Όσα ξέρουν τα παιδιά…

Μια ακόμα κουραστική ημέρα φτάνει στο τέλος της ή τουλάχιστον νομίζεις ότι τελειώνει, αλλά όταν είσαι μαμά ουσιαστικά αυτό δεν ισχύει. Όταν τελειώνει η επαγγελματική σου «βάρδια» ξεκινάς ένα νέο κύκλο εργασιών, αυτόν της καλής νοικοκυράς και ταυτόχρονα της χαρωπής μαμάς.

Επιστρέφω σπίτι βράδυ Τετάρτης και τα δίδυμα αν και έχουν κάνει τα πάντα όλη την ημέρα, σχολείο, ποδόσφαιρο, κολυμβητήριο, δεν έχουν ακόμα εξαντληθεί σε αντίθεση με σένα που είσαι ήδη «διαλυμένη». Αποφασίζω λοιπόν να ανοίξω κουβέντα μαζί τους μήπως και σταματήσουν να χοροπηδάνε πάνω από το κεφάλι μου, που κινδυνεύει να εκραγεί από τις πληροφορίες που έχει λάβει κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τα παιδιά πάντα όταν τους ανοίγεις κουβέντα γίνονται χείμαρροι, έτοιμα να σου διηγηθούν τα πάντα…

Αυτό το βράδυ αφού λέμε τα δικά τους, αποφασίζω να τους κάνω μια ερώτηση έτσι για να δω πώς αυτά φαντάζονται τη μέρα μου. Τους λέω λοιπόν με παράπονο: «Δεν με ρωτήσατε πώς ήταν σήμερα η δική μου μέρα στη δουλειά».

Και εκείνα με αφοπλίζουν με την απάντησή τους, σκιαγραφώντας μέσα σε λίγες κουβέντες τη γκρίζα μου πραγματικότητα…

Διαβάστε τη συνέχεια στο toimerologio.com