«Έχω αποδεχτεί ότι το παιδί μου δεν είναι πρώτος μαθητής» – και ας μην μου αρέσει: Προσέξτε αυτή την παγίδα στο κομμάτι της αποδοχής

«Η αποδοχή έχει μια υπόκωφη αρνητική χροιά», συμβουλεύει η Κλινική Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια Άννα Κανδαράκη.

Στη ζωή μας, συχνά αντιμετωπίζουμε την έννοια της αποδοχής σε διάφορα πεδία. Συχνά ακούμε τον εαυτό μας ή άλλους να λένε “Έχω αποδεχτεί ότι είναι πανέξυπνο το παιδί μου” ή “Έχω αποδεχτεί ότι είναι πρώτος μαθητής”. Ωστόσο, υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ της αποδοχής και της αναγνώρισης, σύμφωνα με την ψυχολόγο Άννα Κανδαράκη.

Συχνά, όταν μιλάμε για αποδοχή, υπάρχει μια υπόκωφη αρνητική χροιά σε αυτήν τη λέξη. Σημαίνει ότι μπορεί να μην αρέσει κάτι, αλλά τουλάχιστον το αποδεχόμαστε. Αυτό είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά υπάρχει ένα επόμενο σημαντικό βήμα που πρέπει να κάνουμε – την αναγνώριση.

Η αναγνώριση σημαίνει όχι μόνο το να αποδεχόμαστε κάτι, αλλά και το να το καμαρώνουμε. Σημαίνει να αγκαλιάσουμε όχι μόνο τις αγωνίες και τους δισταγμούς των άλλων αλλά και του εαυτού μας.

Συχνά αγαπάμε να κρίνουμε τα παιδιά μας και τους εαυτούς μας με βάση τα επιτεύγματα και τις επιδόσεις. Όμως, η αναγνώριση μας ως ανθρώπου και η αγάπη μας για τους άλλους δεν πρέπει να εξαρτώνται αποκλειστικά από αυτά. Αντί αυτού, ας μάθουμε να καμαρώνουμε τα παιδιά μας για ό,τι είναι, όχι μόνο για ό,τι καταφέρνουν.

Δείτε όσα είπε η Κλινική Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια Άννα Κανδαράκη:

‘Έχετε ακούσει ποτέ «Έχω αποδεχτεί ότι είναι πανέξυπνο το παιδί μου;», «Έχω αποδεχτεί ότι είναι πρώτος μαθητής»;

Αντίθετα, ακούμε συχνά «με αποδέχονται που είμαι ομοφυλόφιλος» δηλαδή :
«Με αποδέχονται έτσι όπως είμαι» (και ας μην τους αρέσει). Προσέξτε μου την παγίδα που μαθαίνουμε στα πιασάρικα εμπορικά σεμινάρια της αποδοχής. Η αποδοχή έχει μια υπόκωφη αρνητική χροιά. Δε μου αρέσει αλλά τουλάχιστον το αποδέχομαι. Για αρχή είναι ένα καλό βήμα η αποδοχή αλλά ας πάμε στο επόμενο βήμα: Την αναγνώριση.

Αναγνωρίζω αυτό που είσαι και το καμαρώνω. Δεν το αποδέχομαι μόνο. Το καμαρώνω. Ας αγκαλιάσουμε τις αγωνίες και του δισταγμούς των παιδιών μας, αλλά και του εαυτού μας. Τα αρνητικά μας συναισθήματα, και όχι μόνο όσα καταφέρνουμε αλλά και όσα δεν καταφέρνουμε.  Εξάλλου τι έχουμε πει;
Δεν μας αρρωσταίνουν τ αρνητικά συναισθήματα. Αλλά τ ανείπωτα.’, αναφέρει η ειδικός.

Διαβάστε επίσης: 

Γονιός σημαίνει να στεκόμαστε με αγάπη δίπλα στο παιδί καθώς μεγαλώνει

Κακοποίηση των παιδιών δεν είναι μόνο οι ακραίες ιστορίες που βγαίνουν στις ειδήσεις – Είναι η αδιαφορία, τα προσβλητικά λόγια

Γονιός σημαίνει να στεκόμαστε με αγάπη δίπλα στο παιδί καθώς μεγαλώνει