Διαβάζοντας το βιβλίο του καλοκαιριού, την “Ογκρέσα”

1
Με χαρά περίμενα τον Κώστα Κρομμύδα στα γραφεία του infokids.gr. Είχα καιρό να τον δω από κοντά και ήθελα να μιλήσουμε για πολλές δημιουργικές ιδέες αλλά και να μου υπογράψει το νέο του βιβλίο Ογκρέσα. Όπως και έγινε. Μετά από την ευχάριστη όπως πάντα συνάντηση μας, κρατούσα στα χέρια μου το βιβλίο που από τον τίτλο και μόνο με είχε ιντριγκάρει να το διαβάσω.
Το ξεκίνησα το ίδιο απόγευμα. Από το πρώτο κεφάλαιο κατάλαβα ότι πρόκειται για μια πολύ δυνατή ιστορία. Μια ιστορία με πολλά κρυμμένα μυστικά που ο συγγραφέας τα ξετυλίγει ένα ένα με μοναδική μαεστρία. Ο λόγος του λιτός, μα καθηλωτικός. Μικρά κεφάλαια, ουσιαστικά σαν σκηνές από ταινία, που δένουν το παρελθόν με το παρόν με τρόπο ιδιαίτερα περίτεχνο.
Τρεις άνθρωποι που δεν γνωρίζουν ο ένας τον άλλον εμπλέκονται με αποτέλεσμα η ζωή του ενός να καθορίζει τη ζωή του άλλου. Πώς γίνεται αυτό; Όταν οι άνθρωποι προσπαθούν ν’ αλλάξουν τη μοίρα, αυτή παίρνει τα ηνία στα χέρια της και φτιάχνει ιστορίες απίστευτες σαν αυτή της Ογκρέσα.

2
Δεν θέλω να αποκαλύψω τίποτα περισσότερο για την ιστορία, για να μην χάσει ο αναγνώστης κανένα από τα συναισθήματα που προκάλεσε σε μένα. Θα πω μόνο ότι πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να διαβάζει γρήγορα, να ανυπομονεί για τη συνέχεια της ιστορίας και τη λύση των αινιγμάτων. Και φυσικά δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι οι τελευταίες περίπου 60 σελίδες είναι αυτές που σε κρατούν “δέσμιο” των εξελίξεων-αποκαλύψεων. Κάνοντας λίγο χιούμορ θα έλεγα ότι αυτές οι 60 σελίδες θα σταθούν η αιτία πολλά μεσημεριανά τραπέζια να έχουν καμένο φαγητό, πολλές τηλεφωνικές κλήσεις να μείνουν αναπάντητες, και κάποια ραντεβού ν’ αναβληθούν γιατί απλούστατα είναι αδύνατο να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από τις γραμμές του βιβλίου.
Και έρχεται το τέλος, ανατρεπτικό και συγκινητικό. Είχα ρωτήσει τον Κώστα Κρομμύδα αν έχει happy end ή όχι και την ίδια στιγμή το μετάνιωσα, τον πρόλαβα και του είπα να μην μου αποκαλύψει τελικά τίποτα. Το μόνο που μου είπε ήταν “στο τέλος γίνεται αυτό που πρέπει να γίνει… “ Δεν ξέρω αν αυτό που έγινε έπρεπε να γίνει, αυτό που ξέρω είναι ότι το τέλος της Ογκρέσα θα το σκέφτεστε για πολλές ώρες μετά.