“Η παράξενη ιστορία”: Άσκηση μνήμης για παιδιά με Δυσλεξία

Η “παράξενη ιστορία” είναι κάτι που κάνουμε με τα παιδιά στις συνεδρίες, όταν σκοπός είναι να εξασκήσουμε τη μνήμη τους. Ιδιαίτερα η μνήμη εργασίας στα παιδιά με Δυσλεξία και ειδικές μαθησιακές δυσκολίες αδυνατεί να δουλέψει σωστά. Έτσι, λοιπόν, ενώ έρευνες έχουν δείξει ότι η μακροπρόθεσμη μνήμη δεν επηρεάζεται, η βραχυπρόθεσμη μνήμη αδυνατεί να ανταποκριθεί. Αυτό σημαίνει ότι όταν το παιδί έχει διαβάσει το μάθημα της ιστορίας στο σπίτι και ενώ φαίνεται να το ξέρει, δεν θα μπορέσει να το πει την επόμενη ημέρα στο σχολείο.

Η μνήμη εργασίας ή βραχυπρόθεσμη μνήμη χρησιμοποιείται για να κρατήσει νέες πληροφορίες στο μυαλό, προτού τις απορρίψει ή τις μεταφέρει στη μακροπρόθεσμη μνήμη.

Περιλαμβάνει τέσσερα βασικά στοιχεία:

– ηχητική μνήμη (περιλαμβάνει φωνολογία)
– οπτική μνήμη (περιλαμβάνει την ορθογραφία ή μορφές των λέξεων)
– κίνηση ή διαδικαστική μνήμη (μερικές φορές ονομάζεται μνήμη συνήθειας, π.χ. η οδήγηση ενός ποδηλάτου)
– σημασιολογική μνήμη (ασχολείται με την έννοια)

Ένα άτομο με δυσλεξία μπορεί να βιώσει μια αδυναμία σε κάποιο από αυτά τα κανάλια και αυτό να ασκήσει πίεση στις άλλες μορφές μνήμης (Mortimore, 2003)

Δραστηριότητα:

Γράφουμε σε ένα χαρτί (με χρωματιστούς μαρκαδόρους αν θέλουμε) λέξεις στη σειρά που δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους π.χ. καρότσι, καρότο, γιαγιά, προσθέτοντας όλο και πιο πολλές λέξεις κάθε φορά. Ζητάμε από το παιδί πρώτα να προσπαθήσει να δει τις λέξεις και μετά να τις πει με τη σειρά. Η πλειοψηφία των παιδιών θα μπορέσει να πει κάποιες από αυτές και όχι με τη σειρά, ενώ θα δείξουν και δυσφορία στη διαδικασία. Τότε λέμε ότι “Αν αυτές τις λέξεις τις φτιάξω σαν μια γρήγορη και παράξενη ιστορία θα με βοηθήσει να τις θυμηθώ”. Λέμε λοιπόν τη δική μας παράξενη ιστορία που μας έρχεται στο μυαλό με τις παραπάνω λέξεις π.χ. “Ένα καρότσι με ένα καρότο χτύπησε τη γιαγιά”. Αυτό θα το κάνουμε με όλο και πιο πολλές λέξεις κάθε φορά π.χ. βιβλίο, κουβέρτα, σαμπουάν, αχινός και θα φτιάχνουμε μια νέα παράξενη ιστορία π.χ. “Διάβαζα ένα βιβλίο κάτω από την κουβέρτα, αφού είχα λουστεί με σαμπουάν αχινού”.

Σκοπός είναι αυτές τις ιστορίες να τις λέει το παιδί από μέσα του, ενώ σε εμάς θα λέει μόνο τις λέξεις και θα ελέγχουμε πόσες είπε και με ποια σειρά. Στο τέλος, μπορείτε να λέτε τις ιστορίες που φτιάξατε δυνατά για να διασκεδάσετε με τη φαντασία του καθενός.

Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός – Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών/δυσλεξίας
E-mail: amitrakaki@gmail.com
dyslexiaathome.blogspot.gr