- Infokids.gr - https://www.infokids.gr -

«Έχασα την 13χρονη κόρη μου από Covid-19 και θέλω κάθε γονιός να ακούσει αυτό που έχω να πω»

Στις φετινές διακοπές των Χριστουγέννων έχουμε όλοι μια επιλογή: Να ενεργήσουμε σα να είναι μια φυσιολογική χρονιά και να ελπίζουμε για το καλύτερο ή να προτιμήσουμε το ασφαλέστερο σενάριο και να μείνουμε σπίτι. Να κρατήσουμε τους εορτασμούς στη μικρότερη δυνατή κλίμακα, ιδανικά στα μέλη της οικογένειάς μας. Και να ελπίζουμε, ότι αυτός θα είναι απλά ένας χρόνος από τους πολλούς που θα έρθουν ακόμα.

Η 13χρονη κόρη μου, η Άννα, ήταν γεμάτη φως, ενέργεια και φιλοδοξίες. Τον Ιούλιο, η Άννα είχε μόλις ξεκινήσει το καλοκαιρινό camp χορού, με μια μικρή ομάδα περίπου έξι παιδιών, τα οποία όλα φορούσαν μάσκες. Ήταν ένα μικρό τίμημα προκειμένου να κάνει αυτό που αγαπούσε.

Ωστόσο, μόλις δύο ημέρες μετά τη συμμετοχή της στο μάθημα, η Άννα άρχισε να παραπονιέται ότι αισθανόταν κουρασμένη, κάτι που δεν ήταν ασυνήθιστο λόγω της διαρκούς μάχης της με το σκληρόδερμα, μια αυτοάνοση ασθένεια από την οποία υπέφερε. Νόμιζε ότι η κόπωση της οφειλόταν μόνο στο ότι επέστρεψε στον χορό και ότι οι μύες της ήταν υπερβολικά καταπονημένοι. Έτσι, την κρατήσαμε στο σπίτι για να ξεκουραστεί και για δύο μέρες έπαιζε βιντεοπαιχνίδια, έτρωγε και χαλάρωνε. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει μεγαλύτερο λάθος για την αιτία της κόπωσης. Αυτό που συνέβη στη συνέχεια δεν θα μπορούσαμε ποτέ να το προβλέψουμε και έμελλε να μας αλλάξει τη ζωή…

Εκείνη το πρωί της Παρασκευής έφαγε και στη συνέχεια κοιμήθηκε. Όταν ξύπνησε μπορούσαμε να καταλάβουμε, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και την πήγαμε στο νοσοκομείο. Καθώς περιμέναμε και προσευχόμασταν, το πολύτιμο κορίτσι μας πέθανε. Κάθε κομμάτι αυτής της ημέρας είναι χαραγμένο στη μνήμη μου και «παίζει» σε συνεχή επανάληψη. Μόνο αφού πέθανε, ανακαλύψαμε ότι το παιδί μας ήταν θετικό στον COVID-19.

Και κάπως έτσι πλέον ζούμε τη χρονιά με τις χειρότερες πρωτιές… Έπρεπε για πρώτη φορά να γιορτάσουμε τα γενέθλιά της χωρίς αυτήν, την πρώτη Ημέρα των Ευχαριστιών χωρίς αυτήν και τώρα, αντιμετωπίζουμε τα πρώτα μας Χριστούγεννα χωρίς αυτήν. Το υπόλοιπο της ζωής μας θα είναι χωρίς αυτήν.

Λένε πολλοί ότι οι νέοι δεν χρειάζεται να ανησυχούν τόσο για τον COVID-19, όμως αυτό απέχει πολύ από την αλήθεια. Η Άννα ήταν νέα και γεμάτη ζωή, και επρόκειτο να μπει στο πιο συναρπαστικό στάδιο της ζωής της. Όμως αυτό δεν πρόκειται να γίνει πια. Δεν θα μπορέσω ποτέ να την καμαρώσω στην πρώτη της μεγάλη παράσταση, ούτε να την επευφημήσω καθώς θα κυνηγά τα όνειρά της να γίνει ηθοποιός. Δεν θα μπορέσω να την παρηγορήσω όταν θα πληγωθεί από ένα αγόρι για πρώτη φορά ή να την καμαρώσω καθώς θα αποφοιτά από το Λύκειο. Για μένα, το κορίτσι μου θα μείνει για πάντα στα δεκατρία.

Θα μπορούσε να συμβεί σε οποιονδήποτε από εμάς, να ζεις τη ζωή σου κανονικά και ξαφνικά ο COVID να την συντρίψει σαν μια νταλίκα που έπεσε πάνω σου με μεγάλη ταχύτητα. Σας ορκίζομαι, η θλίψη που θα νιώσετε χάνοντας φέτος τις γιορτές των Χριστουγέννων, δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με το κενό που αφήνει ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου στη ζωή σας. Η θλίψη είναι τόσο μεγάλη που μερικές φορές, νιώθω ότι δεν μπορώ να αναπνεύσω.

Ζητώ από όποιον το διαβάσει αυτό να σκεφτεί δύο φορές. Λάβετε περισσότερες προφυλάξεις, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να παραλείψετε τις οικογενειακές παραδόσεις κατά τη διάρκεια των φετινών διακοπών, έτσι ώστε η οικογένειά σας να επιβιώσει μέχρι το επόμενο έτος και για πολλά χρόνια έπειτα από αυτό. Σίγουρα, εσείς μπορεί να νιώθετε μια χαρά, αλλά ίσως το αγαπημένο σας άτομο να μην είναι. Η πιθανότητα έκθεσης είναι υπαρκτή και υψηλότερη από ό, τι πολλοί από εμάς θέλουμε να παραδεχτούμε. Σκεφτείτε τα αγαπημένα σας πρόσωπα.

Και να θυμάστε ότι αυτή η ασθένεια μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε, σε οποιαδήποτε ηλικία, ακόμη και με άριστη υγεία. Θυμηθείτε ότι θα μπορούσατε να εξαπλώσετε τον ιό, ακόμα κι αν είστε ασυμπτωματικοί. Ας το παραδεχτούμε – κανένας μας δεν είναι τέλειος. Είναι αναπόφευκτο να εκτιθέμεθα σε περισσότερα μικρόβια από ό, τι νομίζουμε – είτε αγγίζουμε αφηρημένα μια πόρτα και μετά το πρόσωπό μας, είτε επειδή κάποιος δίπλα μας φτερνίζεται ξαφνικά ενώ η μάσκα μας είναι για λίγο κατεβασμένη ή στο δείπνο με κάποιον που μπορεί να είναι ασυμπτωματικός. Σε αυτή τη φάση το ερώτημα δεν είναι αν γνωρίζουμε κάποιον που έχει νοσήσει με COVID, αλλά πότε τον συναντήσαμε – επειδή θα τον συναντήσουμε, σας το υπόσχομαι. Αυτό που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Covid είναι παντοτινός πόνος καρδιάς.

Να είστε προσεκτικοί φέτος. Το να χάσεις τις γιορτές των Χριστουγέννων και να μην δεις την οικογένειά σου είναι δύσκολο, αλλά το να θάβεις το παιδί σου σημαίνει να αποχαιρετάς αυτές τις παραδόσεις και να έχεις μια άδεια καρέκλα σε κάθε εορταστικό δείπνο για πάντα.

Γράφει η μαμά Amber Carter – πηγή: scarymommy.com [1]