Δασκάλα Δημοτικού: «20 μέρες τώρα θέλουμε να δουλέψουμε και δεν μπορούμε!»

Όποιος από εσάς έχει καταφέρει να μπει στην πλατφόρμα του (δημόσιου) σχολείου του, να γράψει το παιδί του και να «κατεβάσει» μαθήματα… να σηκώσει χέρι. Οι περισσότεροι μάλλον εδώ γελάτε…

Οι δάσκαλοι πάλι -τους οποίους πολλοί εγκαλούμε για το γεγονός ότι κάθονται σπίτι τους και πληρώνονται κανονικά- από την δική τους μεριά κλαίνε! Είχαμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε με ουκ ολίγους τις τελευταίες ημέρες, οι οποίοι μας εξομολογήθηκαν, πως αντιμετωπίζουμε εμείς, οι γονείς, μία φορά πρόβλημα με τη λεγόμενη τηλε-εκπαίδευση, εκείνοι βασανίζονται πολύ χειρότερα.

«Από εχθές το πρωί δεν μπορώ να μπω στον πίνακα ελέγχου του σχολείου για να δω ποιοι μαθητές έχουν ενεργοποιήσει τον λογαριασμό τους, να δω τους κωδικούς που έχουν πάρει», λέει στο Infokids.gr η δασκάλα Δημοτικού κ. Θάλεια Καλλιαντά.

Και εξηγεί: «Μας υποχρεώνουν να εργαστούμε στις 2 πλατφόρμες του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου, οι οποίες αδυνατούν να “σηκώσουν” όλους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς της χώρας. Για να πραγματοποιήσουμε, λοιπόν, την προεργασία, εδώ και σχεδόν 3 εβδομάδες είμαστε άπειρες ώρες μπροστά στον υπολογιστή (ή στο κινητό, γιατί υπάρχουν κι εκπαιδευτικοί που δεν έχουν υπολογιστή) προσπαθώντας να μπούμε στο σύστημα, μιλάμε επίσης άπειρες ώρες με τους γονείς ή τα παιδιά τους βοηθώντας τους να ενεργοποιήσουν τους λογαριασμούς και προσπαθούμε να ανακαλύψουμε πώς λειτουργούν οι πλατφόρμες ώρες, όπως μεταξύ 12:00 τη νύχτα με 7:00π.μ., γιατί μετά φορτώνει το δίκτυο και δεν ανοίγει!

Προσωπικά, είμαι μόνη με την κόρη μου, καθώς ο σύζυγός μου δε ζει, και έχω αφήσει στην άκρη το δικό μου παιδί για να προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου, η οποία δεν έχει πλέον ωράριο (μιλάμε με τη διευθύντρια στις 11:00 το βράδυ ή στις 3:00 το μεσημέρι εκτός των άλλων ωρών και δουλεύω όποτε δεήσει να λειτουργήσει η πλατφόρμα) και για να βοηθήσω τους μαθητές μου, που ειλικρινά μου έχουν λείψει.

Πολλές φορές, τηλεφωνώ σε γονείς που προσπαθούν ή δυσανασχετούν και αρνούνται να μπουν σε μια πλατφόρμα που ξέρουν ότι κολλάει και προτιμούν να μην έχουν επαφή με το σχολείο προκειμένου να ταλαιπωρηθούν ή απλά δεν ξέρουν πώς ή δεν έχουν το εξοπλισμό».

Την ρωτάμε, λοιπόν, γιατί δεν βρίσκουν άλλα «κανάλια» επικοινωνίας με τα παιδιά. Τα ιδιωτικά σχολεία, για παράδειγμα, έχουν εφαρμογές ή χρησιμοποιούν τις ιστοσελίδες του ίδιου του σχολείου, με αποτέλεσμα η επικοινωνία να γίνεται ανεμπόδιστα.

«Προφανώς και θέλουμε να δουλέψουμε και σε άλλες πλατφόρμες, αλλά επί της ουσίας δεν μας το επιτρέπουν αργότερα. Η γραμμή είναι πως ό,τι χρησιμοποιούμε τώρα για επικοινωνία είναι προσωρινό. Μετά πρέπει να πάμε στην πλατφόρμα του υπουργείου», μας εξηγεί η κ. Καλλιαντά.

Και καταλήγει: «Αυτό που ζούμε δεν περιγράφεται! Είμαι απίστευτα θυμωμένη, στενοχωρημένη, απογοητευμένη με την κατάσταση! Δουλεύω άπειρες ώρες, αλλά αυτό που μ’ ενοχλεί είναι ότι δεν βγάζει αποτέλεσμα η δουλειά αυτή, δεν είναι παραγωγική καθόλου.»

«Είκοσι ημέρες και η πολιτική ηγεσία βρίσκεται σε ασύμβατο σύμπαν ως προς τους εκπαιδευτικούς και ως προς τα διαδραματιζόμενα»

Σε επιστολή του στο alfavita.gr, ο Δ. Βασίλειος Παπαχρήστου, Αιρετός ΠΥΣΔΕ Σερρών, περιγράφει με πολύ πιο καυστικά λόγια την κατάσταση:

«Είκοσι ημέρες όπου φάνηκε παντελώς απροετοίμαστη η πολιτική ηγεσία να διαχειριστεί την τηλεκπαίδευση, να διαχειριστεί τα εγγενή προβλήματα, ζητώντας τη στήριξη μέσω της «πλατφόρμας» συγκεκριμένης ιδιωτικής εταιρείας.

Είκοσι ημέρες το moto της πολιτικής ηγεσίας προς τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία ήταν  ότι οι εκπαιδευτικοί δε βρίσκονται σε διακοπές.»

Συμπληρώνοντας: «Είκοσι ημέρες όπου οι συνάδελφοι προσπαθούν σε αντίξοες συνθήκες και ώρες να εργαστούν μέσω «πλατφόρμας» που «σέρνεται».

Είκοσι ημέρες όπου θεωρείται δεδομένου ότι οι Έλληνες πολίτες έχουν την οικονομική δυνατότητα να υποστηρίξουν την τηλεκπαίδευση.

Είκοσι ημέρες και δεν ακούσαμε για στήριξη των γονέων, των μαθητών αλλά και των εκπαιδευτικών με την άνευ χρέωσης χρήση του διαδικτύου και των δεδομένων.»

Πού θα πάει αυτή η κατάσταση;

Η απάντηση προς το παρόν έρχεται από το κανάλι της ΕΡΤ2.

Για το μέλλον, όλοι εμείς που έχουμε βασίσει την εκπαίδευση των παιδιών μας στο δημόσιο σχολείο, δεν έχουμε παρά να περιμένουμε την «απάντηση» του υπουργείου Παιδείας.