Πρακτικές συμβουλές για γονείς με παιδιά που τραυλίζουν

Σε κάθε περίπτωση, ο παιδίατρος είναι εκείνος που πρώτος θα αποφανθεί αν το παιδί πρέπει να παραπεμφθεί σε ειδικό. Ας μην ξεχνάμε ότι η έγκαιρη αναγνώριση των παιδιών με κίνδυνο χρόνιου τραυλισμού, μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια, δεδομένου ότι όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η θεραπεία τόσο μειώνονται ή και εξαλείφονται οι κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει ο τραυλισμός πάνω στο παιδί.

Ας μην διστάζουν οι γονείς να συμβουλεύονται έναν ειδικό λογοθεραπευτή και έναν ψυχολόγο, ώστε να αξιολογούνται όλες οι πτυχές της ανάπτυξης του παιδιού. Είναι πολλές φορές πιθανόν ο τραυλισμός σε ένα παιδί να έχει προκληθεί και από γεγονότα που έχουν φορτίσει το παιδί συναισθηματικά, όπως ο ερχομός ενός νέου μωρού στην οικογένεια, μια μετακόμιση κ.ά. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να γίνει και μια ψυχολογική αξιολόγηση.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, συμβουλεύει τους γονείς με παιδιά που τραυλίζουν:

• Μην κατηγορείτε τον εαυτό σας για τον τραυλισμό του παιδιού.
• Μην πιέζετε ένα παιδί να μιλήσει, κάνοντάς του πολλές ερωτήσεις. Είναι προτιμότερο να σχολιάζετε αυτά που λέει. Δώστε σημασία στο περιεχόμενο των λεγόμενών του και όχι στον τρόπο ομιλίας.
• Αφήστε το παιδί να σας οδηγήσει σε δραστηριότητες, όπως είναι το παιχνίδι, χωρίς να του μιλάτε πολύ.
• Κάντε το παιδί σας να καταλάβει ότι αναγνωρίζετε το πρόβλημα του, αλλά εξηγήστε του ότι είναι προσωρινό.
• Χρησιμοποιήστε στρατηγικές συμπεριφοράς για να επιβραβεύσετε τη σωστή επικοινωνία και την κοινωνικότητα.
• Προσπαθήστε να βρείτε λίγο χρόνο με το παιδί μόνο του, για να μην αποσπάται από το θόρυβο και να μην νιώθει ανταγωνιστικά σε σχέση με άλλα παιδιά.
• Αφήστε το παιδί να καταλάβει ότι διασκεδάζετε με την παρέα του. Έτσι, οικοδομείται η αυτοπεποίθησή του και θα νιώσει πιο άνετα να μιλήσει για σκέψεις, εμπειρίες και συναισθήματα.
• Μην προσπαθείτε να έχετε άμεση οπτική επαφή διαρκώς με το παιδί γιατί αυτό μπορεί να το κάνει να νιώθει άβολα.
maxresdefault• Χρησιμοποιείτε συχνά οπτικά ερεθίσματα, μαζί με τα λεκτικά, για να ενισχύετε την μνήμη και την κατανόηση και να μειώνετε το άγχος.
• Ακούστε τι έχει να σας πει. Αν δεν μιλά καθαρά ή τραυλίζει, επαναλάβετε τη φράση σωστά, σαν να συμφωνείτε. Για παράδειγμα, αν σας πει «το αρκουδάκι κοιμάται», απαντήστε «ναι, το αρκουδάκι κοιμάται». Ωστόσο, μην κάνετε τις διορθώσεις πολύ συχνά. Δύο με τρεις φορές την ημέρα αρκούν.
• Μην αποφεύγετε το βλέμμα του όταν τραυλίζει. Αν δυσκολεύεται πολύ, μπορείτε να του πείτε: «το ξέρω ότι είναι δύσκολο μερικές φορές, εννοείς… ;» ή «θες να το πούμε μαζί;» ή «θες να το πούμε αργότερα;».
• Επιβραβεύστε το παιδί σας για καθαρό, αβίαστο και ομαλό λόγο: «Τι ωραία που το είπες αυτό!». Και πάλι, 2-3 φορές την ημέρα είναι αρκετές.
• Ακούτε το με προσοχή χωρίς να το διακόπτετε και στο τέλος να επισημαίνετε ότι σας αρέσει που συζητάτε. Με αυτόν τον τρόπο τονώνεται η αυτοπεποίθησή του.
• Μην χρησιμοποιείτε δύσκολες λέξεις και εκφράσεις.
• Δοκιμάστε να μιλάτε πιο αργά και πιο καθαρά, τόσο εσείς όσο και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Το δικό σας παράδειγμα θα βοηθήσει πολύ περισσότερο από την ξερή προτροπή «Μίλα αργά». Αφήνετε να περνούν λίγα δευτερόλεπτα μετά την ολοκλήρωση της φράσης του παιδιού, πριν μιλήσετε εσείς.
• Διδάξτε σε όλα τα μέλη της οικογένειας να μιλούν με τη σειρά τους και να ακούνε τους άλλους όταν μιλούν.
• Μη σπεύσετε να ολοκληρώσετε την πρόταση του παιδιού γιατί του δίνετε την εντύπωση ότι πρέπει να βιάζεται.
• Κάντε μια λίστα με παράγοντες που έχουν θετική ή αρνητική επίδραση στο παιδί σας.
• Τα τραγούδια βοηθούν πολύ γιατί τα περισσότερα παιδιά δεν τραυλίζουν όταν τραγουδούν.
• Μην πιέσετε ποτέ ένα παιδί που τραυλίζει να διαβάσει μπροστά σε άλλους.
• Βρείτε χρόνο να ασχοληθείτε με το παιδί, με δραστηριότητες που δεν απαιτούν πολλή ομιλία, όπως τα σπορ. Έτσι θα χαλαρώσει, θα περάσει όμορφα και μπορεί να εμφανίσει αυτόματα ρέοντα λόγο.
• Δείξτε με κάθε τρόπο στο παιδί σας ότι το αποδέχεστε και το στηρίζετε όπως είναι.