Αρχική InfoSchool Δημοτικό «Εδώ είναι άλλη Ελλάδα»: Η δασκάλα των Αρκιών μιλά στο Infokids.gr

«Εδώ είναι άλλη Ελλάδα»: Η δασκάλα των Αρκιών μιλά στο Infokids.gr

Το τηλεφώνημά μου τη βρίσκει στο τελευταίο διάλειμμα πριν από το σχόλασμα: «Μπορείτε να με καλέσετε ξανά σε μία ώρα που θα έχουμε ολοκληρώσει το 6ωρο μας;», με ρωτά από την άλλη άκρη του ακουστικού, η κ. Μαρία Τσιαλέρα, Δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο των Αρκιών. Αμέσως κατάλαβα ότι πρόκεται για μία εκπαιδευτικό με όρεξη και αγάπη γι' αυτό που κάνει, που δεν εφησυχάζεται από το γεγονός ότι διδάσκει σε ένα απομακρυσμένο νησί της Ελλάδας. Τον περασμένο Απρίλιο πήρε τη μεγάλη απόφαση, τον Ιούλιο έκανε την αίτησή της και από την αρχή του σχολικού έτους εγκαταστάθηκε στους Αρκιούς για να διδάξει τον έναν και μοναδικό μαθητή του νησιού!

Κι ενώ κανείς θα περίμενε τα πράγματα να είναι πιο χαλαρά για έναν εκπαιδευτικό που πρέπει να διδάξει μόνο ένα παιδί, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική σύμφωνα με τα λεγόμενα της κ. Τσιαλέρα: «Έχω φίλους και συγγενείς που λένε: «Κάνεις 2-3 ώρες μάθημα και τελειώνεις» ή «Είναι πιο εύκολο όταν έχεις μόνο έναν μαθητή, είναι σαν ιδιαίτερο». Ναι, είναι σαν ιδιαίτερο αλλά όχι με την έννοια που όλοι γνωρίζουμε, πιο πολύ με την έννοια τις ιδιαιτερότητας. Παλεύεις για τα αυτονόητα, που λογικά δεν θα σε δυσκόλευαν σε άλλες σχολικές μονάδες, όπου τα παιδιά έχουν πολλά ερεθίσματα, φοβερές προσλαμβάνουσες, απίστευτα βιώματα, ζούνε μέσα στην τεχνολογία και συναναστρέφονται με άλλα παιδιά».

Πώς πήρε όμως την απόφαση να εγκατασταθεί στους Αρκιούς και να αφήσει πίσω την μέχρι πρότινος «τακτοποιημένη» ζωή της; «Η αλήθεια είναι ότι δεν παράτησα κάποια κοσμοπολίτικη ζωή, αφού για τέσσερα χρόνια δίδασκα στους Λειψούς. Ήταν κάτι που ήθελα πάρα πολύ, κάποια αόρατα νήματα με τραβούσαν χρόνια προς τους Αρκιούς. Κάθε Παρασεκυή η Σάββατο πηγαινοέρχομαι στους Λειψούς, όπου κατοικούμε με τον άντρα μου και αυτός ήταν ο λόγος που έφυγα από τη Λέρο, όπου δίδασκα για 13 ολόκληρα χρόνια. Μου αρέσουν γενικώς οι αλλαγές, δεν μου αρέσει ο κατεστημένος τρόπος ζωής. Άδειασα το μυαλό μου, έκανα στροφή 180 μοιρών για να μπορέσω να μην σκέφτομαι το αρνητικό, ότι δηλαδή θα πάω σε ένα νησί που δεν έχει ούτε γιατρό!

Η καθημερινότητα εδώ είναι πολύ μοναχική. Μετά τα μαθήματα και τις υπόλοιπες ώρες μέχρι να κοιμηθώ, μπορώ να συναναστραφώ με τους 20-25 μόνιμους κατοίκους του νησιού, αλλά έχω τόσα πολλά πράγματα που πρέπει να κάνω, που η μοναξιά τελικά δεν με επηρεάζει τόσο πολύ και επιπλέον, μου αρέσει εδώ, η φύση έχει μια υπέροχη ησυχία, ακούς μόνο το κύμα και τα πουλιά. Είναι μοναχικά, αλλά τέλεια!».

Ο 9χρονος Χρήστος πηγαίνει στην Γ' Δημοτικού και είναι ο μοναδικός μαθητής στο σχολείο των Αρκιών.

Η δασκάλα του πέρα από το εκπαιδευτικό κομμάτι, δίνει μεγάλη σημασία στην ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη του παιδιού: «Αυτό είναι το πρώτο στο οποίο δίνω σημασία, δηλαδή το μεγαλύτερο όπλο μου φέτος είναι η αγάπη. Ο Χρήστος είναι ένα λατρεμένο παιδί, ένα εξαιρετικό αγόρι, ένα ευγενέσταστο πλάσμα, που έχει ζήλο για τα μαθήματα και από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα, μού εξομολογήθηκε ότι θέλει να γίνει δάσκαλος. Παρά το γεγονός ότι αγαπά τη ζωή στο νησί, θέλει πολύ να συνεχίσει το σχολείο. Το έχω λατρεψει αυτό το πλάσμα και ήδη ανησυχώ για το τι θα συμβεί σε 4 χρόνια που θα τελειώσει το Δημοτικό. Ήδη μέσα στον Οκτώβριο σημειώσαμε πολύ μεγάλη πρόοδο σε σχέση με τις αρχές του χρόνου. Προσπαθώ συνεχώς να ενισχύω την αυτοεκτίμηση του. Αυτό νομίζω είναι το κλειδί, η αγάπη και η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, ό,τι κι αν λένε οι εκφωνήσεις των ασκήσεων και η διδακτέα ύλη».

Ύστερα από λίγα λεπτά, η φωνή της έχει μόλις αρχίσει να σταθεροποιείται σε σχέση με το λαχάνιασμα στην αρχή της συνομιλίας μας. Μου ζητάει συγγνώμη και εξηγεί: «Κάθε μεσημέρι είμαι έτσι, μεταπηδάμε από το ένα πράγμα στο άλλο, σταματάμε, εξηγούμε, τραγουδάμε, έχω την εξάντληση ενός τμήματος 30 παιδιών. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσες διαφορετικές μεθόδους προφορικού και γραπτού λόγου εφαρμόζουμε κάθε μέρα. Μεθόδους δημιουργικής απομίμησης, διήγησης βιωματικών ιστοριών του Χρήστου, κάνουμε μετασχηματισμό κειμένου, ζωγραφίζουμε εικόνες και από αυτές βγάζουμε ένα κείμενο και το αντίστροφο κτλ.

Από το πρωί που υποδέχομαι το μικρό μου διαμαντάκι μέχρι την ώρα που θα σχολάσουμε είναι μία ατελείωτη πάλη. Λείπει η αλληλεπίδραση, λείπουν οι παιδικές φωνές, γι' αυτό παίζουμε, κάνουμε αστεία, γελάμε, αν δεν είσαι ακμαιότατος για να μπορείς να κάνεις το παιδί να ξεχαστεί και να λειτουργήσει με τα λίγα που έχει, θα πέσει σε μαρασμό. Η εκπαιδευτικός είναι και φίλη και συμμαθήτρια και παιδαγωγός. Κάθε μέρα έρχεται χαρούμενος στο σχολείο και λυπάται αν μια μέρα χρειαστεί να μείνει κλειστό και χάσει μάθημα. Δεν μπορείς να το εγκαταλείψεις αυτό το παιδί. Είναι αδύνατον!», εξομολογείται η κ. Τσιαλέρα εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία της για το μέλλον του μικρού Χρήστου:

«Ο Χρήστος έχει άλλα τέσσερα αδέρφια -24, 17, 15 και 13 ετών- εκ των οποίων μόνο ο μεγάλος του αδερφός κατάφερε να πάει Γυμνάσιο στην Πάτμο και να φιλοξενηθεί από μια θεία της οικογένειας. Όμως, αυτό ήταν αδύνατον να επαναληφθεί για τα υπόλοιπα παιδιά, λόγω των εξόδων και άλλων παραγόντων που δυσκολεύουν την κατάσταση. Ο 13χρονος αδερφός του έπρεπε να πηγαίνει στη Β' Γυμνασίου. Πέρυσι, έκανε κάποια φροντιστηριακά μαθήματα με την προγούμενη δασκάλα του Δημοτικού, κ. Σύλια Δημητρακοπούλου, επειδή είχε χάσει την πρώτη χρονιά στο Γυμνάσιο. Εκείνη του βρήκε καθηγητή και έκαναν κάποια διαδικτυακά μαθήματα, αλλά ήταν δύσκολο γιατί ακόμα κι αν το καθιερώσει το Υπουργείο Παιδείας, χρειάζεται κάποιος αρωγός δίπλα στα παιδιά για να συνεχίσουν την προσπάθεια και να μην τα παρατήσουν. Αυτά τα παιδιά χρειάζονται μεγάλη στήριξη».

«Ό,τι θεωρείται αυτονόητο σε όλες τις σχολικές μονάδες της Ελλάδας, δεν υφίσταται στους Αρκιούς. Εδώ είναι άλλη Ελλάδα!»

Με αφορμή την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και την απογοήτευσή της για την αδιαφορία του κράτους ως προς την αποστολή του θεσμοθετημένου εξοπλισμού για την παρέλαση, η κ. Τσιαλέρα αναφέρει στο Infokids.gr: «Δεν έχω ένα κονδύλι, δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ να μπορώ να το διαχειριστώ για οτιδήποτε χρειάζομαστε, να μπορώ να παραγγείλω κάτι για τις ανάγκες του σχολείου. Μου λένε ότι τα χρήματα φτάνουν ίσα ίσα γα να πληρώνονται με τραπεζική εντολή οι λογαριαμσοί του ΟΤΕ και της ΔΕΗ. Παλεύεις σε πάρα πολλά μέτωπα γιατί ό,τι θεωρείται αυτονόητο σε όλες τις «κοσμικές» σχολικές μονάδες, όπως τις χαρακτηρίζω, δεν υφίσταται στους Αρκιούς. Εδώ είναι άλλη Ελλάδα! Ήξερα ότι είναι δύσκολα, όχι τόσο για μένα, αλλά γι' αυτούς τους ανθρώπους που μένουν εδώ μόνιμα. Παρακαλώ για λίγη μεγαλύτερη προσοχή και σημασία σε αυτό το νησάκι και στους κατοίκους του. Εγώ θα παλέψω όσο μπορώ, όμως χρειαζόμαστε και τη βοήθεια του κράτους.

[...] Πολλοί λένε ότι το επάγγελμα του εκπαιδευτικού μετά από χρόνια γίνεται μίζερο, όμως εγώ φέτος έχω αναζωογονηθεί. Πρόκειται για ένα ψυχοφθόρο επάγγελμα, αλλά δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Είμαι πολύ τυχερή που βρίσκομαι εδώ στους Αρκιούς, είμαι τρισευτυχισμένη!».


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Design by | WebOlution & Powered by | Access Point
Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.


Όλα όσα αφορούν εσάς και το παιδί σας
τώρα στο e-mail σας

Εγγραφή στο Newsletter