Η Βίκυ Κουμούτσου είναι πτυχιούχος του τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, της δραματικής σχολής του Γιώργου Αρμένη «Νέο Ελληνικό Θέατρο» και της Φιλολογίας Αθηνών. Έχει master στη Διοίκηση Πολιτιστικών Μονάδων.
Τα τελευταία δεκαοχτώ χρόνια διδάσκει ως θεατρολόγος και φιλόλογος σε ιδιωτικά σχολεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και ως ηθοποιός έχει πάρει μέρος σε τηλεοπτικές σειρές και θεατρικές παραστάσεις.
Είναι ιδρύτρια της εταιρείας With Bibi και πραγματοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα και παραστάσεις για παιδιά. Έχει σκηνοθετήσει, επίσης, παραστάσεις στο National Theater στο Abu Dhabi, στο Ductac Theater στο Dubai και στο National Theater στη Sharjah, ενώ φέτος σκηνοθετεί την παράσταση ‘Ταξιδεύοντας με τη Bibi’.
Κυρία Κουμούτσου, διαβάζουμε στο βιογραφικό σας ότι σκηνοθετήσατε παραστάσεις στο Εθνικό θέατρο του Ντουμπάι και του Άμπου Ντάμπι. Πώς από το θέατρο των ενηλίκων, περάσατε στο παιδικό θέατρο;
Με το θέατρο για παιδιά είχα ασχοληθεί και πριν φύγω από την Ελλάδα δουλεύοντας ως θεατρολόγος σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία ταυτόχρονα ως ηθοποιός με τις δουλειές μου στο θέατρο και στην τηλεόραση. Μετακομίζοντας στα Εμιράτα, επίσης δούλεψα αρχικά ως θεατρολόγος σε αγγλικά σχολεία και είδα πως έλειπε από τη χώρα ένας επαγγελματικός θίασος που θα είχει σαν στόχευση το ανέβασμα παραστάσεων για το παιδικό κοινό. Οι παραστάσεις για παιδιά που υπήρχαν τότε ήταν μόνο από θιάσους που ερχόντουσαν από το εξωτερικό για λίγες ημέρες τις περιόδους των γιορτών. Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω τον πρώτο επαγγελματικό θίασο που θα έχει σαν στόχο το ανέβασμα παραστάσεων για παιδιά, με παραστάσεις καθ΄ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, τόσο σε θέατρα όσο και σε σχολεία. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, απλώς συνέχισα τη δουλειά που έκανα τα τελευταία έξι χρόνια στα Εμιράτα σκηνοθετώντας παραστάσεις για παιδιά και δημιουργώντας εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.
Τι είναι πιο δύσκολο για εσάς; Το θέατρο για ενήλικες ή για τα παιδιά;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Και τα δύο είδη έχουν τις δικές τους δυσκολίες και τα δικά τους προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσεις σε καθημερινή βάση. Απλώς με τα χρόνια και με την εμπειρία πάνω στη δουλειά βρίσκεις λίγο πιο γρήγορα ίσως τις λύσεις και τους τρόπους που πρέπει να χειριστείς τις δύσκολες καταστάσεις. Πάντως σίγουρα το παιδικό κοινό είναι πιο απαιτητικό και δύσκολο στο να το κερδίσεις, αφού αυτό που νιώθει εκείνη τη στιγμή θα στο πει δυνατά χωρίς κανένα φίλτρο και ως ηθοποιός πρέπει να έχεις τα αντανακλαστικά και την εγρήγορση να το εισπράξεις, να το αξιοποιήσεις και να πας παρακάτω χωρίς να μπλοκάρεις πάνω στη σκηνή.
Πώς βλέπετε τα παιδιά να ανταποκρίνονται στην παράσταση Ταξιδεύοντας με τη Bibi;
Κατά τη διάρκεια της παράστασης, τα παιδιά συμμετέχουν με πολύ χαρά και ενθουσιασμό στις περιπέτειες της Bibi της κουκουβάγιας και του Koko του παπαγάλου. Μόλις καταλαβαίνουν πως η παράσταση είναι διαδραστική ξετρελαίνονται και στο τέλος της παράστασης δε θέλουν να φύγουν από το θέατρο!
Έχετε κάποια αντίδραση παιδιού που σας εντυπωσίασε;
Οι αντιδράσεις των παιδιών είναι μοναδικές σε κάθε παράσταση! Στην παράσταση του προηγούμενου Σαββάτου ένα παιδί στο τέλος της παράστασης έτρεξε στον Στέλιο τον Κεχριώτη, τον ηθοποιό που υποδύεται τον Άραβα και του μιλούσε αραβικά περιμένοντας να μπορεί ο Στέλιος να ανταποκριθεί στη συζήτηση, αφού ο μπαμπάς του ήταν από την Αίγυπτο και τα μιλούσε άπταιστα. Ένα άλλο κοριτσάκι ζητούσε από τη μαμά του επανειλημμένως μέχρι να βγουν έξω στο φουαγιέ να την ξαναφέρει το επόμενο Σάββατο και ήθελε να πάρει και τη Bibi σπίτι της για να τη γνωρίσει στις φίλες της! Ακόμα έχω την φωνούλα της στα αυτιά μου! Ένας μπαμπάς τον άκουσα να εξηγεί στην μικρή του πως δεν μένουν και αυτοί στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας (εκεί ταξίδεψε η Bibi για να βρει τα πιροσκί) αλλά στην Πετρούπολη, εδώ στην Αθήνα, και της έδειχνε στο κινητό του πού είναι η Ρωσία!
Η παράστασή σας αφορά στην πολυπολιτισμικότητα και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Είναι οικουμενικές έννοιες και τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια από πολλούς φορείς να αλλάξει η συνείδηση του κόσμου προς την αποδοχή. Τα παιδιά το αντιλαμβάνονται; Κι αν ναι, τι βλέπετε εσείς; Πώς αντιδρούν;
Τα παιδιά των πιο μικρών ηλικιών δεν έχουν πρόβλημα στο να αποδεχτούν την διαφορετικότητα καθώς δεν έχουν ακόμα προλάβει να επηρεαστούν άμεσα από τις γνώμες των μεγάλων. Οπότε μπορείς να δεις παιδιά από διαφορετικές για παράδειγμα χώρες, ακόμα και αν δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα, να βρίσκουν ένα μαγικό τρόπο για να συνεργαστούν και να παίξουν υπερπηδώντας το εμπόδιο της γλώσσας. Όπου όμως το οικογενειακό ή σχολικό περιβάλλον δεν είναι υποστηρικτικό προς την αποδοχή της διαφορετικότητας εκεί παρατηρούμε τα παιδιά να αντιδρούν, να είναι αρνητικά και να απορρίπτουν.
Και τελειώνοντας, τι εύχεστε να αλλάξει στον κόσμο; Ή στην εκπαίδευση των παιδιών;
Μακάρι όλοι εμείς οι ενήλικες να κάνουμε την αυτοκριτική μας, να δούμε τα λάθη μας και να προχωρήσουμε σε διορθωτικές κινήσεις και άμεσες δράσεις που θα έχουν σαν στόχο να δημιουργήσουμε ένα κόσμο πιο ασφαλή και όμορφο, γεμάτο αγάπη και αρμονία, για όλα τα παιδιά του κόσμου!
