επιλέξει ένα ζώο με γενετική κλίση προς την «φύλαξη». Μεγάλο επίσης ρόλο παίζει να νοιώθει ο σκύλος ότι είναι μέλος μιας αγέλης με κανόνες και ιεραρχία που έχουν εγκαθιδρυθεί χωρίς βία από τα «αφεντικά».
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή κατάλληλου εκπαιδευτή στο κομμάτι της προστασίας με σκύλο. Οι περισσότεροι εκπαιδευτές στην Ελλάδα κάνουν εκπαιδεύσεις κυναθλημάτων και όχι ρεαλιστικής προστασίας.

Σε τι θα βοηθούσε ένα παιδί η συνύπαρξή του με έναν σκύλο;
Μελέτες έχουν αποδείξει ότι παιδιά που μεγαλώνουν με σκυλιά αναπτύσσουν σε μεγαλύτερο βαθμό το αίσθημα της υπευθυνότητας και σαφώς ζουν μια ζωή πιο κοντά στη «φύση».
Κλείνοντας θα ήθελα να προτρέψω τους αναγνώστες σας να σκεφτούν πολύ σοβαρά την απόκτηση ενός σκύλου. Είναι μια ευθύνη που διαρκεί για πολλά χρόνια.
Είναι προτιμότερο να στενοχωρήσουμε το παιδί μας προσωρινά με το να αρνηθούμε να πάρουμε έναν σκύλο, παρά να καταδικάσουμε ένα τετράποδο πλάσμα σε έναν ρόλο που δεν του αξίζει.

«Μαμά, θέλω σκυλάκι από τον Άγιο Βασίλη»!

Και να, που αυτά τα Χριστούγεννα ήρθε η στιγμή να αντιμετωπίσετε την επιθυμία του μικρού σας να αποκτήσει ένα κατοικίδιο ζωάκι και μάλιστα σκύλο!
Πρόκειται για μια ευκαιρία για μάθηση, για ανάληψη ευθύνης, για μια επιπλέον συντροφιά; Ή για μια ακόμη υποχρέωση των γονιών και ένα «παιχνίδι» των παιδιών που σύντομα, όπως πολλά άλλα, μπορεί να καταλήξει στα αζήτητα;

Ο Εκπαιδευτής Σκύλων και Eκτροφέας, Στέλιος Σδρόλιας (www.bandog.gr ) απαντά στα πιθανά ερωτήματά σας!

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να αποκτήσει το παιδί το πρώτο του ζωάκι και ειδικά σκύλο που έχει περισσότερες «υποχρεώσεις»;
Δεν υπάρχει κατάλληλη ηλικία για κάτι τέτοιο. Έτσι κι’ αλλιώς η κύρια ευθύνη ανατροφής του σκύλου πέφτει στους γονείς! Αν όμως θα έπρεπε πραγματικά να επιλέξουμε κάποια ηλικία για να αποκτήσουμε ένα ζώο-σύντροφο για το παιδί, θα έλεγα ότι από 5 ετών και μετά είναι η πιο κατάλληλη.

Τι πρέπει να προσέξει ο γονιός σε σχέση με τη ράτσα; Υπάρχουν σκυλιά πιο «φιλικά» με τα παιδιά; Με λίγα λόγια ποια είναι τα «προσόντα» του ιδανικού σκύλου για οικογένεια;
Σαφώς υπάρχουν φυλές που εκτρέφονται για ήπιο χαρακτήρα και είναι προτεινόμενες για οικογένειες με παιδιά. Η εμπειρία μου με έχει διδάξει ότι σημαντικότερο ρόλο παίζει η επιλογή του κατάλληλου κουταβιού παρά η επιλογή συγκεκριμένης φυλής.
Σε μια τοκετομάδα κάποια κουτάβια διεκδικούν την ιεραρχία εντονότερα από κάποια αδελφάκια τους. Δυνητικά, αυτά ίσως τα μικρά να μην είναι ό,τι καλύτερο για μια οικογένεια με μικρό παιδί.
Επιγραμματικά θα αναφέρω κάποιες φυλές που τα πάνε πολύ καλά με μικρά παιδιά: Σταφφορντσάιρ Μπούλ τερριέ, μπόξερ, μπουλντόγκ Αγγλικό & Γαλλικό, Σέτερ, Καβαλιέρ Κινγκ Τσαρλς και πολλές άλλες.

Ποια σημάδια στο σκυλάκι θα πρέπει να μας ανησυχήσουν ως προς τη συμπεριφορά του; (δηλαδή γαυγίζει πολύ στα παιδιά, δεν έχει όρια, δαγκώνει έστω και για να παίξει…)
Αυτά που ίσως σε εμάς τους «δίποδους» φαίνονται ανησυχητικά, είναι απόλυτα φυσιολογικά για ένα κουτάβι! Μην ξεχνάμε ότι τα σκυλιά έχουν ως κύριο μέσο εξωτερίκευσης της συμπεριφοράς και επικοινωνίας τους το στόμα και τα μπροστινά πόδια. Με την βοήθεια εκπαιδευτή οι «κακές» συνήθειες μπορούν να μειωθούν στο ελάχιστο μέχρι το ζώο να φτάσει σε ηλικία που μπορεί να εκπαιδευτεί σε βασικές εντολές. Η αξιολόγηση μιας συμπεριφοράς, για να αποφασίσουμε αν είναι «εκτός» ορίων, πρέπει να γίνει από κάποιον ειδικό.

Ποιοι κανόνες υγιεινής θα πρέπει να τηρούνται (και στο παιδί και στο σκυλί) όταν το παιδί έρχεται σε άμεση επαφή με αυτό;
Για το παιδί: Σχολαστικό καθάρισμα των χεριών με ήπιο αντισηπτικό (φιλικό στο παιδικό δέρμα), συχνότερη αλλαγή μπλούζας/φούτερ, καθάρισμα της σόλας των παπουτσιών με δυνατό βακτηριοκτόνο.
Για τον σκύλο: Επιμελής εμβολιασμός, τακτική χορήγηση αγωγής κατά των ενδο και εξωπαρασίτων (ψεκασμός και χάπια), σχολαστική καθαριότητα των μπολ ταΐσματος και νερού, καθάρισμα των πελμάτων και της κοιλιάς μετά από βόλτα.

Λέγεται ότι είναι πιθανό να δημιουργηθούν συναισθήματα ζήλιας από το σκύλο προς τα παιδιά όταν τα δεύτερα τραβούν την προσοχή των ενηλίκων. Ισχύει αυτό;
Η ζήλια σαν συναίσθημα δεν υπάρχει στην ψυχολογία του σκύλου. Είναι η ανθρώπινη «εξήγηση» που ίσως βολεύει πολλούς να δίνουν σε αυτή την συμπεριφορά. Στην ουσία έχουμε να κάνουμε με έλλειψη προσοχής που βιώνει ο σκύλος και την προσπάθειά του να επανέλθει στην προηγούμενη γνώριμη κατάσταση, όπου και ίσως να ήταν το επίκεντρο της προσοχής.
Η σωστή διαχείριση και καταμερισμός του χρόνου και της προσοχής όταν συμβιώνουν ανήλικα παιδιά και σκυλιά είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η πιο γρήγορη συμβουλή που θα μπορούσα να δώσω είναι να φέρονται όλα τα μέλη της οικογενείας με τον ίδιο τρόπο στον σκύλο, δημιουργώντας έτσι ένα δίχτυ ασφαλείας ενάντια σε μεταπτώσεις της συμπεριφοράς του απέναντι στα παιδιά.

Πως μπορούμε να «εκπαιδεύσουμε» έναν σκύλο να είναι εκτός από φίλος και φύλακας των παιδιών;
Οι εκπαιδεύσεις σκύλων για καθήκοντα ασφαλείας είναι ιδιαίτερα τεχνικές και προϋποθέτουν αρχικά να έχουμε επιλέξει ένα ζώο με γενετική κλίση προς την «φύλαξη». Μεγάλο επίσης ρόλο παίζει να νοιώθει ο σκύλος ότι είναι μέλος μιας αγέλης με κανόνες και ιεραρχία που έχουν εγκαθιδρυθεί χωρίς βία από τα «αφεντικά».
Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή κατάλληλου εκπαιδευτή στο κομμάτι της προστασίας με σκύλο. Οι περισσότεροι εκπαιδευτές στην Ελλάδα κάνουν εκπαιδεύσεις κυναθλημάτων και όχι ρεαλιστικής προστασίας.

Σε τι θα βοηθούσε ένα παιδί η συνύπαρξή του με έναν σκύλο;
Μελέτες έχουν αποδείξει ότι παιδιά που μεγαλώνουν με σκυλιά αναπτύσσουν σε μεγαλύτερο βαθμό το αίσθημα της υπευθυνότητας και σαφώς ζουν μια ζωή πιο κοντά στη «φύση».
Κλείνοντας θα ήθελα να προτρέψω τους αναγνώστες σας να σκεφτούν πολύ σοβαρά την απόκτηση ενός σκύλου. Είναι μια ευθύνη που διαρκεί για πολλά χρόνια.
Είναι προτιμότερο να στενοχωρήσουμε το παιδί μας προσωρινά με το να αρνηθούμε να πάρουμε έναν σκύλο, παρά να καταδικάσουμε ένα τετράποδο πλάσμα σε έναν ρόλο που δεν του αξίζει.

Η σημασία της διδασκαλίας της Γεωμετρίας

Η Γεωμετρία είναι ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με την μελέτη των σχέσεων μεταξύ σχημάτων του επιπέδου ή του χώρου.Οι έννοιες των σημείων (σχήματα χωρίς διάσταση), των γραμμών (σχήματα με μια διάσταση), των επιφανειών (σχήματα με δύο διαστάσεις), μολονότι δεν συναντώνται με την κυριολεκτική σημασία τους στη φύση, αποτελούν αντικείμενα που προκύπτουν από την αφαιρετική ικανότητα του ανθρώπινου εγκέφαλου.

Γράφει ο Γεώργιος Γεωργαντάς, Καθηγητής Μαθηματικών του Lycée Franco-Hellénique Eugène Delacroix (Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά), Msc Φυσικής Περιβάλλοντος

Η μελέτη των γεωμετρικών σχημάτων παρέχει στους μαθητές μια πληρέστερη εκτίμηση του επιπέδου και του χώρου αναπτύσσοντας δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων στην τέχνη, την αρχιτεκτονική, στη μηχανική αλλά και σε πολλούς άλλους τομείς.
Το μάθημα της Γεωμετρίας έχει στόχο τη συνεργασία τριών γνωστικών διαδικασιών: α) Την διαδικασία αναπαράστασης αντικειμένων από το φυσικό περιβάλλον και της ταυτόχρονης αντιστοίχισης τους με γεωμετρικές έννοιες. Π.χ. Ο ορίζοντας αντιστοιχεί στην ευθεία γραμμή, τα αστέρια είναι σημεία χωρίς διάσταση, ένας στύλος είναι ένα ευθύγραμμο τμήμα, το ανθρώπινο κεφάλι είναι ένας κύκλος…
β) Τη διαδικασία δημιουργίας και κατασκευής γεωμετρικών σχημάτων με χρήση συγκεκριμένων οργάνων και εργαλείων, γ) Τη διαδικασία συλλογισμού με βάση τα δεδομένα ενός συγκεκριμένου προβλήματος.

Στο Γυμνάσιο και κυρίως στην Α΄ Τάξη η μελέτη των διαφόρων γεωμετρικών σχημάτων γίνεται κυρίως με τρόπο εμπειρικό και με τη μέτρηση.
Η εύρεση και η επαλήθευση ιδιοτήτων και σχέσεων στα γεωμετρικά σχήματα γίνεται με τη χρήση χάρακα, γνώμονα και διαβήτη.
Στην Γ’ Γυμνασίου και κυρίως στο Λύκειο η γεωμετρία θεμελιώνει γνώσεις οι οποίες προϋπάρχουν για την μελέτη όμως των οποίων χρησιμοποιείται μέθοδος απαλλαγμένη από μετρήσεις ή υποκειμενικές απόψεις στηριγμένη κυρίως σε κανόνες λογικής που προκύπτουν από θεωρήματα και προτάσεις.
Η διδασκαλία της γεωμετρίας στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι λοιπόν απαραίτητη γιατί:
*Καλλιεργεί την ικανότητα σύλληψης και επεξεργασίας αντικειμένων
*Βοηθά στην εύκολη κατανόηση αφηρημένων μαθηματικών εννοιών ερμηνεύοντάς τες μέσα από γεωμετρικά μοντέλα
* Και τέλος αποτελεί ένα κατανοητό μαθηματικό σύστημα για τους μαθητές

Ολοκληρώνοντας, ας μην ξεχνάμε ότι η Γεωμετρία είναι κομμάτι της παράδοσής μας και της Αρχαίας κληρονομιάς μας. Χαρακτηριστική ήταν η επιγραφή στην είσοδο της Ακαδημίας του Πλάτωνα που ανέφερε: « Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω», θέλοντας να δηλώσει πως στη σχολή του δεν είχε θέση όποιος δεν ήξερε γεωμετρία και μαθηματικά.

Παιδική γαστρεντερίτιδα: «Να του δώσω φαγητό ή όχι;»

Πονάει το στομαχάκι του, έχει διάρροια και κάνει εμετό; Έχει πυρετό, νιώθει αδυναμία και έχει χάσει την όρεξή του για φαγητό; Αρχικά μην πανικοβάλλεστε διότι στην πλειονότητά τους, οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες είναι αυτοϊάσιμες. Δηλαδή, κάνουν τον κύκλο τους και τα συμπτώματα υποχωρούν από μόνα τους.
Το πρώτο πράγμα που θα σας συστήσει ο παιδίατρος είναι να του κάνετε δίαιτα, δίνοντας κοτόπουλο και ρύζι ή ζυμαρικά για όσο διαρκεί η διάρροια. Τα λαχανικά, τα φρούτα, τα γλυκά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα πρέπει να αποφεύγονται γιατί προκαλούν εντονότερη διάρροια. Αν πρόκειται για μωρό που τρέφεται μόνο με γάλα, βράστε ρυζόνερο και αραιώστε το γάλα του με αυτό.

Ωστόσο, διαβάστε κάποιες χρήσιμες συμβουλές που θα βοηθήσουν το μικρό σας να νιώσει γρηγορότερα καλά!
• Κρατήστε το στο σπίτι.
• Χρησιμοποιήσετε αντιδιαρροϊκά ή αντιεμετικά φάρμακα, μόνο στην περίπτωση που το κρίνει απαραίτητο ο παιδίατρός σας.
• Αν έχει πυρετό, δώστε του ένα απλό αντιπυρετικό (παρακεταμόλη).
• Βοηθήστε το να αναπληρώσει τα υγρά που έχασε με τη διάρροια και τον εμετό, δίνοντάς του νερό και ηλεκτρολυτικά διαλύματα που θα σας συστήσει ο παιδίατρος. Με αυτό τον τρόπο, θα αποφύγετε την αφυδάτωση, που αποτελεί το βασικότερο κίνδυνο για όσους «κολλήσουν» γαστρεντερίτιδα.

Δώστε του πίσω τους «χαμένους» ηλεκτρολύτες
Όταν υποχωρήσουν οι εμετοί, θα πρέπει το παιδί να αρχίσει να πίνει σιγά-σιγά και σε μικρές ποσότητες:
1. Κάποιο ηλεκτρολυτικό διάλυμα που περιέχει κάλιο, νάτριο, ασβέστιο κλπ., το οποίο θα βρείτε σε φαρμακείο. Θα βοηθήσει τον οργανισμό του να αναπληρώσει τους βασικούς αυτούς ηλεκτρολύτες που είναι απαραίτητοι για την καλή του λειτουργία.
2. Εάν για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορείτε να βρείτε ένα ηλεκτρολυτικό διάλυμα, εναλλακτικά κάντε το εξής: Βάλτε λίγη σόδα και αλάτι (στη «μύτη» ενός κουταλιού του γλυκού) και μισό κουτάλι του γλυκού ζάχαρη σε ένα ποτήρι νερό. Η σόδα περιέχει δισανθρακικό οξύ, το αλάτι χλώριο και νάτριο και η ζάχαρη γλυκόζη, που τονώνει τον οργανισμό.
3. Όταν νιώσει καλύτερα και μπορεί να φάει, επιτρέψτε του να καταναλώσει μικρές ποσότητες μπανάνας και μήλου, που είναι πλούσιες πηγές καλίου. Επίσης, καλό είναι να πίνει νερό και να τρώει σούπα ρυζιού ή φιδέ με λίγο περισσότερο αλάτι από ό,τι συνήθως.

Παιδική γαστρεντερίτιδα: «Να του δώσω φαγητό ή όχι;»

Πονάει το στομαχάκι του, έχει διάρροια και κάνει εμετό; Έχει πυρετό, νιώθει αδυναμία και έχει χάσει την όρεξή του για φαγητό; Αρχικά μην πανικοβάλλεστε διότι στην πλειονότητά τους, οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες είναι αυτοϊάσιμες. Δηλαδή, κάνουν τον κύκλο τους και τα συμπτώματα υποχωρούν από μόνα τους.
Το πρώτο πράγμα που θα σας συστήσει ο παιδίατρος είναι να του κάνετε δίαιτα, δίνοντας κοτόπουλο και ρύζι ή ζυμαρικά για όσο διαρκεί η διάρροια. Τα λαχανικά, τα φρούτα, τα γλυκά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα πρέπει να αποφεύγονται γιατί προκαλούν εντονότερη διάρροια. Αν πρόκειται για μωρό που τρέφεται μόνο με γάλα, βράστε ρυζόνερο και αραιώστε το γάλα του με αυτό.

Ωστόσο, διαβάστε κάποιες χρήσιμες συμβουλές που θα βοηθήσουν το μικρό σας να νιώσει γρηγορότερα καλά!
• Κρατήστε το στο σπίτι.
• Χρησιμοποιήσετε αντιδιαρροϊκά ή αντιεμετικά φάρμακα, μόνο στην περίπτωση που το κρίνει απαραίτητο ο παιδίατρός σας.
• Αν έχει πυρετό, δώστε του ένα απλό αντιπυρετικό (παρακεταμόλη).
• Βοηθήστε το να αναπληρώσει τα υγρά που έχασε με τη διάρροια και τον εμετό, δίνοντάς του νερό και ηλεκτρολυτικά διαλύματα που θα σας συστήσει ο παιδίατρος. Με αυτό τον τρόπο, θα αποφύγετε την αφυδάτωση, που αποτελεί το βασικότερο κίνδυνο για όσους «κολλήσουν» γαστρεντερίτιδα.

Δώστε του πίσω τους «χαμένους» ηλεκτρολύτες
Όταν υποχωρήσουν οι εμετοί, θα πρέπει το παιδί να αρχίσει να πίνει σιγά-σιγά και σε μικρές ποσότητες:
1. Κάποιο ηλεκτρολυτικό διάλυμα που περιέχει κάλιο, νάτριο, ασβέστιο κλπ., το οποίο θα βρείτε σε φαρμακείο. Θα βοηθήσει τον οργανισμό του να αναπληρώσει τους βασικούς αυτούς ηλεκτρολύτες που είναι απαραίτητοι για την καλή του λειτουργία.
2. Εάν για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορείτε να βρείτε ένα ηλεκτρολυτικό διάλυμα, εναλλακτικά κάντε το εξής: Βάλτε λίγη σόδα και αλάτι (στη «μύτη» ενός κουταλιού του γλυκού) και μισό κουτάλι του γλυκού ζάχαρη σε ένα ποτήρι νερό. Η σόδα περιέχει δισανθρακικό οξύ, το αλάτι χλώριο και νάτριο και η ζάχαρη γλυκόζη, που τονώνει τον οργανισμό.
3. Όταν νιώσει καλύτερα και μπορεί να φάει, επιτρέψτε του να καταναλώσει μικρές ποσότητες μπανάνας και μήλου, που είναι πλούσιες πηγές καλίου. Επίσης, καλό είναι να πίνει νερό και να τρώει σούπα ρυζιού ή φιδέ με λίγο περισσότερο αλάτι από ό,τι συνήθως.