Όταν την Κυριακή έχεις παιδικό πάρτι…

Έχω ένα φίλο στο facebook, πατέρας ενός μικρού αγοριού, ο οποίος περιγράφει με τέτοιο τρόπο τα παιδικά πάρτι… που λιώνω στο γέλιο κάθε φορά που διαβάζω αναρτήσεις του! Η αλήθεια είναι ότι όποιος έχει παιδιά ξέρει τι σημαίνει παιδικό πάρτι και ξέρει να αυτοσαρκάζεται γιατί διαφορετικά δε βγαίνει. Είναι πολλά τα χρόνια και πολλά τα πάρτι που μας περιμένουν…

Απόγευμα Κυριακής… δεν υπάρχει χειρότερη μέρα και ώρα για παιδικό πάρτι. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Φτάνει η πρόσκληση στα χέρια μας συνήθως 15 μέρες νωρίτερα, μπαίνει με μαγνητάκι στο ψυγείο για να μην το ξεχάσουμε και τα παιδιά μας «φάνε» ζωντανούς… Στη συνέχεια, προγραμματίζουμε να πάμε όλοι μαζί σε κατάστημα παιχνιδιών – το γνωστό που στοιχειώνει τη ζωή μας Χριστούγεννα, Απόκριες, Πάσχα, Καλοκαίρι… και ούτω καθεξής – για την αγορά του δώρου. Σχεδόν πάντα καταλήγουμε να έχουμε ξοδέψει περισσότερα χρήματα για τα δικά μας παιδιά παρά για το δώρο του φίλου τους.

Μετά ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση… Απανωτές ερωτήσεις για το πότε θα γίνει το πάρτι… σε πόσες μέρες, ώρες, λεπτά… Όταν πια φτάνει εκείνη η ευλογημένη ώρα που πρέπει να ντυθούμε για να ξεκινήσουμε, αρχίζουν τα όργανα ή αλλιώς τα κλάματα. Τα παιδιά έχουν ένα μαγικό τρόπο να σε βγάζουν από τα ρούχα σου… επειδή αυτά δε θέλουν να μπούνε στα δικά τους! Δε θέλω να φορέσω αυτό το παντελόνι, δεν με βολεύουν αυτά τα παπούτσια, είναι πολύ χοντρό αυτό το μπουφάν και διάφορα τέτοια ωραία. Και όλα αυτά, την ίδια στιγμή που εσύ ντύνεσαι ενώ ο πατέρας είναι έτοιμος στην πόρτα με τα κλειδιά στο χέρι για να μην αργήσουμε…

Διαβάστε τη συνέχεια στο toimerologio.com