Η ερωτική απογοήτευση στην εφηβεία δεν πονάει απλά -μπορεί ακόμα και να σκοτώσει!

Αρκεί απλά να γυρίσουμε νοητά τον χρόνο πίσω και να θυμηθούμε: Την πρώτη φορά που ερωτοχτυπηθήκαμε βαριά, εκεί γύρω στα 14-15, και το αντικείμενο του πόθου μας μάς γύρισε την πλάτη για κάποιον άλλον. Τι πρωτόγνωρος, βαθύς πόνος! Πόση μελαγχολία! Τίποτα δεν είχε σημασία στον κόσμο όλο για εμάς εκείνες τις ημέρες. Και κανείς, ούτε οι πιο καλοί μας φίλοι, δεν ήταν σε θέση να μας καταλάβουν και να μας βοηθήσουν. Όσο για τους γονείς… οι περισσότεροι δεν είχαμε καν το θάρρος να ομολογήσουμε πώς νιώθουμε. Κι από όσους το έκαναν, λίγοι ήταν αυτοί που βρήκαν ανακούφιση.

Γιατί, δυστυχώς, όπως η πραγματικότητα αποδεικνύει, λίγοι είναι οι ενήλικες που λαμβάνουν τον εφηβικό έρωτα (και δη την απογοήτευση που φέρνει η μη εκπλήρωση αυτού) όσο σοβαρά χρειάζεται.

Κι όμως… Ρωμαίοι και Ιουλιέτες δεν υπάρχουν μόνο στα παραμύθια.

Στην εφηβεία, οι σχέσεις με τους συνομηλίκους είναι ό,τι απασχολεί το παιδί περισσότερο από κάθε τι άλλο. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, την ισχύ με την οποία μια ερωτική απογοήτευση μπορεί να καταρρακώσει την εφηβική ψυχή. Στην ηλικία αυτή, το παιδί ανακαλύπτει για πρώτη φορά τόσο έντονα συναισθήματα και όσο ο έρωτας το κάνει να πετάει στα ουράνια, άλλα τόσο σφοδρά η μη εκπλήρωση αυτή το ρίχνει στα τάρταρα.

Σύμφωνα με τον αναπτυξιακό εργοθεραπευτή κ. Στέλιο Μαντούδη,  έπειτα από την πρώτη του ερωτική απογοήτευση, ο έφηβος βιώνει τα παρακάτω:

• Μειώνεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση του
• Χάνει το ενδιαφέρον του για κοινωνικές δραστηριότητες και συναναστροφές
• Κλείνεται στον εαυτό του
• Έχει πολλά νεύρα και ξεσπάει στην οικογένεια
• Πληγώνεται ο εγωισμός του
• Δυσκολεύεται να έρθει ξανά σε επαφή με το αντίθετο φύλλο
• Δεν ικανοποιείται με τίποτα
• Μένει κλεισμένος για ώρες στο δωμάτιο του και ακούει μουσική

Πώς θα βοηθήσουμε το έφηβο παιδί μας που βασανίζεται από… έρωτα

Ο κ. Μαντούδης καλεί τους γονείς να παρακολουθούν διακριτικά τις μεταπτώσεις στη διάθεση του παιδιού και να ενισχύουν συστηματικά την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, καθώς διανύει μια περίοδο κατά την οποία είναι ιδιαίτερα ευάλωτο.

Όπως χαρακτηριστικά περιγράφει η ψυχολόγος κ. Ειρήνη Τζελέπη, στη φάση αυτή ο έφηβος νιώθει μεγάλη απογοήτευση, ανασφάλεια και, ανάλογα και με τα οικογενειακά βιώματα, μπορεί να χρειαστεί χρόνο για να το ξεπεράσει…

Οι γονείς δεν πρέπει να υποτιμήσουν τα συναισθήματα του παιδιού ή να το ειρωνευτούν με φράσεις όπως «Είσαι μικρός ακόμα», «Θα γνωρίσεις άλλον/η» κλπ. Δεν είναι το ίδιο εύκολο για το παιδί να αντιμετωπίσει μια ερωτική απογοήτευση όσο είναι για έναν ενήλικα.

Το σπουδαιότερο, όμως, που έχουμε να κάνουμε, ως γονείς, είναι να διαβεβαιώνουμε με κάθε ευκαιρία το παιδί μας, ότι είμαστε κοντά του αν θέλει να μας μιλήσει, προτείνοντάς του να περάσει χρόνο μαζί μας μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες. Χωρίς να το πιέζουμε ή να το κρίνουμε για τις επιλογές του (λέγοντας π.χ. «Σου τα έλεγα εγώ» ή «Δεν σου άξιζε») πρέπει να το στηρίξουμε, να του δείξουμε ότι καταλαβαίνουμε τι περνάει και να το καθησυχάσουμε.

Σε κάθε περίπτωση, αν παρατηρούμε, ότι το παιδί δυσκολεύεται να ξεπεράσει την ερωτική απογοήτευση, είναι προτιμότερο να απευθυνθούμε σε ψυχολόγο ή σε κάποιο κέντρο συμβουλευτικής.