Δεν καταφέρνετε να επιβληθείτε χωρίς φωνές στο παιδί σας;

Για ποιο λόγο του φωνάζετε; Ας αξιολογήσουμε πρώτα την κατάσταση: Μήπως αφού δώσετε την εντολή ή την οδηγία στο παιδί σας, αυτό σας περιπαίζει ή σας κοροϊδεύει; Αυτό σας εξοργίζει και σας οδηγεί να φωνάζετε; Μήπως έτσι έχετε ανατραφεί κι εσείς και γι’ αυτό αναπαράγετε το ίδιο πρότυπο; Μήπως διανύτετε μία δύσκολη περίοδο στη δουλειά σας ή στην προσωπική σας ζωή; Μήπως οι φωνές σας εκφράζουν κάτι πιο βαθύ; Μήπως τελικά «φωνάζετε» για βοήθεια το σύντροφο σας; Μήπως, δηλαδή, καλείτε το σύντροφο σας σε βοήθεια διότι νιώθετε να επωμίζεστε εσείς όλες τις ευθύνες του σπιτιού και της οικογένειας και άρα «φωνάζετε» στο παιδί σας, για να δηλώσετε την αδικία που γίνεται εις βάρος σας;

Αυτό κάνει όμως ΚΑΚΟ στο παιδί. Σίγουρα οι μαμάδες και οι μπαμπάδες που φωνάζουν δεν είναι τέρατα, μπαμπούλες, μέγαιρες ή μαινάδες. Ωστόσο όταν ουρλιάζετε το παιδί σας νιώθει τα εξής:

Αστάθεια και ανασφάλεια: νιώθει σα να μη ξέρει τι του συμβαίνει.

Ενοχή: επειδή σας κάνει να συμπεριφέρεστε έτσι. Και τελικά, εάν το παιδί συνηθίσει να σας βλέπει να του φωνάζετε θα αρχίσει να κρατάει μία παθητική στάση, δηλαδή, θα του ζητάτε κάτι, θα λέει ναι, αλλά δε θα το κάνει.

Πώς μπορείτε λοιπόν να του επιβληθείτε λοιπόν χωρίς φωνές;

Σταματήστε να αναρωτιέστε αν οι κανόνες που του επιβάλλετε είναι σωστοί. Φτιάξτε χρήσιμους και ρεαλιστικούς κανόνες, εξηγήστε τους στο παιδί και μην τους διαπραγματεύεστε από εκεί και πέρα. Μην τους διαπραγματεύεστε ούτε με το παιδί, ούτε με τον εαυτό σας. Είναι φυσικό και απαραίτητο να μάθει το παιδί κάποιους κανόνες. Και είστε εσείς, οι γονείς, αυτοί που θα το μάθετε να τους αποδέχεται.

Συνειδητοποιήστε πως είναι φυσιολογικό να επαναλαμβάνουμε συχνά στα παιδιά έως 7-8 ετών τις απαγορεύσεις, τους κανόνες, τους περιορισμούς, τις οδηγίες, τις εντολές. Οι κανόνες δεν αποκτώνται ως δια μαγείας. Χρειάζονται επανάληψη. Χρειάζονται υπενθύμιση.

bea9b01cc934560a_shutterstock_137887073.xxxlarge

Όταν δεν υπακούει αμέσως, δώστε του υπενθύμιση. Κι έπειτα άλλη μία ευκαρία. «Θα μετρήσω ως το 3 και μετά θα σηκωθείς για να μαζέψεις το δωμάτιο σου» ή «Θα έρθω σε 10 λεπτά να σου υπενθυμίσω να σηκωθείς να μαζέψεις το δωμάτιο σου, γιατί είνια ώρα για ύπνο». Επαινέστε το στο τέλος!

Εάν έχετε χρόνο, «κάντε μαζί του» αυτό που του ζητάτε. Δείξτε του τι του ζητάτε, διδάξτε του το σωστό τρόπο, δείξτε του τι περιμένετε από το παιδί. Και κάντε όλο αυτό με τρόπο διασκεδαστικό! Επαινέστε το στο τέλος!

Μάθετε του πως ξεπέρασε τα όρια κοιτώντας στα μάτια, «κατάματα». Υπονοώντας πως χρειάζεται να σταματήσετε, αλλιώς θα υπάρξουν συνέπειες.

Γενικότερα καταστρώστε τακτικές «ενθάρρυνσης» για το παιδί. Αντί δηλαδή να το βομβαρδίζετε με διαταγές από το άλλο δωμάτιο φωνάζοντας του «Ντύσου, πλύνε τα χέρια σου και έλα να φας», πλησιάστε το, κοιτάξτε το στα μάτια κια πείτε του με σταθερή φωνή «Σε 10 λεπτά θα φάμε. Θα ήταν καλό να πλυθείς, να φορέσεις την πυζάμα σου και να έρθεις για φαγητό όταν σε φωνάξω». Έτσι, του δίνετε χρόνο να τελειώσει αυτό που κάνει, αλλά και χρόνο να επεξεργαστεί τις οδηγίες.

Επαινέστε το όταν κάνει αυτό που του λέτε. Μπορείτε, μάλιστα, να ξεκινήστε τον έπαινο την ώρα που του δίνετε την οδηγία: «Αν κάνεις αυτό… η μαμά θα είναι πολύ ευχαριστημένη από εσένα (ή πολύ περήφανη για σένα). Ξέρω ότι σε δυσαρεστεί να το κάνεις τώρα αλλά βασίζομαι πάνω σου. Είναι αναγκαίο να το κάνεις»

Φύσσα Ν. Ελένη,

Ψυχολόγος, Πτυχιούχος Πανεπιστημίου Κρήτης, Ψυχοθεραπεία παιδιού, εφήβου κι ενήλικα.

Διαβάστε επίσης:

Βήμα-βήμα πώς θα μάθετε στα παιδιά να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους

Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα στην ανατροφή των παιδιών;

Πώς να μιλάω ήρεμα στο παιδί μου; Πρακτικές συμβουλές από τη λογοθεραπεύτρια κα Μπαντανά

Η μέθοδος της Janis-Norton για να βελτιώσετε τη συμπεριφορά του παιδιού σας χωρίς φωνές και κλάματα

Το παιδί σας αντιμιλά; Θυμώνει εύκολα; Έχει νευρικά ξεσπάσματα; Χειριστείτε το έξυπνα χωρίς φωνές και καβγάδες!