Υπάρχουν στιγμές στη γονεϊκή διαδρομή που δεν ζητούν λύση. Ζητούν στάση.
Το Λύκειο είναι συχνά μία από αυτές.
Γιατί όσο κι αν το σύστημα, οι γύρω μας ή η εμπειρία μάς ωθούν να «βοηθήσουμε» το παιδί να αποφασίσει, η αλήθεια είναι πιο σύνθετη: πολλά παιδιά 14–15 ετών δεν είναι έτοιμα. Και αυτό δεν είναι πρόβλημα.
Η αβεβαιότητα δεν είναι αδυναμία
Συχνά συγχέουμε την αβεβαιότητα με έλλειψη στόχων. Όμως για έναν έφηβο, η αβεβαιότητα είναι μέρος της ανάπτυξης.
Σε αυτή την ηλικία:
- η ταυτότητα διαμορφώνεται
- τα ενδιαφέροντα αλλάζουν
- οι ικανότητες αποκαλύπτονται σταδιακά
Η πίεση για πρόωρη βεβαιότητα μπορεί να δημιουργήσει:
- άγχος
- φόβο αποτυχίας
- αποφυγή της προσπάθειας
Ενώ η αποδοχή της αμφιβολίας συχνά κάνει το αντίθετο: ανοίγει χώρο για ουσιαστική μάθηση.
Ο ρόλος του γονιού αλλάζει στο Λύκειο
Στο Δημοτικό ή το Γυμνάσιο, ο γονιός καθοδηγεί. Στο Λύκειο, όμως, ο ρόλος μετατοπίζεται. Δεν είναι πια: «σου λέω τι να κάνεις». Αλλά: «σε βοηθάω να καταλάβεις τι σου ταιριάζει»
Αυτό απαιτεί:
- υπομονή
- εμπιστοσύνη
- και συχνά, αυτοσυγκράτηση
Γιατί το να μη βιαστείς να δώσεις απάντηση είναι κι αυτό μια μορφή στήριξης.
Δεν χρειάζεται όλες οι αποφάσεις να είναι οριστικές
Ένα από τα πιο αγχωτικά μηνύματα που λαμβάνουν οι έφηβοι είναι ότι «αυτή η επιλογή θα σε ακολουθεί για πάντα».
Στην πραγματικότητα, πολλές εκπαιδευτικές αποφάσεις:
- είναι αναστρέψιμες
- λειτουργούν ως δοκιμή
- βοηθούν το παιδί να μάθει τον εαυτό του
Όταν το παιδί γνωρίζει ότι δεν τιμωρείται αν αλλάξει γνώμη, τολμά περισσότερο.
Και αυτό είναι προϋπόθεση για εξέλιξη που θα το οδηγήσει στην επιτυχία.
Το σχολικό περιβάλλον κάνει τη διαφορά
Δεν είναι όλα τα σχολεία ίδια. Και δεν εννοούμε μόνο τα προγράμματα. Εννοούμε τη φιλοσοφία.
Υπάρχουν περιβάλλοντα που:
- αντέχουν την αμφιβολία
- δεν ερμηνεύουν την αλλαγή ως αποτυχία
- επιτρέπουν στο παιδί να ωριμάσει χωρίς ετικέτες
Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, το Λύκειο πρέπει να είναι χώρος ανάπτυξης, όχι πίεσης.
Κλείνοντας, ίσως δεν χρειάζεται να αναρωτηθούμε αν «Πήρε τη σωστή απόφαση;» αλλά «Νιώθει ασφαλές να εξελιχθεί;»
Γιατί ένα παιδί που νιώθει ασφαλές:
- προσπαθεί
- εκφράζεται
- αναλαμβάνει ευθύνη
- και τελικά, βρίσκει τον δρόμο του και πετυχαίνει τους στόχους του
Όχι επειδή του τον υπέδειξαν, αλλά επειδή τον αναγνώρισε.
Το άρθρο υλοποιήθηκε με την υποστήριξη των Εκπαιδευτηρίων ΔΟΥΚΑ
Διαβάστε επίσης:
Πρέπει ένα παιδί στα 15 να ξέρει τι θέλει να γίνει;
Λύκειο & Επιλογές: Οι πιο συχνές ερωτήσεις των γονιών – και οι απαντήσεις που καθησυχάζουν
