Προετοιμάστε το παιδί σας για το μονοπάτι της ζωής και όχι το μονοπάτι για το παιδί σας

Όταν είναι μικρά τα παιδιά οι γονείς είναι πάντα πιο βοηθητικοί και ελαστικοί προς αυτά.

Για παράδειγμα, στο κρυφτό βρίσκουμε κρυψώνες που είναι εύκολες στο να μας βρουν, όταν κάνουμε αγώνες τρεξίματος είτε «ξεχνάμε» να ξεκινήσουμε είτε τρέχουμε με πιο αργό ρυθμό ώστε να μας νικήσουν και πολλές φορές «αποτυγχάνουμε» επίτηδες να πιάσουμε το πέναλτυ που μας βαράνε μόνο και μόνο για να νιώσουν χαρά ότι έβαλαν γκολ στον μπαμπά τους!

Στην παιδική ηλικία, αυτές οι κινήσεις μας τους δίνουν μια αίσθηση εμπιστοσύνης και επιτυχίας αλλά αν συνεχίσουμε έτσι και μετά το Δημοτικό αυτή η τακτική θα αποτύχει οικτρά.

Γιατί; Γιατί θα έχουν μάθει να τα έχουν όλα έτοιμα και θα συνεχίζουν το ίδιο. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος. Όπως προείπα, στις μικρές ηλικίες αυτό το σενάριο λειτουργεί μια χαρά, όσο μεγαλώνουν όμως τόσο δυσκολεύονται να βρουν λύσεις και τους φαίνεται πολύ δύσκολο να προχωρήσουν και να αντιμετωπίσουν μόνοι τους δυσκολίες χωρίς τη βοήθεια μας.

Και εδώ έρχεται η ερώτηση:

Τι φοβόμαστε άραγε και θέλουμε συνεχώς να τους προσφέρουμε ένα μονοπάτι χωρίς δυσκολίες;

*Νιώθουμε ότι με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά μας θα μας αγαπάνε περισσότερο.

*Φοβόμαστε μην πληγωθούν ή απογοητευτούν.

*Θέλουμε να κάνουμε συνεχώς αισθητή την παρουσία μας γιατί, πιστεύουμε, ότι με αυτόν τον τρόπο δε θα μας ξεχάσουν και μας κάνει να νιώθουμε ότι μας χρειάζονται.

Όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να είναι έτοιμα για αυτά που θα αντιμετωπίσουν στη ζωή τους.

Όμως, τις περισσότερες φορές, καταλήγουμε πάλι στο να εξομαλύνουμε την πορεία τους πολύ απλά για να τους προστατεύσουμε για άλλη μια φορά.

Ο Edward Hallowell συγγραφέας του βιβλίου “The Childhood Roots of Adult Happiness” είχε γράψει (μεταφέρω ακριβώς τα λόγια του):
“ [..] The best thing you can do for your child’s long-term happiness may be to stop trying to keep them happy in the short term”.

Επίσης, η γιαγιά μου μού έλεγε πάντα: «Οι γονείς πρέπει να έχουν μια σιδερένια γροθιά μέσα σε ένα βελούδινο γάντι: βελούδο στο εξωτερικό δηλαδή αποδοχή, αγάπη, υποστήριξη. Σίδερο στο εσωτερικό δηλαδή σωστές αξίες, καθορισμός ορίων, σωστός χαρακτήρας».

Αν από την αρχή κάνουμε μικρά βήματα με τα παιδιά μας θα μπορέσουμε να έχουμε την σωστή ισορροπία ανάμεσα μας. Έτσι, προκειμένου να αποκτήσουν την απαιτούμενη πειθαρχία από μικρά θα πρέπει να τους εκθέτουμε σε προκλήσεις τέτοιες ώστε να είναι έτοιμοι, όταν έρθει η ώρα, να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες.

Αυτή ακριβώς είναι η δουλειά μας: να προετοιμάσουμε εσωτερικά και εξωτερικά τα παιδιά μας για το άγνωστο μονοπάτι της ζωής τους και να σταματήσουμε να στρώνουμε αυτό το μονοπάτι με ροδοπέταλα.

Πηγή:

soccermum.gr