«Όταν το μεγάλο σου παιδί ζητά να έρθει στο σπίτι, χοροπηδάς και του λες ένα ηχηρό ΝΑΙ»: Μια μαμά μεγάλων παιδιών εξομολογείται

«Όταν τo μεγάλο σου παιδί στέλνει μήνυμα: “Μπορώ να έρθω στο σπίτι για Σαββατοκύριακο;” χοροπηδάς για την καλή σου τύχη και λες ένα ηχηρό “ΝΑΙ!”.

Όταν το μεγάλο σου παιδί παρκάρει μπροστά από το σπίτι, τρέχεις έξω, με ρούχα που κυματίζουν, και το κάνεις μια αγκαλιά σαν να έχεις να το δεις πέντε χρόνια – παρόλο που έχουν περάσει μόνο πέντε εβδομάδες.

Όταν το μεγάλο σου παιδί παρατά όλα του τα πράγματα στον πάγκο της κουζίνας σας, κρατάς τη γλώσσα σου και θυμάσαι ότι είναι μόνο για μερικές ημέρες, ενώ ξέρεις μέσα σου ότι σου λείπει λίγο αυτό το “χάος”.

Όταν το μεγάλο σου παιδί σε ρωτάει, “Μαμά, έχεις Χ;”, ψάχνεις όλο σου το σπίτι μέχρι να βρεθεί το Χ κάτω από τον νεροχύτη, στην πίσω γωνία του ντουλαπιού.

Όταν το μεγάλο σου παιδί θέλει να συζητήσει για πολιτική, αφιερώνεις πέντε ώρες στο τηλέφωνο μιλώντας μαζί του για όλα τα θέματα, μαθαίνοντας και ακούγοντας την άποψή του, λέγοντας τη δική σου αλήθεια και μετά οι δύο σας αισθάνεστε πιο συνδεδεμένοι.

Όταν το μεγάλο σου παιδί σπρώχνει τα φύλλα σε έναν σωρό στον κήπο σας και ξαπλώνει έπειτα με φόρα πάνω τους, ρίχνοντάς τα στον αέρα επειδή το φθινόπωρο είναι η αγαπημένη της εποχή, τραβάς ένα βίντεο και το δημοσιεύεις παντού.

Όταν το μεγάλο σου παιδί κρατά το χέρι του μπαμπά του κατά την διάρκεια μιας μεγάλης, χαλαρής βόλτας ανάμεσα στα φύλλα, παρακολουθείς περπατώντας από πίσω και η καρδιά σου σχεδόν εκρήγνυται γιατί την αγαπάς σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Όταν το μεγάλο σου παιδί σε αγκαλιάζει και κάθεστε μαζί στον καναπέ, βλέποντας ποδόσφαιρο και τρώγοντας ποπ κορν – το επίσημο οικογενειακό σνακ – αναμνήσεις πλημμυρίζουν το μυαλό σου: ένα μικρό κορίτσι που περιστρέφεται σε κύκλους και μουρμουρίζει τρώγοντας το αγαπημένο της σνακ. Ένας κόμπος σχηματίζεται στο λαιμό σου…

Όταν το μεγάλο σου παιδί ετοιμάζεται να φύγει, της βοηθάς να φορτώσει το αυτοκίνητό της, βεβαιώνεσαι ότι έχει αέρα στα ελαστικά με τα αλάρμ να αναβοσβήνουν, φτιάχνεις μια τσάντα με καλούδια για τη δίωρη διαδρομή της και την κάνεις μια ακόμα αγκαλιά σαν να πρόκειται να κάνεις να την δεις άλλα πέντε χρόνια – παρόλο που θα είναι μόνο πέντε εβδομάδες.

Όταν το μεγάλο σου παιδί απομακρύνεται φωνάζεις “σ ‘αγαπώ”, με τα χέρια σου να χτυπούν τον αέρα, καθώς δάκρυα κυλούν ανεμπόδιστα στα μάτια σου. Η καρδιά σου είναι λυπημένη και ευγνώμων ταυτόχρονα.

Όταν το μεγάλο σου παιδί σας στείλει μήνυμα “έφτασα”, ξεφυσάς με ανακούφιση, προσμένοντας κιόλας την επόμενη φορά που θα σου δοθεί μια ακόμα ευκαιρία να χοροπηδήσεις και να πεις ένα ηχηρό “ΝΑΙ!”»

Πηγή: Moms of Bigs