Τα «Ξωτικομπερδέματα» της Εύας Κασιάρου μιλούν στα παιδιά για τη δύναμη της αγάπης και της συγγνώμης

Λόγω της συνεχόμενης απεργίας των υπαλλήλων του ταχυδρομείου, τα παιδιά δεν μπορούν να στείλουν τα γράμματά τους στον Άγιο Βασίλη. Αυτός, στενοχωρημένος, σκέφτεται μαζί με τα μεγαλύτερα σε ηλικία ξωτικά του πώς να τα βοηθήσουν. Τη λύση δίνει ο αγαπημένος Άγιος των παιδιών. Καθώς τα μικρά ξωτικά ενδιαφέρονται μόνο για χιονοπόλεμο και παιχνίδι, όλη την προετοιμασία αναλαμβάνουν τα μεγαλύτερα σε ηλικία, γιατί θέλουν να δουν χαρούμενα τα παιδιά. Λόγω, όμως, των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν, παρ’ όλη την καλή τους διάθεση, προκαλούν πολλά «Ξωτικομπερδέματα». Τι παιχνίδια θα πάρουν τελικά τα παιδιά;

Η συγγραφέας του βιβλίου Εύα Κασιάρου μιλάει αποκλειστικά στο Infokids.gr για το νέο βιβλίο της, τις παιδικές αναμνήσεις της από τα Χριστούγεννα, τα μηνύματα και τους προβληματισμούς που θέλει να περάσει στα παιδιά μέσα από την ιστορία της.

Ένα χρόνο μετά το «Όνειρο γλυκό σαν κουραμπιές» επιστρέφετε με ένα ακόμη βιβλίο για τα Χριστούγεννα. Αποτελεί αυτή η περίοδος πηγή έμπνευσης για εσάς; Πώς ήρθε η ιδέα για τα «Ξωτικομπερδέματα»;

Για μένα, όταν ήμουν μικρή, η Πρωτοχρονιά φάνταζε μαγική. Περίμενα με αγωνία το βράδυ της. Πίστευα ότι, όταν ο πατέρας μου έκλεινε για λίγα δευτερόλεπτα τα φώτα του σπιτιού στην αλλαγή του χρόνου, όλα θα άλλαζαν. Και απορούσα γιατί ήταν πάλι τα ίδια. Και κάθε χρονιά περίμενα αυτό το καινούργιο, το διαφορετικό που θα ερχόταν εκείνη τη στιγμή.
Πράγματι για μένα αυτή η γιορτή είναι πηγή έμπνευσης. Όχι τα Χριστούγεννα, αλλά η πρωτοχρονιά. Πίστευα στον Άγιο Βασίλη και τον περίμενα κάθε χρόνο. Με κλειστά μάτια, αλλά με ψυχή ανοιχτή. Όταν κατάλαβα ότι δεν υπάρχει και ότι τα δώρα των παιδιών τα βάζουν οι γονείς κάτω από το δένδρο, αποφάσισα να συνεχίσω να πιστεύω στη μαγεία του. Και επειδή τις περισσότερες φορές δεν έπαιρνα το δώρο που ήθελα, σκάρωσα τα Ξωτικομπερδέματα. Γιατί κάπου έπρεπε να ρίξω την ευθύνη.

Ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε στα παιδιά μέσα από αυτό το βιβλίο;

Θέλω, μέσα από αυτό το βιβλίο, να τους μιλήσω για την αγάπη και τη συγνώμη.
Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα έντονης στοργής. Αυτό που νιώθουμε αβίαστα για κάποιους ιδιαίτερους ανθρώπους στη ζωή μας και μας κάνει ευτυχισμένους. Γεμίζει την ψυχή μας και μας καθοδηγεί. Μας δίνει δύναμη να κάνουμε το ακατόρθωτο.
Αγάπη είναι κι αυτό που νιώθουμε τα Χριστούγεννα. Και τα ηλικιωμένα ξωτικά του άγιου Βασίλη, παρόλο τα προβλήματα υγείας που είχαν, δεν το έβαλαν κάτω. Αγαπούν τα παιδιά και το δείχνουν από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου. Θέλουν να τα δουν να χαμογελούν. Και η μαγεία της αγάπης τους τους δίνει δύναμη, βάζοντας στην άκρη τα δικά τους προσωπικά προβλήματα. Αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέρνουν.
Τα μπερδέματα που προκαλούν ανήμερα της πρωτοχρονιάς είναι πολλά. Αναστατώνουν τα παιδιά και τα εκνευρίζουν.
Η ικανότητα να συγχωρείς είναι προσόν του δυνατού. Οι αδύναμοι ποτέ δεν συγχωρούν. Η συγνώμη δείχνει ανωτερότητα. Και μια ειλικρινής συγνώμη είναι η αρχή για μια καλύτερη επαφή. Και τα παιδιά είναι δυνατά και γενναία.

Ποιους προβληματισμούς θέτει η ιστορία για τα «Ξωτικομπερδέματα» στα παιδιά;

Διαβάζοντας το παραμύθι τα παιδιά μπορούν να προβληματιστούν για διάφορα θέματα. Εξαρτάται την ανάγνωση που κάνει κάθε παιδί και σε ποιο σημείο της ιστορίας «στέκεται». Έχει σημασία τελικά το δώρο ή η κίνηση;

Παρουσίαση

Η εικονογράφηση του βιβλίου θυμίζει τα κλασικά παραμύθια των παιδικών μας χρόνων. Έχει κάτι το νοσταλγικό θα λέγαμε. Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια γι αυτήν;

Πράγματι η εικονογράφηση θυμίζει παλιά παραμύθια. Χαίρομαι πολύ που το κείμενό μου συνοδεύτηκε από τόσο όμορφες εικόνες. Η υπέροχη δουλειά του Στάθη Πετρόπουλου με γύρισε χρόνια πίσω. Σε νοσταλγικά παιδικά βιώματα. Θέλω να τον ευχαριστήσω ακόμα μια φορά μέσα από εδώ.

Σε έναν κόσμο που συνεχώς εξελίσσεται, οι παραδόσεις τείνουν να εκλείψουν. Τι θα συμβουλεύατε τους γονείς να κάνουν για να μυήσουν τα παιδιά σε αυτές;

Πιστεύω ότι κάθε λαός πρέπει να ενδιαφέρεται γι’ αυτό που του έχει παραδοθεί. Είναι η κληρονομιά του που συνδέεται με την ταυτότητα του, τις ρίζες του. Οι παραδόσεις είναι η επαφή μας με το παρελθόν. Είναι ένας συμβολικός τρόπος επικοινωνίας με τους ανθρώπους που έζησαν πριν από εμάς.
Όταν τα παιδιά έρχονται σε επαφή με τα ήθη και έθιμά μας είναι κάτι που τα μαγνητίζει. Είναι κάτι διαφορετικό στη ρουτίνα της ζωής τους. Προάγει την κοινωνικοποίησή τους, την συνεργασία τους και την ψυχική τους υγεία. Μέσα από τον πλούτο και την πολυμορφία των παραδόσεών μας γνωρίζουν τον τόπο τους , την κουλτούρα του, τα γνωρίσματα που τους ενώνουν αλλά και αυτά που τους διακρίνουν από τους άλλους λαούς.
Δεν μπορώ να δώσω συμβουλές. Αλλά θα παρότρυνα τους γονείς να προσπαθούν, όσο περισσότερο μπορούν, να διατηρούν τις παραδόσεις. Οι μεγάλες γιορτές και οι τοπικές των περιοχών είναι ευκαιρία. Και τώρα που έρχονται οι γιορτές των Χριστουγέννων, οι αγαπημένες των παιδιών, ας κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για τα παιδιά τους.

Τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα για εσάς; Τι θα ευχόσασταν για τα παιδιά όλου του κόσμου;

Τα Χριστούγεννα για μένα είναι μια αφορμή για περισυλλογή και επαναπροσδιορισμό της στάσης μας απέναντι στη ζωή και τους συνανθρώπους μας.

Εύχομαι σε όλα τα παιδιά του κόσμου να αγαπούν και να αγαπιούνται και να μάθουν να συγχωρούν. Μα πάνω από όλα τα εύχομαι υγεία , να είναι πάντα χαρούμενα και ευτυχισμένα.