Αυτή ήταν η ευκαιρία μας να κάνουμε τον κόσμο και τους εαυτούς μας καλύτερους. Θα τα καταφέρουμε άραγε;

Το καλοκαίρι είναι εδώ και μας κοιτάζει με το χέρι απλωμένο για να μας παρασύρει και πάλι μαζί του, αλλά εμείς διστάζουμε. Κοιτάζουμε δειλά πίσω τους μήνες που πέρασαν και αναρωτιόμαστε τι καταφέραμε, αλλά και τι αποφύγαμε. Με το βλέμμα λοξό σκεφτόμαστε αν ο κίνδυνος πέρασε ή θα επιστρέψει κάτω από τον καυτό ήλιο, απειλώντας τις λίγες στιγμές ξενοιασιάς που μας αναλογούν.

Γράφει ο συγγραφέας και ηθοποιός Κώστας Κρομμύδας

Είχαμε μια μοναδική ευκαιρία να κάνουμε τον κόσμο και τους εαυτούς μας καλύτερους. Θα τα καταφέρουμε άραγε; Πριν από την πανδημία η ζωή μας έμοιαζε με έναν ατελείωτο αγώνα δρόμου. Θυσιάζαμε τους εαυτούς μας, στο γρήγορα και στο πρέπει. Τους αγαπημένους μας, στο περίμενε και στο αργότερα. Άραγε θα συνεχίσουμε τη ζωή μας από εκεί που την αφήσαμε; Τα όσα μας δίδαξε ο ιός θα γίνουν η πυξίδα που θα μας καθοδηγήσει, κρατώντας μόνο τον θετικό αντίκτυπό τους;

Ήρθε λοιπόν η στιγμή που πρέπει να εντάξουμε το πριν στο τώρα. Να βάλουμε όλες εκείνες τις σκέψεις που ζυγίσαμε μέσα μας στους ρυθμούς της νέας κανονικότητας.

Πήρε κάποιος μας άραγε το μήνυμα της φύσης που μας φωνάζει καιρό τώρα πως πρέπει να την ακούσουμε αν θέλουμε να επανέλθουμε στην κανονικότητα;

Αλήθεια, τι σημαίνει νέα κανονικότητα; Πόσο κανονικός μπορείς να νιώσεις όταν συνεχώς δεύτερες σκέψεις ξεφυτρώνουν στο μυαλό σου; Πόσες υποσχέσεις από αυτές που έδωσες σε σένα και στους δικούς σου μπορείς να κρατήσεις;

Θέλει προσπάθεια να κατεβάσεις τη μάσκα και να μάθεις να ζεις χωρίς αυτήν. Μεγαλύτερη ακόμα και από εκείνη που κατέβαλες για να τη συνηθίσεις. Θέλει δύναμη να κάνεις το χαμόγελο να ζωγραφίζεται αβίαστα στο πρόσωπό σου και να μην παραμορφώνει απλά την όψη σου, δημιουργώντας ένα τρομακτικό προσωπείο. Θέλει κουράγιο να παλέψεις όλα τα νέα δεδομένα που ανέτρεψαν την παλιά σου ζωή.

Ο καιρός να αναμετρηθούμε με το μέσα μας έφτασε. Θα πρέπει να αποδείξουμε έμπρακτα αν θα πορευτούμε τελικά ως καλύτεροι άνθρωποι, περνώντας αυτή τη δοκιμασία. Θα πρέπει να αγκαλιάσουμε τους φόβους μας και να περπατήσουμε μαζί τους στον νέο δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας. Μα πάνω απ’ όλα δεν πρέπει να ξεχάσουμε να είμαστε οι άνθρωποι που υποσχεθήκαμε στους εαυτούς μας πως θέλουμε να είμαστε.

Ίσως μόνο έτσι έχουμε την ευκαιρία να αντικρίσουμε το αβέβαιο αύριο στα μάτια. Όχι σαν εχθρό, μα σαν έναν νέο φίλο που θα γνωρίσουμε από την αρχή.

Και ας μη λησμονούμε όλους αυτούς που ήταν στην πρώτη γραμμή. Τους ανθρώπους που συμπόνεσαν. Που πόνεσαν. Που προστάτεψαν τους γύρω τους, που κοίταξαν το θηρίο στα μάτια και προσωρινά το νίκησαν.

Εκείνοι που τις μέρες της καραντίνας σκέφτηκαν ότι στη ζωή έχουν μεγαλύτερη σημασία οι στιγμές που μοιραζόμαστε, η αγάπη και η προσφορά…

Το καλοκαίρι είναι εδώ. Ας το ακολουθήσουμε χαμογελώντας χωρίς να ξεχνάμε όλα αυτά που μάθαμε τους τελευταίους μήνες.

Περισσότερα για τον Κώστα Kρομμύδα στο www.kostaskrommydas.gr ή ακολουθήστε τον στα social media.

Instagram (https://www.instagram.com/krommydaskostas/)

 

Facebook https://www.facebook.com/KROMMYDASKOSTA