«Μόμπι Ντικ»: Η απίστευτη αληθινή ιστορία που ενέπνευσε ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία

Τον Νοέμβριο του 1851 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ο «Μόμπι Ντικ», ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ένα βιβλίο γεμάτο συμβολισμούς και μεταφορές, μία θαλασσινή περιπέτεια που έχει λατρευτεί εδώ και γενιές.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά, τον Ιούλιο του 1852, 32χρονος τότε συγγραφέας του βιβλίου, Χέρμαν Μέλβιλ, παρά το γέγονός ότι οι πωλήσεις ως τότε του βιβλίου ήταν ισχνές και οι κριτικές ανάμεικτες, εξακολουθεί να πιστεύει στο εγχείρημά του.

Μπαίνει σε ένα ατμόπλοιο προορισμό το Νάντουκετ στον κόλπο της Μασαχουσέτης. Το λιμάνι του νησιού ήταν η βάση του μυθιστορηματικού χαρακτήρα του Καπετάνιου Αχαάβ και του φαλαινοθηρικού του «Πεκόντ». Εκεί, ο Μέλβιλ συναντήθηκε με διάφορες επιφανείς προσωπικότητες του τόπου.

Η διήγηση του καπετάνιου

Κατά την τελευταία μέρα διαμονής του στο Νάντουκετ συνάντησε τον 60χρονο καπετάνιο του πλοίου «Εσεξ», το οποίο είχε βυθίσει το 1820 μία φάλαινα φυσητήρας, γεγονός το οποίο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του Μόμπι Ντικ.

Ο καπετάνιος Τζορτζ Πόλαρντ Τζούνιορ ήταν μόλις 29 ετών όταν βυθίστηκε το «Εσεξ». Κατάφερε όμως να επιζήσει, να επιστρέψει στο Νάντουκετ για να διοικήσει ένα δεύτερο φαλαινοθηρικό υπό την ονομασία «Δύο Αδελφοί».

Όταν όμως και αυτό το πλοίο προσέκρουσε, δύο χρόνια αργότερα, σε κοραλλιογενή ύφαλο, ο καπετάνιος έβγαλε φήμη «άτυχου» με τη θάλασσα, με αποτέλεσμα να μην τον εμπιστεύεται πλέον κανένας πλοιοκτήτης. Έκτοτε, ο Πόλαρντ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στη στεριά, τελώντας χρέη νυχτοφύλακα του χωριού.

Καθώς ανέφερε γραπτώς ο ίδιος ο συγγραφέας αργότερα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Μέλβιλ στο νησί, οι δυο τους είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν μερικές κουβέντες.

Ωστόσο, ο Μέλβιλ γνώριζε καλά πως το μαρτύριο του Πόλαρντ δεν είχε τελειώσει με τη βύθιση του «Εσεξ» και δεν ήθελε κατά κανένα τρόπο να θυμηθεί ξανά τις φρικτές μνήμες του.

Ο Πόλαρντ είχε διηγηθεί λεπτομερώς τη φρικτή ιστορία του σε συντροφιά συναδέλφων του κατά τη διάρκεια δείπνου έπειτα από την περιπέτειά του με το πλοίο «Εσεξ».

Τις 92 μέρες αϋπνίας στη μέση του ωκεανού, μέσα σε μία βάρκα που έμπαζε νερά, δίχως τρόφιμα, με τα μέλη του πληρώματος του πλοίου να οδηγούνται στην παράνοια, αναγκασμένοι για να επιζήσουν να τρέφονται με τα κουφάρια των νεκρών συντρόφων τους.

Το ναυάγιο συνέβη μία μέρα σαν σήμερα, στις 20 Νοεμβρίου του 1820.