«Δεν ενδιαφέρεται για σένα… Εσύ μπορείς να το δεχτείς;»: Γράφει ο συγγραφέας και ηθοποιός Κώστας Κρομμύδας

Μηνύματα που αφήνονται στο «διαβάστηκε». Ώρες αναμονής για μια απάντηση που έρχεται βεβιασμένη. Λίγες λέξεις, μουντές, άχρωμες που αντί να φωτίσουν το πρόσωπό σου σε στέλνουν στο έρεβος της αμφιβολίας. Συζητήσεις τυπικές, στερημένες από συναισθήματα, στερεωμένες σε μια άνευρη συνήθεια. Ανεπαίσθητα αγγίγματα που άλλοτε έφταναν να πυροδοτήσουν το ηφαίστειο του πόθου σου θυμίζουν τώρα μια λάβα παγωμένη, μεταμορφωμένη σε πέτρα.

Μια κατάσταση μετέωρη, που προσπαθεί να στηριχτεί στο αβέβαιο προτού κατρακυλήσει στη σιγουριά του τέλους. Μια διαρκής πάλη με τον εαυτό σου για να αποδεχτείς αυτό που σου ψιθυρίζει η καρδιά σου. Δεν ενδιαφέρεται για σένα… Μπορείς όμως να το αποδεχτείς; Μπορείς να διαβάσεις στα μάτια όσα διστάζουν να σου πουν τα χείλη; Μπορείς να διακρίνεις τα φευγαλέα βλέμματα που αποφεύγουν να κοιτάξουν την αλήθεια;

Το να μπορέσεις να διαισθανθείς πότε μια σχέση έκανε τον κύκλο της και να αποχωρήσεις με αξιοπρέπεια ίσως είναι η δυσκολότερη παραδοχή ως προς τα συναισθήματά σου, αλλά συνάμα αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη πως νοιάζεσαι πραγματικά για την ευτυχία του προσώπου που υπήρξε στην ζωή σου. Ακόμα κι αν εκείνη δεν περιλαμβάνει εσένα σαν κομμάτι του παζλ, για να τη συμπληρώσεις.

Το μόνο βέβαιο είναι πως ναι, μπορείς, φτάνει να αποφασίσεις να διαβάσεις τα σημάδια και να ακούσεις τις καμπάνες που χτυπούν, αλλά εσύ τα αγνοείς επιδεικτικά, σπαταλώντας μέρες και χρόνια από την πολύτιμη ζωή σου.

Θα περάσεις από τα στάδια του θυμού, της άρνησης, της θλίψης και τελικά της αποδοχής, για να διαπιστώσεις πως το να επιμένεις να είσαι με έναν άνθρωπο που δεν ανταποκρίνεται και δεν ενδιαφέρεται πια για σένα είναι χάσιμο χρόνου και πολλές φορές μπορεί να εγείρει άσχημες συμπεριφορές. Το σημαντικότερο είναι να έχεις την θέληση να το κάνεις!

Θα περάσεις ώρες πάνω από μια οθόνη περιμένοντας ένα μήνυμα που δεν έρχεται και ο πειρασμός να παρακολουθήσεις κάθε κίνηση του άλλου, για να διαπιστώσεις τι έφταιξε, σου φωνάζει πιο προκλητικά από ποτέ. Άλλωστε τα μέσα που διαθέτεις είναι πολλά και έτοιμα να «διαφωτίσουν» τις σκοτεινές σου σκέψεις. Ίσως η ζήλια επιχειρήσει να θολώσει το μυαλό σου και εκεί είναι που πρέπει να μετρήσεις συμπεριφορές και κυρίως τη δική σου. Εκείνη είναι η ώρα που πρέπει να βγεις από την κρυψώνα του δαχτύλου σου και να προχωρήσεις παρακάτω, η στιγμή που κάνεις χώρο στη λογική για να σε πιάσει από το χέρι και να χαράξετε μαζί μια νέα πορεία στην οποία δεν θα νιώθεις λίγος.

Ίσως σε τρομάζει το κόστος της μοναξιάς, μα είναι μικρότερο από εκείνο της μονόπλευρης αγάπης.

Μη στερείς από τον εαυτό σου τη δυνατότητα να γνωρίσει έναν άλλο άνθρωπο που πιθανόν θα περάσει από τη ζωή σου όσο εσύ θα προσπαθείς να αναστήσεις μια σχέση που πέθανε και δεν θα γυρίσει πίσω.

Κι όταν το ταξίδι που θα κάνεις με τον εαυτό σου ξεκινήσει, στον δρόμο που ανοίγεται μπροστά σου υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να συναντήσεις τον άνθρωπο που προορίζεται να γίνει το κομμάτι που θα συμπληρώσει το δικό σου παζλ. Εκείνον που θα φωτίσει την κάθε μέρα σου διώχνοντας μακριά τα σκοτάδια. Μην του στερείς τη δυνατότητα να βρεθεί στη ζωή σου μένοντας σε καταστάσεις που σε θέτουν στην τροχιά ενός φαύλου κύκλου. Δεν είναι εύκολο να τον βρεις, αλλά, ναι, υπάρχει κάπου εκεί έξω και σε περιμένει… μην τον αφήσεις να σε προσπεράσει.