Η ανιψιά μου πρόσφατα παρατηρούσε σε ένα περιοδικό ποικίλης ύλης τη σελίδα με τις σεξουαλικού περιεχομένου διαφημίσεις. Δυστυχώς δεν το αντιληφθήκαμε εγκαίρως…

mother_child_

Ερώτηση: Είμαι αναγνώστρια του infokids.gr και θα ήθελα να ρωτήσω κάτι πιο πολύ εκ μέρους της αδερφής μου.
Η ανιψιά μου πρόσφατα παρατηρούσε σε ένα περιοδικό ποικίλης ύλης τη σελίδα με τις σεξουαλικού περιεχομένου διαφημίσεις. Δυστυχώς δεν το αντιληφθήκαμε εγκαίρως και στη συνέχεια μας ρωτούσε για αυτό που είδε και δεν ξέρουμε πως να της απαντήσουμε. Είναι 7 χρονών και θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας ή να μας προτείνετε κάποιο βίβλιο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης κατάλληλο για την ηλικία της. Πώς αντιμετωπίζουμε ερωτήσεις για ομοφυλοφυλικού περιεχομένου εικόνες; (κυρίως αυτό) Ευχαριστώ θερμά εκ των προτέρων.

Απαντά η Νάνσυ Ψημενάτου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

 

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση

Γεια σας και σας ευχαριστούμε για το ερώτημά σας. Στην ουσία μιλάμε για την έναρξη της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης του παιδιού,  αφού προέκυψαν από την πλευρά του κάποια ερωτήματα. Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν είναι μια συζήτηση στην οποία πρέπει να χωρέσουν μονομιάς όλες οι πληροφορίες αλλά μια διαδικασία που εμπλουτίζεται καθώς το παιδί μεγαλώνει και ωριμάζει.

Ας ξεκινήσουμε όμως από τους μύθους που αφορούν τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.

Μύθος:   Αν μιλήσω στο παιδί μου για το σεξ θα το κάνω να σκέφτεται «πονηρά». – Πραγματικότητα: Αν μιλήσετε για το σεξ στο παιδί σας θα το κάνετε υπεύθυνο.
Μύθος: Mόνο το σχολείο είναι πιο κατάλληλο για αυτή τη δουλειά. – Πραγματικότητα: Όχι, είναι ευθύνη των γονιών και του σχολείου , συμπληρωματικά.
Μύθος:  Το μόνο που χρειάζεται να ξέρει το παιδί μου για το σεξ είναι η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και οι αρρώστιες γύρω από το σεξ. – Πραγματικότητα:    Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση αφορά την ενημέρωση για την  απόλαυση, το δικαίωμα στο σώμα, το δικαίωμα στην άρνηση ή την αποχή.

 

Μία ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση χρειάζεται να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

  • Κατάλληλη ονομασία των γεννητικών οργάνων.
  • Έμφαση στα συναισθήματα και όχι μόνο στη σεξουαλική πράξη.
  •  Κατάλληλη γλώσσα για την κάθε ηλικία.
  • Απαντήσεις στις ερωτήσεις που θα προκύψουν.
  • Ενημέρωση τόσο για το ίδιο  όσο και για το αντίθετο φύλο  (τα γεννητικά όργανα, τη χρησιμότητα, την απόλαυση, τα προβλήματα, τα θέματα υγείας)
  • Την εγκυμοσύνη
  •  Τη σεξουαλική διαφορετικότητα
  •   Την  Αυτοϊκανοποίηση
  • Τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Για τα παιδιά

  • Δώστε το κατάλληλο όνομα για τα γεννητικά όργανα.
  •   Διδάξτε τα (χωρίς να τους εμφυσήσετε φόβο ή ντροπή) ότι  το σώμα τους τους  ανήκει. Μην τα πιέζετε να φιλήσουν ή να αγκαλιάσουν συγγενείς ή φίλους αν δεν το θέλουν.
  • Επιτρέψτε τους τη χαρά να αγγίζουν και να εξερευνούν το σώμα τους.
  •   Χρησιμοποιήστε παραδείγματα από τα ζώα για να μιλήσετε για την αναπαραγωγή ή χρησιμοποιήστε το παράδειγμα φίλων ή συγγενών που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση.
  •    Διατηρήστε ένα φιλικό και ανοιχτό κλίμα επικοινωνίας ώστε όταν τα παιδιά θα έχουν απορίες να μπορούν να έρθουν κατευθείαν σε εσάς.
  • Εξηγήστε τα διαφορετικά μοντέλα οικογενειών χρησιμοποιώντας για παράδειγμα ταινίες ή σήριαλ από την τηλεόραση.
  •  Αν και μπορεί να σας φαίνεται νωρίς,  μιλήστε για το AIDS στα παιδιά σας. Το πιο πιθανό είναι ότι ήδη έχουν ακούσει να μιλάνε για αυτό οπότε ενημερώστε λέγοντας τα βασικά.
  • Δώστε έμφαση  στο δικαίωμα του παιδιού να αφήνεται σε σωματική επαφή όταν και εφόσον το επιθυμεί.
  • Άλλοι τρόποι που υπάρχουν για να δείξουμε αγάπη εκτός του σεξ.
  •  Ασφαλές σεξ.
  • Μιλήστε για τη μίμηση και  τις διαφημίσεις.
  •  Μιλήστε για τα σεξουαλικά πρότυπα που κυριαρχούν αυτόν τον καιρό. (π.χ αδύνατες γυναίκες και άντρες με γυμνασμένους κοιλιακούς)
  • Σχολιασμός της επικαιρότητας σε θέματα που αφορούν τον βιασμό, την παιδοφιλία ή ό,τι άλλο προκύψει.

Πιο συγκεκριμένα και για την ηλικία της ανιψιάς σας θέματα που συνήθως προβληματίζουν γονείς και παιδιά είναι τα ακόλουθα: Οι διαφορές ανάμεσα στο αγόρι και το κορίτσι (όχι μόνο οι ανατομικές αλλά και συμπεριφορά και τα στερεότυπα των δύο φύλων), η εγκυμοσύνη με περισσότερες πληροφορίες για τη διαδικασία της γέννας,  η ιδιωτικότητα , ο σεβασμός στο σώμα και το σώμα των άλλων, θέματα που απασχολούν τον τύπο και την τηλεόραση, τα σήριαλ κ.ά.

Τα παιδιά που έχουν ξεκάθαρη εικόνα για το σεξ,  έχουν περισσότερες ευκαιρίες να φερθούν υπεύθυνα σε σχέση με τα ζητήματα αυτά. Για παράδειγμα,  δεν αρχίζουν τη σεξουαλική τους ζωή νωρίς και διαλέγουν με περισσότερη προσοχή τους ερωτικούς τους συντρόφους.

Βιβλία υπάρχουν πολλά και καλά. Κάντε μια αναζήτηση στο διαδίκτυο και βρείτε αυτό που σας αρέσει και αισθάνεστε βολικά να το μοιραστείτε με το παιδί.

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: https://www.facebook.com/understanding.self.gr

Ντροπαλά παιδιά… θορυβημένοι γονείς!

ntropalo paidi_b2

Πολλά παιδιά χαρακτηρίζονται ως ντροπαλά. Αν κατανοήσουμε όμως τι σημαίνει πραγματικά «ντροπαλότητα» μπορεί να δούμε ότι αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του παιδιού και όχι ένα ελάττωμα.
Τα παιδιά μπορεί να είναι ντροπαλά με διαφορετικούς τρόπους και για διαφορετικούς λόγους. Το να καταλάβουμε το γιατί το δικό μας παιδί προσωπικά είναι ντροπαλό, είναι μια καλή αρχή για να το βοηθήσουμε να ξεπεράσει σε κάποιες καταστάσεις την ατολμία του χωρίς όμως να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε τη δική του μοναδική προσωπικότητα.
Κάντε κάποιες ερωτήσεις στον εαυτό σας. Πότε δείχνει το παιδί να είναι ντροπαλό;
• Σε πάρτι;
• Όταν συναντά καινούριους ανθρώπους;
• Όταν το επαινείται μπροστά σε άλλους;
• Μήπως ντρέπεται να φάει μπροστά σε κόσμο;
• Όταν τηλεφωνεί;
• Μήπως όταν χρειάζεται να κάνει κάποια παρουσίαση στο σχολείο (ένα ποίημα, ή σε μία εργασία;)

Τι να κάνετε
• Κάντε αυτά τα πράγματα που θα θέλατε να κάνει το παιδί σας! (Μιλήστε με άλλους ανθρώπους, πηγαίνετε πρώτοι στον μπουφέ, ζητήστε βοήθεια από έναν υπάλληλο στο σούπερ μάρκετ, αφήστε μηνύματα σε τηλεφωνητές κ.ά. Όλα αυτά κάντε τα μπροστά στο παιδί, χωρίς όμως να του εξηγείτε ή να του κάνετε κήρυγμα.
• Να είστε φιλικοί. Χαμογελάστε, καλημερίστε τους γείτονες ή τους άλλους γονείς στο σχολείο.
• Επαινέστε όταν κάνουν κάτι που σας αρέσει. Για παράδειγμα, πείτε: «Μου άρεσε πολύ όταν πήγες και ζήτησες βοήθεια από τη φίλη σου ή Σε θαύμασα όταν μίλησες πρώτος στις κούνιες».
• Κανονίστε συγκεντρώσεις και πάρτι όσο το δυνατόν νωρίτερα για το παιδί σας.
• Αναγνωρίστε τα θετικά του κομμάτια και δείτε σε ποιον τομέα τα καταφέρνει καλά. Είναι καλό στα καλλιτεχνικά; Μήπως στον αθλητισμό; Μήπως του αρέσουν τα μαθηματικά; Το διάβασμα; Μήπως είναι καλό στην οργάνωση; Ή μήπως του αρέσει να βοηθά ζώα και ανθρώπους; Βρείτε τον τομέα του παιδιού σας και φέρτε σε επαφή με άλλα παιδιά που έχουν παρόμοια ενδιαφέροντα.
• Δείξτε του ότι εκτιμάτε τη γνώμη του. Ρωτήστε το για παράδειγμα: «Πού θα σου άρεσε να βάλουμε αυτή τη γλάστρα»; Ακόμα και αν το μέρος που διάλεξε δεν σας αρέσει, τοποθετήστε τη γλάστρα εκεί που σας υπέδειξε.

Τι να μην κάνετε
• Μη φέρνετε το παιδί σας σε δύσκολη θέση δημόσια ή ιδιωτικά εξαιτίας της ντροπαλότητάς του.
• Μην κρίνετε το παιδί σας.
• Μην του βάζετε ταμπέλες.
• Μην το ειρωνεύεστε αν κάνει λάθη.
• Μην κάνετε τα πράγματα που μπορεί να κάνει για τον εαυτό του. Για παράδειγμα, αν σε ένα πάρτι θέλει να πάτε εσείς να του βάλετε τούρτα πείτε για π.χ. «Μόλις έκατσα και η αλήθεια είναι ότι είμαι λίγο κουρασμένη. Αν θες πήγαινε βάλε μόνος σου/μόνη σου».
Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει ότι η ζωή είναι μια συνεχομένη διαδικασία που προϋποθέτει το κουράγιο να περνάμε μέσα από τον φόβο. Και αυτή είναι μια μάχη που δίνουμε είτε είμαστε ενήλικες είτε είμαστε παιδιά.
Τέλος, αναγνωρίστε ότι έχετε ένα παιδί το οποίο είναι ευαίσθητο, ήσυχο, ζεστό, με βαθιά συναισθήματα. Ο κόσμος θα ήταν φτωχότερος χωρίς αυτά τα συναισθήματα και αυτές τις ιδιότητες.

Όταν οι γιαγιάδες και οι παππούδες επεμβαίνουν

rsz_804050091

Είναι αλήθεια ότι οι γιαγιάδες και οι παππούδες μπορούν να προσφέρουν απεριόριστη βοήθεια με την εμπειρία τους και τη στήριξή τους. Έχουν μεγαλώσει τα δικά τους παιδιά, έχουν περάσει από εκεί που εμείς δεν έχουμε ακόμα βρεθεί. Ιδανικά, αυτό σημαίνει ότι, όταν έχουμε ένα πρόβλημα μπορούμε να στραφούμε σε αυτούς ώστε να μας δώσουν τα «φώτα τους»…
Στην πραγματικότητα όμως, πολλές οικογένειες δεν αντιμετωπίζουν μια ιδανική κατάσταση. Αντίθετα, ενώ μπορεί να παίρνουν πολλές συμβουλές και στήριξη , αυτά μπορεί να συνοδεύονται με κριτική και έλεγχο εκ μέρος των γιαγιάδων και των παππούδων. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να ακούσετε μία συμβουλή, η οποία να είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από τον τρόπο που έχετε επιλέξει να διαπαιδαγωγήσετε εσείς τα παιδιά σας.

Οι καιροί αλλάζουν, οι τρόποι αλλάζουν
Είτε αφορά ιατρικά θέματα είτε αφορά την ψυχολογία του παιδιού είτε αφορά τον τρόπο που θα ντύνεται στο κρύο ή τη ζέστη, οι συμβουλές που έχουν δοθεί στους γονείς ενός παιδιού (από γιατρούς και ειδικούς) έχουν αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου (το να βάλουμε οδοντόκρεμα πάνω σε ένα έγκαυμα, για παράδειγμα, σήμερα θεωρείται λάθος, ενώ παλαιότερα ήταν διαδεδομένη πρακτική).
Πολλές φορές, ακόμα και με τις καλύτερες προθέσεις εκ μέρους των γονιών, που προσπαθούν να εξηγήσουν ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, δεν αποφεύγεται κάποια σύγκρουση ή η αίσθηση εκ μέρους των γιαγιάδων και παππούδων ότι είναι «λάθος». Μπορεί να αισθάνονται αδικημένοι, παρεξηγημένοι, πληγωμένοι ή αγνοημένοι. Όταν απορρίπτετε μία συμβουλή που σας δίνουν, στην ουσία είναι σαν να απορρίπτετε τον τρόπο που σας μεγάλωσαν…
Επίσης, κάποιες φορές, οι μη επιθυμητές συμβουλές δίνονται από τους γονείς του συντρόφους μας, πράγμα το οποίο δυσκολεύει ακόμα πιο πολύ την κατάσταση. Οι ισορροπίες είναι ευαίσθητες, αρχίζουν τα στρατόπεδα να χωρίζονται και το παιδί μπαίνει στη μέση…

Τι να κάνουμε
 Δεχθείτε την καλοπροαίρετη κριτική.
Είναι αδύνατο να τα γνωρίζουμε όλα. Θυμηθείτε επίσης ότι, αυτό που έχουν στο μυαλό τους είναι το «καλό» του παιδιού.
 Μη ρωτάτε! Ένας τρόπος για να αποφύγετε να ακούσετε μια συμβουλή είναι μην ρωτήσετε. Αυτό μπορεί να σας φανεί δύσκολο στην αρχή, γιατί μπορεί να νιώθετε πανικοβλημένοι. Πάρτε λίγο χρόνο και ρωτήστε τον εαυτό σας; «Μήπως είναι καλύτερα να τηλεφωνήσω στο γιατρό πρώτα»;
 Εμπιστευθείτε τον εαυτό σας. Γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα τις ικανότητές σας και τις αδυναμίες σας. Ξέρετε αν αγχώνεστε εύκολα ή αν μένετε ψύχραιμοι. Εμπιστευθείτε το ένστικτό σας. Αν νιώθετε ότι «πρέπει να πάμε στο γιατρό» ακόμα και όταν οι γονείς σας σας λένε ότι «ένας πυρετός είναι… το παρακάνετε εσείς οι νέοι γονείς…», πηγαίνετε το παιδί σας στο γιατρό.
 Πιστέψτε ότι είστε ικανοί ως γονείς. Εσείς και ο/η σύντροφός σας είστε οι καταλληλότεροι για να πάρετε αποφάσεις που αφορούν το παιδί σας.
 Απαντήστε ευγενικά σε ό,τι σας προτείνεται. Πείτε για παράδειγμα: «Ειλικρινά σε ευχαριστώ για αυτό που λες, αλλά, από τη δική μου εμπειρία, το να της δίνω κάθε μέρα γλυκό είναι κάτι που τη βλάπτει. Αλήθεια, σου είπα τι μου είπε ο παιδίατρος για τα γλυκά….».
 Απαντήστε διπλωματικά. Πείτε για παράδειγμα: «Αλήθεια; Δεν γνώριζα ότι ένα γάλα πριν τον ύπνο βοηθά το παιδί να κοιμηθεί. Μπορεί να το δοκιμάσω κάποιο βράδυ»!
 Μοιραστείτε με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τις νέες πληροφορίες που μαθαίνετε. Πάρτε τους μαζί σας μία μέρα στον παιδίατρο. Παρακινήστε τους να έρθουν σε μία ημερίδα για το παιδί. Βάλτε τους στη ζωή σας με έναν δημιουργικό τρόπο.
 Ζητήστε από τον/την σύντροφό σας να βρείτε από κοινού τρόπους ώστε να οριοθετήσει ο καθένας τους δικούς του γονείς.
 Επαινέστε, παρουσία των γονιών σας, τον/την σύντροφό σας. Πείτε για παράδειγμα: « Η γυναίκα μου είναι καταπληκτική μητέρα. Τη θαυμάζω για τον τρόπο που βάζει όρια αλλά είναι και γλυκιά μαζί με τα παιδιά». Ή πείτε «Ο άντρας μου είναι θαυμάσιος πατέρας, παίζει με τα παιδιά και τους αλλάζει πάνες καλύτερα και από μένα.»

Η σχέση μεταξύ γιαγιάδων και παππούδων με τα εγγόνια είναι μια σχέση πολύτιμη και αναντικατάστατη. Όταν οριοθετηθούμε σωστά, όταν αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, ακόμα και όταν ίσως χρειαστεί να δουλέψουμε αυτή τη σχέση για τους εαυτούς μας, τότε θα δεχθούμε καλοπροαίρετα και το κομμάτι του ρόλου που τους αντιστοιχεί. Θα δεχθούμε να τους αφήσουμε να «κακομάθουν» και λίγο τα παιδιά μας! Το λίγο, δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

Παιδί μου! Πού είναι οι τρόποι σου;

angry-mom

Είτε αφορά σε μια οικογενειακή συγκέντρωση είτε μία επίσκεψη σε σπίτι φίλων ή ακόμα μια βόλτα στις κούνιες ή το σινεμά, πολλοί είναι οι γονείς που έχουν αναρωτηθεί φωναχτά ή από μέσα τους: Καλά, παιδί μου, μα τι τρόποι είναι αυτοί;

Ευγένεια ή «καθωσπρεπισμός»;
Παλαιότερα υπήρχε η αντίληψη ότι τα παιδιά είναι η μικρογραφία των ενηλίκων και γι’ αυτό έθεταν στα παιδιά σκληρούς και άκαμπτους κανόνες. Οι καλοί τρόποι όμως αφορούν το να λαμβάνουμε υπόψη μας τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων και να γίνουμε οι άνθρωποι που οι άλλοι θα σέβονται.
Ανάμεσα στον καθωσπρεπισμό και την τυπολατρία υπάρχει ένας χώρος που μπορούμε να κινηθούμε και να διδάξουμε –πάντα μέσω του παραδείγματος– τα παιδιά μας. Αυτός ο χώρος είναι η ευγένεια και ο σεβασμός.

 

Πρακτικές συμβουλές
Χρησιμοποιήστε τις λέξεις: «Ευχαριστώ», >«Παρακαλώ», «Συγγνώμη», «Μετά από εσένα» στην καθημερινή σας επικοινωνία με το παιδί. Αν του ζητάτε να σας φέρει κάτι και αυτό έχει τη μορφή εντολής π.χ. «Φέρε μου τα ρούχα σου», το πιο πιθανό είναι ότι όταν φτάσει η σειρά του να ζητήσει κάτι θα αναπαραγάγει το δικό σας μοντέλο π.χ. «Φέρε μου το γάλα μου».
Επαινέστε την καλή συμπεριφορά του παιδιού σας. Δείξτε του με διάφορους τρόπους (λεκτικά ή μέσω μιας αγκαλιάς) πόσο περήφανοι νιώθετε γι’ αυτά. Για παράδειγμα πείτε: «Τα συγχαρητήριά μου. Φέρθηκες πολύ ευγενικά στις κούνιες»!
Μη θεωρείτε ότι κάθε στιγμή της ημέρας είναι μια στιγμή που τα παιδιά πρέπει να «μάθουν» κάτι. Γελάστε με μία ανώδυνη σκανταλιά, μοιραστείτε ένα παγωτό μαζί τους (χωρίς κουτάλι), τσαλακώστε την εικόνα σας και αφήστε και εκείνα να τσαλακωθούν. Τα όρια έχουν αξία όταν μπορούμε, ανώδυνα, κάποια στιγμή να τα ξεπεράσουμε.
Εξετάστε το δικό σας παράδειγμα. Πώς αντιδράτε όταν ένας οδηγός σας κλείνει στο δρόμο; Τι λέτε όταν κλείσετε το τηλέφωνο και είστε θυμωμένοι; Η δική σας επικοινωνία με το/τη σύντροφό σας ή ένα υπάλληλο στην τράπεζα πώς είναι;
Δώστε τους πρακτικούς τρόπους αντιμετώπισης των καταστάσεων. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν τις λύσεις. Περιμένουν από εσάς να τους μάθετε. Για παράδειγμα πείτε: «Απόψε θα βγούμε έξω να φάμε. Ελάτε να μάθουμε τι επιτρέπεται και τι όχι μέσα σε ένα εστιατόριο». Μετατρέψτε σε παιχνίδι ρόλων το «κήρυγμα». Κάντε το σερβιτόρο, ζητήστε από τα παιδιά να σας δείξουν πού νομίζουν ότι πρέπει να τοποθετείται η πετσέτα ή τα μαχαιροπίρουνα. Το παιχνίδι είναι ο πιο απλός και κατανοητός τρόπος για να μάθετε στα παιδιά τις αποδεκτές και μη αποδεκτές συμπεριφορές.
Εξηγήστε εκ των προτέρων τι περιμένετε από εκείνα σε διάφορες καταστάσεις. Πείτε τους, για παράδειγμα, για ποιο λόγο στην εκκλησία πρέπει να κάνουν ησυχία (π.χ. σεβασμός στους άλλους, τελετουργικό που χρειάζεται συγκέντρωση κ.ά). Για κάθε κατάσταση που θα αντιμετωπίσετε, βρείτε λίγο χρόνο από πριν και ενημερώστε τα παιδιά για το τι επιτρέπεται και τι όχι και εξηγήστε τους λόγους.
Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε ότι, η διδαχή των καλών τρόπων γίνεται με στόχο το όφελος του παιδιού και όχι για να ικανοποιήσουμε εμείς τις προσωπικές μας ανάγκες. Αν επιθυμούμε ένα παιδί ΠΑΝΤΑ ευγενικό, χαρούμενο, υπάκουο, με στόχο τα θετικά σχόλια των γύρων μας, το πιο πιθανό είναι ότι θα «δημιουργήσουμε» ή ένα «προσαρμοσμένο» παιδί ή ένα «επαναστατημένο» παιδί. Και στις δύο περιπτώσεις δεν δρούμε υπέρ του παιδιού μας αλλά εναντίον του.

Η Νάνσυ Ψημενάτου είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, http://nancypsimenatos.blogspot.gr/

Μοναχοπαίδι… απολαύστε το παιδί σας και τα πλεονεκτήματά του!

One_child_family_2520266b

«Μοναχοπαίδι είσαι;» «Ναι, πού το κατάλαβες;» «Πού το κατάλαβα ; Αφού φαίνεσαι κακομαθημένο!» .
Αυτός είναι ένας διάλογος που έχει ακουστεί πολλές φορές και θα συνεχίσει να ακούγεται μέχρι να σπάσουν τα στερεότυπα και οι μύθοι γύρω από την προσωπικότητα του παιδιού που δεν έχει αδέλφια.
Στο παρελθόν, το να έχει κανείς ένα μόνο παιδί, έφερε ένα στίγμα. Αυτόματα οι άνθρωποι υπέθεταν ότι, οι γονείς έχουν προβλήματα γονιμότητας ή «κάτι πολύ σοβαρό» που τους εμποδίζει να έχουν μια «κανονική οικογένεια». Η φράση: « Ένα ίσον κανέναν» λέγεται επίσης και ως απάντηση σε μία μητέρα όταν απαντά στο «Πόσα παιδιά έχεις; ».
Όλο και περισσότερες οικογένειες επιλέγουν να κάνουν μόνο ένα παιδί στη σημερινή εποχή. Οι λόγοι διαφέρουν από οικογένεια σε οικογένεια και κυμαίνονται από τα οικονομικά προβλήματα μέχρι την απόλυτα συνειδητή επιλογή για ένα και μόνο παιδί.

 
Τα μοναχοπαίδια σήμερα είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που ήταν κάποτε. Είναι αριθμητικά περισσότερα από ό,τι στο παρελθόν, γίνονται ευτυχισμένοι και ισορροπημένοι ενήλικες και προσαρμόζονται ικανοποιητικά στο κοινωνικό σύνολο.

 

Ποια είναι όμως τα πλεονεκτήματα ενός παιδιού που μεγαλώνει μόνο του;
Πρώτα απ΄ όλα τείνουν να είναι πιο ώριμα συναισθηματικά και έχουν ηγετικά στοιχεία. Πετυχαίνουν υψηλά επιτεύγματα στις δουλειές που θα επιλέξουν. Συζητούν καλύτερα και έχουν ανεπτυγμένο γλωσσικό λεξιλόγιο. Με την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση τείνουν να είναι πιο επιλεκτικά σε μελλοντικές φιλίες και σχέσεις αφού ήδη έχουν «προπονηθεί» στη μοναξιά. Αισθάνονται οικεία ανάμεσα σε ενήλικες και δεν έχουν πρόβλημα με τη δημοσιότητα.
Φυσικά όλα τα παραπάνω στοιχεία, ενεργοποιούνται στο μέγιστο μέσα στο κατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον.

 

Πώς να αποφύγετε τις παγίδες
Το να είναι κάποιο παιδί, μοναχοπαίδι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να είναι και μόνο του. Φιλίες, κοινωνικές επαφές και άλλα παιδιά (ξαδέλφια, ανίψια κ.ά.) μπορούν να βρίσκονται κοντά σε ένα μοναχοπαίδι και να απολαμβάνουν την παρέα ο ένας του άλλου.

Εξοικειώστε το μοναχοπαίδι σας στην ελευθερία και την ανεξαρτησία. Στείλτε το να κοιμηθεί στους παππούδες και τις γιαγιάδες. Γράψτε το στην κατασκήνωση. Κάντε το μέλος σε κάποιο άθλημα της αρεσκείας του.

Διδάξτε το να μοιράζεται τα πράγματα του με το παράδειγμά σας. Οι κουβέντες είναι τελείως περιττές. Δείξτε του πώς μοιράζεστε εσείς τα δικά σας πράγματα και μην το υποτιμάτε όταν δεν θέλει να μοιραστεί τα παιχνίδια του. Μη φοβάστε ότι θα γίνει κακομαθημένο όταν λέει όχι.

Οριοθετηθείτε τον προσωπικό σας χρόνο με το/τη σύντροφό σας. Πολλοί γονείς που έχουν ένα μόνο παιδί, αισθάνονται ενοχές ότι, αν δεν αφιερώσουν αρκετό χρόνο στα παιδιά τους, αυτά θα νιώθουν μόνα.

Αυτό που είναι όμως ωφέλιμο για το παιδί είναι του να του μεταφέρεται το μήνυμα ότι όσο και αν το αγαπάτε, πάντα χρειάζεται ξεχωριστός χρόνος για τη σχέση ανάμεσα στο ζευγάρι.

Μη φοβάστε ότι το μοναχοπαίδι σας θα γίνει ένα απομονωμένο, μοναχικό, κακομαθημένο παιδί. Απολαύστε την παρέα του, οριοθετήστε το, δώστε του όση ελευθερία και ευθύνη είναι κατάλληλη για την κάθε ηλικία που περνά, βοηθήστε το να κοινωνικοποιηθεί. Χαρείτε το, θαυμάστε το και αγαπήστε το άφοβα!

Η Νάνσυ Ψημενάτου είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, www.understanding-self.gr

Παιδί και Κατασκήνωση: Βοηθήστε το να την πάρει με «καλό» μάτι

Καλοκαίρι! Κατασκήνωση, χαρά, ξεγνοιασιά, παιδικά γέλια, ομαδική εργασία, επαφή με τη φύση! Είναι τόσο απλό για ένα παιδί να ενσωματωθεί στην παιδική κατασκήνωση; Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να το βοηθήσουμε…

Η κατασκήνωση είναι κάτι παραπάνω από διακοπές. Η κατασκήνωση βοηθά το παιδί να περάσει καλά, να ξεκουραστεί αλλά και να «εργαστεί». Στην κατασκήνωση ένα παιδί μαθαίνει να δουλεύει ομαδικά με άλλα παιδιά και εφήβους, μαθαίνει να συνεργάζεται και αρχίζει να αποκτά μία αίσθηση ότι η ζωή επεκτείνεται και πιο πέρα από το σπίτι, το σχολείο και το φροντιστήριο.
Αρχικά προσπαθήστε να σκεφθείτε την κατασκήνωση ως μια εμπειρία μάθησης. Για εσάς! Ίσως είναι η πρώτη φορά που εσείς ως γονείς θα αφήσετε το «μικρό» σας εκτός «φωλιάς». Ίσως είναι η πρώτη φορά που θα χρειαστεί να «αφήσετε τον έλεγχο» σε κάποιον άλλον και ίσως είναι η πρώτη φορά που θα κληθείτε να εμπιστευθείτε το παιδί σας (χωρίς να είστε από πάνω του). Αυτή η εμπειρία μπορεί να σας δημιουργήσει ένα μικρό ή μεγάλο βαθμό άγχους. Αυτό το άγχος θα χρειαστεί να το διαχειριστείτε δημιουργικά ώστε να μην το μεταβιβάσετε στο παιδί σας.
Το παιδί επίσης μπορεί να παρουσιάσει σημάδια άγχους. Αυτό που είναι σημαντικό να θυμάστε είναι να μην αντιδράτε υπερβολικά ή αντίθετα μην ελαχιστοποιείτε αυτά που νιώθει. Μη σπεύσετε να πάρετε το παιδί από την κατασκήνωση αλλά πείτε του για παράδειγμα: «Είσαι εδώ 5 μέρες, προτείνω να μείνεις άλλες 5 μέρες. Σε αυτό το διάστημα θα δούμε τι προβλήματα μπορεί να αντιμετωπίζεις και θα βρούμε τρόπους να τα λύσουμε».
Προσπαθήστε να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες γύρω από την κατασκήνωση. Το παιδί κάποιες στιγμές μπορεί να βαρεθεί ή να μην περνάει «φανταστικά». Το ίδιο συμβαίνει και στο σπίτι, και στο σχολείο και στη ζωή. Αν παρ’ όλες τις προσπάθειες τις δικές σας και του παιδιού, τελικά το παιδί θελήσει να φύγει, προσπαθήστε να φερθείτε μαλακά. Πείτε για παράδειγμα: «Είναι εντάξει που δεν έμεινες φέτος. Θα βρούμε άλλους τρόπους να διασκεδάσουμε το καλοκαίρι. Του χρόνου μπορούμε να συζητήσουμε αν θέλεις να ξαναδοκιμάσεις». Το παιδί μπορεί να αισθανθεί ένοχο «που δεν τα κατάφερε» γι’ αυτό χρειάζεται οι γονείς να το καθησυχάσουν και να μην του δώσουν το μήνυμα ότι «απέτυχε».

Πρακτικά tips
Μιλήστε με ενθουσιασμό για την εμπειρία της κατασκήνωσης στο παιδί σας.

Διαβάστε του παραμύθια ή πείτε του ιστορίες σχετικά με την κατασκήνωση.

Επισκεφθείτε την κατασκήνωση αρκετές μέρες πριν πάει το παιδί επίσημα.

Δοκιμάστε να τηρήσετε το πρόγραμμα της κατασκήνωσης σπίτι. Πείτε στο παιδί ότι θα παίξετε το πώς είναι να ζείτε στην κατασκήνωση για μία μέρα. (π.χ. Ξυπνήστε το παιδί την ώρα που λέει το πρόγραμμα, βάλτε το να στρώσει το κρεβάτι του, πείτε του να κάνει ένα γρήγορο ντους και βάλτε το για ύπνο την ίδια ώρα που γράφει το πρόγραμμα.)

Διαβάστε μαζί με το παιδί το πρόγραμμα της κατασκήνωσης και ρωτήστε το τι του αρέσει σε αυτό. Ρωτήστε επίσης τι δεν του αρέσει. Συζητήστε με το παιδί πιθανές λύσεις.

kids-summer-campΡωτήστε το παιδί αν το προβληματίζει κάτι γύρω από τη διαδικασία της κατασκήνωσης. Ακούστε, χωρίς να κρίνετε, τους φόβους ή τις ανησυχίες του.

Πείτε του ότι είστε σίγουροι ότι θα περάσει όμορφα και ότι χαίρεστε με την επιλογή του να πάει στην κατασκήνωση.

Αν είναι η πρώτη φορά που θα πάει κατασκήνωση, μην κάνετε και άλλες αλλαγές μαζί. (π.χ. μη μετακομίζετε σε νέα γειτονιά ή μην χρησιμοποιήσετε την απομάκρυνση του παιδιού για να χωρίσετε).

Δημιουργήστε ένα όμορφο «τελευταίο» βράδυ πριν την κατασκήνωση και ένα όμορφο «τελευταίο» πρωινό. Ζητήστε από το παιδί να σας πει τι θα ήθελε να κάνετε για να γίνει το βράδυ και το πρωινό αυτό «αξέχαστο».

Διαβεβαιώστε το ότι, θα το επισκεφθείτε τις προτεινόμενες μέρες και ώρες. Μην τηλεφωνείτε στο παιδί αλλά χρησιμοποιήστε το τηλεφωνικό κέντρο της κατασκήνωσης για να ρωτήσετε ότι σας απασχολεί.

Πολλές κατασκηνώσεις έχουν δικά τους λεωφορεία που ξεκινάνε από ένα συγκεκριμένο σημείο εκκίνησης. Παροτρύνετε το παιδί να φύγει με το λεωφορείο αντί να το πάτε εσείς στην κατασκήνωση. Φιλήστε το, αγκαλιάστε το, όχι όμως υπερβολικά. Φερθείτε άνετα ακόμα και αν δεν νιώθετε έτσι!

Η επιστροφή του παιδιού

Μετά από τις καλοκαιρινές διακοπές ξεγνοιασιάς και ελευθερίας το να προσαρμοστεί το παιδί πάλι στο οικογενειακό πρόγραμμα είναι επίσης ένα θέμα που θα χρειαστεί την ανάλογη φροντίδα. Δώστε χώρο και χρόνο στο παιδί να ξαναμπεί φυσικά στο πρόγραμμα που έχει το σπίτι σας. Επαινέστε τις καινούριες του δεξιότητες και παροτρύνετέ το να τις χρησιμοποιεί στο σπίτι. Παράδειγμα πείτε του: «Στην κατασκήνωση παρατήρησα ότι έστρωνες το κρεβάτι σου πολύ ωραία. Αυτό μπορείς να συνεχίσεις να το κάνεις και εδώ».
Υπενθυμίστε μαλακά τους κανόνες που ισχύουν στο σπίτι. Για παράδειγμα πείτε: « Τώρα που γύρισες θέλω να σου θυμίσω ότι για ύπνο θα πέφτεις στις 21.30 αντί για τις 22.15 που κοιμόσουν στην κατασκήνωση. Αυτό γίνεται γιατί εδώ θα ξυπνάς πιο πρωί ώστε να φεύγω και εγώ για τη δουλειά στην ώρα μου».
Η Κατασκήνωση μπορεί να είναι μια πολύ εμπειρία για κάποια παιδιά. Για κάποια άλλα μπορεί να είναι μία αδιάφορη κατάσταση στην οποία δεν επιθυμούν να βρεθούν. Κάποια άλλα δεν θέλουν ούτε καν να το σκεφτούν να πάνε! Αντιμετωπίστε μοναδικά,  το μοναδικό παιδί σας!

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

https://www.facebook.com/understanding.self.gr

Τελικά, το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο;

Υπάρχει κάποιος ασφαλής, γρήγορος και εύκολος τρόπος να απομακρύνω το παιδί μου από μένα, να το κάνω να αισθάνεται ανασφάλεια και να του δημιουργήσω φόβο; Υπάρχει κάποιος σίγουρος τρόπος που θα εμφυσήσω στο παιδί μου τη βία και θα του καλλιεργήσω μια χαμηλή αυτοεκτίμηση;

468x308

Υπάρχει κάποιος ασφαλής, γρήγορος και εύκολος τρόπος να απομακρύνω το παιδί μου από μένα, να το κάνω να αισθάνεται ανασφάλεια και να του δημιουργήσω φόβο; Υπάρχει κάποιος σίγουρος τρόπος που θα εμφυσήσω στο παιδί μου τη βία και θα του καλλιεργήσω μια χαμηλή αυτοεκτίμηση; Υπάρχει κάποιος τρόπος που μπορεί να επιφέρει άμεσα αποτελέσματα υπακοής εκ μέρους του παιδιού αλλά μακροπρόθεσμα θα φέρει πολλά προβλήματα; Υπάρχει κάποιος τρόπος που να διδάξει στο παιδί μου το «νόμο του δυνατότερου»; Υπάρχει κάποιος τρόπος που να δείχνει ότι επιφανειακά «έχω το πάνω χέρι» στη σχέση μου με το παιδί μου αλλά ταυτόχρονα υποσκάπτει αυτή τη σχέση; Υπάρχει κάποιος τρόπος όπου να καλλιεργείται ένας μόνιμος θυμός ανάμεσα σε μένα και στο παιδί μου; Υπάρχει κάποιος τρόπος να κάνω το παιδί μου λιγότερο έξυπνο από ό,τι είναι;

Η Νάνσυ Ψημενάτου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας (www.understanding-self.gr) μάς λέει: «Φυσικά και υπάρχει: Αυτός ο τρόπος είναι το να του ρίχνω «ένα χέρι ξύλο» κάθε φορά που δεν με υπακούει. Όσο σκληρή και παράδοξη μπορεί να φαίνεται η παραπάνω παράγραφος, είναι μια πραγματικότητα (έπειτα από σειρά ερευνών και μελετών με παιδιά) ότι η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού που περιλαμβάνει το ξύλο οδηγεί το παιδί και τη σχέση του με τους γονείς σε πολλαπλά και σοβαρά προβλήματα.»

Η σωματική τιμωρία του παιδιού τού διδάσκει μια σειρά από μαθήματα. Μερικά από αυτά είναι:
o Αυτός που είναι πιο δυνατός – επιβάλλεται
o Η βία φέρνει λύσεις
o Είναι δικαίωμά μου να χρησιμοποιώ το ξύλο
o Ο θυμός μου θα εκφράζεται με επιθετικότητα

Το παιδί μαθαίνει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του από τη μόνη σταθερή πηγή πληροφόρησης που έχει στη διάθεση του: Τους γονείς του. Εάν οι γονείς χρησιμοποιούν το ξύλο στη διαπαιδαγώγησή του το μήνυμα το οποίο το παιδί λαμβάνει είναι: «Πραγματικά πρέπει να μου αξίζει αυτή η συμπεριφορά».

Ως φορέας εξουσίας όμως, ένας γονιός θα έπρεπε να εμπνέει σεβασμό, αγάπη και εμπιστοσύνη. Πολλοί γονείς το γνωρίζουν αυτό, γι’ αυτό και αισθάνονται ενοχές όταν καταφεύγουν στο ξύλο. Γνωρίζουν ότι το παιδί ναι μεν μπορεί να υπακούσει αλλά η υπακοή αυτή θα είναι προϊόν φόβου και όχι σεβασμού ή αναγνώρισης των ορίων. Κάποιοι γονείς χρησιμοποιούν το ξύλο για διαφορετικούς λόγους. Ορισμένοι πιστεύουν πραγματικά ότι «δεν βλάπτει», κάποιοι άλλοι το χρησιμοποιούν περιστασιακά και «μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις» και κάποιοι άλλοι ενώ γνωρίζουν ότι είναι βλαπτικό καταλήγουν εκεί μόνο όταν όλα τα άλλα μέσα δεν έχουν επιφέρει αποτέλεσμα. Ορισμένοι γονείς αισθάνονται ενοχές και κάποιοι πιστεύουν ότι «αυτή είναι η λύση».

Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο

Τι να κάνετε για να αλλάξετε τον τρόπο διαπαιδαγώγησης του παιδιού σας

Ενημερωθείτε όσο πιο πολύ μπορείτε για τις συνέπειες του ξύλου στα παιδιά. Χρησιμοποιήστε το internet, τα βιβλία ή ό,τι άλλο μπορείτε για να διαμορφώσετε τη δ ι κ ή σας άποψη για το θέμα αυτό. Μάθετε για τους νέους τρόπους οριοθέτησης των παιδιών (όρια αντί για τιμωρία) και προσπαθήστε να εφαρμόσετε αυτούς τους τρόπους.

Ξεκουραστείτε. Χαλαρώστε. Διασκεδάστε. Όσο παράδοξο και αν ακούγετε αυτό, η αλήθεια είναι ότι όταν ένας γονέας είναι κουρασμένος είναι πιο πιθανό να καταφύγει σε μία συμπεριφορά που θα μετανιώσει γι’ αυτήν αργότερα. Ένας γονέας είναι πάνω από όλα, άνθρωπος. Οι άνθρωποι χρειάζονται να εκπληρώνουν τις βασικές σωματικές και ψυχολογικές τους ανάγκες. Αν για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτές οι ανάγκες δεν εκπληρώνονται, τότε δημιουργούνται πολλά και ποικίλα προβλήματα που καθρεφτίζονται στη συμπεριφορά μας.
Εξετάστε τη σχέση σας με το θυμό σας. Τι κάνετε όταν θυμώνετε; Πού διοχετεύετε αυτή την ενέργεια. Μήπως τι μετάθετετε στα παιδιά σας; Τι άλλες επιλογές θα μπορούσατε να βάλετε σε εφαρμογή;
Μην εκλογικεύετε ή μη μειώνετε την αξία της σωματικής βίας. Το «ήταν μόνο ένα χαστούκι και μάλιστα το χρειαζόταν» μπορεί να οδηγήσει κλιμακωτά και σε άλλες πράξεις «δικαιολογημένης» βίας.
Ζητήστε βοήθεια. Αν βλέπετε ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει εκτός ελέγχου, μη διστάσετε να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια. Είναι πολλοί οι γονείς εκείνοι που καταφεύγουν σε κάποια πηγή ενημέρωσης και στήριξης ώστε να αλλάξουν δυσλειτουργικές συμπεριφορές.

Το παραπάνω άρθρο δεν έχει σκοπό να φορτώσει ενοχές τους γονείς. Έχει ως σκοπό να βάλει ακόμα ένα μικρό λιθαράκι στην επί χρόνια δομημένη αντίληψη ότι το «ξύλο βγήκε από τον παράδεισο». Η παραπάνω ρήση μόνο συμβολικά μπορεί να εξηγηθεί και όχι επί της ουσίας. Τα παραδείγματα γενεών ολόκληρων που μεγάλωσαν με τη βία στη ζωή τους φαίνονται σήμερα, πιο εμφανή από ποτέ.
Το παραπάνω άρθρο έχει σκοπό να ενημερώσει, να γνωστοποιήσει, να ενθαρρύνει τους γονείς να ψάξουν νέους θετικούς και παραγωγικούς τρόπους για το μεγάλωμα των παιδιών τους.

 

Διδάσκοντας το παιδί την (πραγματική) αξία των χρημάτων

little girl with piggy bank

«Τα χρήματα δεν φυτρώνουν πάνω σε δέντρα»! Μια φράση που ίσως πολλοί από εμάς έχουμε ακούσει στην παιδική μας η ηλικία. Τι άλλο διδαχθήκαμε όμως; Ποια είναι η προσωπική μας στάση απέναντι στα χρήματα, την αποταμίευση, τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια; Μέσο ή αυτοσκοπός; Αυτές είναι οι πρώτες ερωτήσεις που χρειάζεται να απαντήσει ο κάθε γονιός πριν αρχίσει την εκπαίδευση του παιδιού για το χρήμα, ώστε να είναι αρκετά ξεκάθαρος στο μήνυμα που θα μεταφέρει.
Η οικονομική υπευθυνότητα είναι ένα θέμα για το οποίο δεν συζητάμε πολύ συχνά. Όπως κάθε είδους υπευθυνότητα, διδάσκεται και ίσως η οικονομική κρίση να είναι μία ευκαιρία να επανεξετάσουμε τη προσωπική μας στάση και τα μηνύματα που περνάμε στα παιδιά μας.
Ξεκινάμε από τα βασικά. Μάθετέ του τα χρήματα. Σιγουρευτείτε ότι αναγνωρίζει τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα. Μάθετέ το να παίρνει τα σωστά ρέστα. Παίξτε μαζί του ή όταν ψωνίζετε, αφήστε το να πάρει τα ρέστα εκείνο και να τα μετρήσει. Μιλήστε για τη διαφορά των μετρητών, των δανείων, των πιστωτικών καρτών.


Η σωστή διαχείριση των χρημάτων ξεκινά νωρίς.
Η προσέγγιση σε ένα 4άχρονο παιδί θα διαφέρει από αυτή ενός εφήβου αλλά είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι όσο πιο νωρίς ξεκινήσουμε την εκπαίδευση στα οικονομικά ζητήματα τόσο πιο πολύ θα αποδώσει.
Να εννοείτε αυτά που λέτε. Ο γονιός είναι ένα πρότυπο ακόμα και για τις οικονομικές συναλλαγές, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο το παιδί θα συσχετιστεί με το χρήμα. Προσπαθήστε να μην δίνετε μπερδεμένα μηνύματα. Αν για παράδειγμα λέτε: «Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία» αλλά στο τηλέφωνο λέτε στον/στη σύζυγό σας: «Αν δεν αγοράσω και φέτος αυτές τις μπότες… θα σκάσω», τότε δίνετε ένα διπλό μήνυμα που μπερδεύει το παιδί. Αν μιλάτε για την αξία του «απλώνω το χέρι μου μέχρι εκεί που φτάνω» αλλά έχετε τρεις πιστωτικές κάρτες φορτωμένες πάλι δίνετε ένα ισχυρό διπλό μήνυμα στο παιδί. Να θυμάστε ότι ο μόνος σταθερός τρόπος για να μεταβιβάσετε τις αξίες σας σχετικά με το χρήμα είναι να τις ανακαλύψετε και να ζήσετε σύμφωνα με αυτές.
Μην ενθαρρύνετε την υπερκατανάλωση. Αν μιλάτε για συνετή χρήση των χρημάτων και αγοράζετε πολλά παιχνίδια στα παιδιά, σύντομα θα βρεθείτε μπροστά σε ένα απαιτητικό παιδί το οποίο θα δείχνει να μην νοιάζεται για το αν φυτρώνουν ή όχι τα χρήματα!
Μην σπεύδετε να αντικαταστήσετε τυχόν απώλειες ή να καλύψετε τη λανθασμένη διαχείριση των χρημάτων του παιδιού. Είναι φυσικό το παιδί να κάνει λάθη στις πρώτες του επαφές με τα χρήματα. Μην του δώσετε παραπάνω χρήματα αν ξόδεψε το χαρτζιλίκι του μονομιάς. Αυτό δεν είναι τιμωρία. Είναι κάτι που γίνεται προς όφελος του παιδιού και με αυτό το σκοπό πρέπει να του μιλήσετε. Για παράδειγμα, πείτε: «Λυπάμαι που δεν έχω άλλα χρήματα να σου δώσω για αυτή την εβδομάδα. Παρατήρησα όμως, ότι ξόδεψες όλα τα χρήματα που πήρες την Κυριακή μέσα σε δύο μέρες. Αναρωτιέμαι μήπως είναι μια καλή ιδέα να σκέφτεσαι πιο προσεκτικά τι θα ήθελες να αγοράσεις και μετά να αποφασίζεις».
Αποταμίευση. Διδάξτε στο παιδί μέσα από τον τρόπο που εσείς διαχειρίζεστε τα χρήματά σας την αποταμίευση. Δείξτε του, για παράδειγμα, το πώς πληρώνετε πρώτα τους λογαριασμούς του σπιτιού, πώς κάνετε τα ψώνια, και πώς βάζετε στην άκρη ένα ποσό για οποιαδήποτε σκοπό. Αγοράστε του έναν κουμπαρά και πείτε του ότι μπορεί να βάζει μέρος από το χαρτζιλίκι του σε αυτόν ώστε να μαζέψει χρήματα για κάτι που θέλει να αγοράσει. Όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο κοντινός χρειάζεται να είναι ο στόχος.
Δωρεές. Ένας ακόμη σκοπός για τον οποίο μπορείτε να διαθέσετε χρήματα και να διδάξετε στα παιδιά την αξία του χρήματος είναι οι δωρεές. Να θυμάστε ότι το ποσό δεν έχει καμία σημασία. Όσο μικρό και αν είναι το ποσό που διαθέτετε, ουσιαστικά μαθαίνετε στο παιδί σας , ότι ανήκει σε μια κοινωνία ανθρώπων. Σε αυτή την κοινωνία υπάρχουν πολλά και διαφορετικά προβλήματα, στα οποία μπορούμε να γίνουμε μέρος της λύσης προσφέροντας όσα χρήματα μπορούμε να διαθέσουμε.

 

Αντί χρημάτων
Οι χρηματικές δωρεές, μπορούν να αντικατασταθούν με το να παρέχουμε λίγο από τον ελεύθερο μας χρόνο σε κάποια εθελοντική οργάνωση, κατά προτίμηση κάποια που να ενδιαφέρει το παιδί. Βιβλία και παιχνίδια που πια δεν χρησιμοποιεί μπορεί επίσης να τα πάει σε κάποια οργάνωση και να δει από κοντά το έργο της.
Δώρα φτιαγμένα από το χέρι του. Ενθαρρύνετε το παιδί να φτιάχνει μικρές κατασκευές και να τις δωρίζει.
Οργανώστε βραδιές διασκέδασης στο σπίτι, μαγειρεύοντας αντί παραγγέλνοντας απέξω. Διασκεδάστε μαγειρεύοντας όλοι μαζί. Τρώγοντας όλοι μαζί . Καθαρίζοντας όλοι μαζί.
Τέλος, βρείτε έναν ισορροπημένο τρόπο να παρουσιάζετε τα οικονομικά του σπιτιού σας ώστε το παιδί ναι να γνωρίζει το τι συμβαίνει. Πείτε τα βασικά και όχι λεπτομέρειες. Πείτε για παράδειγμα: «Έχουμε έσοδα από το μισθό του μπαμπά και το δικό μου. Ταυτόχρονα έχουμε και έξοδα κάθε μήνα, όπως ενοίκιο, σούπερ μάρκετ κ.λπ.». Μην αγχώνετε το παιδί με σκοπό να το κάνετε πιο υπεύθυνο. Δεν θα γίνει πιο υπεύθυνο, θα γίνει πιο αγχωμένο! Πείτε για παράδειγμα: «Αυτό το μήνα δεν μπορούμε να σου αγοράσουμε το ποδήλατο γιατί έχουμε άλλες προτεραιότητες. Θα κοιτάξουμε τον επόμενο μήνα τι μπορεί να γίνει».
Βοηθήστε τα παιδιά να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ ανάγκης, επιθυμίας και ευχής. Αυτό θα τα προετοιμάσει, υπεύθυνα, για τις επιλογές που θα κάνουν στο μέλλον.

 

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: www.understanding-self.gr

Το ζευγάρι και η συναισθηματική οικειότητα

Από τη Νάνσυ Ψημενάτου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Η συναισθηματική οικειότητα είναι μία από τις πιο υπέροχες εμπειρίες που μπορεί να γευτεί κάποιος άνθρωπος. Τίποτε δεν μοιάζει με αυτή την εμπειρία, κατά την οποία μοιραζόμαστε τις πιο βαθιές μας σκέψεις και συναισθήματα με έναν άλλο άνθρωπο. Η εμπειρία της οικειότητας γεμίζει τη ψυχή μας. Η συναισθηματική … Διαβάστε περισσότερα "Το ζευγάρι και η συναισθηματική οικειότητα"

shutterstock_66216268

Από τη Νάνσυ Ψημενάτου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Η συναισθηματική οικειότητα είναι μία από τις πιο υπέροχες εμπειρίες που μπορεί να γευτεί κάποιος άνθρωπος. Τίποτε δεν μοιάζει με αυτή την εμπειρία, κατά την οποία μοιραζόμαστε τις πιο βαθιές μας σκέψεις και συναισθήματα με έναν άλλο άνθρωπο. Η εμπειρία της οικειότητας γεμίζει τη ψυχή μας.

Η συναισθηματική οικειότητα μάς προτρέπει να ανοιχτούμε συναισθηματικά, αφού εκ των προτέρων γνωρίζουμε ότι τα συναισθήματά μας θα βρουν, εκ μέρους του συντρόφου μας , πρόσφορο έδαφος. Η εμπιστοσύνη και το συναισθηματικό άνοιγμα είναι απαραίτητα συστατικά μίας σχέσης και η απουσία του άλλου χρειάζεται προσεκτική αναθεώρηση και «δουλειά» τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο σχέσης.

Η «δουλειά» αυτή ξεκινά πρωταρχικά από την επικοινωνία. Η καλή, αποτελεσματική επικοινωνία, περιλαμβάνει το να ακούσω τον άλλο άνθρωπο χωρίς να τον κρίνω, περιλαμβάνει τη διεκδίκηση των προσωπικών μου δικαιωμάτων και την υπευθυνότητα. Η επικοινωνία αφορά τη διαδικασία του να συναντηθούν οι δικές μου ανάγκες με τις ανάγκες του άλλου ανθρώπου.

Μέσα σε μία υγιή σχέση και οι δύο σύντροφοι χρειάζεται να αισθάνονται ασφαλείς να είναι ο εαυτός τους. Ο σεβασμός σε αυτή τη διαφορετικότητα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια αλλά αντίθετα γίνεται ορατός μέσω δράσης:
Ακούω το σύντροφο μου χωρίς κριτική, εκτιμώ την άποψη του και εκτιμώ και τη δική μου επίσης. Η εμπιστοσύνη και η υποστήριξη επίσης εκφράζεται πρακτικά, με το να υποστηρίζω το δικαίωμά μου αλλά και του συντρόφου μου να επιλέγει τους φίλους του, τις απόψεις του, τη δουλειά του και τα συναισθήματά του. Η ανάληψη προσωπικής ευθύνης, η παραδοχή ότι κάνω λάθος, η ικανότητα να ζητώ ανοιχτά βοήθεια όταν δεν τα καταφέρνω, είναι επίσης σημαντικά εργαλεία στη διάθεση του ζευγαριού που θέλει να δημιουργήσει μια βαθιά και γνήσια σχέση.

Σε μία τέτοια σχέση, η πραγματοποίηση των προσωπικών αναγκών και επιθυμιών δεν μεταφράζεται ως εγωισμός. Σε μία τέτοια σχέση η σεξουαλική ένωση έρχεται ελεύθερα χωρίς πίεση ή συναισθηματικό εκβιασμό. Σε μία τέτοια σχέση ο κάθε σύντροφος είναι υπεύθυνος για να φροντίσει τον εαυτό του και οι δύο μαζί τη σχέση. Σε μία τέτοια σχέση δεν υπάρχουν συμβιβασμοί και μνησικακίες αλλά από κοινού συμφωνίες για το πώς θα λυθούν τα προβλήματα ή πώς θα προχωρήσει η σχέση παρακάτω.

Τα στερεότυπα για τις σχέσεις – του πώς θα έπρεπε ιδανικά και φανταστικά να είναι τα πράγματα – απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Μια υγιής, σταθερή σχέση είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, η οποία δεν στερείται σε καμία περίπτωση τη μαγεία και το πάθος, αλλά αντίθετα τα ανακαλύπτει εκ νέου. Δεν τα θεωρεί δεδομένα αλλά φροντίζει να τα καλλιεργεί και να επανα – δεσμεύεται σε αυτά.

Η συναισθηματική οικειότητα και η βαθιά αγάπη είναι η φυσιολογική εξέλιξη ενός παθιασμένου έρωτα. Απαραίτητη προϋπόθεση για αυτή τη μετάβαση είναι η προθυμία του ζευγαριού να μείνουν μαζί και να μη φοβηθούν αυτή τη μεταβατική περίοδο. Όπως κάθε μετάβαση -άρα και απώλεια- θα υπάρξουν αμφισβητήσεις, έντονα συναισθήματα, συγκρούσεις.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που το ζευγάρι θα χρειαστεί να δεσμευτεί εκ νέου στον/στη σύντροφό του και να πει πάλι το: «Ναι, σε επιλέγω ξανά, όπως είσαι. Όχι όπως φαντάστηκα ότι είσαι ή όπως θα ήθελα να είσαι.».

Νάνσυ Ψημενάτου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Τηλ. 6972.076.562
Ιστοσελίδα: https://www.facebook.com/understanding.self.gr

Χρήσιμες Συμβουλές για Αποδοτικό Διάβασμα

Η κατανόηση, είναι ο λόγος που διαβάζουμε. Αν διαβάζουμε κάτι και δεν το καταλαβαίνουμε τότε στην πραγματικότητα δεν διαβάζουμε. Οι αποτελεσματικοί αναγνώστες μετατρέπουν το διάβασμα σε μία ενεργητική διαδικασία. Μοιάζει σαν να διαβάζεις το αγαπημένο σου περιοδικό. Είναι διασκεδαστικό και κατανοητό. Το ίδιο μπορεί να γίνει και τα μαθήματα του σχολείου. (Εντάξει όχι με όλα, αλλά με τα περισσότερα)! Οι αποτελεσματικοί αναγνώστες αναγνωρίζουν πότε έχουν πρόβλημα με την κατανόηση και ψάχνουν να βρουν λύσεις (καθηγητές, λεξικά, Internet, συμμαθητές). Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να εμποδίσουν το αποτελεσματικό διάβασμα. Μερικά περιλαμβάνουν την κοινή λογική & είναι εύκολο να αλλαχθούν, κάποια άλλα μπορεί να χρειάζονται προσωπική ευθύνη, δέσμευση & επιμονή για να αλλάξουν. Πρώτα λοιπόν θα ασχοληθούμε με αυτά που είναι εύκολο να τα αλλάξουμε και θα προχωρήσουμε στα δυσκολότερα.

Το περιβάλλον του διαβάσματος είναι πολλές φορές εύκολο να αλλαχθεί χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια. Ας δούμε τα σημαντικότερα από αυτά:
Φωτισμός – O Καλός φωτισμός αποτελεί την πρώτη αλλαγή που θα χρειαστεί να κάνουμε. Ο λάθος φωτισμός μπορεί να φέρει κούραση και να επηρεάσει την απόδοση σου στο διάβασμα. Διάλεξε ένα φως που να μην δημιουργεί σκιές & έντονες αντιθέσεις. Υπάρχουν κατάλληλες λάμπες στο εμπόριο με λογικές τιμές και μια μεγάλη ποικιλία για να διαλέξεις.
Εξαερισμός– στο δωμάτιό σου θα χρειαστεί να προσέχεις δύο πράγματα: Τον καθαρό αέρα & τη σταθερή θερμοκρασία. Και οι δύο αυτοί παράγοντες είναι σημαντικοί για να είσαι σε επαγρύπνηση και με καθαρό μυαλό.
H Θέση που κάθεσαι – Η θέση που θα κάθεσαι θα πρέπει να μην είναι πολύ άνετη (μην σε πάρει ο ύπνος) άλλα ούτε και άβολη. Διάλεξε μία μέτρια (κατά προτίμηση ανατομική) καρέκλα και μη διαβάζεις στο κρεβάτι.
Η στάση του σώματος – Προσπάθησε να μην βάζεις το κεφάλι σου μέσα στο βιβλίο αλλά και μην κρατάς το βιβλίο μακριά από σένα. Και στις δύο περιπτώσεις η κούραση θα σε αποθαρρύνει σύντομα.
Εξωτερικές ενοχλήσεις – Οι πιο σημαντικές ενοχλήσεις είναι αυτές που μπορείς να δεις και να ακούσεις. Παρόλο που μπορεί να απολαμβάνεις να διαβάζεις με μουσική ή με ανοιχτή τηλεόραση έχε υπ΄όψη σου ότι οι έρευνες έχουν αποδείξει ότι γινόμαστε παραγωγικοί και αποτελεσματικοί όταν ασχολούμαστε με ένα πράγμα τη φορά.
Κάνε διαλείμματα– όχι πολύ μικρά αλλά ούτε και πολύ μεγάλα . Ένα τέταρτο είναι αρκετό. Μη διαβάζεις αν δεν έχει περάσει ένα διάστημα μεταξύ 30 -90 λεπτών από το φαγητό.

 

Η αξία του προγράμματος
Πριν ακόμα ξεκινήσεις να διαβάζεις, χρειάζεται να βάλεις ένα πρόγραμμα. Αν δεν έχεις ένα πρόγραμμα ή πλάνο δεν θα μπορέσεις να αξιολογήσεις τα προβλήματα που προκύπτουν από το διάβασμα ή ίσως το πολύ φορτωμένο σου πρόγραμμα. Όλα θα φαίνονται βουνό. Φτιάξε ένα πρόγραμμα που να καλύπτει τις ανάγκες σου και το σπουδαιότερο από όλα, ακολούθησέ το.
Το πρόγραμμα σώζει χρόνο (για τις υπόλοιπες δραστηριότητές σου).
Όλα τα προγράμματα φτιάχνονται με το σκεπτικό ώστε να είναι αποδοτικά και βοηθητικά ως προς τα εσένα. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξεις τον προγραμματισμό σου , αν δεις ότι αυτός δεν σε εξυπηρετεί. Δοκίμασε & κάνε λάθη. Πειραματίσου & θα βρεις αυτό που ταιριάζει σε σένα.

Πότε να διαβάσεις
Όταν είσαι ξεκούραστος/η , ευδιάθετος/ η και το έχεις προγραμματίσει. Το διάβασμα της τελευταίας στιγμής πριν το μάθημα είναι συνήθως χάσιμο χρόνου και δεν αποδίδει παρά μόνο στιγμιαία.

 

Πώς να χρησιμοπoιήσεις το χρόνο σου
Ο χρόνος είναι το πιο πολύτιμο εργαλείο που έχει ο μαθητής στη διάθεση του. Το να αποφεύγεις το διάβασμα είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Αφορά εσένα και τη δική σου ευθύνη ως προς τον εαυτό σου και το τι θες να κάνεις μεγαλώνοντας. Με αυτό το κριτήριο ο χρόνος που μοιράζεις σε όλες τις δραστηριότητες σου έχει την ίδια αξία με αυτή του διαβάσματος και είναι στο χέρι σου το πως θα τον ενσωματώσεις στη ζωή σου.

 

Δεξιότητες σκέψης
Όλοι έχουμε δεξιότητες σκέψης αλλά λίγοι από εμάς τις χρησιμοποιούμε συνειδητά και αποτελεσματικά. Οι δεξιότητες αυτές χτίζονται με την επανάληψη. Οι αποτελεσματικοί αναγνώστες βλέπουν πιθανότητες εκεί που κάποιοι βλέπουν αδιέξοδα. Ρώτα τον εαυτό σου, τι θέλει να πει το κείμενο που διαβάζεις, συζήτησε με έναν συμμαθητή σου και μοιραστείτε τις σκέψεις σας γύρω από αυτά που διαβάζετε. Δες μια ταινία που να έχει παρόμοιο θέμα. Ρώτησε τους καθηγητές σου. Τους γονείς σου. Με το πέρασμα του καιρού θα έχεις αναπτύξει κριτική σκέψη και αυτό θα επηρέασει όλους τους τομείς στη ζωή σου.

Η Α.Ε.Δ.Α.Ε μέθοδος
Η SQ3R μέθοδος είναι ο αποδεδειγμένος τρόπος ο οποίος ακονίζει τις δεξιότητες του διαβάσματος. (SQ3R stands for Survey, Question, Read, Recite, Review.)
Αξιολόγηση – Δες τη γενική εικόνα του μαθήματος ΠΡΙΝ το διαβάσεις με λεπτομέρεια. Φαντάσου ότι κοιτάς ένα χάρτη για να πας ένα ταξίδι. Αν δεν ξέρεις την περιοχή, το να κοιτάξεις έναν χάρτη αποτελεί τον καλύτερο τρόπο να ξεκινήσεις.
Ερωτήσεις – Κάνε ερωτήσεις για να πάρεις απαντήσεις. Οι ερωτήσεις που θα σε διευκολύνουν. Χρησιμοποίησε τον ακόλουθο τρόπο: «Τι», «Γιατί», «Πώς», «Πότε», «Ποιος» & «Πού». Κάνε αυτές τις ερωτήσεις στον εαυτό σου καθώς διαβάζεις – θυμήσου στόχος του διαβάσματος είναι η κατανόηση. Τα σημεία που σου κάνουν εντύπωση είναι αυτά που είναι εύκολο να θυμηθείς. Αφιέρωσε χρόνο για τα υπόλοιπα.
Διάβασε – Διάβασμα δεν σημαίνει ανάγνωση ενός κειμένου. Διάβασε ενεργά. Μην αποφεύγεις τους πίνακες, ή τις υποσημειώσεις του βιβλίου. Πολλές φορές θα πάρεις πληροφορίες από αυτά που μέσα στο κείμενο σου δεν υπάρχουν. Σταμάτα όταν νιώθεις ότι έχεις κατανοήσει ό,τι διαβάζεις. Μην διαβάζεις δυνατά στον εαυτό σου. Αντίθετα από ό,τι πιστεύεται, δεν βοηθά στην καλύτερη κατανόηση και προσθέτει χρόνο στο διάβασμά σου.
Εξιστόρησε – Όταν εξιστορείς , σταματάς να διαβάζεις και προσπαθείς να ανακαλέσεις τι έχεις διαβάσει. Προσπάθησε να θυμηθείς τους τίτλους, τη γενική ιδέα, και τους πίνακες που περιέχει το κείμενο. Προσπάθησε να αναπτύξεις μια γενική ιδέα πάνω σε ό,τι έχεις διαβάσει και βάλε δικά σου λόγια και ιδέες. Προσπάθησε να συνδέσεις αυτά που διάβασες με αυτά που ήδη ξέρεις. Με αυτόν τον τρόπο η μνήμη σου θα γίνει καλύτερη και θα βοηθηθείς όταν γράψεις τεστ.
Αναθεώρησε – Η αναθεώρηση είναι μια αξιολόγηση του τι έχεις καλύψει μέχρι εκείνη την ώρα. Στην ώρα της αναθεώρησης ανάτρεξε στις σημειώσεις σου και βρες τα σημεία τα οποία πιστεύεις ότι δεν έχεις καταλάβει καλά. Βρες τα δυνατά σημεία σου και ελαχιστοποίησε τις αδυναμίες σου. Ο καλύτερος χρόνος για την αναθεώρηση είναι όταν έχεις τελειώσει το διάβασμαά σου. Μην περιμένεις να έρθει η περίοδος των εξετάσεων. Πριν τις εξετάσεις θα χρειαστεί να κάνεις μία γενική αναθεώρηση πολλών μαθημάτων ή κεφαλαίων και η δουλειά σου θα είναι σαφώς λιγότερη αν έχεις μέχρι τότε οργανωθεί σωστά.

Εξετάσεις (Μερικά tips για την ώρα των γραπτών εξετάσεων)

Αξιολόγησε
Αξιολόγησε το συνολικό γραπτό που έχεις μπροστά σου. Σιγουρέψου ότι έχεις καταλάβει καλά (πράγμα το οποίο σημαίνει ότι έχεις διαβάσει) τις ερωτήσεις. Ακόμα και αυτές που σου φαίνονται εύκολες. Όταν διαβάσεις τις ερωτήσεις, διάβασε της μια φορά ακόμα!
Απάντησε τις εύκολες ερωτήσεις πρώτα
Η καλύτερη στρατηγική είναι απαντήσεις που για σένα είναι εύκολες. Αν ξεκινήσεις από τις δύσκολες , μπορεί να μην σου μείνει χρόνος να συμπληρώσεις ότι ήδη γνωρίζεις η απλά να χάσεις το κουράγιο σου.
Βρες τις λέξεις-κλειδιά
Μάθε να αναγνωρίζεις τις λέξεις-κλειδιά ενός κειμένου. Ξεκίνα να αναπτύσσεις τις ιδέες γύρω από τα σημεία κλειδιά που σου δίνονται.
Ξαναδιάβασε το γραπτό σου
Ξαναδιάβασε το γραπτό σου πριν το δώσεις. Διάβασε προσεκτικά τι έγραψες, κάνε τις απαραίτητες διορθώσεις και προσπάθησε να παραδώσεις ένα καθαρό – ευανάγνωστο γραπτό. Μουτζούρες, πολλά σβησίματα ή μια κόλλα γεμάτη διορθώσεις δεν βοηθά.

Καλή επιτυχία!

Η Νάνσυ Ψημενάτου είναι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, http://nancypsimenatos.blogspot.gr/