5 υφάσματα που δεν πρέπει να πλένουμε με μαλακτικό ρούχων

Χαρίζει όμορφη μυρωδιά, πιο απαλά και λιγότερο τσαλακωμένα υφάσματα. Το μαλακτικό ρούχων είναι βασικό σημείο πλύσης και σίγουρα καμιά μας δεν το ξεχνά. Υπάρχουν, όμως, περιπτώσεις στις οποίες η χρήση του μπορεί να μην είναι και τόσο αποδοτική.

Ορισμένα υφάσματα φαίνεται να “αντιδρούν” άσχημα όταν έρχονται σε επαφή μαζί του, γι’αυτό και είναι απαραίτητο να διαβάζουμε πάντα τις ετικέτες των ρούχων μας πριν τα βάλουμε στο πλυντήριο. Ακόμα και αν δεν το κάνετε, όμως, παρακάτω θα δείτε τα 5 βασικά είδη υφασμάτων, στα οποία η χρήση μαλακτικού μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά.

  1. Μικροΐνες: Το καλό με τα υφάσματα από μικροΐνα (πανάκια καθαρισμού που δεν αφήνουν χνούδια, κουβερλι, σεντόνια, κ.ά) είναι ότι έχουν τη δυνατότητα να φυλακίζουν περισσότερη σκόνη μέσα τους. Ωστόστο, η πλύση τους με μαλακτικό τείνει να επηρεάζει αρνητικά αυτή τους την αποτελεσματικότητα…
    καθαρισμός πετσέτας
  2. Πετσέτες: Και ποιος δεν θέλει να σκουπίζεται με απαλές και μυρωδάτες πετσέτες! Η συχνή χρήση μαλακτικού, όμως, μειώνει την απορροφητικότητα των πετσετέ υφασμάτων. Αν, λοιπόν, παρατηρείτε ότι οι πετσέτες σας δεν είναι τόσο απορροφητικές όσο παλιότερα, σκεφτείτε να μειώσετε το μαλακτικό όταν τις πλένετε ή να μην το χρησιμοποιείτε σε κάθε πλύσιμο.
  3. Αθλητικά ρούχα: Πολλά από όσα φοράτε στο γυμναστήριο έχουν ίνες για να μπορούν να απορροφούν τον ιδρώτα σας. Όταν τα πλένετε με μαλακτικό οι ιδιότητες αυτές “χαλαρώνουν” και σίγουρα χάνουν την αποτελεσματικότητά τους.
  4. Αδιάβροχα: Όπως ακριβώς και με τα αθλητικά ρούχα έτσι και με τα αδιάβροχα, το μαλακτικό επηρεάζει τις ιδιότητες του υφάσματος, το οποίο παύει να είναι πια… αδιάβροχο. Και τότε ποια η χρήσιμότητά του;
    μαλλακτικό ρούχων
  5. Πυτζάμες: Οι περισσότερες χνουδωτές και φουφουλένιες πυτζάμες των παιδιών παρέχουν και κάποια πυροπροστασία. Το μαλακτικό, λοιπόν, επηρεάζει την αποτελεσματικότητα αυτής της ιδιότητας και κατά συνέπεια αχρηστεύει το ρούχο, που πολλές φορές πληρώσατε ακριβά…

Σκέψεις που περνούν από το μυαλό ενός άνδρα όταν μαθαίνει ότι θα γίνει για πρώτη φορά μπαμπάς!

 

Τι μπορεί να σκέφτεται ένας μπαμπάς που περιμένει το πρώτο του μωράκι; Ποιες σκέψεις περνούν από το μυαλό ενός άνδραπριν γίνει για πρώτη φορά μπαμπάς;

Το infokids.gr με αφορμή την ημέρα του Πατέρα συγκέντρωσε τις 10 πιο κοινές σκέψεις που κάνει κάθε άντρας πριν έρθει στον κόσμο το πρώτο του παιδί.

Ναι, έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε χιλιάδες αφιερώματα στις μέλλουσες μαμάδες και τις γυναίκες που περιμένουν μωρά, αλλά στην κατάσταση αυτή δεν υπάρχει μόνο ένα άτομο. Ποια η θέση και ποιες οι σκέψεις ενός άντρα πριν γίνει πρώτη φορά μπαμπάς;

Τα πρώτα συναισθήματα είναι πανικού, φόβου, άγχους και τελικά χαράς. Μετά από αυτά όμως;

Ας δούμε μερικές ανησυχίες που ένας μέλλοντας μπαμπάς μπορεί να έχει:

  1. Θα είμαι ικανός να φροντίσω ένα μωράκι;

    Να θυμάστε ότι κανείς δε γεννήθηκε γνωρίζοντας τα πάντα, ειδικά όταν μιλάμε για την πατρότητα. Οπότε ηρεμήστε και σκεφτείτε ψύχραιμα. Φυσικά μπορείτε να ζητήσετε και τη βοήθεια κάποιου ειδικού, αλλά ΠΑΝΤΑ και πρώτα από όλα να θυμάστε να συζητάτε με τη σύντροφό σας!

  2. Θα είμαι καλός μπαμπάς;

    Όπως είπαμε κανείς δεν γεννήθηκε γνωρίζοντας. Όπως σε κάθε νέο σας ρόλο πρέπει να προσπαθήσετε, να δοκιμάσετε, να ψάξετε, να στεναχωρηθείτε, να χαρείτε. Μέσα στα χρόνια που θα έρθουν θα έχετε πολύ χρόνο για να εξασκηθείτε στον ρόλο του “πατέρα”. Στο μεταξύ μπορείτε να συζητήσετε με άλλους μπαμπάδες και να ανακαλύψετε ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες στο θέμα πατρότητα.

  3. Πώς θα ανταπεξέλθω οικονομικά;

    Ρούχα, παπούτσια, φαγητό, εκπαίδευση και πόσες ακόμα ευθύνες σας έρχονται στο μυαλό και έχουν να κάνουν με έναν άλλο άνθρωπο. Δεν χρειάζεται να αγχώνεστε από τώρα για τόσο μελλοντικά ζητήματα. Επίσης, σε αυτή τη σχέση είστε δυο. Συζητήστε με τη σύντροφό σας τις ανησυχίες σας και όλα θα πάνε καλά.

  4. Μήπως τελειώνει η ανεξαρτησία μου;

    Η πατρότητα δε σημαίνει και το τέλος της διασκέδασης. Είναι αλήθεια, ότι για λίγο καιρό θα έχετε προβλήματα με τον ύπνο ή με τη διαχείριση του χρόνου για τον εαυτό σας, αλλά όταν βρείτε τους ρυθμούς σας θα μπορέσετε να ξαναδιασκεδάσετε. Και τώρα πια μάλιστα θα μπορείτε να διασκεδάσετε πολύ περισσότερο με το παιδί σας.

  5. Θα αλλάξει η σεξουαλική μου ζωή;

    Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οι γυναίκες βιώνουν πολλές ορμονικές διαταραχές. Και σίγουρα κάποιους μήνες θα είναι δυσκολότερο να έρθετε σε επαφή, όμως, αυτό δε σημαίνει ότι τα πράγματα θα αλλάξουν ριζικά. Μέσα από τη συζήτηση θα βρείτε τις λύσεις που ψάχνετε, υπό την καθοδήγηση πάντα του γιατρού σας.

  6. Τι θα κάνω την ημέρα του τοκετού; 

Ειναι φυσιολογικό να ανησυχείτε και για εκείνη την ημέρα. Αν θέλετε, μάλιστα, μπορείτε να είστε δίπλα στη σύντροφό σας στο δωμάτιο του τοκετού. Το σίγουρο είναι ότι τη μεγαλύτερη                   ταλαιπωρία θα την βιώσει η σύντροφός σας, αλλά η βοήθεια και η ψυχραιμία σας εκείνη τη στιγμή θα είναι σωτήριες…

Αληθινή μαρτυρία: Πώς νιώθει ένας πατέρας όταν παντρεύεται η κόρη του;

Λένε ότι η σχέση πατέρα-κόρης είναι από τις πιο δυνατές. Και όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν αλλάζει…

Πίστευα πώς όλα αυτά δεν ισχύουν ή πως όταν πια η κόρη μεγαλώσει ο πατέρας θα πάψει την βλέπει σαν το «κοριτσάκι» του.

Με αφορμή, λοιπόν, την Ημέρα του Πατέρα που γιορτάζεται στις 18 Ιουνίου μιλήσαμε με τον κ. Γιώργο Κλαυδιανό συνταξιούχο βιοτέχνη, ο οποίος πάντρεψε την κόρη του Αγγελική πριν περίπου έναν χρόνο για να διασταυρώσουμε το κατά πόσο ο πατέρας  μπορεί να δεχθεί ότι η κόρη του ανοιγεί πια τα δικά της φτερά και στην προσωπική της ζωή…

«Φεύγει το πουλί από τη φωλιά» μου λέει συγκινημένος ακόμη και τώρα έναν και κάτι χρόνο μετά από τον γάμο της κόρης του.

Τον ρωτάω πώς ένιωσε όταν έμαθε ότι η κόρη του παντρεύεται και αμέσως αντιλαμβάνεται πως περιμένω ένα σχόλιο και για τον γαμπρό του: «Είμαι άνθρωπος της αγοράς και νομίζω ότι τώρα πια μπορώ να καταλάβω τους άλλους σε έναν αρκετά μεγάλο βαθμό. Πιστεύω ότι όλα πήγαν καλά από την αρχή και έτσι συνεχίζουν. Να ξέρετε πώς τα παιδιά πάντα θα ζητούν τη συμβουλή των γονιών τους. Αυτή θα είναι η πρώτη και η σημαντικότερη. Όσους φίλους και αν κάνουν. Έτσι έκανε και η κόρη μου».

Ο λόγος του τώρα έχει ροή, -το πρώτο άγχος και η συγκίνηση έχουν μειωθεί- και έτσι τον αφήνω να μιλά χωρίς να διακόπτω τον ειρμό του.

«Τα συναισθήματα είναι μπερδεμένα, σύνθετα. Δεν μπορεί μια λέξη να τα περιγράψει. Μπορεί να ζοριστήκαμε, να πιεστήκαμε και οικονομικά, αλλά τα καταφέραμε. Μεγαλώσαμε τα παιδιά μας με πολύ αγώνα, κόπο και ιδρώτα. Αλλά, πλέον, έφτασαν εκεί που έπρεπε να φτάσουν.

Δεν γινόταν διαφορετικά. Κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε. Ό,τι καλύτερο σα γονείς. Όσο και αν στεναχωρηθήκαμε, όσο κι αν κλάψαμε ήταν κλάμα χαράς. Συγκίνηση, ικανοποίηση για τους κόπους μας. Περισσότερο όμως χαρά για το κορίτσι μας…»

Ενάμιση χρόνο, όμως, μετά το γάμο της Αγγελικής πώς νιώθει;

Ο κ. Γιώργος και η κόρη του Αγγελική την ημέρα του γάμου της…

Έχουν πλέον το άγχος και η ανησυχία μειωθεί;

«Το άγχος δε θα φύγει ποτέ. Ναι, μου έχει φύγει ένα μικρό βάρος επειδή ξέρω ότι το κορίτσι μου ζει με έναν καλό άνθρωπο που την προσέχει, αλλά το άγχος θα υπάρχει μέχρι να πεθάνω. Η αρχή ήταν καλή αλλά πρέπει να είναι καλή και η συνέχεια. Με την κόρη μου μιλάμε καθημερινά και δυο φορές τη μέρα, όπως και με το γιο μου. Ελπίζω από τα 100 που τους λέω να κρατούν τα πέντε. Μέχρι στιγμής έχει βγει σε καλό…»

Όπως αντιλαμβάνεστε ένας πατέρας δε θα πάψει ποτέ να βλέπει την κόρη του σαν «κοριτσάκι» ακόμα και όταν εκείνη παντρευτεί. Και τέλικά ο δεσμός πατέρα κόρης είναι όντως ένας από τους πιο δυνατούς…

 

 

 

Μια πολύτεκνη μαμά μας αποκαλύπτει πώς είναι να μεγαλώνει κανείς τέσσερα παιδιά σήμερα

Με αφορμή την Γιορτή της Μητέρας το infokids.gr μίλησε με μαμάδες που πέρασαν πολλά για να αποκτήσουν τα παιδιά τους και συνεχίζουν να αγωνίζονται για να καταφέρουν να μεγαλώσουν ανθρώπους ανεξάρτητους και δημιουργικούς.Μια τέτοια μαμά είναι και η κα. Αλουμανή Κων/να, η οποία διδάσκει σε σχολέιο μέσης εκπαίδευσης και είναι μητέρα 4 παιδιών. Πώς είναι να μεγαλώνεις μια πολύτεκνη οικογένεια και τι συμβουλεύει όσες γυναίκες σκέφτονται να αποκτήσουν τη δική τους;Περιγράψτε μας λίγο την οικογένειά σας.Είμαστε μία κλασική ελληνική οικογένεια. Εμείς οι δύο γονείς έχουμε τη φροντίδα των τεσσάρων παιδιών μας. Παράλληλα έχουμε την αδιάλειπτη στήριξη και αγάπη από τους γονείς μας. Αλλά στο στενό πυρήνα της οικογένειας είμαστε 6! Ο Θεός μας χάρισε δύο κόρες και δύο γιους και μάλιστα εναλλάξ. Η μεγάλη μου κόρη, η κόρη που με έκανε μάνα και ένιωσα το θαύμα της μητρότητας για πρώτη φορά είναι η Κατερίνα μου 14 ετών, μαθήτρια της Γ´ γυμνασίου.Ακολουθεί ο γιος μου, ο Στέλιος 11 ετών, μαθητής της Στ δημοτικού. Γεννήθηκε 4.650 και γέμισε την αγκαλιά μου όταν μου τον ακούμπησαν μετά τη γεννά. Τη γεμίζει βέβαια πάντα από τότε!Μετά ήρθε η Άννα Μαρία, πραγματικό θαύμα στη ζωή μας. Τώρα είναι 7 χρόνων. Όμως όταν ήμουν έγκυος στον πέμπτο μήνα βρέθηκε ότι είχε ως έμβρυο υγρό στην κοιλιά, αγνώστου αιτιολογίας. Οι ιατροί πρότειναν την αποβολή. Εμείς αγκαλιάσαμε την εικόνα της Παναγίας και προχωρήσαμε. Μέχρι τον όγδοο μήνα κάθε εξέταση υπερήχου παρουσίαζε μια αυξανόμενη ποσότητα υγρού στην κοιλίτσα της.Όταν έφτασα στον όγδοο μήνα ο καλός μας γιατρός Πλούταρχος Κούρτης μου είπε ότι πια θα βοηθούσε να προχωρήσουμε σε γέννα καθώς το κεφαλάκι του μωρού μας ήταν στη 32η εβδομάδα ενώ η κοιλιά στην 42η… Κάναμε ένα ευχέλαιο και πήγαμε για μια τελευταία εξέταση. Το υγρό μετά από τρεις συνεχείς μήνες που αυξανόταν, εκείνη τη μέρα είχε μειωθεί. Γέννησα στον 9ο μήνα ένα υγιέστατο κοριτσάκι που μετά από μια μέρα στον έλεγχο των πρόωρων την κράτησα στα χέρια μου. Τι τάμα είχα κάνει στην Παναγία; Να κάνω ένα ακόμα παιδάκι μετά την Άννα Μαρία . Και όντως ένα ακόμα δώρο ήρθε στη ζωή μας, το στερνοπούλι μας και αδυναμία όλων μας ο Παναγιώτης που τώρα είναι πέντε ετών.Ευχαριστούμε καθημερινά τον Θεό για την οικογένεια που μας χάρισε. Και αν και πολύτεκνη συχνά λέω με το σύζυγο ότι έχουμε τέσσερα μοναχοπαίδια…Ήταν επιλογή σας μια τόσο μεγάλη οικογένεια;Ναι, σαφέστατα ναι. Ήταν επιλογή μου πριν αποκτήσω τα παιδιά μου θα ήταν και πάλι επιλογή μου τώρα που έχω αντιμετωπίσει τις δυσκολίες μιας πολύτεκνης οικογένειας. Θα έλεγα ότι από παιδί θαύμαζα τις μεγάλες οικογένειες. Ο πατέρας μου έχει έναν αδερφό και δύο αδερφές, ενώ η μαμά μου τρεις αδερφούς. Ο ένας παππούς μου ήταν το μοναδικό αγόρι ανάμεσα σε οκτώ κορίτσια ενώ ο άλλος παππούς μου είχε και δύο αδερφούς και τρεις αδερφές. Όμως δεν ήταν αυτή η αιτία που με οδήγησε στη συνειδητή επιλογή μιας μεγάλης οικογένειας. Τα παιδιά όχι μόνο μας ανανεώνουν, αλλά και η συναισθηματική γενναιοδωρία τους, η απλότητά τους μας διδάσκει όλους.Πως είναι να μεγαλώνεις 4 διαφορετικούς ανθρώπους;Είναι πραγματικά 4 διαφορετικοί άνθρωποι, αν και «φιλοξενήθηκαν» στο ίδιο σώμα, αν και μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι. Είναι μεγάλη πρόκληση, πολύ ενδιαφέρουσα, η αντιμετώπιση τεσσάρων διαφορετικών χαρακτήρων, που εμπλουτίζει την καθημερινότητά μας από τις οπτικές και τις αντιδράσεις τους. Από την άλλη στην πολύτεκνη οικογένεια δεν είναι μόνο ο χαρακτήρας που διαφέρει, αλλά και το αναπτυξιακό στάδιο. Εφηβεία, προεφηβεία, παιδική ηλικία, νηπιακή ηλικία με τις διαφορετικές ανάγκες και απαιτήσεις τους. Ένας πανέμορφος μπαξές με χρώματα και μυρωδιές που σε οδηγούν να ανακαλύψεις κάθε μέρα κάτι καινούριο. Κάτι καινούριο και σε εσένα και στα παιδιά σου. Στη διαφορετικότητα έγκειται η ομορφιά. Πόσο εύκολο είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί, πόσο μάλλον τέσσερα, στις μέρες μας;Θα ήταν εξωπραγματικό να υποστήριζα ότι η ανατροφή των παιδιών στην εποχή μας μπορεί να πλησιάσει το χαρακτηρισμό «εύκολη». Δε θα μιλήσω για το οικονομικό, γιατί μπορείτε να φανταστείτε ότι ακόμα και βασικές ανάγκες στέγασης, διατροφής και ένδυσης καλύπτονται με δυσκολία και ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Το εικοσιτετράωρο είναι απαιτητικό και συχνά δε φτάνει. Πολλές φορές δεν συνειδητοποιώ πώς από τη Δευτέρα φτάνω στην επόμενη Κυριακή. Παράλληλα, η στήριξη της πολιτείας στην πολύτεκνη οικογένεια είναι πια σχεδόν ανύπαρκτη.Νιώθω όμως ακόμα χειρότερο ότι η εποχή μας παραδειγματίζει στο κακό και δεν αναδεικνύει αρετές και ήθος. Εκεί η προσπάθειά μας είναι κοπιώδης. Αλλά νομίζω ότι η πολύτεκνη οικογένεια, θα πω η ελληνική οικογένεια, ακόμα  αποτελεί πηγή ηρώων της Πατρίδας μας και αγίων της Πίστης μας.Πρέπει να τονίσω βέβαια ότι χωρίς τη συμπαράσταση, τη συμπόρευση, τη σύμπνοια, κυρίως την αγάπη του συζύγου μου, δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ στον καθημερινό αγώνα.Είναι λοιπόν εύκολο να μεγαλώνεις παιδιά σήμερα; Συχνά λέω μπορεί η κούραση να είναι πολλαπλάσια, οι δουλειές πολλαπλάσιες, το ξενύχτι πολλαπλάσιο, μα είναι και η χαρά πολλαπλάσια και η αγάπη πολλαπλάσια! Γιατί πιστεύετε τα νέα ζευγάρια δεν αποφασίζουν εύκολα να κάνουν παιδιά;Θεωρώ ότι αβίαστα θα απαντούσε κανείς λόγω οικονομικής κρίσης. Και σίγουρα η αστάθεια της οικονομίας, η ανεργία, η ανασφάλεια, οδηγούν τους νέους να απομακρύνονται από την επιλογή της απόκτησης παιδιών. Όμως μπορούμε να θυμηθούμε και άλλες σκαιές εποχές, όπως μεταπολεμικά που υπήρξε ένα αυξητικό πληθυσμιακό τίναγμα, παρά τις δυσκολίες. Δυστυχώς στη σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία που ζούμε τα παιδιά θεωρήθηκαν εμπόδιο στην επαγγελματική ανέλιξη και την προσωπική ευμάρεια. Η ανατροφή παιδιών θεωρήθηκε «ξεβόλεμα», η ψυχική και σωματική δέσμευση με το παιδί ανελευθερία. Παράλληλα η πίστη στο Θεό ότι θα μας φροντίσει καλύτερα από τα πετεινά του ουρανού χλευάστηκε και έδωσε τη θέση της στην ανασφάλεια. Τέλος απομακρυνθήκαμε από το μοντέλο της εκτεταμένης οικογένειας, όπου οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχουν ενεργό ρόλο στη συμπαράσταση των νέων γονιών. Μπορούσα να αναφέρω πολλούς λόγους ακόμα, μα ως εκπαιδευτικός οφείλω να εντοπίσω το έλλειμμα παιδείας των νέων σχετικά με την αναγκαιότητα και την ομορφιά της οικογένειας.Τι θα συμβουλεύατε μια γυναίκα που σκέφτεται να ακολουθήσει το παράδειγμα της οικογένειάς σας και να αποκτήσει και εκείνη πολλά παιδιά; Δεν είναι εύκολο να χρησιμοποιήσεις λόγια για να αποδώσεις συναισθήματα, εικόνες, ήχους. Δεν μπορώ να περιγράψω ποσό όμορφο είναι να ζεις και να μεγαλώνεις μαζί με τα παιδιά σου σ’ ένα σπίτι που το γεμίζουν γέλια, τραγούδια αλλά και εντάσεις, κατσουφιάσματα και νάζια, γλυκόλογα, γκρινίτσες και γαλήνη. Μα πάνω από όλα ΑΓΑΠΗ. Κάθε κούραση, κάθε έννοια, κάθε λύπη εξαλείφεται με ένα βλέμμα τους, ένα λόγο, ένα χάδι, μια ζωγραφιά που σου αφιερώνουν, μια χειροτεχνία που βιάζονται να σου φτιάξουν. Κάθε μητέρα φτάνει να αποκαρδιωθεί από τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Μα κάθε μέρα βρίσκει τη δύναμη και το κουράγιο να αρχίσει από την αρχή. Εκείνα είναι η δύναμή της. Τα μάτια που την κοιτούν, τα χέρια που την κρατούν, τα χείλη που τη φιλούν, οι καρδιές που ταυτίζονται στο δικό της παλμό. Η δύναμή της είναι τα παιδιά της. 

Ανάδοχη μητρότητα: Επειδή μάνα ΔΕΝ είναι μόνο μία

 Όπως ξέρετε μητέρα δεν είναι μόνη εκείνη που φέρνει ένα παιδί στον κόσμο, αλλά και εκείνη που το μεγαλώνει δίνοντας του αγάπη, αφοσίωση και σεβασμό.Τα παιδικά χωριά SOS και το Κέντρο Πρόνοιας Αττικής το γνωρίζουν πολύ καλά και για αυτό δημιούργησαν ένα πρόγραμμα που βοηθά κακοποιημένα βρέφη και παιδιά  μέχρι 5 ετών.Υπό την οικονομική αιγίδα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος το πρόγραμμα έχει ήδη αρχίσει να λειτουργεί και εμείς μιλήσαμε με τον κ. Σιφνιό από τα παιδικά χωριά SOS για να μάθουμε τα πάντα γύρω από αυτό τη νέα αυτή προσπάθεια.Πείτε μας λίγα λόγια για το πρόγραμμαΤο πρόγραμμα αφορά μία συνεργασία των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος με το Κέντρο Πρόνοιας Αττικής και αφορά την λειτουργία μιας υπηρεσίας Αναδοχής  και ενός  Ξενώνα Βρεφών στις εγκαταστάσεις του Αναρρωτηρίου Πεντέλης (Πρώην ΠΙΚΠΑ),στελεχωμένων με εξειδικευμένο  προσωπικό των Παιδικών Χωριών SOS.Για τον σκοπό αυτό δημιουργήθηκε ένας  Ξενώνας για 15 βρέφη στην Πεντέλη σε χώρο που παραχωρήθηκε από Κέντρο Πρόνοιας, επίσης σε συνεργασία με την Παιδόπολη «Αγ. Ανδρέας» συνεργάτες των Παιδικών Χωριών υποστηρίζουν το έργο και τις διαδικασίες ώστε τα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί να τοποθετούνται σε ανάδοχες οικογένειες. Ένας τρίτος τομέας είναι η ενίσχυση, μέσω της Υπηρεσίας, του προγράμματος αναδοχής του Ξενώνα Βρεφών στο Μαρούσι  των Παιδικών Χωριών (που αφορά κακοποιημένα βρέφη και παιδιά  μέχρι 5 ετών)  Στην Υπηρεσία Αναδοχής και στον Ξενώνα απασχολούνται  περίπου 25 άτομα διαφόρων ειδικοτήτων όπως Κοινωνικοί Λειτουργοί, Ψυχολόγοι, Παιδοψυχίατρος, Παιδίατρος ,Νομικός κλπ. Το συγκεκριμμένο πρόγραμμα υλοποιείται  μέσω της  Δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος για τα επόμενα δύο χρόνια.Ποιος είναι ο στόχος του;Ο στόχος του προγράμματος είναι διπλός. Αρχικά είναι η άμεση μετακίνηση των βρεφών που είχαν και θα έχουν εγκαταλειφθεί από το οικογενειακό τους περιβάλλον στα δημόσια μαιευτήρια και νοσοκομεία. Ήδη 15 βρέφη βρίσκονται στον Ξενώνα Βρεφών στην Πεντέλη. Ο δεύτερος στόχος, που είναι ιδιαίτερα σημαντικός, είναι η οικογενειακή αποκατάσταση αυτών των βρεφών είτε σε ανάδοχες οικογένειες, είτε σε υιοθεσία είτε  στην ευρύτερη βιολογική οικογένεια τους. Αυτός είναι πολύ σημαντικό να το πετύχουμε σε σύντομους χρόνους ,ώστε να μην παραμένουν τα παιδιά για μεγάλο διάστημα στον Ξενώνα.Πώς μπορεί να γίνει κάποιος ανάδοχος;Θα πρέπει να κάνει μια αίτηση στο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Αττικής η στην Υπηρεσία Αναδοχής των Παιδικών Χωριών (και τα δύο βρίσκονται στην οδό  Τσόχα 5 -5ος όροφος). Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 2106444161). Την πρώτη Τετάρτη κάθε μήνα (15:30)στον ίδιο χώρο γίνεται ενημέρωση από τους Κοινωνικούς Λειτουργούς προς τους ενδιαφερόμενους για το θέμα της ΑναδοχήςΥπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί;Ανάδοχος μπορεί να γίνουν είτε ζευγάρια ,με παιδιά ή χωρίς, είτε μονογονεικές οικογένειες, με ηλικία που δεν πρέπει να έχει διαφορά πάνω των 50 ετών από το παιδί που πρόκειται να αναλάβουν. Βασική προϋπόθεση είναι ,φυσικά, η ψυχική υγεία τους και η πραγματική διάθεση τους να φροντίσουν ένα παιδί προς το συμφέρον του ιδίου του παιδιού. Φυσικά μετά την αίτηση πραγματοποιούνται συναντήσεις με Κοινωνικό Λειτουργό και Ψυχολόγο και στην συνέχεια παρακολουθούν μια εκπαίδευση για την κατάλληλη προετοιμασία τους.Πόσο καιρό μπορεί να μείνει ένα μωράκι με την ανάδοχη οικογένειά του;Εξαρτάται από την κάθε περίπτωση. Υπάρχει η βραχυπρόθεσμη και η μακροπρόθεσμη αναδοχή. Λίγα χρόνια ή και μέχρι την ενηλικίωση του.Ποια προβλήματα έχει να αντιμετωπίσει κάποιος που θέλει να γίνει ανάδοχος στην χώρα μας;Το βασικό πρόβλημα, που ελπίζουμε να αντιμετωπίσουμε με το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας αξιολόγησης και επιλογής των αναδόχων. Επίσης ένα θέμα που καθυστερεί την πορεία αυτή είναι κάποιες απαραίτητες νομικές διαδικασίες που αφορούν το παιδί.Είναι έτοιμοι οι Έλληνες για έναν τέτοιο θεσμό;Οι Έλληνες χρειάζονται «εκπαίδευση» για να κατανοήσουν την σημαντικότητα του έργου που επιτελούν οι ανάδοχοι γονείς και να μην θεωρούν ότι υπάρχει μόνο η υιοθεσία σαν θεσμός φροντίδας αυτών των παιδιών. Η διεύρυνση της αναδοχής θα σώσει πολλά παιδιά από το πρόβλημα του ιδρυματισμού στην Ελλάδα.Πιστεύετε στις μέρες που ζούμε θα υπάρξει ανταπόκριση στο κάλεσμα αυτού του προγράμματος;Ανταπόκριση σε αριθμούς ήδη υπάρχει. Αρκεί αυτοί οι αριθμοί να μεταφραστούν σε σωστές ανάδοχες οικογένειες.