Αρχική Σχολή Γονέων Η αντίδραση αυτής της μαμάς στο ξέσπασμα θυμού του γιου της είναι …για έπαινο!

Η αντίδραση αυτής της μαμάς στο ξέσπασμα θυμού του γιου της είναι …για έπαινο!

Η παρακάτω ιστορία γράφτηκε από τη μαμά και blogger Kathleen Fleming, η οποία μεγαλώνει μόνη της τον έφηβο γιο της. Mία μέρα που ο γιος της, μέσα στα νεύρα του, έσπασε έναν καθρέφτη του σπιτιού. Το τι έγινε μετά, μας έκανε να σκεφτούμε το τι θα κάναμε εμείς στην θέση της…

«Η παραπάνω φωτογραφία είναι από το χολ του σπιτιού μου, την περασμένη Τετάρτη.

Σπασμένο. Διαλυμένο. Προδοτικό.

Αυτό είναι το χολ μου.

Και ήταν ο γιος μου που το έκανε έτσι.

Μερικές φορές, συχνά για να είμαι ειλικρινής, πράγματα σπάνε –και δεν κολλούν ξανά. Και τότε σου κόβεται η ανάσα. Αμέσως.

Μου κόπηκε η ανάσα όταν ο γιος μου όρμησε στο μπάνιο, έξαλλος, οργισμένος, νευριασμένος για τους δικούς, πολύ συγκεκριμένους λόγους. Και όταν αποφάσισε να κοπανήσει την πόρτα του μπάνιο, προκαλώντας την πτώση του μεγάλου καθρέφτη που κρεμόταν ακριβώς δίπλα από αυτήν, χιλιάδες σπασμένα κομμάτια σκόρπισαν στο πάτωμα, αντανακλώντας το απογευματινό φως.

Εγώ έμεινα ήσυχη. Παρατήρησα τη ζημιά και πήρα μια βαθιά ανάσα. Έβγαλα έξω τον σκύλο, για να μην τραυματίσει τα πόδια του και κλείδωσα τη γάτα στο υπόγειο, για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Βγήκα έξω, στην πίσω βεράντα, και ένιωσα καυτά δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά μου. Είναι εντυπωσιακό το πόσο μόνος μπορείς να νιώθεις ως μονογονέας κάτι τέτοιες στιγμές. Συνειδητοποίησα πόσο τρομαγμένη και μόνη ένιωθα. Έγινε πραγματικά αυτό που μόλις είδα; Έγινε.

Και καθώς στεκόμουν και σκεφτόμουν αν αυτό ήταν (ή δεν ήταν) ένδειξη του χαρακτήρα που σχημάτιζε μεγαλώνοντας, τον άκουσα και εκείνον να κλαίει από το παράθυρο του μπάνιο που είχε μείνει ανοιχτό.

Η ψυχή του πονούσε. Δεν περίμενε και εκείνος να συμβεί κάτι τέτοιο. Γεια σου, θυμέ –δεν θυμάμαι να σε κάλεσα μέσα στο σπίτι μου.

Τρομακτικό.

Τρομαγμένο.

Ντροπιασμένο.

Ανήσυχο.

Τραυματισμένο.

Βαθιά ανάσα, μαμά-πολεμιστή. Βαθιά ανάσα. Αυτή η μικρή, εύθραυστη ψυχή σε χρειάζεται αυτή τη στιγμή. Χρειάζεται τον καλύτερό σου εαυτό. Τη μεγαλύτερή σου συμπόνια. Την πιο αγνή και σταθερή μορφή αγάπης και επιβεβαίωσής του. Πάρε κι άλλες βαθιές ανάσες, μαμά.

Και τώρα πήγαινε. Πήγαινε. Άνοιξε την πόρτα της βεράντας και μπες προσεκτικά μέσα στο σπίτι. Παρατήρησε την πόρτα του μπάνιου να ανοίγει ελαφρά, κοίτα το πρόσωπο που αγαπάς περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στον κόσμο, κατακόκκινο από ανησυχία και μούσκεμα από δάκρυα. Η φωνή του ξαφνικά γίνεται τόσο μικρή: «Μαμά, δεν θα ξαναγίνει αυτό, λυπάμαι ΠΑΡΑ πολύ.» Ακόμα περισσότερα δάκρυα. Ακόμα περισσότερο κλάμα. Τόση αβεβαιότητα στο γλυκό αυτό πρόσωπο.

Πήγαινε, μαμά. Πιάσ’τον. Πήγαινε τώρα. Τράβα τον στην αγκαλιά σου. Ναι, κλαις κι εσύ τώρα. Ανάθεμα, αυτό ήταν μεγάλο. Κράτα τον σφιχτά. Κοίτα πώς μαζεύεται σαν μπαλίτσα στην αγκαλιά σου. Κοίτα πόσο θέλει να τον αγαπήσεις. Να τον προστατεύσεις. Κοίτα πόσο μικρός είναι ακόμα. Κοίτα πόσο εύθραυστο είναι το πνεύμα του.

Σ’αγαπώ.

Είσαι ασφαλής.

Είμαι εδώ για εσένα.

Τα χειρότερα πέρασαν.

Σ’έχω.

Είμαι εδώ.

Σ’αγαπώ.

Άντε τώρα, μαμά. Πες του για τον θυμό. Πες του το τώρα. Ο θυμός είναι πολύ δυνατό συναίσθημα. Έχεις δικαίωμα να νιώθεις θυμό. Ο θυμός καίει. Μπορεί να εξαγνίσει. Αλλά μπορεί και να καταστρέψει. Κουνάει το κεφάλι του. Σε νιώθει. Τον γνώρισε πλέον τον θυμό.

Υπάρχει καλύτερος τρόπος για να δείξεις αυτά που νιώθεις.

Θα τον βρούμε μαζί… αύριο.

Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω.

Είσαι ασφαλής.

Δεν είσαι ποτέ μόνος σου στον θυμό σου.

Δεν είσαι ποτέ μόνος σου στους φόβους σου.

Είμαι εδώ. Είμαστε εδώ μαζί.

Τώρα θα τα μαζέψουμε μαζί.

Και καθαρίσαμε τα σπασμένα κομμάτια. Σκουπίσαμε και βάλαμε σκούπα. Ήταν μια ήσυχη δουλειά. Ήταν μια προσεκτική δουλειά. Ήταν μια δουλειά με σκέψη.

Μερικές φορές, πράγματα σπάνε. Μερικές φορές τα σπάμε εμείς.

Δεν είναι το σπάσιμο που έχει σημασία, το πώς και το γιατί έσπασε κάτι. Αυτό που έχει σημασία, είναι το πώς επιλέγουμε να ανταποκριθούμε σε αυτό. Μας σκοτώνει; Μας ρίχνει σε μια άβυσσο κατηγοριών και τιμωρίας;

Ή

Μας βοηθά να θυμηθούμε πώς να αγαπάμε ακόμα πιο βαθιά; Μας σπρώχνει προς τη συμπόνια, μας κάνει να προσπερνάμε όλα τα σωστά και τα λάθος και μας δείχνει την ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ.

Ναι. ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ.

Πήγαινε, μαμά. Πήγαινε. Πάρε το μωρό σου. Μάθε του όλα αυτά. Δείξε του όλα αυτά. Ζήσε τα. Λέγεται ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ. Πήγαινε τώρα.»


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Design by | WebOlution & Powered by | Access Point
Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.


Όλα όσα αφορούν εσάς και το παιδί σας
τώρα στο e-mail σας

Εγγραφή στο Newsletter