Θρήνος στη Λαμία: “Έσβησε” ο 16χρονος που τραυματίστηκε σε τροχαίο με μηχανάκι

Στο πένθος βυθίστηκε η Λαμία στο άκουσμα του θανάτου του 16χρονου που έδινε σκληρή μάχη για να κρατηθεί στη ζωή έχοντας υποστεί βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις κατόπιν τροχαίου με μηχανάκι στην περιοχή της Κουβέλας Στυλίδας που συνέβη το βράδυ της Κυριακής 5 Ιουλίου.

Ο άτυχος 16χρονος που επέβαινε σε δίκυκλο μοτοποδήλατο το οποίο προσέκρουσε με σφοδρότητα σε ελιά, έδωσε για δύο εβδομάδες μάχη για τη ζωή του, νοσηλευόμενος βαριά τραυματισμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Λαμίας.

Δυστυχώς το βράδυ της Κυριακής (19/7) δεν άντεξε και άφησε την τελευταία του πνοή, παρά τις συνεχείς προσπάθειες όλου του προσωπικού της ΜΕΘ, που έδωσε πραγματική μάχη για να ανατρέψει τα δεδομένα, αναφέρει το lamiareport.gr

Πώς συνέβη το μοιραίο τροχαίο

Δυστυχώς τα δυο 16χρονα παιδιά που δεν φορούσαν κράνος εξετράπησαν του δρόμου και το μηχανάκι προσέκρουσε με σφοδρότητα σε μια ελιά. Το ένα παιδί τραυματίστηκε ελαφρά, το άλλο όμως χτύπησε με δύναμη με το κεφάλι στο δέντρο, χωρίς δυστυχώς να φορά κράνος. Kανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποια ήταν η αιτία της εκτροπής. Αν δηλαδή εμπλέκεται άλλο όχημα, ή αν πετάχτηκε κάποιο ζώο, ή αν από την ολισθηρότητα του οδοστρώματος το μηχανάκι στο οποίο επέβαιναν οι δυο 16χρονοι φίλοι έφυγε εκτός δρόμου.

Το “αντίο” των συμμαθητών στον 16χρονο Νίνο

Κανείς στο 4ο ΓΕΛ δεν ξεχνά τον Νϊνο, το παιδί με το όμορφο χαμόγελο που όλοι αγαπούσαν. Συγκινητικό το μήνυμα του Διευθυντή του Σχολείου Οδυσσέα Γκοτζαμάνη εκ μέρους όλων, για την τραγική απώλεια που ακόμη δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν:

«Είναι οδυνηρό να αποχαιρετάς ένα παιδί 16 ετών για πάντα.  Ο Νίνο Σέγγεζα, ο μαθητής του σχολείου μας, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας. Ο απροσδόκητος θάνατός μας γεμίζει από χθες ανείπωτη θλίψη.

Η εκπαιδευτική κοινότητα του 4ου Λυκείου Λαμίας, οι καθηγήτριες, οι καθηγητές, οι συμμαθήτριες, οι συμμαθητές, οι γονείς εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους γονείς, στην αδερφή και στους συγγενείς του Νίνο ελπίζοντας ότι θα βρουν τη δύναμη να απαλύνουν τον δυσβάσταχτο πόνο τους με τη διαρκή και ζωντανή ανάμνηση του παιδιού τους.

Σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές για όλους μας η λογική και το συναίσθημα ταυτίζονται και δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι δεν θα ξαναδούμε στο σχολείο μας τον Νίνο.   

Με πόνο ψυχής του απευθύνουμε τον ύστατο χαιρετισμό. Η νεανική του ψυχή ταξιδεύει το ταξίδι της αιωνιότητας και ο Νίνο αφήνει μια θέση κενή στο σχολείο, ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην καρδιά μας. Στην καρδιά όσων τον γνώριζαν, όσων τον αγάπησαν, όσων θα τον θυμούνται για το χαμόγελό του, που έσβησε για πάντα.

Καλό «ταξίδι», Νίνο».